CIG-Saúde O Barco








Telf: 988 339112






















Perfil de Facebook de Cig-saúde O Barco.














BLOGS E WEBS DOUTRAS COMARCAS E ÁMBITOS DE CIG-SAÚDE














OUTRAS LIGAZÓNS INTERESANTES

















cig-saude o barco
h.obarco@cig-saude.org
 DESTACADOS
 CATEGORÍAS
 FOTOS
 ANTERIORES
 ARQUIVO
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 PARA SABER MÁIS

eu quero Rock and Roll
Clip de Ruxe Ruxe feito por rapaces da Facultade de Comunicación de Santiago

Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 27-09-2008 00:30
Queres comentar ou preguntar algo?
Irmaus. Celso Emilio Ferreiro. Fuxan os ventos
Fuxan os ventos regresa aos escenarios


Un dos grupos máis influíntes na música galega das últimas décadas actuará no Auditorio de Galicia o 18 e o 19 de outubro.

Case dúas décadas despois da súa última actuación, volve o grupo Fuxan os ventos. E farao mediante o espectáculo Terra de soños. Membros da mítica banda de música tradicional galega subirán ao escenario na compaña dalgúns dos seus mellores amigos para reinterpretar algúns dos seus grandes éxitos, tanto para aqueles que viviron a súa época de efervescencia como para novos públicos que medraron coa música de Fuxan os ventos como trasfondo.

O espectáculo, que se vai presentar no Auditorio de Galicia, en Compostela, o 18 e o 19 de outubro, dentro do ciclo Sons da Diversidade, da Concellaría de Cultura da cidade, contará con arranxos de Xosé Lois Romero, quen tamén dirixirá unha banda que servirá de acompañamento. Colaborarán destacados músicos do panorama galego actual, que lle darán un novo aire ás composicións de Fuxan os ventos, cunha mestura entre a canción popular galega e as novas formas de expresión do novo folc.

Fuxan os ventos volve contactar co público nun momento en que se recoñece e se pon en valor a súa achega á cultura galega contemporánea, despois de ter oito discos editados e unha traxectoria de tres décadas.

O grupo fundouse en 1972 co nome de Folk 72, para participar no Festival musical das San Lucas de Mondoñedo. Xusto despois adoptou a denominación de Fuxan os ventos, que era o título da canción coa que gañaron o festival. O seu primeiro disco, do mesmo nome ca o grupo, publicouse en 1976.

artigo extraido de vieiros


Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 20-09-2008 22:03
Queres comentar ou preguntar algo?
coa lingua de fora Quempallou
Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 05-09-2008 22:24
Queres comentar ou preguntar algo?
Club Financeiro Vigo: un ataque mais a nosa lingua
artigo extraido de avantar

CHAMAMENTO AOS TRABALLADORES E TRABALLADORAS A RESPONDER CON MAIOR PRESIÓN SOCIAL E MAIOR USO DA LÍNGUA PROPIA

A CIG esixe unha rectificación pública do Club Financeiro de Vigo e denuncia o ataque ao galego que supón o seu informe

O ?Club Financeiro Vigo? (CFV), institución que proclama defender ?os intereses dos homes e mulleres de empresa?, ven de emitir un delirante ?caderno para o debate? sobre política lingüística, no que ataca as políticas de promoción do galego, defende o uso exclusivo do español como lingua que favorece a negociación e di que o uso e defensa da lingua propia podería facer as empresas sair do noso país

Non sorprende demasiado que unha institución deste tipo estea disposta a sacrificar a nosa lingua a favor dun suposto "beneficio económico". Porén, ese beneficio nin sequera é real e só é un argumento para encobrir a súa galegofobia, pois como demostran os casos vasco e catalán o uso da lingua propia non afecta negativamente a economía, máis ben ao contrario.

No informe, ademais, méntese descaradamente, asumindo os argumentos de partidos como o PP e colectivos españolistas como "Galicia Bilingüe" que falan duns suposta imposición do galego e da imposibilidade de estudar en español algo que non acontece no noso país. De feito, a insuficiente lexislación en materia de galeguización educativa é sistematicamente incumprida, e o ensino segue a ser o principal elemento españolizador na mocidade galega.

