Unha folerpa con outras, ás veces calla e fai neve

Defensa do Ensino Público


De Viñetas

"A historia dunha lingua debería ser coma a dunha longa cadea, onde cada xeración fora un elo que lla transmitira á seguinte"

GALEFAS
aferrer@mundo-r.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Lingüicidio
Nesta ligazón tedes un pequeno análisis (moi interesante) da contienda electoral do 9 de marzo de 2008 que fala da política lingüística do PP. Eu poño só este vídeo, onde Rajoy propugna unha "liberdade" de elección un tanto "descafeinada ou complexa ", onde non lle interesa para nada o galego. Ímos poñer colexios para os de galego e para os de castelán? Imós, en nome da liberdade, escoller a noso antollo as materias que queiramos, os mestres que queiramos...? Imos deixar, en nome da liberdade, que o pobo basco poida nun referendun elixir ou decidir se queren a autoderminación? A mín só me queda dicirlle a el, a os que coma el pensan no tema da lingua, que si non lle interesa pois que marchen para castela, o galego leva séculos perseguido e ultraxado por xente como el, que renega do galego como a peste. Que se largue!

Un do seu partido, Xesús Palmou, que xa liscaron,(os da boina están en perigo de extinción), dixo fai pouco "Non se pode querer a Galicia e non o galego". Canta razón ten!! Loxicamente non pensan así os de "Tan gallego como el gallego", que é o mesmo que Galicia Bilingüe. Os galegüístas si que somos bilingüés.

A min si que me interesa o castelán, e o inglés, e o portugües, ... pero lóxicamente, o meu sentido común, faime querer primeiro a miña terra.


Vídeo onde di que si governa cada un elixirá a lingua que queira? Non a queiran as administracións?





Ver: Política lingüística de tres partidos para estas elección galegas
Categoría: Opinión - Publicado o 13-02-2009 17:43
# Ligazón permanente a este artigo
Dúas valoracións
Intervención de Gloria Lago (Galicia Bilingüe)




Intervención de Carlos Callón (A Mesa pola Normal.)



Categoría: Opinión - Publicado o 13-02-2009 09:25
# Ligazón permanente a este artigo
Non se pode querer a Galicia e non o Galego
Non se pode querer a Galicia e non ao galego
Xesús Palmou, en Xornal: "Non se pode querer a Galicia e non ao galego"

- ?O PPdeG ten que contar cunha absoluta independencia de Madrid para tomar as súas decisións?.

- Di que a Constitución "discrimina o galego".

- "Non creo que o sucedido en Ourense vaia ter un custe electoral para o PP".

Xoves, 12 de febreiro de 2009

_____________________________________________________

Palmou sostén que o Estatuto "pódese desbloquear mencionando ás Irmandades da Fala". AMADOR LORENZO - Rodri Suárez / XORNAL.COM - A Coruña.- A estas alturas do xogo, Xesús Palmou non se vai agochar. Máis ben ao contrario. Dotado dun discurso que conta co aval de máis dun cuarto de século de carreira política, o que foi conselleiro de Xustiza na era Fraga defende o PP do que foi secretario xeral, aquel que resultaba difícil de imaxinar da man de organizacións como Galicia Bilingüe. Agora, o seu partido comeza a mudar ese discurso salferido de galeguismo e el afronta as eleccións fóra das listas, pero non por iso coxea a súa fidelidade. Simplemente, insiste na defensa de camiños clásicos, o que podería soar a contestación de non tratarse dunha figura coa suficiente autoridade moral para seguir a enriquecer o debate no PPdeG.

Vostede formou parte da comisión que traballou para reformar o Estatuto. Por que non se chegou a un acordo?
Non hai Estatuto porque despois dun traballo longo de máis dun ano, nunha ponencia na que houbo acordos moi importantes como a lingua, chocamos en flocos que necesitaban unha aproximación desde as máis altas instancias dos partidos, como o financiamento e o principal escollo, que foi a definición de Galicia no preámbulo, xa que na parte normativa xa había acordo, que era o de definirse como nacionalidade histórica. Pero ao non haber acordo no preámbulo xa non se entrou no resto, onde a aproximación era máis sinxela. En financiamento, o BNG pretendía contar co 90% dos impostos, mentres que o resto pedíamos o 50%, como Cataluña. Iso nos levaba a unha situación complicada porque podería rachar o principio de solidariedade do Estado, o que prexudicaría ás comunidades máis pobres. Pero, insisto, o problema foi o preámbulo, que é algo que non se aplica.


