Como en Portugal uns vão bem e outros mal



O meu perfil
teño conta en gmail.com
 Portos de recalada recomendada
 FOTOBLOGOTECA
 CATEGORÍAS
 ARQUIVO
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS

Pepiño e a ministra
Tiven hoxe uns minutos para gozar coas boas lecturas da prensa escrita (en papel). Miragre, ultimamente non teño tanta sorte. E aínda que son seareiro de "La Voz de Galicia" e miro para o "Xornal de Galicia" como outros miran para Obama hoxe caíu nas miñas mans o xornal español "El país". Non me fai muita graza normalmente por aquilo de que é tremendamente simplificador e españolista, cada día parécese máis á COPE no adoutrinamento da clientela.

Na edición de hoxe viña un artigo espeso e denso en contido sobre a vida de Ramon Piñeiro, da autoría de Antón Baamonde (até agora para min descoñecido) do cal recomendo que se empregue un tempiño en ler xa que aínda que é mui árido merece a pena como untrodución á vida do conflitivo tema Piñeiro. Unha das famosas discusións bizantinas dos bos e xenerosos.

Pero realmente o que me mudou o día foi o artigo de Manuel Rivas, que antes de ser coñecido por ser o pai de Martín/iño xa era famoso por ter cerebro pensante e escritura con sona bastante xustificada, sobre a ministra Magdalena Álvarez e José Blanco (para os españolistas utópicos e autoodiadores Pepiño) onde trata precisamente as crítcas á ministra pola sua fala e o menosprezo de Pepe Blanco polo mesmo motivo.

A cousa é grave: Levan anos falando con desprezo de Jose Blanco e malia a que non é un galego de pro e non fala galego nin que o maten o seu acento en castelán dista un pouco do que os que pensan que españa é algo que só existe nas súas mentes privilexiadas teñen por acento neutro. Isto que os que practicamos en momentos de turismo o idioma de Cervantes chamamos castelán pechado. O señor José Blanco fala con ese sotaque que indica a súa procedencia non madrileña e xa todo o mundo fai escarnio da súa figura, ademais, como non está ben visto pola prensa non se lle quita o -iño final nin por acaso. Tendo o mesmo acento, ou maior, non pasa o mesmo con Sir Francisco Vázquez porque este si que mola.

O outro día, unha destas personas que pensan que en españa todos teñen que falar como na súa cabeza falan as persoas decidiu facer mofa da figura da Magdalena Álvarez pola súa maneira de dicir as cousas e non polo que di, que xa dá motivos de sobre para rir e chorar. E todo foron acusacións de racismo e reprobacións polos seus comentarios sobre o sotaque da ministra.

Hai diferenza entre os comentarios que fan alusión a unha frase dunha política e a maneira de tratar a Jose Blanco como un pobre home que balbucea o castelán? Eu sempre o dixen, que un galego ainda que queira ser o máis español do mundo nunca vai pasar de español de segunda polo seu sotaque. Eu hai xa anos que renunciei a iso pero paréceme grave que os galegos poidan ser obxecto de mofa dos medios de comunicación españois mentres que se frene na primeira de cambio unha frase contra os problemas de dicción dunha ministra andaluza. Agacharán algunha carga ideolóxica estas diferentes reaccións a dous sotaques periféricos do español?
Comentarios (4) - Categoría: Diglosia - Publicado o 16-01-2009 21:31
# Ligazón permanente a este artigo
Ideoloxía da lingua
Xa o sabemos de sobra que cada texto lingüístico presenta unha concepción ideolóxica da vida e non hai o que a xente chama lingua neutra. Isto ás veces faise máis que evidente cando os ruso fan unha intervención pacificadora en Xeorxia ou cando os galegófobos din que o castelán está perseguido en Galiza.

O que quería comentar desta volta é a aceptación que teñen algunhas formas lingüísticas bastante dotadas de carga ideolóxica. Unha delas é a forma AVE como Tren de Alta Velocidade (TAV). É unha palabra maldita e malsoante de seu que suple á neutra TAV. Ás veces dicimos que queremos que chegue pronto o AVE a Galiza e eu creo que sería muito millor que chegara o TAV (deixando fóra de tópico a inminente necesidade da vertebración do sistema ferroviario de proximidades). E non está de máis lembrar que é operativa desde 1992 (17 anos hai) a liña de TAV Sevilla-Madrid.

Cando falamos do AVE Galiza-Madrid é cousa dotada de ideoloxía, pero xa cando falamos do AVE Coruña-Lisboa xa non cheira só a españolismo recalcitrante senón a ignorancia no seu maior grau. Váianlle dicir aos portugueses que o camiño de ferro que eles construen e pagan é chamado a vía do AVE... Abafante mostra de falta de coñecemento da linguaxe. Pero os manipuladores da lingua somos sempre as minorías...

