Blog do escritor
Xesús Constela

www.xesusconstela.com

info@xesusconstela.com
 CATEGORÍAS
 CUARTO DOS TRASTES
 SALA PARA VISITAS
 SALA DAS PROCURAS
 SALA DOS BLOGS GALEGOS
 NO FAIADO
 ANTERIORES

Os cartos da folga para Haití!
Celebro a iniciativa xa apuntada por algún orados ao remate da manifestación do pasado xoves 21 en Santiago de que os cartos que se nos van descontar aos ensinantes pola folga contra o decretazo sexan enviados como axuda humanitaria para a poboación de Haití.

Unha idea brillante. A miña noraboa a quen a tivo!

Achégovos o texto da solicitude que tedes que enviar ao Conselleiro (por favor difundídeo):

ILMO. SR. CONSELLEIRO DE EDUCACIÓN
E ORDENACION UNIVERSITARIA.
En ...., a .... de xaneiro de 2010.

Sr. Conselleiro

O meu nome é ___________________________________, o meu DNI__________________ e son profesor/a no Centro_________________________________________.


Coñecedor/a da catástrofe humanitaria que está a vivir a poboación de Haiti, tras o terremoto ocorrido o dia 12 de xaneiro.
Conmovido/a pola magnitude do sufrimento, pola fortaleza e a dignidade da maioria da poboación de Haiti.
Gratificado/a pola vaga de solidariedade individual, institucional e das ONG que día a día tentan aliviar a dor.
Consciente das dificultades, das necesidades urxentes e do valor económico da axuda humanitaria.

Gustaríame que vostede tomase a decisión de doar á poboación de Haiti a proporción do salario que se me vai descontar por secundar a folga do dia 21 de xaneiro do 2010 en contra do decreto do plurilingüismo.

Atentamete:

Asdo:
Comentarios (4) - Categoría: De andar pola casa - Publicado o 23-01-2010 11:46
# Ligazón permanente a este artigo
Da vitoria de Feijóo naquel marzo nefasto
Só por pasalo ben un intre a costa daquela vitoria de Feijóo naquel marzo para sempre nefasto achégovos este video de El intermedio, o programa do Gran Wyoming na cadea La sexta.

Ride un pouco con humor san e sacade conclusións.

Comentarios (4) - Categoría: De andar pola casa - Publicado o 23-01-2010 11:29
# Ligazón permanente a este artigo
The amablingua
Acabo de recibir este escrito que vexo interesante compartir para que todos coñezades o novo castrapo impulsado polas autoridades galegas:

Xa viña sendo time de que el new president descubrise the magic solution to the cosa de la lengua no Galician Country.

The solution é o chamado ?castrapo enriquecido?, al que también chaman ?eurocastrapo?, ?triglosia feijooooana?, amablingua , ?galcasinglish? ou, na Galicia Sur, simplemente ?feixoada?.

Basically consiste en ser amables. You are moi amable, in such a way que no ofendas a nobody arround. Because the cosa es no imponer, e se ti escolles one language ?only one, ollo!- ti andas imponiéndote que nin a milk! So, first asunto: amabilidade, gentleness e, especially, never, never, never, mesmo nunca, fales only in the regional idioma.

The second cosa vén sendo a closing down das galescolas, que finally serán substituídas by ?trilingüelas? (not ?bi?, but ?tri?), to properly enseñar the new lengua.

This is, efectivamente, the solution to the cuadratura of the circle: combinar a ?soberanía lingüística? dos pais, with the deber of promoting e facer normal o galego, sin ofender a la lengua de Rosa Díaz, and also co obxectivo de trilingüizar aos nenos and little girls.
So, a nai escolle, e choose o que choose, sempre ficará happy, ya que a súa escolla is included in the eurocastrapo. In fact, this feixoada is the ?tres in one?, very inclusive and amabilismo.

At the same time, the Xunta resolverá o ?problem? educativo, sen que such a thing lle supoña un quebranto presupuestario. Efectivamente, as a matter of fact, o novo language non ten a very precise normas, and predomina a única and conocida only norma do ?tanto ten, ti vai disimulando?, que se complementa coa de ?never rained que non escampara?. Así, the teachers training is going to ser very barrato, barrato, cal carpet of magrebí.