Pero non houbo nese apartado un principio de acordo?

Houbo unha posibilidade de acordo que ao final non se puxo enriba da mesa, que era que no preámbulo se fixese unha referencia á Asemblea Nacionalista de Lugo en 1918, a primeira das Irmandades da Fala, na que se define a Galicia como ?Nación?, algo que é absolutamente obxectivo e era unha fórmula semellante á do Estatuto andaluz.


Pódese recuperar esa fórmula?

Como posibilidade segue aí. Na próxima lexislatura vai haber acontecementos que van posibilitar o acordo, como a sentencia dos recursos dirixidos ao de Cataluña ao Constitucional. Onde o Tribunal diga que non, aí non se poderá entrar. Estará claro o que é constitucional e o que non. Pero é importante lembrar que o que non hai nin houbo foi un bloqueo por parte do PP, o que houbo é falta de acordo. Tendo en conta que agora temos un Estatuto que non contou coa aprobación de todas as forzas parlamentarias, non se pode facer outro no que volva a pasar isto. O novo ten que ser de consenso, para que sexa realmente un Estatuto de Galicia, no que todas as forzas pidan o si no referendo.


Aceptaría a dirección estatal do PP que o seu partido en Galicia incluíse unha referencia nacional no preámbulo do Estatuto aínda que fose por medio das Irmandades da Fala?

Eu entendo que si porque aceptou a de Andalucía, que non di ?nación? pero si ?realidade nacional?.


Pero o PP semella que aposta pola centralidade. Aí está a recente imaxe de varios altos representantes da súa formación na rúa xunto a Galicia Bilingüe, que máis alá do que manifeste é obvio que non sente moito cariño polo galego.
No tema da lingua pártese dun erro. A Constitución impón o deber de coñecer o castelán pero non os idiomas autóctonos. Polo tanto, hai unha discriminación cara ao galego que debe solucionarse dende o Estatuto, estabelecendo a igualdade das dúas linguas no seu ámbito territorial, co deber de que os galegos coñezan o galego. Iso está claro. O Goberno de Albor, coa súa impecable Lei de Normalización Lingüística, decretou que os galegos tiñan o deber de coñecer o galego, pero recorreu o Goberno do PSOE e o Constitucional recortou a lei. Agora? Temos o problema de non ter a obriga de coñecer o galego e a segunda cuestión é que no ánimo de favorecer dende os poderes públicos o uso do galego, algo co que estou completamente de acordo, sacouse un decreto onde se di que hai que impartir en galego un mínimo do 50% das clases. Eu penso que o normal é que fose 50% en galego e 50% en castelán, porque se non se pode dar unha inmersión lingüística en galego de todo o ensino, o que non favorecería porque hai que fuxir das imposicións. Unha vez se igualen os dous idiomas, cada un ten o dereito de usar o que queira. Eu estou a favor das medidas de discriminación positiva a prol do galego pero sen imposicións para evitar que os están en contra do galego teñan argumentos.


A defensa da lingua non é un tema menor, polo tanto.
O galego é o principal elemento definidor da nosa identidade. Non se pode querer a Galicia e non ao seu idioma. É incompatible. Non se pode querer a Galicia e non ao seu idioma propio. Esa é a miña posición substancial e creo que tamén a de Alberto Núñez.


Entón, Corina Porro non quere a Galicia?


[Sorrí] Corina quere a Galicia e eu dou fe que fala galego porque eu tiven moitas conversas con ela en galego, máis que en castelán. Eu creo que foi un erro, incluso desde as posicións que queren o mellor para o galego, ese decreto do ensino, porque o utiliza xente que non quere falar o galego nin tampouco que sexa un idioma normal.


Depende este PPdeG máis de Madrid que o que lideraba Fraga?

Non. Creo que o partido en Galicia ten que contar cunha absoluta independencia para tomar as súas decisións. Tivémola durante a época de Fraga e creo que Alberto Núñez a mantén.


