Viaxes O Lóstregho


Furancho Oficial de Cabañas & Catoira Travels
A partir deste santo día de Nadal do ano 2006 este vai ser o Furancho Oficial da xa célebre axencia de viaxes perralleiros Cabañas & Catoira Travels. Este e-zulo está especialmente deseñado para todos aqueles infelices ós que xa non lles carbura ben o 4 Latas, que xa están cansos de viaxar con AirZambia ou que levan toda a vida facendo auto-stop en carromato. Chegamos a un punto onde a xente moderna quere viaxes modernas, opinións modernas e visións modernas. Pois ben, para estes últimos non é esta páxina. Estes deben ir á páxina da COPE. Neste "fotolog" haberá fotos das nosas viaxes, comentando diferentes aspectos e anécdotas vividas. Recomendaremos lugares e esperamos que todo o mundo o pase ben e teña ganas de repetir a visita.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Trío Pizzicato
Hoxe asistín a un concerto deses que tarda tempo en esquecerse. Na Fundación Wenceslao Fernández Flórez, organizado polo Concello de Cambre, actuaba o Trío Pizzicato.

O Trío Pizzicato está formado pola pianista rusa Ludmila Orlova, o seu fillo Slava Chestiglazov (violinista prodixioso que debe ter pouco máis de 20 anos) e a soprano moldava Clara Jelihovski. Tocaron pezas da música clásica popular europea e algunhas arias de ópera, incluso algunha panxoliña.

IM-PRESIONANTE. Esta xente do leste ten unha cultura musical abraiante. Canto teríamos que aprender, polo menos nese tema!!!!!!!

Saúdos.
Fundación Wenceslao Fernández Flórez
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 29-12-2007 00:19
# Ligazón permanente a este artigo
Anno Domini 1348
Como veriades o outro día no blog, xa me chegou, grazas á xente de Biblos, o libro co que me (nos) agasallou o escritor portugués Sérgio Luìs de Carvalho, por ter publicado un artigo louvando o seu único libro publicado en galego, titulado "Os peregrinos sen fe" (Biblos).

E en canto tiven uns días de lecer, púxenme a lelo. Como xa dixera, esta segunda obra titúlase "Anno Domini 1348", levou o Premio Literario Ferreira de Castro en 1989 e foi publicado tamén en francés, tendo alí un certo éxito.

Porén, este xa non me gustou tanto. A pesar de estar ambientado en Sintra a mediados do século XIV (que prometedor comezo!!!) resultoume menos ameno.

Conta os últimos días da vida dun notario que comeza a notar os primeiros indicios da peste negra, que acababa de chegar ao país e azoutou a todo o continente. Aproveitando iso, e que non había ningún remedio, deixa apalabrado con outro notario amigo o xeito de recoller o seu testamento, e péchase na súa casa a escribilo e a lembrar así toda a súa vida.

Resultoume bastante lento o seu ritmo. Demórase moito nas descricións, algúns feitos son narrados con moita parsimonia e con detallado coñecemento dos pensamentos do notario e iso faille lastrar a historia, segundo a miña humilde opinión.

Pero unha das cousas sorprendentes que se desvelan ao final é que moitos dos personaxes da novela e situacións foron reais, comezando polo propio notario protagonista, do que se ve algún documento asinado por el mesmo. Ou sexa que "inventou" unha historia e unhas vidas a partir dos poucos indicios históricos documentais que deles existen. Iso ten moito mérito, penso eu.

Agora teño que darlle un agasallo en compensación a Sérgio Luìs de Carvalho (está xa decidido cal será) e facerllo chegar. Non sería mala idea baixar a Lisboa e a Sintra no ano 2008. Teño moitas ganas de voltar alá (xa pasaron máis de 5 anos) e sería un pracer pasear por Sintra buscando os escenarios desta novela.

Saúdos.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 25-12-2007 22:12
# Ligazón permanente a este artigo
Ice Age
Hai non moito tempo, un amigo ao que considero privilexiado intelectualmente recomendoume ver a película de animación "Ice Age", dicíndome que tiña un guión moi intelixente e que se pasaba un moi bo rato, como sucede con algunhas películas de animación actuais, que non son nada ñoñas e si moi intelixentes.

Pois nada, nótase que eu non debo ser privilexiado intelectualmente (iso estaba máis que claro) porque despois de vela onte quedeime como estaba, non me aportou practicamente nada. "Toy Story" ou "Shrek" si me pareceron guións moi traballados, pero este tampouco me dixo nada do outro mundo. Poño a ficha da película na Internet Movie Database.

A ver se teño máis sorte nas vindeiras recomendacións. Queda aquí aberta unha porta para que a xente recomende películas que nos fagan felices.

Saúdos.
Ficha da película na Internet Movie Database
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 24-12-2007 11:45
# Ligazón permanente a este artigo
Retratos femininos de Picasso
Na Fundación Barrié hai exposta unha colección de 57 retratos femininos de Picasso.

Pois nada, que con Picasso si que xa non teño moito que facer. Non me engancha e punto. No Museo Picasso de Barcelona gustáronme moito as salas dos primeiros anos (ata que cumpriu 20, ou así) que eran moi completas e amosaban moi ben a súa evolución, aparte de que aínda non era cubista, era figurativo, estaba aprendendo. Das súas etapas de éxito alí non hai case nada.

Pero ese non é o Picasso que se fixo famoso e non interesa, polo visto. A min o que non me interesa é o que vin o outro día. Xa sei que vou contra a corrente....... Repito, eu sonche moi clásico para algunhas cousas.

