lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano
EU TAMÉN NECESITO AMAR

Premio Mellor documental galego CURTAS 2019.
Selección Oficial MICE 2020. Santiago (aplazado polo coronavirus)
Selección Oficial ESPIELLO 2020. Boltaña-Huesca (aplazado polo coronavirus)


THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

Luis Gomez e Gari

Eles dous formaron parte de eses centos de persoas que o longo dos anos traballaron con Urioste, Luis chegou a dirixir algunha das obras e Gary era unha das que protagonizaban. Ali se coñeceron, namoraronse e casaron. A Luis xa non o temos con nos, pero afortunadamente temos a Gary ca que contaremos no acto pola recuperacion da memoria de Urioste.
Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 15-09-2013 18:33
Chuza! Meneame
1 Comentario(s)
1 Era eu un rapaz moi noviño cando veu para a esa Vila o noso gran amigo Eduardo Martínez Taboada, alma máter de Seguros La Fe e posteriormente, Galerías Eduardo. De principio, este home, montóu o seu despacho de Seguros na mesma casa do señor Anuncio (Pompas Fúnebres), alí en San Roque. Donde estaba rodeado o pobre, de ataúdes, por todas partes. Unha máquina de escribir enriba dunha mesiña, catro papeles por alí, e pouco máis...

Non recordo si viñan de Vigo, pero era unha xente moi sencilla e sobre todo, destacaba porque era moi boa en todo. Había bo trato no plan comercial e a nivel empresa/traballador. De este modo todo irá pra diante sempre, uns e outros, porque che dan marxen para que as túas ideas vaian hacia un futuro millor...

Con esta familia, viña Gary, a esposa de Luis Gómez, que en pouco tempo pasaron de mozos a esposos. Luis era moi popular, porque escribía nos periódicos de Santiago, El Correo Gallego y La Noche, diario vespertino da Ciudade do Apóstolo e desaparecido xa fai uns anos. Me gustaba moito leer os traballos de Luis Gómez, tanto tiña no plan deportivo, coma o outro, de tipo social.

Non era nada fácil escribir para os dous diarios, cando non había noticias ó ser un pobo tan pequeno. Había que ter moita imaxinación para traballar como facía Luis Gómez. As veces, sería moi difícil cumplir con esta misión... Pero él salía pra diante como sempre, moi ben. Daquéla estaba Porto, tamén Diéguez... E o malogrado Luis Gómez... Porto, escribía para El Pueblo Gallego, Jesús Diéguez, para El Faro de Vigo e Luis, como dixen, para El Correo#blgtk08# Gallego y La Noche, de Santiago (os dous). Máis tarde, anos, se fixo cargo como corresponsal de El Pueblo Gallego José-María Prego Carregal, no lugar de Porto, que pasóu a disfrutar da súa merecida xubilación.

Ignoro si Prego Carregal estivo hasta a desaparición do diario que él representaba en Vilagarcía... Os dous diarios de Vigo, casi sempre se estrellaban entre sí, e de ahí resultóu que sobrara o máis débil como pasóu sempre desde que funciona este mundo.
"O peixe grande sempre come ó pequeno, nunca é, nin será, ó revés".

En ése mundo da prensa, eu creo que sobran diarios en Galicia. Observo que cando o periódico e máis caro do normal, a xente váino leer á taberna...

Os tempos non están para moitos contos...
----------------------------------------
Teño que dicir que cando abrín o ordenador e aparecéu esa parexa tan popular na nosa Vila, non sabía que Luis Gómez, había fallecido. Xa dixen en máis de unha ocasión que non estóu moi ao tanto do que pasa na miña terra.
O sinto moito. Me caía moi ben esta xente.
...............................................
"Probe Galicia, non debes
chamarte nunca española,
que España, de ti se olvida,
cando eres ¡ai! tan fermosa"...
....................
Rosalía de Castro

Van dedicadas estas catro líneas que escribéu a nosa poetisa do Sar, á familia de Luis Gómez, (q.e.p.d.). Un home que o dóu todo por Vilagarcía de Arosa...Sempre che recordaremos.








Comentario por E. García - Santiago (16-09-2013 11:27)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0