Preguntan os internautas se cre que Feijóo acertou coas listas, sobre todo logo do que ocorreu co destituído número un por Ourense, Luis Carrera.
A renovación ten que ser algo permanente, e é necesario. No que fai referencia a min contribuín no posible xa que é razoable que despois de vinte anos eu deixe paso a outro, malia que tampouco me excluín. Sobre o do home este de Ourense... eu supoño que Alberto Núñez miraría o currículo, e igual ata se fixera unha investigación non coñecería o que fixo este home. Pero hai que recoñecer a rapidez de reflexos e de actuación de Alberto Núñez, que fixo o que teñen que facer os partidos: poñer empeño en que haxa limpeza na vida pública.


O sucedido en Ourense terá custe electoral?


Non creo, os cidadáns teñen que ver que a actuación do presidente foi a correcta.


E as relacións de Pablo Crespo, recentemente detido dentro da trama de Madrid, co PPdeG?
Hai actuacións a título persoal que non teñen que ver coas organizacións. Hai que diferenciar. Xente que se salta as normas hai en todos os ámbitos e o que hai que facer é que esas actitudes desaparezan. Non hai ningún partido que queira ter no seu seo tipos desta calaña. Algunhas desas persoas que están detidas foron expulsadas do partido, aquí en Galicia. Non volveu a entrar, nin fisicamente nin con ningunha empresa.


Cre que houbo cambio no país coa chegada do bipartito?

O cambio valórase se hai mellora. E ese cambio non se ten producido. Si é certo que na primeira parte da lexislatura se deu a continuación da inercia de crecemento económico que viña da época de Fraga. Iso é consecuencia dos 16 anos de goberno anterior, nos que se modernizaron as estruturas produtivas do país. A xente malvivía da agricultura e iso modernizouse, como o sector servizos ou a industria, algo atribuíble ao goberno e tamén a outros axentes, como unha clase empresarial e laboral moi ben preparada. Con este Goberno non houbo variación no eido económico. E no último ano apareceu a crise, onde non está habendo respostas importantes dende o Goberno de España, que é onde residen as políticas transcendentais, e aí non se está acertando. Agora, estamos no furgón de cola.


Estamos inmersos nunha dura crise.
Afecta a todos, pero a uns máis que a outros. Porque a quen realmente afecta é aos que quedan sen traballo. A un funcionario non lle pasa nada, non lle afecta para nada, de feito ten as viaxes ou as hipotecas máis baratas. Aféctalle a quen queda sen traballo. E eles teñen que ser os primeiros aos que se dirixan as medidas.


Falando de medidas e dende un punto de vista político, pero tamén dende o xurídico, como ve a polémica do voto emigrante?

Ten solución?

A saída democrática é unha: que os emigrantes voten igual que se vota aquí, en urna e identificándose. Non pode ser que unha persoa vote por outra como ocorre agora na diáspora, sabemos que un tipo pode chegar a Correos con cincuenta votos para quen lle dea a gana. Iso é unha trapallada. Un Estado de dereito non o pode permitir. Pero como esa situación favorece ao que ten a capacidade para cambiala pois mantense. Se aquí en Galicia teño que ensinar o DNI, como alí non? Como pode dicir un partido serio que iso é impedir que voten os emigrantes? É o mínimo. A solución ten que ser votar en urna, como fan outros países. Se supón maior incomodidade... haberá que facer o mellor posible e poñer facilidades. Pero os países que teñen aquí unha importante poboación emigrante pois votan aquí. É o lóxico, dende un punto de vista político e xurídico.


Afirma o PSOE que sería moi complicada esa medida porque non hai lugar físico para que voten tantos galegos.
En España as mesas electorais están en colexios ou incluso tabernas. Alá, por exemplo en Bos Aires, hai moitos sitios onde se poden poñer urnas como as de aquí ademais do Consulado, como o Centro Galego e similares. E se os votos chegan máis tarde, pois é igual que agora, pero chegarían con garantías. Non pode ser que chegue un tipo con cen votos. O 90% dos que votan alá non saben a quen votan.


Que pasaría se os sufraxios exteriores decidisen as eleccións?

