Blog do escritor
Xesús Constela

www.xesusconstela.com

info@xesusconstela.com
 CATEGORÍAS
 CUARTO DOS TRASTES
 SALA PARA VISITAS
 SALA DAS PROCURAS
 SALA DOS BLOGS GALEGOS
 NO FAIADO
 ANTERIORES

Kirmen Uribe: Txoriak neguan (Paxaros en inverno)
Vealquí a tradución ao castelán do poema de Kirmen Uribe do que falaba no post anterior:


Pájaros en invierno

Nuestra misión era salvar a los pájaros,
salvar a aquellos pájaros atrapados en la nieve.

La mayoría los encontrábamos cerca de la playa,
protegidos por el negro mar.

Los pájaros también eran negros.
Los sacábamos de su escondite y los llevábamos
a casa metidos en los bolsillos.
Pájaros diminutos que apenas cabían en nuestras
pequeñas manos de niño.

Luego, los poníamos junto a la calefacción.
Pero los pájaros duraban muy poco.
En dos o tres horas morían.
Nosotros no entendíamos por qué,
no entendíamos porqué eran tan desagradecidos.
Y eso que les dábamos de comer migas de pan
mojadas en leche y les preparábamos la cama
con bufandas de colores.

En vano, se morían enseguida.

Nuestros padres, enfadados,
nos decían que no lleváramos más pájaros a casa,
que se morían por exceso de calor,
y que la naturaleza es sabia
y que llegaría otra vez la primavera
con sus pájaros.

Nosotros dudábamos por un momento,
quizás nuestros padres tendrán razón.
Sin embargo, al día siguiente volvíamos a la playa
una vez más, a salvar a los pájaros,
aún sabiendo que nuestro esfuerzo no tenía sentido,
que era tan inútil como aquellos copos de nieve que caían al mar.

Y los pájaros seguían muriendo,
los pájaros morían.

Comentarios (3) - Categoría: De literatura - Publicado o 14-10-2009 21:06
# Ligazón permanente a este artigo
De Kirmen Uribe

Hoxe concedéronlle o Premio Nacional de Narrativa a Kirmen Uribe, a quen tiven a honra de coñecer alá polo mes de xuño nos encontros de Mariñán organizados pola Fundación Carlos Casares.

Resultoume unha persoa encantadora e estou moi contento de que le deran o premio pola súa primeira novela.

Recitou Kirmen Uribe en mariñán un poema realmente marabilloso acerca dos paxaros de cheo de sorrisos e amizade.

Veña un grolo por Kirmen!
Comentarios (2) - Categoría: De literatura - Publicado o 14-10-2009 21:00
# Ligazón permanente a este artigo
Das Vidas minúsculas de Pierre Michon
Nunca lera nada de Pierre Michon e veño de rematar a súa novela (ou colección de relatos, quen sabe?) Vidas minúsculas.

Deixeime levar, engaiolar por unha prosa estudada, coidada e pulida até o estremo, unha prosa difícil de describir polo que ten de poesía e polo que ten doutros xéneros.

Especialmente fermosos os capítulos/relatos que falan dos seus avós, Eugène e Clara, dos irmáns Bakroot ou de André Dufourneau.

Escribe Michon unha especie de autobiografía, que non ten nada que ver coas autobiografías ao uso, a base de narrar as biografías de personaxes que se moveron ao seu redor nas distintas etapas da súa propia vida dende que era neno até a súa madurez.

Un libro brillante!
Comentarios (2) - Categoría: De literatura - Publicado o 21-09-2009 19:31
# Ligazón permanente a este artigo
De poemas de amor
Preguntoume a miña amiga Chus por un poema de amor da literatura galega para ler nunha cerimonia á que ten que asistir.

Os dous coincidimos en que un dos máis fermosos é ese que leva o estraño título de Xaneiro 1972, II de Celso Emilio Ferreiro:

Cando quero vivir
digo Moraima.
Digo Moraima
cando semento a espranza.
Digo Moraima
e ponse azul a alba.
Cando quero soñar
digo Moraima.
Digo Moraima
cando é noite pechada.
Digo Moraima
e ponse a luz en marcha.
Cando quero chorar
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a anguria me abafa.
Digo Moraima
e ponse a mar en calma.
Cando quero surrir
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a mañá é crara.
Digo Moraima
e ponse a tarde mansa.
Cando quero morrer
non digo nada.
E mátame o silencio
de non dicir Moraima.


Non é certo que é realmente fermoso?

