lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano
EU TAMÉN NECESITO AMAR

Premio Mellor documental galego CURTAS 2019.
Selección Oficial MICE 2020. Santiago (aplazado polo coronavirus)
Selección Oficial ESPIELLO 2020. Boltaña-Huesca (aplazado polo coronavirus)


THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

Felicitamos a Carlos

A Carlos Alvarez Puga polo trinta aniversario de Cantarela asociacion que da sua man cumpriu trinta anos, Carlos e unha chea de xente que o acompaña enseñounos a relacionarnos coas setas, a non velas como algo perigoso que non se pode tocar, mais ben como algo maravilloso que sabe a mana no pucheiro. A Carlos se lle deben moitas mais cousas no pobo, creou tunas, facilitou conxuntos musicais, presentou cabalgatas de reises, charangas do san Roque e bota as mans que faga falla en calquer movida cultural.
Cando se lle queira rendir un homenaxe merecido a Carlos Alvarez Puga que se conte co Faiado da Memoria, e lembrade que para facer algo asi non fai falla nin o concello nin institucion ningunha. Gracias Carlos
Comentarios (4) - Categoría: Xeral - Publicado o 22-11-2013 06:56
Chuza! Meneame
4 Comentario(s)
1 Sempre me agradaron ¡e moito! ás actuacións das Tunas Universitarias. Me vale que sean dunha Facultade ou de outra. Pero me gustaron sempre moitísimo. E fácil entender que en Vilagarcía non coñecíamos nada que se parecera a esto...

Porque dónde hai xuventude moi preparada, como a destas tunas, hai que quitarse o sombreiro, aínda que non toquen ben. Agora esto non abunda na Universidade, como antes, polos anos 50/60. Aquelo era a alegría personificada, tocando polas calles de Santiago. Todos vestidos co traxe de Tuno, como tiña que ser...

Excuso decir que as rapazas botábanse a éles, como fan hoxendía co fillo
dunha tonadillera moi famosa. Sí, esto cambióu moito, porque os rapaces non queren formar parte da Tuna para non verse atados con esto que éles consideran "un enfolico". Pero un enfolico que ten máis de 500 anos, e xa forma parte da Historia de Santiago de Compostela. Si miramos que xa a Universidade galega ten uns 5 siglos + o resto, temos que comprender que esto forma parte da seriedade dun pobo.

Si por esta Universidade pasaron miles de estudiantes, dende hai tantos
anos, moitos deles, de fóra de Galicia, cantaría aquélo que decía:

"Cuando la Tuna te dé serenatas,
no te enamores, compostelana,
que cada cinta que adorna su capa,
hay un trocito de corazón"...

Dada a gran cantidade de xuventude chegada de calquer lugar de España, ou fóra do país, para estudiar aquí, toda esta xente formóu sempre parte da historia de este pobo, non tan pobo, diría eu. Porque, como galego que son, me sinto moi orgulloso de formar parte desa vida, que tamén e a vida dun simple traballador, como eu fun, durante a miña vida laboral. O bonito que ten, e que aquí naide presume do que verdadeiramente é. A non ser que
veña de dirixir algunha tribu desas que ahínda hai algo por ahí... Nesta cidade, hay centos de médicos, por éso digo que o máis importante para min, é o meu médico da S.S. Os outros, están ben dónde están...

Recordando cousas así, para que a xente compare ó seu xeito, diréi que o meu sogro #blgtk08#foi carteiro da Universidade e iba de caza e pesca (no río), co Rector da Universidade galega, que era a única que había hai 50 anos ou...
Iban xuntos á taberna dónde había xente desa camarilla, como son os cazadores e pescadores, todos traballadores... e non desentonaba ninguén por "cheirento". Meu sogro levaba a comida que compartía co seu compañeiro de río (ou monte), porque lle gustaban moito as tortillas que se facían na casa do carteiro. Pola caza, meu sogro tiña uns cans de caza, considerados do mellor que había por aquél tempo. Teño que decir que foron varios os rectores que acompañaron a meu sogro. Pero por culpa dos destinos, marchaban uns, pero viñan outros. Por éso aclaro este punto.

Teño que decir para terminar que na miña mocedade, era frecuente que a Tuna participara nunha serenata preparada, para unha moza determinada, que cando acababa de cantar a Rondalla a moza invitábaos a tomar unha "cena" lixeira, que consistía nunhas tortillas, empanada, viño... é o que queira máis, que vaia ó Hostal dos Reis Católicos, que cobran moi pouco.