Sería un desastre, un atentado á democracia. O voto emigrante emitido nesas condicións non pode decidir un Goberno.


Cando vostedes estaban no poder tampouco cambiaron o método.
O cambio lexislativo non se fai aquí en Galicia. Nós gobernamos en Madrid oito anos, pero é certo que en 2001, nas eleccións autonómicas, eu falei con todas as forzas para que se tomasen medidas para evitar que o voto emigrante chegase con dúbidas. Solicitaba que cada cidadán emitise o seu voto, pero non houbo resposta, seguramente porque daquela se pensaba que non podía decidir unhas eleccións. Pero agora, en Galicia xa afecta a deputados e pode definir gobernos, o que é escandaloso.


Vostede foi presidente de Sogama, como ve a polémica que está a rodear esta sociedade actualmente?
Sogama foi un proxecto absolutamente válido e imprescindible para Galicia, pero non se completou como estaba previsto e por iso falla. O evidente é que en Sogama na actualidade hai cousas que cheiran mal, nunca mellor dito. E se algúns dos que estaban antes agora fan mal o que antes facían ben é que a culpa pertence aos que mandan.


E, como avogado e ex conselleiro de Xustiza, cre que os xuíces teñen dereito á folga?

A situación da Xustiza hai que cualificala de insostible. É dramática e desastrosa. Os responsables fundamentais e únicos desta crise son os Gobernos. Hai problemas estruturais, incluso que afectan á organización. As Comunidades Autónomas teñen que ter máis competencias. Non se lle están dando á Xustiza os medios necesarios para facer o seu traballo, hai 176.000 casos pendentes só en Galicia. Non se reforzaron os xulgados. Ante isto, os xuíces non só teñen o dereito senón tamén a obriga de protestar. Tiñan que telo feito hai moito tempo. Non quedar quedos mentres os xulgados podrecen.

Coordenadora de Equipas de Norm. de Ferrolterra
Categoría: Opinión - Publicado o 12-02-2009 21:45
# Ligazón permanente a este artigo
Méndez Ferrín
?Percibo un cambio de mentalidade neste país de cara a criterios políticos máis esixentes, máis rigorosos e cara a un máis alto nivel de conciencia. Ese movemento prodúcese cara á esquerda, cara ao nacionalismo?

O pasado venres 6 de febreiro celebrouse o Acto de Homenaxe Nacional a X.L. Méndez Ferrín en Vigo con motivo do seu 70 Aniversario e da presentación do Libro "A Semente da nación soñada" coeditado por Edicións Xerais de Galicia e Sotelo Blanco.

Entrevista

-As homenaxes soan un pouco a pasado. Como se leva o de estar xubilado?

No meu caso eu prefiro a palabra que se utiliza no Brasil, ?apousentado?, de descanso. Non a de ?reformado?. Eu non me vou reformar nunca. Xubiloso tamén porque cheguei a estes anos e non morrín nin me ocorreu nada irreparable.

Despois de tantos anos dedicados á docencia podería dicirnos que opina da situación actual do ensino? Hai quen di que non podería estar peor...

É unha campaña da dereita para valorizar o ensino privado. Antes dicían que só había drogas nos institutos, agora falan de violencia e acoso escolar. Nos deles nunca hai. Na Universidade de Navarra non hai droga nin nos Xesuitas de Vigo hai acoso escolar. É unha manipulación controlada pola dereita clerical.

Como foi a súa experiencia neste eido?

Moi apracible. Non vin nada de drogas pero si manifestacións, desaloxos cousa que me agradou porque quere dicir que están vivos.

No seu libro: ?Os Bárbaros. Ensaio sobre a mutación? Alessandro Baricco di: ?A idea de que o mundo dos libros atópase asediado polos bárbaros está tan difundida hoxe en día que se volveu case un tópico. Na súa versión máis estendida, eu diría que se apoia en dous alicerces: 1) A xente xa non le 2) Quen fai libros só pensa no beneficio e obteno. Expresado así soa paradoxal: está claro que se fose verdadeiro o primeiro, non existiría o segundo?. Que opinas da afirmación de Baricco?