Eu propúxenlle un de Bernardino Graña:

¿Como hei vivir mañá sen a luz túa?

Case morto vivín sen coñecerte
aló na chaira seca por absurdas rúas
onde ninguén me soupo dar mornura.

Foi soedade desconforme adentro
e a semente a caír en terra dura.

¿Como hei vivir mañá sen a luz túa?

Erguinme e vinte ó regresar á terra
como se fora todo aquelo un soño
pesado e ti xa foras sempre miña.

Foi outra vez materno en aloumiño
o bico teu na lingua.
E foi de novo corazón adentro
comprender a existencia e a dozura.

¿Como hei vivir mañá sen a luz túa?

Pero hoxe mesmo o día abriu en medo
entrou na fiestra un sol extraño inmenso
e deixáchesme o leito en mantas frías.

Está a volver agora corazón adentro
a soedade o podre a agonía
a me pinchar as cousas en millóns de pugas
cada minuto en séculos de agullas.

¿Como hei vivir mañá sen a luz túa?


Paréceme unha verdadeira obra de arte.

E l,ogo envieille por mail outro de Celso Eminio que tamén me parece marabilloso:

EU EN TI

Eu xa te busquéi
cando o mundo era unha pedra intaita.
Cando as cousas buscaban os seus nomes,
eu xa te buscaba.

Eu xa te procuréi
no comenzo dos mares e das chairas.
Cando Dios procuraba compañia,
eu xa te procuraba.

Eu xa te chaméi
cando soio a voz do vento soaba.
Cando o silenzo chamaba polas verbas,
eu xa te chamaba.
Eu xa te namoréi
cando o amor era unha folla branca.
Cando a lúa namoraba as outras cumes,
eu xa te namoraba.

Sempre,
dende a neve dos tempos,
eu, na túa ialma.


Estou seguro de que cada persoa proporía un diferente.

Así é a poesía.

E o amor...
Comentarios (10) - Categoría: De literatura - Publicado o 14-09-2009 19:25
# Ligazón permanente a este artigo
Do Jerusalém de Tavares
Veño de rematar unha novela magnífica.

Pasoume o mesmo que cando rematei de ler a última obra de Borrazás (Costa Norte/ZFK) alá polo comezo do verán. Por fin outra obra escrita con anceios de boa literatura en medio da mediocridade que reina en moitas librarías!

Trátase da novela Jerusalém, do escritor portugués Gonçalo M. Tavares, de quen Saramago opinou que "Non ten dereito a escribir un libro tan bo (...) Dan ganas de zoscarlle!"

Lina dunha atacada, enganchado completamente nas vidas de Ernst Spengler, Mylia, Theodor Busbeck, Hinnerk Obst e demais personaxes que deambulan polas súas páxinas nunha noite de maio en que os seus destinos se entrecruzan.

Veña un grolo pola boa literatura!

Comentarios (2) - Categoría: De literatura - Publicado o 13-09-2009 20:29
# Ligazón permanente a este artigo
De Stieg Larsson
Non puiden evitalo e tamén sucumbín eu.

Empecei aler iso que parece que todo o mundo enteiro está a ler: O primeiro libro da triloxía Millenium de Stieg Larsson (e iso que vin a película).

Estouno a ler na versión inglesa, 3'00 libras nunha libraría de Londres, 4'00?, fronte aos vinte e pico que costa a versión en castelán. POlo visto en sueco titúlase Os homes que odiaban as mulleres, mentres que en inglés o título é The Girl with the Red Tattoo(?). Por que lle cambiarían o nome? En español é Los hombres que no amaban a las mujeres. (Quen dá máis?)

Home, hei recoñecer que engancha (coma os best sellrs todos) e a historia polo de agora é ben curiosa.

As descricións que fai dos dous personaxes principais, o xornalista Blomkvist e a investigadora Lisbeth Salander son grandiosas. A novela consegue tamén transportar ao lector perfectamente a esa Suecia descoñecida onde a trama se desenvolve.

A industria literaria sueca será algo sobre o que investigarei. Foron moitos os escrtores que viñeron de alá, dende aquela Astrid Lindgren, a creadora da inesquecíbel Pippi Langstrumpf até Jostein Gaarder, d'O mundo de Sofía.

Volveremos falar de Suecia.

Agora quedo coa novela de larsson.

Comentarios (2) - Categoría: De literatura - Publicado o 27-07-2009 12:02
# Ligazón permanente a este artigo
Da última novela de Xurxo Borrazás.
"Toda ficción é cuestionamento da realidade. Nese sentido, toda ficción é fantasía e falar de literatura fantástica é unha redundancia..."