And, by the way, if non caíches na conta, este artículo is the first one written in the new idioma. Buena luck and remember o que di the song: non te warrees, be happy, tra,la,la,la,la,la,la,la?.
Comentarios (3) - Categoría: Da lingua de nós - Publicado o 21-01-2010 21:54
# Ligazón permanente a este artigo
Do gran éxito da manifestación de hoxe

Hoxe asistimos á manifestación de Santiago unha cantidade de persoas moitísimo máis grande có que ninguén agardaba, polo que a manifestación foi un éxito sen precedentes.

Unha alegría que se vía nas caras dos asistentes.

Que tome nota o goberno da Xunta.

Non van poder connosco!

Fixádevos na unanimidade nos medios:

El País
La Voz de Galicia
Faro de Vigo
Xornal de Galicia
A Nosa Terra
Vieiros

Todo un éxito.

Non.
A forza do noso amor non pode ser inútil!
Comentarios (3) - Categoría: Da lingua de nós - Publicado o 21-01-2010 21:40
# Ligazón permanente a este artigo
Da folga pola lingua de mañá 21 de xaneiro
Quixera facer unhas consideracións acerca dos motivos que me conducen a secundar a convocatoria de folga xeral no ensino para a xornada de mañá:

1º) O idioma castelán nunca estivo en perigo en Galicia, e quen diga o contrario minte a sabendas de que o fai.

2º) Esta cuestión da imposición lingüística do galego é unha falacia inventada pola fundación FAES o polo PP, que se encargaron de constituír plataformas a prol do castelán por todo España enteira e a darlles publicidade a través das súas emisoras e medios de comunicación afíns.

3º) O Goberno do PP, por moito que o repitan, non representa nin de lonxe á metade dos galegos, pois a suma dos votos obtidos polos partidos de esquerda nas pasadas eleccións de hai case un ano é superior aos obtidos polo seu partido. Logo é mentira que a sociedade galega "se volcase neles" pola imposición lingüística.

4º) Hai temas que non se deben tocar nunca goberne quen goberne, e un deles é o tema da lingua. Non pode ser que o actual goberno da Xunta pretenda que se pase do 50% do ensino en galego aun 33% en "igualdade" co castelán... e co inglés!

5º) Nunca chegou a cumprirse na realidade o actual decreto do galego no ensino. Nunca. E quen diga que se cumpriu minte, polo que a tal "imposición" non existiu nunca.

6º) É lamentábel que unha persoa da traxectoria de Anxo Lorenzo, actual responsábel de política lingüística e home de recoñecida traxectoria a prol da lingua se sumase a esta terríbel farsa montada dende unha oficina de Madrid.

7º) Nunca a lingua servira para abrir fendas nin discusióins nos claustros dos centros educativos coma as que se están a producir dende a irrupción deste tema da imposición dende os medios de comunicación afíns ao PP, entre eles a Voz de Galicia, que día si e día tamén combate calquera avance da lingua de nós por moi pequeno que este sexa (será polos cartos que recibe de xeito constante dende os despachos de San Caetano)

8º) Hoxe escoitei na radio a Rafael Louzán, presidente do PP e da Deputación de Pontevedra, que, aínda que non lle preguntaron polo tema da lingua, levaba aprendidas unhas declaracións que soltou e aínda me convenceron máis de que debía secundar a folga. Que un tipo da ignorancia dese señor, sen ningunha caste de estudos e coa pouca cultura da que fai alarde, sentencie acerca do/s idioma/s paréceme o mundo ao revés!

9º) Aínda me deu máis ganas de participar na manifestación de Santiago o feito de que o propio Conselleiro de Educación nos enviase un email a todos os docentes de Galicia para nos expor as "marabillas" do seu proxecto lingüístico. Levo vinte e catro anos a traballar no ensino e pasei por problemáticas varias de carácter colectivo sen que nunca, absolutamente nunca, os diferentes conselleiros de educación do PP se preocupasen por elas o máis mínimo!

10º) A situación absolutamente marxinal do galego na sociedade actual non permite que ninguén se permita o luxo de mentir acerca da realidade do país nin que se ande a xogar co que, dende sempre, nos deu cohexión como pobo.

Mañá vou facer folga e vou participar na manifestación de Santiago (a terceira que se fai polo mesmo tema) e vouno facer con toda a seguridade de que o galego, a lingua de nós, e quen o defendemos, vai ser unha nova marea negra que vai levar por diante a toda esta caterva de ignorantes mentireiros que están a nos gobernar.