Estou fundamentalmente de acordo. Nunca se leu tanto, se escribiu tanto, nunca se falou tanto como se fala hoxe. Hai uns cantos anos tamén era un tópico dicir que xa non se escribían cartas. Hoxe escríbense más do que se escribiu xamais posto que agora non hai que poñerlles selo e levalas a Correos. Agora está de moda tamén dicir que a linguaxe se destrúe, se perde polas formas de comunicación abreviadas que se utilizan nos móbiles. A ninguén se lle ocorreu dicir iso cando se inventou o morse. A esaxeración do lucro comercial dos libros é evidente. Os libros sempre custaron diñeiro. É máis, os libros son hoxe máis baratos do que foron en toda a historia. Fanse declaracións catastrofistas que penso que son interesadas. Hai un núcleo de exquisitos, de ?seres superiores?, que son os únicos que teñen que ter acceso aos libros e á cultura.

Seguindo con referencias a libros e autores: no seu libro ?A Resistencia? Ernesto Sábato dicía: ?A bondade é a maldade resúltannos inabarcables, porque suceden no noso propio corazón. Son, indubidablemente, o gran misterio. Esta tráxica dualidade reflíctese sobre a cara do home onde, lenta pero inexorablemente, deixan a súa pegada os sentimentos e as paixóns, os afectos e os rancores, as mortes que vivimos ou temos presentido, os outonos que nos entristeceron ou desalentaron, os amores que nos enfeitizaron, as pantasmas que, nos seus soños ou nas súas ficcións, nos visitan ou acosan? Que pantasmas deixaron a súa pegada na vida e na obra de Xosé Luís Méndez Ferrín?.

Non o podería determinar. É un lugar común. O rostro das persoas non é responsabilidade nosa senón que está marcada polas pegadas e cicatrices de toda a nosa circunstancia, a nosa vida. A lectura da face dunha persoa, se sabemos algo da súa vida, fálanos do que é a súa vida. O que poda deixar marcada non o sei porque a miña vida, como a de todo o mundo, é un cúmulo de sen sabores e ledicias, ciumes e fracasos. De todas maneiras eu tamén creo no ben e no mal. Existen.

Máis citas: Na súa obra: ?As Belas Bandeiras? Pier Paolo Pasolini afirmaba: ?(...) o compromiso nunca poderá pór en cuestión a liberdade do artista, xa que a participación na loita é unha elección libre e forma parte da cultura do artista: é el mesmo?. Que opinas? Considéraste un intelectual comprometido?.

Eu pertenzo á mesma xeración de Pasolini e coincido con el. A miña vida e a miña obra está comprometida no sentido co que Jean Paul Sartre chamaba ?engage?. Comprometidos están todos os artistas, os escritores. Os que din que non, aínda que eles non o saiban, están servindo a algunha das direccións contraditorias en que se move a humanidade. Unha a favor da liberdade e do pleno dominio da terra por todos os homes e outra de cara á propiedade privada e a perduración da explotación do home polo home. Eu espero estar na primeira liña.Para John Holloway ?A dignidade é o rexeitamento a aceptar a humillación, a opresión, a explotación, a deshumanización?.

Escasea a dignidade en política? É posible facer unha política digna no actual marco xurídico-político?

Si, supoño que si. Por que non? Esa lenda tan difundida de que todos os políticos son iguais é unha deprezación da política moi interesada. Realmente quen o din son aqueles que van a actuar en favor das forzas máis conservadoras e máis reaccionarias. Porque eles cren que os políticos se compran e eles tratan de mercar aos políticos. É absurdo pensar iso. Estou plenamente convencido de que Foucellas non se compraba, que Fidel Castro non se compra, polo tanto non todos os políticos nin toda a política é igual.

Este ano o día das Letras Galegas dedícase á figura de Ramón Piñeiro. Na túa opinión que pegada deixou a figura de Ramón Piñeiro na Literatura e no Pensamento Galeguista?

Tratou de levar a literatura e o pensamento á praxe. Propugnaba un galeguismo quietista, que simplemente producise lírica pura, pensamento abstracto baseado no sentimento da saudade. Na arte algo figurativa e conservadora. Repudiaba os sentimentos profundos, radicais, en literatura e o seu desiderátum en poesía era Álvaro Cunqueiro. Un intelectual que xogou o seu papel en política fundamental. Hai que pensar que morreu no PSOE. Foi comprometido coa parte menos leal a Galicia do espectro político galego. Esa era a súa contradición. Del falarase moito este ano.

