Literalingua


Caderno de Lingua e Literatura Galega para as alumnas e alumnos de Bacharelato do IES Breamo
 SECCIÓNS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCA NESTE BLOG

A pomba apuñalada e o chafariz . Apollinaire

"La colombe poignardée et le jet d'eau" publicado en París en 1918 no poemario Calligrammes, Poèmes de la Paix et de la Guerre (1913-1916).

IMAXE AMPLIADA DO TEXTO

Sitio oficial de Guillaume Apollinaire
Comentarios (0) - Categoría: 044. As vangardas en Europa - Publicado o 13-01-2010 21:58
# Ligazón permanente a este artigo
Mais le ciel préfère la roDOgnol. Vicente Huidobro
Mais le ciel préfère la roDOgnol
Son enfant gâté le roREgnol
Sa fleur de joie le roMIgnol
Sa peau de larme le roFAgnol
Sa gorge de nuit le rosSOLgnol
Le roLAgnol
Le rosSIgnol



Tradución:

Pero o ceo prefire o rouDOñol
O seu neno querido o rouRREñol
A súa flor de alegría o rouMIñol
A súa pel de lágrima o rouFAñol
A súa garganta nocturna o rouSOLñol
O rouLAñol
O rouSIñol


Texto do autor chileno Vicente Huidobro, quen, xunto co poeta francés Pierre Reverdy, iniciou en París o creacionismo. Corrente vangardista que terá o seu máximo representante na nosa literatura en Manuel Antonio.

Outros poemas creacionistas de Vicente Huidobro.


Comentarios (0) - Categoría: 044. As vangardas en Europa - Publicado o 13-01-2010 21:57
# Ligazón permanente a este artigo
A guerra e o universo. Maiakovsky
Vladimir Maiakovski

A GUERRA E O UNIVERSO

(fragmentos)

Prólogo

Tendes sorte
Sobre os mortos non cae a vergonza.
Aplaca
o teu odio contra os asasinos xa mortos.
O máis puro de todos os líquidos
lavou
o pecado das almas xa idas.

Tendes sorte.
Pero eu,
como exporei o amor ao vivo
a través das filas
a través do estrondo?
Dou un paso en falso
e as migallas do último amor
rolarán para sempre no turbillón de fume.

Para os que regresaron
que é a vosa pena?
que son para eles
os fleques dun poema?
Bástalles
con dar saltos todo o día
sobre un par de muletas.

Tes medo?
Covarde!
Matarante!
Mentres que ti,
poderás vivir,escravo,
medio século máis.
Mentira!
Sei que debaixo
da lava dos ataques
serei o primeiro
en valor,en audacia.

Ah! que valente
negará aparecer
ao toque de rebato dos anos futuros?
E eu,
sobre esta terra
son
o único heraldo das verdades en marcha.

Hoxe exulto de xúbilo.
Sen derramar unha gota
souben guiar a miña alma.
A miña voz soa,humana,
álzase entre os berros,
entre as bágoas
no día de hoxe.

Logo
vinde e fusiládeme,
atádeme ao poste do tormento.
Non me avergonzarei.
Queredes
que pegue á miña fronte
o as dunha baralla
para que o branco resalte máis?


Dedicatoria

A Lilí

8 de outubro
de 1915.
Data da época
que viu a cerimonia
da miña consagraci6n ao rango de soldado.

Oíde!
Todos,
ata os máis inútiles,
deben vivir;
imposible,
é imposible
enterrar os vivos
en tumbas de trincheiras e refuxios:
asasinos!

Non escoitan.
Un alférez de cen arrobas
esmagoume coma unha prensa.
Ao cero rapáronme de orella a orella.
Na fronte,
coma un branco puxéronme
unha cruz de recruta.

E agora debo saír cara ao oeste.
Cara alí camiñarei
ata que os teus ollos choren
baixo o rótulo de
"Desaparecidos"
escrito en pequenos caracteres.

Texto escrito en 1916 por Vladimir Maiakovski, unha das figuras máis relevantes da poesía rusa de vangardas de comezos do século XX.

Maiakovski foi un dos iniciadores do futurismo ruso e publicou en 1912 o manifesto deste movemento, A labazada ao gusto do público.


Comentarios (0) - Categoría: 044. As vangardas en Europa - Publicado o 13-01-2010 21:56
# Ligazón permanente a este artigo
[1] 2
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0