Non.

A forza do noso amor non pode ser inútil!
Comentarios (7) - Categoría: Da lingua de nós - Publicado o 20-01-2010 19:49
# Ligazón permanente a este artigo
Dos bancos e Haití
Sabiades que hai bancos que cobran comisións á xente que está a ingresar cartos nas contas solidarias con Haití?

Vaia noxo!
Comentarios (4) - Categoría: Deste noso mundo inxusto - Publicado o 19-01-2010 19:38
# Ligazón permanente a este artigo
De Pilar García Negro e a lingua de nós
Unha amiga vén de me enviar o seguinte texto extraído do libro De fala a lingua: un proceso inacabado de Pilar García Negro.

Paréceme interesante para o debate:

Na década dos cincuenta do século XX, dous acontecementos en aparencia moi distintos e distantes teñen lugar: nos USA, en 1955, Rosa Parks, muller negra, costureira e activista do Movemento polos Dereitos Civís, en Montgomery, Alabama, négase a ceder o asento do autobús en que viaxaba, reservado aos brancos: rompe unha lei escrita -e moitas normas non escritas- e prosegue o camiño da inclusión dos pretos na sociedade norteamericana. Un ano antes, en 1954, a UNESCO receberá escrito de protesta, apoiado por centros galegos en América, pola discriminación sofrida pola lingua galega, en pleno franquismo. Deamos triplo salto mortal e reinstalémonos no presente: a exclusión do galego véstese hoxe de traxe bilingüe. Ao igual que no caso do racismo clásico, non é que non se admita a existencia do galego (como os negros naqueles anos, só pode viaxar na traseira do vehículo...): mesmamente, é imprescindíbel para marcar diferenzas de superioridade; por tanto, ao igual que os negros, cóntase con el en tanto en canto non ouse endexamais ocupar o asento do amo, isto é, se conforme coa súa existencia afastada e invisibilizada no mundo social e público. Negros? Si: nos traballos pior pagos, no baloncesto, no jazz ou no soul... Lingua galega? Si, por suposto: na cada vez máis deshabitada aldea, nos vellos, no coloquial, nalgunha canción, no Día das Letras Galegas, na literatura, nalgunha homenaxe limitada... Nunca no uso ubicuo que non se discute en absoluto para o español. En ambos casos, ¿inclusión é sinónimo de normalización? Coidamos que non.

Os vellos resaibos (endo)racistas reaparecen a nada que o negro se fai ver, isto é, a nada que penetre minimamente en espazos onde, lentamente, poda mudar a fotografía cualitativa da lingua galega e dotala (ensino, administración, sanidade...) dalgún efeito multiplicador... Rosa Parks (1913-2005) impuxo o seu direito a viaxar sentada no autobús dos brancos. Toda a nosa historia autónoma, desde hai cento e cincuenta anos, é a historia por poñer o galegos nos lugares visíbeis socialmente, por lle dar estatuto público (literatura, prensa, política, Xustiza, Igrexa...). E este esforzo pacífico, democrático, superador de barreiras artificiais, debelador do clasismo... é chamado imposición! Daquela, todos os avanzos históricos en termos de igualación e de superación de vellas inxustizas supuxeron imposicións da vítima: os pretos impuxeron a súa presenza, ao igual que a impuxeron as mulleres loitadoras pola súa liberación ou os escravos pola súa emancipación. ¡Avelloucada e resesa arma de quen practica a cotío a imposición real, refutar co mesmo que eles practican a cotío!: a imposición de verdade, dada por natural e inmutábel, sexa a prevalencia do branco dominante, do varón, do machismo, do amo ou do idioma hexemónico.
Comentarios (4) - Categoría: Da lingua de nós - Publicado o 18-01-2010 18:44
# Ligazón permanente a este artigo
De Miguel Hernández (2)
Poeta loitador onde os haxa, como Federico García Lorca, Miguel Hernández morreu moi noviño no cárcere cando tiña trinta e un anos e deixou escrita unha obra moi breve pero dunha altura literaria realmente abraiante.

Imaxinade canto máis grande sería agora esa obra se tivese recibido no cárcere a atención médica que precisaba.!