Dicía C.S. Lewis na súa obra: ?A Experiencia de Ler? que ?quen gustan das grandes obras len un mesmo libro dez, vinte ou trinta veces ao longo da súa vida? Cal é o libro que máis veces reliches?. Tamén afirmou que ?non hai bos nin malos libros senón máis ben bos e malos lectores?. Que é para Ferrín un bo libro?

Non estou de acordo. Claro que hai malos libros. Un mal libro xeralmente necesita dun mal lector. Poñamos por caso ?Mein Kampf? é un libro detestable que di que os suramericanos son inferiores porque as razas indíxenas e española se mesturaron. Iso di un mal libro dun mal autor que foi Hitler. En realidade require dun lector igualmente pervertido. Por outro lado nunca lin enteiro moitas veces un libro.

Que opinas das novas xeracións de narradores galegos?. Está vivindo a literatura galega contemporánea unha Idade de Ouro?

A literatura galega está vivindo unha idade de ouro a partir de Manoel Antonio e a Xeración Nós. É a etapa máis importante de toda a historia da literatura galega. Máis que o século XIX con Rosalía, Pondal e Curros. Máis importante que a dos cancioneiros, máis variada, máis complexa. A produción vai ?in crescendo? en número de autores e de lectores tamén. Aumentou dunha forma espectacular dende hai uns anos o número de obras galegas que se traducen a linguas estranxeiras. Por exemplo, Manuel Rivas acaba de publicar na editorial Gallimard a súa novela ?Os libros arden mal? cousa que sería inconcibible non hai demasiados anos. Gallimard é algo así como a capital da república mundial das letras.

Ademais da súa obra literaria tamén é columnista en prensa. Hai quen fala de que o xornal no que escribe vende máis ese día...

Penso que debe de haber moi pouca xente que faga iso. Non é falsa humildade. Moi pouca xente merca un xornal por un columnista. Aínda que ás veces sentinme na tentación de mercar un xornal de Madrid por ler unha columna de Eduardo Haro Tecglen que aparecía na sección de televisión. Pode ocorrer pero en todo caso non fomos moitos os lectores do Estado español que o mercamos para lelo.

Tamén participa da experiencia de ser director dunha publicación. Neste caso da revista ?A Trabe de Ouro?...

É unha revista especial. Forma parte dunha editorial que aposta non polo lucro económico no caso da revista senón por unha publicación de pensamento crítico. Co respaldo económico e empresarial de Olegario Sotelo Blanco un equipo moi coherente, multidisciplinar que forma o Consello de Redacción prodúcese con moi pouco esforzo e ningunha tensión. Eu non podo dicir que dirixa a revista, eu coordino o Consello de Redacción. Está respaldado a nivel internacional por xentes de pensamento de moitos países. Parece unha milagre que filósofos franceses ou italianos como Toni Negri e outros moitos publiquen na revista artigos seus na súa lingua orixinal para ser publicados de xeito inédito.

Estás traballando nalgún libro novo?

Eu sempre estou traballando nalgún libro novo pero en ningún concreto. Estoulle dando voltas a cousas.

Que libros tes na túa mesiña de noite?

Estou a ler un libro de Enrique Líster fillo sobre a revolta de Praga de 1968. Acaba de publicarse.

Como ves a actual situación política e social de Galicia?