Só iso.
Comentarios (11) - Categoría: Diglosia - Publicado o 14-01-2009 14:23
# Ligazón permanente a este artigo
Crise no ar
As cousas non están no mundo como para botar foguetes, anda a xente con pésimas perspectivas de futuro. Nótase no ambiente, en todas partes.

Estando eu de paseo por un dos millores sitios do mundo e en boas compañas cruceime cunha parella de vinte e algún ano. Normalmente falan do gran hermano, da última noite de festa, de la Pantoja e o Cachuli... son cousas que non me chaman. Cousas que manteñen a normalidade dentro do repertorio de temas alleos que nos fan propios e outros escollen para que falemos as persoas da rúa. Ás veces vánseme os ouvidos, pois sonche de natureza curiosa, e descubro temas máis reais.

Onte pasaba pola praia de Menduíña, sorte que ten un, e unha parelliña xeitosa cruzouse comigo. Ela dicíalle a el con voz ilusionada "se che botan de Citroën marchamos a traballar en calquera illa, en calquera sitio que che guste...". El coa mirada pouco fixa non respondeu nada.

Hai veces que unha frase fai de termómetro dun momento e estamos nun destes momentos en que vamos descubrir que pasa cando todo o mundo vendeu o pouco que tiña e xa non ten máis que vender. Estamos en crise, tempo de poetas famentos!
Comentarios (6) - Categoría: Diglosia - Publicado o 01-10-2008 07:42
# Ligazón permanente a este artigo
Agua de Mondariz

Acabado o período de Pax Galaica é a nosa quenda de tirar pedra. Eles din que lles obrigamos a aprender a lingua e nós temos que vivir entre eles. Non se pode alimentar ao inimigo.
Comentarios (3) - Categoría: Diglosia - Publicado o 09-09-2008 19:42
# Ligazón permanente a este artigo
A defensa do español en Mos
A defensa do español foi o motivo argumentado polo número 2 do PsoE, Gerardo Alonso Porto, para abandonar o grupo socialista en Mos e pasarse ao grupo dos non adscritos. É consecuencia da criazón do Servizo de Normalización Lingüística do concello.

O concello queda cunha distribuizón de votos de: PP -8, PsoE-5, BNG-3, Grupo non adscrito do antigalego-1. Co cal o Jimenez Losantos e El Mundo, que non saben onde cae o concello de Mos, conseguen coa súa teoría da defensa do español por en problemas o goberno dun concello galego.

Claro que a distribuizón de votos no concello non ten por que ser unha consecuencia senón máis ben pode ser o motivo. O lector da prensa madrileña é posible que considere que o seu voto vale máis agora que antes.

Parabéns para os antigalegos e para os seguidores dos pelotazos: Gerardo Alonso é o novo líder. Desta volta antigalego e pelotazo fan elos da mesma cadea de españolismo. O resultado é a deterioración do goberno de Mos e o entorpecemento da normalización lingüística.

O concello que deu ao mundo a Uxía Senlle e Óscar Pereiro ten en incerteza o seu futuro.
Comentarios (4) - Categoría: Diglosia - Publicado o 21-08-2008 14:36
# Ligazón permanente a este artigo
O castelán amenazado (e eu con estes pelos)

La noticia salta a los medios ?escritos? el 24 de junio, día de San Juan (mi onomástica y la del rey, vaya). Cuenta Público que ?Veinte intelectuales firman un manifiesto en defensa del castellano como lengua común en España?. Al parecer, según los veinte, las desmedidas aspiraciones de las ?lenguas autonómicas? están acabando con la presencia de la lengua de Castilla en la periferia de España. Contra esta dramática situación, los abajo firmantes proponen que se dejen de usar en exclusiva las otras lenguas españolas en beneficio de la que ellos llaman ?común?. Entre los promotores de esta sesuda reflexión está, nada menos, don Fernando Savater, a quien las revistas Foreign Policy y Prospect acaban de declarar uno de los ?cien intelectuales más influyentes del mundo?. Vale.

Tanta excelencia intelectual junta me da que pensar. Salgo inmediatamente a la calle a comprobar a qué nivel de indecencia lingüística estamos llegando en este país. Les diré, en todo caso, que vivo en una pequeña ciudad del área de Castellón, mayoritariamente catalanohablante. Voy a una librería, pero allí están, impertérritas, las obras de Savater y las de la mayoría de sus colegas (por lo menos, de aquellos de entre ellos que escriben, porque no sé si ya hemos llegado al penúltimo estadio de la perversión, en que se prohibirán los libros ?en castellano? que nunca se han escrito). Sigo adelante. Me acerco a un quiosco. Allí está, como cada mañana, la prensa abrumadoramente mayoritaria, en la ?lengua común?. Continuemos. Los cines: en Castellón, como en Barcelona, prácticamente todos los estrenos en español. Más: pongo la tele. Aunque el Partido Popular valenciano intenta prohibirlos ?por nuestro bien: para hacernos más comunes?, se reciben en mi TDT los cuatro canales de la Televisió de Catalunya. A su lado, 40 canales en perfecto español ?los mismos que en Barcelona?, y la emisora local, Canal 9, con algunos programas en catalán y el resto en romance común.