Estamos no de sempre: a guerra e mais a longa ditadura posterior truncaron a vida de toda unha xeración e ninguén coma Miguel Hernández e Federico García Lorca para simbolizar a dureza do tempo que lles tocou vivir e padecer.

Dúas persoas completamente diferentes (Miguel o labrego, Federico o fillo de boa familia) unidas pola literatura e pola traxedia.

Cantos máis morreron coma eles e ficaron esquecidos para sempre no anonimato.

Cantas familias esgazadas!

Canto horror!

Como para que non se investiguen os crimes do franquismo!
Comentarios (3) - Categoría: De literatura - Publicado o 17-01-2010 20:02
# Ligazón permanente a este artigo
De Miguel Hernández
Celébrase este ano o centenario do nacemento de Miguel Hernández.

Que dicir do gran poeta?

Propóñovos a lectura dun dos meus poemas favoritos, Las nanas de la cebolla, escrito logo de que a súa muller, Josefina Manresa, lle enviase unha carta ao cárcere de Torrijos (Madrid) na que lle dicía que o único que tiñan para comer na casa era pan e cebola.

E tiñan na casa un bebé ao que a muller tiña que aleitar!

Non hai unha soa verba deste poema que non leve unha tremenda carga de significación.

La cebolla es escarcha
cerrada y pobre.
Escarcha de tus días
y de mis noches.
Hambre y cebolla,
hielo negro y escarcha
grande y redonda.

En la cuna del hambre
mi niño estaba.
Con sangre de cebolla
se amamantaba.
Pero tu sangre,
escarchada de azúcar,
cebolla y hambre.

Una mujer morena
resuelta en luna
se derrama hilo a hilo
sobre la cuna.
Ríete, niño,
que te traigo la luna
cuando es preciso.

Alondra de mi casa,
ríete mucho.
Es tu risa en tus ojos
la luz del mundo.
Ríete tanto
que mi alma al oírte
bata el espacio.

Tu risa me hace libre,
me pone alas.
Soledades me quita,
cárcel me arranca.
Boca que vuela,
corazón que en tus labios
relampaguea.

Es tu risa la espada
más victoriosa,
vencedor de las flores
y las alondras
Rival del sol.
Porvenir de mis huesos
y de mi amor.

La carne aleteante,
súbito el párpado,
el vivir como nunca
coloreado.
¡Cuánto jilguero
se remonta, aletea,
desde tu cuerpo!

Desperté de ser niño:
nunca despiertes.
Triste llevo la boca:
ríete siempre.
Siempre en la cuna,
defendiendo la risa
pluma por pluma.

Ser de vuelo tan lato,
tan extendido,
que tu carne es el cielo
recién nacido.
¡Si yo pudiera
remontarme al origen
de tu carrera!

Al octavo mes ríes
con cinco azahares.
Con cinco diminutas
ferocidades.
Con cinco dientes
como cinco jazmines
adolescentes.

Frontera de los besos
serán mañana,
cuando en la dentadura
sientas un arma.
Sientas un fuego
correr dientes abajo
buscando el centro.

Vuela niño en la doble
luna del pecho:
él, triste de cebolla,
tú, satisfecho.
No te derrumbes.
No sepas lo que pasa ni
lo que ocurre


Achégovos tamén un vídeo cunha versión musicada moi fermosa de Joan Manuel Serrat.

Que grande eras Miguel!



Comentarios (4) - Categoría: De literatura - Publicado o 16-01-2010 21:47
# Ligazón permanente a este artigo
Da axuda da Xunta para Haití
Sabedes canto diñeiro vai aportar a Xunta de Galicia para a axuda humanitaria a Haití?

Quince mil míseros euros!

Si. Lestes ben. 15.000?

Esa mesma Xunta que compra e vende coches de luxo, esa mesma que gasta cartos a mans cheas en viaxes do Sr. Presidente por Latinoamérica, esa mesma que dá comelladas aos votantes potenciais, esa mesma que quere traer á súa Santidade para o Xacobeo, esa que investiu non se sabe canto diñeiro na maldita enquisa-trampa sobre a lingua, esa mesma que...

Quince mil malditos euros.

Case era mellor que os meteran no cu!

Ai, perdón, escapóuseme!...
Comentarios (5) - Categoría: De andar pola casa - Publicado o 15-01-2010 11:26
# Ligazón permanente a este artigo
[1] 2 [3]
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0