lugar para a conectividade e o intercambio de memoria sobre o noso pasado personal e humano
EU TAMÉN NECESITO AMAR

Premio Mellor documental galego CURTAS 2019.
Selección Oficial MICE 2020. Santiago (aplazado polo coronavirus)
Selección Oficial ESPIELLO 2020. Boltaña-Huesca (aplazado polo coronavirus)


THE BATTLE OF THE GOOD MEN

Selección oficial Cans 2018. sección vídeo clips.

Selección oficial Son Rías 2018. sección vídeo clips.

A VOLTA DOS NOVE

Nominación Mellor Documental
Premios Mestre Mateo, 2015

Premio do Público
Festival Primavera do Cine, 2015


DESDE DENTRO DO CORAZÓN

Nominada a Mellor Banda Sonora
Jerry Goldsmith Awards, 2013

Nominada a Mellor Longametraxe
Festival Primavera do Cine, 2014


O FAIADO DA MEMORIA

Arousán do Ano 2009
Apartado Cultura


A MEMORIA NOS TEMPOS DO VOLFRAM

1º Premio Certamen Etnográfico
Espiello, 2005


ARQUIVO DA MEMORIA SOCIAL
damemoria@gmail.com
 ESPACIOS
 GALERÍA DE FOTOS
 Ir a estas páxinas
 ARQUIVO

Medio siglo de amor frente a inclemencias

Diario de Arousa
O.BOUZA VILAGARCÍA 28 DE DICIEMBRE DE 2020, Foto A CAEIRO
Eran las cinco de la tarde. El frío y la humedad calaban hasta los huesos. Casi igual que en aquel 27 de diciembre de 1970, en el que Vilagarcía amaneció nevada. Ante la inusual estampa blanca unieron sus vidas Casilda Vila y José Carlos Daponte. Cincuenta años más tarde, dos hijas (Nuria y Goreti), dos nietos, una pandemia, kilos de sentimientos y una cuarentena, son muchos los motivos para la celebración.

Lo tenían todo preparado para unas bodas de oro a lo grande, pero el coronavirus echó abajo sus planes. O eso creían. “As túas sobriñas non chamaron”, le dijo Casilda a José Carlos por la mañana. “Deberon olvidarse”, reflexionó extrañada.

Horas más tarde allí estaban sus sobrinas, incluida la niña de las arras de la boda, junto a otros familiares y allegados, esperando la señal, agazapados y manteniendo la distancia. Fue Goreti la encargada de hacer bajar a sus padres, con la excusa de tomar una foto en la calle.

Una fiesta sorpresa

Al cruzar el portal, la marcha nupcial recibió a Casi (abreviatura por la que se le conoce) y a José Carlos. Las emociones se dispararon para un matrimonio que siempre hizo de la generosidad su máxima en el trato a los demás. Y en la mayor parte de las veces, cuando se da, se recibe.


Por ello, los vecinos también quisieron sumarse a la fiesta sorpresa organizada por sus hijas. Lo hicieron desde los balcones, con unos aplausos que en esta ocasión rendían homenaje al amor más cómplice. Al que no entiende de nevadas, pandemias ni borrascas. Casi, hasta se tuvo que sacar el abrigo porque así se baila mejor. El “Vals de las mariposas” unió los pasos de la pareja. “E quen se esperaba esto”, aseguraba sorprendido José Carlos.

Y es que no faltó de nada. Ni el champán para brindar, ni la tarta para endulzar. En el centro del pastel, una fotografía de la boda. Con el vestido de Casi blanco como la nieve y unas sonrisas que descongelan hasta los lugares más inhóspitos, también medio siglo después.

Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 28-12-2020 08:35
Fai Cincoenta Anos

O vintesete de Decembro do mil novecentos setenta Casilda ergueuse cedo, era un dia especial, dia da sua voda, casaba con Jose Carlos Daponte, o seu mozo facia cinco anos…¡Era o dia soñado polos dous¡ Fixo o seu desaiuno con Elena sua irman e Lecha sua Nai, comprobaron que o dia viña moi escuro, señal de choiva, a o rematar foi a peluquería donde a deixaron como sempre foi….¡Guapisima¡ Cando se acabou de facer o peinado e sairon a rua Casilda non daba crédito a o que veía….¡O mundo cuberto de neve ¡, A neve neste paraxe da ria de Arousa e especialmente espectacular, o contraste co mar, ca natureza nos deixa ca boca aberta porque parece unha pintura creada por unhas mans maxicas…Ese dia do que falamos fai hoxe cincuenta anos foi a data especial na que casaron Casilda Vila e Jose Carlos. Os nervios, a emoción, non os deixaron pasar frio, Jose Carlos traballaba en Castro e o habían mandado a pranta que tiña a empresa en Viveiro, ali pasaron uns anos, mentras Casilda e sua Nai se comunicaban por carta, Casilda escribialle a Lecha cada seman, logo xusto un ano mais tarde nacería Nuria, logo Goretti,nos quedan moitas letras por colocar, por exemplo os netos, pero hoxe estamos a falar de unha bonita historia de amor. Sentimos moitisimo esa festa que celebraríamos sinon fose pola Covid, pero todo se andará, un dia u outro celebraremolo, si o dia que casaron a neve quixo sair como regalo a Casilda e Jose Carlos, no dia de hoxe a posta en marcha da vacuna a pandemis e outro regalo que a vida lles ofrece.
Sodes uns privilexiados por atoparvos, unha inmensa aperta.
Comentarios (15) - Categoría: Xeral - Publicado o 27-12-2020 09:13
Os dias que vivimos