Saúdos.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 24-12-2007 11:38
# Ligazón permanente a este artigo
Man Ray
Fun ver estes días unha exposición que hai na Fundación Caixa Galicia da Coruña sobre Man Ray. É curioso o título "Despreocupado pero non indiferente", que é o epitafio que ten na súa tumba xunto á súa última muller Juliet. Creo lembrar que está soterrado en Montparnasse.

Aínda que tamén fixo pintura e algo de escultura, destacou como fotógrafo. O único que me chamou a atención foron algúns retratos. Cando se poñía a facer cousas "raras".... entre que era dadaísta e tiña contactos cos surrealistas, aínda que creo que non moi boas relacións, saía cada cousa que daba medo. Eu sonche algo clásico para algunhas cousas.

Saúdos.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 24-12-2007 11:33
# Ligazón permanente a este artigo
Cantos de Reis e Nadal
Estiven hoxe na sede da Fundación Wenceslao Fernández Flórez, Villa Florentina, en Cecebre.

O acto de hoxe foi Raúl Galego, Mini e Mero (A Quenlla) cantando cantos de Reis e Nadal, e contando anécdotas sobre eles.

Por exemplo, que por influencia do castelán aparecían nos versos barbarismos como "Alambrado sea el Señor", "San Rueque", "Has nos, Has nos, Has nos participar.......", "para llegaren de día"....

Que voz a de Mini, impresionante......

Saúdos.
Fundación Wenceslao Fernández Flórez
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 22-12-2007 22:59
# Ligazón permanente a este artigo
"The Bible: In the Beginning..."
Estiven esta tarde vendo unha película americana de 1966.

Era unha destas tontas tardes de domingo sen moitas ganas de facer nada e vin que na TVG botaban unha película sobre fragmentos do Xénese dirixida por John Huston e pensei que podía ser unha boa idea dedicarlle algo de tempo.

Pasei un bo rato. Saían moitos actores famosos, como o propio John Huston (Noé), Richard Harris (Caín), Stephen Boyd (Nimrod, quen ordena construír a Torre de Babel), George C. Scott (Abraham), Ava Gardner (Sara, a muller de Abraham), Peter O'Toole (os tres anxos que destrúen Sodoma e Gomorra), Franco Nero (Abel), etc.

Os clásicos nunca decepcionan. Poño aí abaixo un enlace á ficha da película na Internet Movie Database.

Saúdos.
Ficha da película na Internet Movie Database
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 16-12-2007 19:41
# Ligazón permanente a este artigo
Experiencias derivadas de facer un blog
Hai un mes e pico pendurei neste blog un artigo sobre a novela "Os peregrinos sen fe" do escritor portugués Sérgio Luís de Carvalho, que foi publicada por Biblos. Concretamente aquí.

O artigo, en xeral, era bastante eloxioso porque o pasei moi ben lendo a obra.

Cal sería a miña sorpresa cando un par de semanas máis tarde vexo un comentario nese artigo asinado polo propio autor. Coas dúbidas propias da situación (na Internet todos somos anónimos, en teoría, calquera pode suplantar a outro, polo menos en determinados foros) tivemos un "diálogo" a base de comentarios. Polo mesmo Tucho Calvo, un dos directores de Biblos, entereime que era o autor, efectivamente, que estaba dirixíndose a min.

E como consecuencia dese diálogo, o autor envioume, a través de Tucho Calvo, un exemplar asinado da novela "Anno Domini 1348", unha das súas novelas máis premiadas. Na foto podedes ver a dedicatoria. Amósoa porque tamén é vosa, estimados lectores deste blog.

Non teñades dúbida en que o primeiro que farei en canto colla as miñas merecidísimas vacacións de mestre (o sábado 22 de decembro) será mergullarme no Portugal medieval da man de Sérgio Luís de Carvalho. E vós teredes noticias inmediatamente.

Saúdos.

Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 15-12-2007 13:27
# Ligazón permanente a este artigo
O Laboratorio de Formas
Estiven lendo un libro-catálogo que fala, a grandes rasgos dos 44 anos de historia do Laboratorio de Formas, esa magna obra posta en marcha por Isaac Díaz Pardo e Luís Seoane, e cuxos edificios máis emblemáticos foron deseñados polo arquitecto Andrés Fernández-Albalat.

Impresionante labor: O Castro, Sargadelos, O Instituto Galego de Información, o Novo Seminario de Estudos Galegos, o Seminario de Sargadelos...

Incluso falan da primeira fábrica de cerámica que montaron, a modo de ensaio, na Arxentina, chamada Cerámica da Magdalena. Abraiante a iniciativa desta xente. Todo o galeguismo do exilio arxentino detrás deste macro-proxecto.

Saúdos.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 09-12-2007 23:15
# Ligazón permanente a este artigo
Os microcréditos do Grameen Bank
Hoxe rematei de ler outro libro. Moi interesante.

Titúlase "El precio de un sueño" e está escrito por canadiense (ou será canadiano?) David Bornstein. Aclarar a que se dedica este señor xa é máis complicado, e non o digo por mal.

Fala de como se puxo en pé o proxecto do Grameen Bank, a abraiante iniciativa do economista de Bangladesh Muhammad Yunus, que vive de dar microcréditos principalmente a mulleres das zonas rurais do país, para que saquen adiante as súas modestas iniciativas "empresariais" e autónomas. Non é caridade, é reactivación da economía de baixo nivel en millóns de persoas simultáneamente.

Recibiu por esto o Premio Nobel da Paz en 2006, xa que acabar coa pobreza seguramente traería a Paz á terra.

Sorprendeume un capítulo que apenas fala do banco, que se titula "El mundo", e que fala sobre o mal que funcionan as axencias de desenvolvemento do "primeiro mundo" e por que fracasan unha vez tras outra en países como Bangladesh (e todos os demais tamén).

Saúdos.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 08-12-2007 22:21
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0