Planificada campaña

Desde a CIG, "denunciamos este ataque por parte desta institución reaccionaria á nosa lingua, que se encadra nunha planificada campaña por parte da extrema dereita contra o galego e os poucos dereitos dos que agora mesmo desfruta, para asi facilitar a súa desaparición a favor do español".

Rectificación pública e maior presión e uso do galego

Asimesmo, desde a central sindical nacionalista, Manuel Mera, Secretario confederal de Formación Sindical e Comunicación da CIG, esixe "unha rectificación pública e unha vez máis chamamos, por tanto, ás traballadoras e traballadores galegos a responder a estas campañas con maior presión social e por suposto con un maior uso da língua propia que precisamente as clases populares e non os empresarios foron capaces de manter viva ao longo dos séculos a pesar das agresións e persecucións dos poderes políticos e económicos".
Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 03-09-2008 23:45
Queres comentar ou preguntar algo?
señora carmen
Deixámosvos un par de vídeos da Señora Carmen. No primeiro explícannos quén é esta muller, que a bon seguro vos lembrará a algunha avoa desas que dan ganas de apertar e bicar. O segundo vídeo é o dunha das cancións do seu disco "Na flor dos meus anos". Esperamos que vos gusten:



Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 22-08-2008 15:35
Queres comentar ou preguntar algo?
Festival do Castro en Pantón
Animamos a xente de todo o país e de fora a que disfruten con nós deste espectáculo e facemos un chamamento especial á xente moza, e a que non o é tanto, das terras de Lemos e de toda a Ribeira Sacra a que enchan de contido este espazo de cultura popular. Queremos que o Festival sexa un apoio máis a que na nosa comarca xurdan novas iniciativas culturais e sociais que dinamicen a vida da nosa mocidade e da nosa xente en xeral. Non temos a exclusividade deste tipo de iniciativas, nen a queremos. Buscamos prender a mecha. Como dicimos na introducción do programa: se Teruel existe por que non iamos existir nós tamén! Vémonos no Castro!


Asi animan desde a Asociación Cultural O Castro a toda a xente a participar no Festival do Castro, que terá lugar esta fin de semana en Ferreira de Pantón. Nós tamén nos sumamos a esa convocatoria, o programa non pode ser mellor:

SÁBADO 23 DE AGOSTO:

11:00h. - Pasarrúas:
Gaiteiros de Samoeiro
Treboada Baixo Minho

11:00h. - Final do I Tornero de birlos

11:30h. - Feira de artesanía

14:30h. - Xantar Popular

16:30h. - Café-concerto:
Festicultores Troupe

18:30h. - Teatro e Circo:
Luscofusco Cabaret
Fredi Circanelo

22:00h. - Concerto presentado por Sobre Rodas:
Festicultores
Quempallou
Loretta Martin
Lamatumba
Tonhito de Poi e a Rasa Loba

Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 21-08-2008 11:47
Queres comentar ou preguntar algo?
a lingua na sanidade galega
Noticia extraida de Vieiros:

"Desolador" escenario para a lingua no sistema sanitario
Bieito Lobeira (BNG) propón o respecto ao galego na atención sanitaria e que o coñecemento da lingua teña carácter eliminatorio nas futuras ofertas públicas de emprego.

Os nacionalistas reclaman a posta en marcha dun Plano de Formación Lingüística para os sanitarios, nunha proposición non de lei que veñen de presentar no Parlamento. O obxectivo é afondar no respecto aos dereitos dos pacientes a expresarse na súa lingua ao tempo que avanzar na mellora da calidade do noso sistema sanitario. Isto é así porque o grupo de idade que acode de xeito máis frecuente ao médico é o dos maiores de 65 anos, un colectivo que emprega sempre ou habitualmente o galego no 91% dos casos.

Plano de Formación Lingüística
Bieito Lobeira aposta pola elaboración dunha normativa que garanta os dereitos lingüísticos dos pacientes e que estableza unhas obrigas para o persoal sanitario, así como que estableza cláusulas para que o galego sexa a lingua a empregar nos contratos do Sergas con outras entidades. Esta normativa prevé a posta en marcha dunha campaña de explicación social para os usuarios do sistema sanitario, así como a planificación de accións para incorporar o galego ás aulas das facultades de medicina e de farmacia.