Pois vivimolos tamen aproveitando o tempo, Antonio avanzando no documental LOLA, no que se pode facer sin viaxar, logo cando remate esto hai que ir a San Cristobal e Saturraran. lugares importantes na historia da familia Rodal.
Se sigue a escanear material, si alguen ten fotos para donar que avise, estamos aqui dispostos a recoller memoria visual.
Coidadevos, importante, onte hubo situacions limites, en Vigo, as prazas a tope de xente, bebendo, sin mascarilla...eso pagaremolo todos en Xaneiro.
Bos dias, saude
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 25-12-2020 09:53
As festas mais sensibles

Ainda que non sexamos fans, nin creamos no Nadal é moi dificil vivilo sin mais, todo arredor as veces con moi pouco respeto, fai que entres na marabunta que te traga. Queiramos ou non, lembramos outros tempos, porque as nosas familias, creian, o celebraban, nos fixeron vivir unhas datas que non se poden esquencer, tampouco queremos esquencer, nada. Nos finais da decada dos cincoenta e principios dos sesenta, nas cuestions gastronomicas lembramos a carne mechada e o polo en pepitoria, nada de marisco, non se estilaba, tiñamos viveiros, pero nestas festas non se utilizaban, os turrons eran blando, duro e de yema, acabouse non existian os outros. A os nenos nos deixaban libres, ibamos pra a cama cando caiamos rendidos, ainda na cama escoito os canticos encabezados pola miña avoa Maria, a muller que enchia unha casa ela soa.
Recordos, lembranzas de outros tempos, da reina das liberdades, da nosa INFANCIA
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 22-12-2020 07:41
Hoxe a metade do mes

Xa e dia quince, é nesta data partimos o mes, un mes importante para non facer demasiadas parvadas que influian na expansion do virus. O importante e chegar sin demasiados problemas a vacuna.
Por favor teñamos sentido comun, navidades hai moitas, vida unha soa.
Bos dias, primeiro a saude.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 15-12-2020 08:49
Ahi temos, Decembro

Cando a miña xeneracion eramos pequerrechos Decembro significaba un mes feliz e especial, para min primeiro as vacacions a partir do dia vinte, é decir non habia que ir a escola, quedaba na casa, rodeada de contos e xoguetes, meu irman e mais eu tiñamos a miña Tia Esmeralda principal animadora da nosa infancia, sempre a nosa disposicion. A rua non se podia ir moito, chovia sempre, dia e noite. Nestas datas lembro a Checa, ou Alfonso Arines que na parte de arriba do Bar Arrancadeira, vivenda dos seus sogros poñia unha cortina e nos facia felices con sesions de rococos, uns muñecos de madeira preciosos...¡Cantas horas de carcajadas¡Gracias Checa, sempre formaras parte das miñas lembranzas de infancia.
Bueno logo o Nadal, ibamos a o Monte Patiño a buscar musgo pra construir o belen, de aquela o nacemento, por certo o noso era precioso, cas suas figuras, ovellas, pastores, lavandeiras...a noite de Noiteboa era a unica do ano que nos permitian cear cos maiores...¡Que ilusion¡¡ Mais tarde a noite do cinco a o seis os Reises, aquelo era un sinvivir..¡Quen dormia? A o dia seguinte veña a casa da Mama Pepa a o Carril que nos estaban a esperar para deixarnos ca boca aberta cas aventuras de Melchor Gaspar e Baltasar.A miña avoa solia ser moi pragmatica nos regalos, non habia xoguetes, as cousas eran uns metros de tela, un paraguas...cousas que servian pra a vida cotidia, Pepa o dos xogos non o entendia moi ben.
Todo desde o principio a o final formaba parte de un conto. a historia sagrada, o catolicismo da epoca movia os peons, pero eso forma parte de outra circunstancia que non é pra analizar nin debatir no Faiado.
Feliz Decembro, bos dias, moita SAUDE
Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 01-12-2020 08:28
Rematamos Novembro

Hoxe remata o mes de Novembro
Pois sempre e un mes donde son mais cortas as etapas da luz, parece que sempre e noite, pois deixamolo ir e mañan escomenzamos Decembro derradeiro mes do 2020, un ano especialmente extraño para todos, nunca tal pensamos vivir, pero o caso é contalo.
Bos días Saude
Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 30-11-2020 07:53
Somos nefastos