Así comeza a "Nota de autor" coa que remata a última novela do amigo Xurxo Borrazás.

Titúlase Costa Norte/ZFK.

Veño de rematala agora mesmo e hei recoñecer que me cativou dende as primeiras páxinas. De feito non puiden deixala a pesares de ter moitas outras ocupacións. E iso é o mellor que pode acontecer cunha novela.

Sempre admirei a literatura de Borrazás. Trátase dun escritor intelixente, innovador e experimentador. Pero con esta novela de verdade que me deixou abraiado.

Nalgún lugar lin que describían a trama como "pesadelo industrial". É verdade!

O escenario é un Carballo sepultado debaixo dunha xigantesca cúpula de cristal logo dun estraño accidente que lembra moito a Chernóbil.

O mundo está cambiado. O que existe e coñecemos neste dous mil nove que habitamos xa non vale de nada na época en que a trama de desenvolve. O día non se diferencia da noite. Hai día e noite?

Convídovos a ler esta novela porque de seguro que vos ha agradar tanto como a min. Mesmo sentín un pouco de mágoa de que rematase. Vivín con Rosa, a protagonista, ao longo dos tres últimos días e case que a sinto aquí á miña beira, tal é a forza descritiva de Xurxo.

Todo colle na trama: ciencia ficción, ecoloxía/ecoloxismo, sexo (moito e moi ben descrito), amizade, análise da realidade...

Como sería o mundo noso, este que coñecemos, se acontecese o que conta a novela?

Veña un grolo polo Borrazás!
Comentarios (5) - Categoría: De literatura - Publicado o 22-07-2009 18:35
# Ligazón permanente a este artigo
Da morte de Frank McCourt
Veño de saber da morte de Frank McCourt, que me sorprendeu hai moitos veráns coa súa novela Angela's Ashes (As cinzas de Angela).

Foi á beira do lago de Sanabria onde lin os aconteceres todos da familia de Limerick.

Teño amigos irlandeses que se alporizan cando lles falo deste libro. Din que non é verdade todo o que conta, que a situación de Irlanda na época da novela, aínda que mala, non era tan catastrófica (Non sei).

As cinzas de Angela, e 'Tis (Éo), a súa continuación, non deixan de ser dous best sellers escritos precisamente con esas técnicas tan pouco depuradas dos supervendas.

A min gustoume aquel verán e gustoume tamén a novela.

Un grolo por McCourt!
Comentarios (2) - Categoría: De literatura - Publicado o 21-07-2009 18:42
# Ligazón permanente a este artigo
Da presentación dos Documentos para a historia de Poio
Asistín onte no serán á presentación dos Documentos para a historia de Poio (1936-1942), onde o amigo Andrés Dacosta dá conta da represión franquista no Concello de Poio, onde resido.

Foi unha presentación ben emocionante, en primeiro lugar pola cantidade de xente que arroupaba a Andrés, que ben o merece.

En segundo lugar pola forza emotiva das cousas que contou, coma esa historia das dúas irmás que identificaron a seu pai entre as fotos dos fusilados da Illa de San Simón ou esoutra do velliño a quen entrevistou na mesma habitación onde de neno se agachou a noite que levaron a seu pai para fusilalo...

En terceiro lugar pola música do dúo Thanrika, que xa actuara na presentación do meu Shakespeare destilado. Sempre é un pracer escoitar a voz poderosa de Érika e a guitarra de Jonathan!

E en cuarto lugar pola tarta de Alicia, compañeira inseparábel de Andrés.

Veña un grolo por Andrés e polo seu traballo de tantos anos!

Comentarios (7) - Categoría: De literatura - Publicado o 17-07-2009 10:12
# Ligazón permanente a este artigo
Do Premio García Barros deste ano
Se recibir un premio é verdadeiramente unha alegría inmensa, tamén o é, dende logo, que o reciba un bo amigo.

E así foi.

Veño de saber por Xosé Monteagudo (que acaba de chamarme por teléfono) que é o flamante gañador do Premio García Barros deste ano coa súa novela UN TIPO LISTO.

As miñas máis entusiastas felicitacións e o meu desexo de que o libro teña a mellor das singladuras, que Xosé ben o merece!

Veña un grolo logo por Xosé Monteagudo!

E outro máis por Un tipo listo!


Comentarios (2) - Categoría: De literatura - Publicado o 15-07-2009 15:49
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0