Por un lado hai unha parte moi importante da sociedade civil que está sumida nunha crise de transformación do seu modo de emprego e de vida habitual, do seu modo de traballo tradicional que o leva a unha crise de pensamento e de identidade: o mundo agrario está en crise. Galicia xa non é agrícola. Cando vemos un tractor miramos atrás e preguntámonos porque hai un tractor aí, ou porque hai un rapaz novo cultivando unha leira. É unha crise de identidade. Nos outros sectores da vida social, como pode ser o industrial, o traballo na zona de Vigo, da Terra de Turonio, do motor industrial de Galicia está nun proceso de recomposición porque está a haber unha crise global e estrutural. Non existe unha política dirixida a súa ordenación dentro do propio sistema capitalista. Existe un pequeno empresariado moi activo e moi dinámico pero que sigue pensando que os rapaces teñen que traballar polo bocadillo. Cada vez que hai un convenio do metal hai que incendiar contedores polas rúas de Vigo porque queren ir a un lucro desatado. Ese é o pequeno empresario local. Existe un atraso nese sentido con respecto a Europa. Isto tamén produce unha crise de conciencia e unha crise política. No mar pasa o mesmo e hai que retirarse de caladoiros onde tradicionalmente os barcos pescaban libremente hai anos. No pobo galego, por outro lado, estanse dando focos con criterio libre e con alta cultura máis importantes dos que houbo nunca debido, probablemente, á creación e desenvolvemento das tres universidades. Nunca vin tantos mozos galegos con enxeñerías, titulacións superiores de ciencias, con idiomas, viaxados, altamente preparados, non vin un continxente tan grande como o que hai agora. E están emigrando a maioría. Son enxeñeiros e non queren traballar polo bocadillo nas canteiras de Átios. Percibo un cambio de mentalidade neste país de cara a criterios políticos máis esixentes, máis rigorosos e cara a un máis alto nivel de conciencia. Ese movemento prodúcese cara á esquerda, cara ao nacionalismo. Na política máis corrente traduciríase en que é preciso escoller politicamente entre o que vén pola esquerda de Madrid, o PSOE ou EU, ou o que se xera no país coas propias forzas do país, o sindicalismo de dirección galega, CUT e CIG, e político, BNG e FPG. Esa elección é a que está suscitando o debate entre as capas máis cultas predominantemente novas do país. Algunha repercusión terá nas vindeiras eleccións. Ou non. Os movementos son lentos.

Sempre estivo ligado ao independentismo galego. Pensa que haberá que agardar moito para ver a un independentista no Parlamento?

Galicia ten un atraso político considerable. Existe un profundo complexo de colonización. O galego está profundamente convencido da súa inferioridade. Está plenamente convencido de que fóra de España non pode vivir. Ao mesmo tempo sabe que é un español de segunda categoría. Primeira categoría é o sector nacionalista-independentista pero hai moito independentismo que está no armario. Non se atreve a saír. Non podo crer que os dirixentes e os votantes do BNG non sexan independentistas. Pero son independentistas reprimidos. Fai falla saír do armario. Algún día ocorrerá. Está ocorrendo de feito.


Entrevista sacada do periódico dixital "A Peneira"
Categoría: Opinión - Publicado o 08-02-2009 16:24
# Ligazón permanente a este artigo
Que tipo de prensa temos?
Un blogueiro fai unhas reflexións despois de ver os vídeos e ler esta noticia: Dan como dato destacado un que non é, pois o destacado di o seguinte:

"No entanto, a enquisa de La Voz identifica unha proporción similar de cidadáns, o 40,8%, que se inclinan polo Goberno de coalición similar ao que formaron socialistas e nacionalistas.

Eles deron como titular o dato do 40,3 % que prefería un governo monocolor ... pero sen dicir que este sería con apoios puntuais.

"A voz de Galicia eche moi raposa",

"Éche tan neutral como galeguista".

Ler a noticia na prensa.

Reflexión do bloqueiro:

"O que teño xa claro é que nunca mais considerarei aos medios de comunicación coma medios mediante os que os cidadáns forman libremente a súa opinión. Son simplemente o soporte para conter a publicidade da que viven, e ademais, no pior dos casos para cobrar por dicir cousas que nin sequera son certas"

O primeiro vídeo foi unha xogada do "Gran Wyoming" que lle fixo a unha canle televisiva, chamada "Intereconomía", para demostrar que non contrastaban para nada as novas que recibían e que o único que lles interesaba era denigrar a outras canles televisivas por ser para eles "Canles de Zapatero".





Este segundo vídeo conta o que fixo "Intereconomía".

Categoría: Opinión - Publicado o 07-02-2009 16:35
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Estadisticas y contadores web gratis
Estadisticas Gratis


Este blogue forma parte da Rede de Blogueiras/os en defensa do Galego
Chuzame! chúzame -





Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0