Nefastos con nos mesmos, onte estiben con unha amiga, atopamonos na rua, unha amiga moi querida, falamos entre outras cousas espetoume...¡Es todo tan triste¡...Bueno, deixemonos de mirarnos para o ombrigo todo o dia, non nos morreu nadie cercano, nadie que nos quite o alento a sua perdida, hay familias rotas por sufrimentos da pandemia, e un virus que esta afectando a todo o planeta.Recuperemos a cordura, e tamen un pouco de alegria, temos arredor cousas moi boas das que disfrutar, os seres queridos, a paisaxe, o mar, os amigos, a VIDA.
falta un mes e pouco para a vacuna, pior seria que non tiveramos esa esperanza, esa porta aberta. Que cada cual xestione a sua vida como queira, pero a min pareceme mal a debilidad mental da miña xente, o laiarse todo o dia non e bó para nadie.
Bos dias, Saude
Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 29-11-2020 08:46
Publicación sobre o cine en Galicia.

O libro ten un marabilloso cheiro a tinta a imprenta, é noviño, acaba de sair, os seus autores son:
Fernando Redondo, xornalista e membro da Asociación Española de Historiadores do Cinema, Cibran Tenreiro Uzal, profesor da universidade compostelana na area de Comunicación Audiovisual e Publicidade, Alberte Pagán, nado no Carballiño en 1965, é un cineasta e escritor galego, profesor de Lingua inglesa no IES Espiñeira de Boiro, Antía López Doutora en Ciencias da Comunicación pola Universidade Complutense de Madrid, Profesora titular de Comunicación Audiovisual e Publicidade da Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade de Santiago de Compostela, José Luis Castro de Paz ostenta o cargo de presidente da Fundación Wenceslao Fernández Flórez, ademáis e historiador de cine. De feito, convirtiuse no ano 2008 en Catedrático de Comunicación Audiovisual e Publicidade na Universidade de Santiago de Compostela. Pablo Suárez Mansilla, Investigador bolseiro do Consello Europeo de Investigación (ERC) no proxecto dirixido por Diana Roig Sanz (GlobaLS, UOC) «Social Networks of the Past. Mapping Hispanic and Lusophone Literary Modernity, 1898-1959», é doutorando pola Université Paris Sciences et Lettres (PSL). Doutora pola USC. Profesora contratada doutora da Facultade de Ciencias da Comunicación (USC), onde imparte materias de Comunicación Audiovisual e Xornalismo. Defendeu a súa tese Modalidades humorísticas na comedia televisiva galega. Humor e ideoloxía na fórmula televisiva da comedia de situación en 2007.
A coordinadora da investigacion e Margarita Ledo Andion, profesora da Facultade de Ciencias da Información da USC desde 1991, onde exerce como catedrática de comunicación audiovisual. Tamén dirixe o Observatorio do Audiovisual Galego e pertence á Federación Lusófona de Ciencias da Comunicación (LUSOCOM) e á Asociación Galega de Investigación en Comunicación (AGACOM). En 2004 dirixe a súa primeira longametraxe documental, Santa Liberdade (sobre o secuestro do buque Santa María polo Directorio Revolucionario Ibérico de Liberación en 1961, que rebautizaron como Santa Libertade), ao que seguen outros. En marzo de 2008 é seleccionada para ser membro da Real Academia Galega, e en maio dese mesmo ano recibiu o Premio Nacional de Cine e audiovisual, correspondente ós Premios Nacionais da Cultura Galega.
Xa estamos a ver o curriculum impresionante no eido do cine e da investigacion, xente da universidade e do cine que fan un traballo sobre a historia mais reciente do audiovisual en Galicia. Bueno si o fan, agradécese, e si falan de nos agradécese dobremente.
As veces pensamos que todo o que se leva feito vai rodar no esquencemento como outras cousas. Graciñas a todos polo pulo nestes tempos de pandemia tan duros e tristes.
Seguramente que en ese Faiado da Memoria que se menciona no libro, na sua sede podemos cando recuperemos a normalidade falar un pouco de todo, do libro, e do que levamos traballado desde aquel 25X24 no que o Caeiro era un rapaz que escomenzaba cun soño e que na actualidade sigue a traballar empoderado cas imaxenes e poñendo en valor os sonos
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 27-11-2020 21:50
Activando Cultura

Mañan na Seman de Cine en Lugo, o documental EU TAMEN NECESITO AMAR que conta as angurias das mulleres no franquismo, as angurias da natureza propia do xenero e tamen do amor, ou de como se entendia o amor co pé da dictadura enriba. As mulleres como marionetas movidas polo medo, medo a todo. Xa vos contaremos
Bos dias, Saude
Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 27-11-2020 07:48
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0