Unha folerpa con outras, ás veces calla e fai neve

Defensa do Ensino Público


De Viñetas

"A historia dunha lingua debería ser coma a dunha longa cadea, onde cada xeración fora un elo que lla transmitira á seguinte"

GALEFAS
aferrer@mundo-r.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

O amor e a liberdade
Sucedeu fai tempo, fai moito tempo. Aínda nin o home nin a muller poboaban a Terra. Sobre ela só vivían os sentimentos, os valores, os positivos e os negativos, pois calquera deles danlle cor ao noso mundo. Así o amor, a liberdade, a avaricia, o medo... coexistían nunha estraña harmonía que hoxe en día non a entendemos.

Os poboadores da Terra xogaban entre eles, a distintos xogos. Un dos que máis lles gustaba era o das agachadas. Un fermoso día decidiron xogar a este sinxelo entretemento. Así que logo dunha breve discusión decidiron que debía pandar o Medo.

Os demais sentimentos correron a esconderse mentres o Medo contaba:

_ Un, dous tres....

Cada un deles buscou un sitio onde o Medo non os puidese atopar.

_ Vinte e cinco, vinte e seis....

Tan só a liberdade estaba xa sen esconder, e o tempo terminábase. Así que, vendo unhas silveiras, decidiu esconderse entre eles.

_ Corenta e nove, e cincuenta. Xa está. ? gritou o Medo.

O Medo foi atopando ao resto dos sentimentos.

_ A avaricia está detrás da árbore, o amor está na cova...

E así ata que descubriu a todos.... A todos menos á liberdade que se atopaba entre as silvas. Todos os sentimentos puxéronse a buscala, pero non daban con ela.

Cando xa o atardecer caía, o Medo deuse conta de que nas silveiras algo se movía e collendo un pau, achegouse alí. Meteu o pau entre as ramas para ver se, efectivamente alí estaba a liberdade. Nese momento oíuse un berro desgarrado. E a Liberdade saíu do seu agocho coas mans sobre os ollos. O Medo no seu intento de descubrila deixouna cega. Todos quedaron consternados pola situación que a liberdade estaba vivindo. Tan só o amor tivo os arrestos para dar un paso adiante e dicirlle:

- Non te preocupes, Eu serei o teu compañeiro sempre, e guiareite alá onde vaias.

E desde entón dise que a liberdade é cega e que é o amor quen a guía
Categoría: Contos, lendas, poesía - Publicado o 24-11-2009 20:44
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
© by Abertal
Estadisticas y contadores web gratis
Estadisticas Gratis


Este blogue forma parte da Rede de Blogueiras/os en defensa do Galego
Chuzame! chúzame -





Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0