Me desespero. No dudo de que el español esté en peligro en España ?lo dicen veinte intelectuales?, pero entonces, algo falla. Quizá yo no lo sepa y en Mataró, en Andratx o en Vitoria a los castellanohablantes se les obligue a llevar una estrella amarilla, o un lazo rojo en el pelo (hay integristas muy excéntricos). Llamo enseguida a mis amigos catalanes, baleares y vascos: no existen tales medidas. En realidad, todas las encuestas nos dicen que una parte importante de las poblaciones respectivas de Cataluña (también Baleares y Valencia), Euskadi y Galicia son monolingües en castellano. Ese porcentaje, de hecho, no baja del cincuenta por ciento. Entonces, ¿cómo se puede acorralar y descomunizar a la mitad de la población?
Cataluña es el meollo de la cuestión. A los vascos se les tolera (ETA al margen, se les sospecha un carácter paleoespañol), los gallegos no cuentan (esos preportugueses desnaturalizados), pero los catalanes amenazan el ser de España: su virgo.

Entonces, me digo, si ellos son el cáncer del país, la sangre debe de estar ya desembocando en el río. Al fin y al cabo, allí se aplica la inmersión lingüística: todos los niveles educativos son en catalán. Y esas masas discriminadas, esos ciudadanos comunes violentados en sus derechos más íntimos, esos buenos españoles malogrados por el botiguer catalán deben de estar sin duda manifestándose en masa ante el Palau de la Generalitat. Miremos las estadísticas. Cantidad de padres que ha pedido que sus hijos reciban escolarización en castellano en toda Cataluña: 23 (entre más de un millón de alumnos).
¿No les gustan a los intelectuales las estadísticas? Pues en el País Valenciano son una ciencia muy exacta. ¿Sabe don Fernando Savater, por ejemplo, que hay 93.700 alumnos valencianos de primaria y secundaria que preferirían recibir enseñanza en valenciano/catalán pero son escolarizados en castellano porque la Generalitat de aquí está ocupada por gentes muy comunes? 93.700 alumnos (son datos de Escola Valenciana) contra 23. ¿Quién persigue a quién?

Siempre he despreciado al que ampara a los ricos y ataca a los pobres o al que le roba directamente a los pobres para dárselo a los ricos. ¿Proteger una lengua que hablan cuatrocientos millones de personas y que en el ranking mundial ocupa el tercer lugar? Se necesita ser muy tonto o tener mucha mala fe para venir con esa canción a este festival. Que yo sepa, en España, las únicas lenguas perseguidas ?desde los decretos de Nueva Planta de Felipe V hasta los estertores del franquismo? han sido las lenguas no castellanas. Y, ahora mismo, el único partido político que hostiga con saña a una lengua es el Partido Popular en Valencia, que lleva a cabo una campaña indisimulada contra el valenciano/catalán, aunque sin subterfugios ?intelectuales? (son gente más simple). Ríase usted de ERC en Cataluña. ¿Para cuándo un manifiesto de savateres, vargasllosas y boadellas para defender la lengua habitual de los valencianos contra las agresiones del poder?

La misión de los intelectuales en este perro mundo es bastante ingrata. Por jugarse de verdad el tipo, a nadie se le incluye en la lista del Top100. En cambio si vas de víctima, de perseguido (aunque hace años que no bajas del Rolls y de la Visa y tus libros y tus conferencias se venden y se imparten a precio de oro en el territorio donde dices que te quieren mal), acabarás triunfando. Señores intelectuales comunes: si quieren causas nobles, yo les podría sugerir unas cuantas. Pero la persecución del castellano? ¡Anda ya!

Este é un artigo de Joan Gari que topei en chuza e que se publica en público
Comentarios (5) - Categoría: Diglosia - Publicado o 27-06-2008 19:40
# Ligazón permanente a este artigo
Resposta ao video dos flocos de millo e os telemoveis


Non parece un video elaborado por unha grande multinacional das telecomunicacións, quizais por iso é con certeza feito por elas. Como medida precautoria eu levarei sempre grans de millo no peto do mobil e a ver se teño flocos de millo algun dia.
Comentarios (0) - Categoría: Diglosia - Publicado o 16-06-2008 15:04
# Ligazón permanente a este artigo
[1] 2 [3] [4]
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0