Todos oiríades cantar aquéla cantarela da Tuna Universitaria, que decía:

"Sola, sola, sola se queda Fonseca,
triste y llorosa,
queda en la Universidad,
¿y los libros?...
Y los libros empeñaaados,
en el Monte...
en el Monte de Piedaaad"...
..................
Mi recuerdo más entrañable para todos aquéllos universitarios que conocí
en Santiago, desde el año 1956, porque me enseñaron mucho, (sin pedirles nada). Me bastó con estudiarlos a fondo y siempre aprendí mucho. Yo fui
muy feliz entre ellos. Era el único trabajador que había en aquélla pensión familiar, dónde había también profesores de la Universidad. Como los respeté a todos, ellos siempre me apreciaron. Y yo. Guardo conmigo un recuerdo muy difícil de borrar. Como si me hubiera casado con todos...







Comentario por E.García - Santiago (23-11-2013 12:23)
2 O lugar onde están a tocar, é a praza da Constitución...A fachada do edificio corresponde a Repuestos "AROSA" de José Outón...Carlos Álv#blgtk08#arez Puga é o priméiro pola esquerda..-¡Auténtico animador da vida cultural vilagarciana¡,-i o do acordeón paréceme Waldo Galbán.Saudos
Comentario por Roberto Ocaña (23-11-2013 22:30)
3 Hola a todas-os:
Ten razón Eduardo,a palabra "tuna", sempre tivo un significado de alegría.
Creo que en Vilagarcía, sempre houbo tunas,
pois miña nai, contábame cousas de cando ela era moza, que de cando en vez, dábanlle serenatas, falábame de Teira, Manolo, e moitos máis que non lembro o nome.
Cando meu hirmán Juán Luís era mozo, tamén estaba nunha tuna#blgtk08#, supoño que do Instituto, ten fotos con xente que está na foto de Carlos, pero con algúns anos máis.
Lembro a miña nai bordando cintas de cores, e facendo escarapelas, que tempos....mágoa que parece que todo eso perdéuse, polo menos a nivel xuventude, e temos que esperar a que cumpran 50-60 anos, pra voltar a xuntarse e formar grupos musicaís de corda, acordeón ecta. Un saudo.
Comentario por Mari Patiño (24-11-2013 10:08)
4 Para MARY PATIÑO
------------------------------------------------------------------
Tamén eu recordo ó sastre Sr. Teira, ahí ó lado da Madrileña - Calzados. Xa sei que aquél sastre, que era do millor que había no pobo, creo, enseñóu a uns cuantos mociños a tocar a guitarra, renunciando ó seu traballo do día. Tiña o Sr. Teira un fillo moi elegante, sempre de traxe e corbata, xa entre os anos coarenta e cincoenta. Gustáballe moito falar da política rusa, señal de que non tiña moito qué falar da de aquí, porque...¡Non vaia a ser o demo...! Era un home moi cerrado de barba e nunca supen si era casado...

Eu, o que quería decir e que esta xente, estudiantes das Facultades de diversas cidades de aquí, de alá e de acolá, son tunas que poden ter 50 ou máis compoñentes. E cando é así, é o escenario é o apropiado, da gusto oílos. Pensa que non hai moito, en Santiago, había máis de coarenta mil estudiantes en diversas Facultades. E cando había que poñerse o traxe de tuno, por calquer festividade, das moitas que sempre tiveron estos xóvenes, estábam#blgtk08#os todos de festa, porque todos celebrábamos as súas "músicas" e disfrutábamos a eito, vendo aquél homiño "escachar nos seus zapatos" unha pandereta moi pequena, dando tumbos polo chan. Todos cheos con ésas cintas, qué cada unha, tiñan un significado diferente para quén a levaba.
Sempre estaba o amor polo medio. A mín me hubera encantado pertenecer a unha camarilla destas, porque a música tén en mín un terreo moi ben abonado. Cando oigo cantar ben, e cómo falar con Dios.

Todo esto das Tunas foi a menos, porque acarrea días de ensaios en calquer época do ano, con éxamenes ou non... E esto, é sagrado en algúns casos. Por éso a estudiantina se botóu fóra de todo esto, por moi bonito que parezca. Cada Facultade tiña a súa Tuna. É había moitas Facultades. Creo que entre quince ou vinte(?). Había tamén concursos para nombrar a millor...

Se ve que "vamos costa abaixo", porque todo se perde cos anos. Pero as Tunas de Medicina, Derecho, Filosofía, Física e Química, por nombrar algunha, aquélo ¡era unha pasada...! Non digo máis. Saudiña.
Comentario por E.García - Santiago (24-11-2013 12:26)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0