Os nacionalistas tamén solicitan a inclusión da materia de coñecemento da lingua como proba de carácter eliminatorio nas ofertas públicas de emprego, con contidos que garantan o dominio tanto oral como escrito da lingua. Asemade, instan a fixar garantías para que todas as aplicacións informáticas, receitas ou circulares sexan realizadas en galego, así como para que os programas de logopedia da fala de adapten ao idioma de uso habitual do paciente.

Xa noutro eido, tamén apuntan á necesidade de promover o galego no ámbito das farmacias: piden o establecemento de programas coa industria para posibilitar que prospectos e cartonaxe vendidos en Galiza inclúan unha versión en galego e tamén que se promovan campañas para que a nosa lingua sexa utilizada nas boticas.

A nova noutros medios:

xornal.com
el pais
xornal galicia
la voz de galicia
gznacion.com
Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 09-08-2008 11:34
Queres comentar ou preguntar algo?
cursos de galego
Publícase hoxe en DOG unha convocatoria extraordinaria para quen queira inscribirse nos cursos de galego para preparación das probas de CELGA. Podedes ver a convocatoria aqui.
Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 14-07-2008 10:18
Queres comentar ou preguntar algo?
The best metod to learn galician
ollando o blog madeingaliza, atopamos colgado este tubo cunhos pequenos consellos para aqueles que querendo falar galego non o fan polo medo ó que dirán.



Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 27-06-2008 00:59
Queres comentar ou preguntar algo?
dialecto de aldea
noticia extraida de vieiros

En Madrid din que non entenden o "dialecto" da "aldea"
Unha responsábel de Navantia en Madrid respóndelle ao escrito dun traballador ferrolán: "non sei se llo escribe seu fillo de 2 anos ou se é algún dialecto do que falan vostedes na aldea".

Así lle respondeu unha responsábel do servizo técnico informático de Navantia a un traballador ferrolán, despois de ser preguntada sobre un erro na aplicación informática Nécora:

"Perdone mi torpeza, pero solo entiendo Necora y todavía no sé cuando le sale el error 'Autentificación de usuario fallida' (supongo que es un error ¿no?). El resto de su escrito no se si se lo escribe su hijo de 2 años o es algún dialecto con el que hablan ustedes en su aldea. En cualquier caso, no nos haga perder más tiempo, sobre todo, si realmente tiene algún problema"

O caso aconteceu cando Carlos Outeiro, coordinador da Mesa pola Normalización Lingüística en Ferrol e traballador de Navantia, remitiu un requirimento sobre unha incidencia técnica ao servizo informático, tal e como é habitual na empresa, e o servizo neste caso rebotou a mensaxe á delegación en Madrid sen o seu coñecemento. Desde alí foi onde unha muller do departamento lle respondeu deste xeito. "É un exabrupto e unha aldraxe que vai máis aló do nivel individual, xa que eu non coñecía a esta persoa de nada", explica Outeiro, queixándose ademais de que a dirección de Navantia non respondese até o de agora sobre o acontecido. O suceso produciuse o pasado 7 de maio, e foi posto en coñecemento do comité de empresa unha semana máis tarde. "A día de hoxe, a dirección aínda non contestou, polo que se entende que asume por pasiva o acontecido e que non lles preocupa facer nada para que este tipo de cousas non volvan suceder", sinala Carlos Outeiro.

Acumúlanse os casos de discriminación laboral a galego-falantes
Desde a Mesa consideran que se trata dun exemplo máis de "discriminación por razón lingüística", e advirten da "gravidade" de que acontecese nunha empresa pública. "Vemos outra vez dos obstáculos para que as persoas usen o galego con normalidade no seu ámbito laboral", sinala Carlos Callón, presidente da Mesa. "Lamentablemente, non é posíbel para moitas persoas desenvolver a súa vida con normalidade en galego, tampouco no ámbito laboral", láiase.

Callón chama ademais a atención sobre o paradoxo de que isto coincida co recente manifesto promovido por un grupo de intelectuais en Madrid que denuncian a presunta situación de perigo para o español. "Convidámolos a dárense unha volta por aquí para que vexan como aínda está por ver o primeiro caso de persoa discriminada por falar castelán no traballo", quéixase, "mentres os ataques ao galego se repiten unha e outra vez". O responsábel do colectivo chama a atención sobre o feixe de queixas que, a diferencia desta, permanecen ocultas, xa que aínda sendo postas en coñecemento da Mesa pola Normalización Lingüística, os traballadores que as sofren "prefiren non facelas públicas por medo a represalias nos seus postos laborais actuais ou futuros".

Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 25-06-2008 19:19
Queres comentar ou preguntar algo?
Mini e Mero
Entrevista a Mini e Mero feita e publicada por avantar
?A `Fuxan´ non se menciona nin nas historias da música porque se nos garda xenreira por dicir o que pensábamos?

Xosé Luís Rivas e Baldomero Iglesias, coñecidos popularmente como Mini e Mero, levan máis de trinta anos difundindo o noso acervo cultural a través da música. Mini e Mero representan a coherencia e a honestidade daquelas persoas que non claudican ante as modas e que non están dispostas a edulcorar a súa mensaxe en función dos tempos. Os dous músicos, mestres de profesión, avalían nas seguintes liñas a súa traxectoria, caracterizada por un compromiso inquebrantábel co país e coa súa xente, desde os seus comezos en ?Fuxan os ventos? até ?A Quenlla?.

Antón Álvarez: Como foron os vosos comezos na música?

Mini: Nos anos setenta. Éramos un grupo de mozos de aldeas da Terra Cha e do extrarradio de Lugo que estábamos encadrados nas actividades do Frente de Juventudes e que nos reuníamos para cantar en coros. A nosa evolución ideolóxica foi lenta, pausada, mais sempre tivemos os pés na terra. Cando algúns de nós regresamos da mili xa volvemos radicalizados, porque as circunstancias nos levaron a preguntarnos que pasaba na vida, como o feito de facer unha carreira en español e logo darse de conta de que nos contaron unhas películas que non eran certas, ou ter acceso a libros prohibidos ou a descubrir os poetas do exilio. Entón, todo isto conformou en nós un galeguismo que naceu non desde un punto de vista teórico, senón desde un coñecemento práctico. Accedemos á teoría despois de palpar os problemas da xente.

Nós non participamos nas loitas estudantís porque en Lugo daquela non as había. Non corremos diante da policía. En cambio, accedemos ao activismo político desde abaixo. Fuxan os ventos participou no activismo político pero tendo moi claro o campo de actuación: o rural. Porque este é un lugar onde non hai conciencia de clase, nin de idioma, nin de nada. Pretendíamos a través da música popular mobilizar ese sector.

Chega a calar unha fama acerca de nós que non era certa, unha fama de radicais agraristas. Nós eramos un grupo de rapazotes de 20 e 25 anos que estábamos vendo o mundo e buscando a liberdade que non tíñamos. E sobre todo, críamos inxenuamente que se podía facer a revolución.

Antón Álvarez: Entón, cales son as diferenzas máis destacábeis entre vós e outros grupos da época que xermolaban en ambientes universitarios e urbanos?

Mini: Na universidade a análise faise desde un punto de vista teórico e panfletario; nós desde un punto de vista máis real. Non utilizamos música de Bob Dylan, senón xotas, muiñeiras e romances, porque o noso público é do rural. Porque entendemos que non só hai que falar en lingua galega senón tamén na linguaxe musical galega. Hai que conxugar as dúas cousas. Un poema de Cabanillas pódese musicar cunha muiñeira. Entón a xente enténdete e admítete.

Antón Álvarez: Como estaba o panorama musical galego antes da vosa chegada? Cales eran as vosas motivacións?

Mero: Había grupos que se expresaban a través da música pero non tanto por medio da palabra. A palabra era e segue sendo perigosa. Desde o momento que exerces de cantor cerras, inmediatamente, centos de portas. Un grupo musical galego pode cantar en calquera sitio do mundo. Un grupo que cante en galego está limitado non só á xeografía galega, senón tamén a certos puntos da nosa xeografía. Segue a haber capitais e vilas nas que estás mal visto, que te repudian e, até certo punto, te exclúen das súas festas e programacións. Falo de concellos, institucións e caixas de aforros que ?son moi dignas e colaboran moito coa cultura galega?. Os mesmos medios de comunicación tamén exercen de censores.

Mini: Se ti teorizas non es perigoso até certo punto. Ora ben, se teorizas exercendo, iso xa é máis fodido. Podo cantar cancións superrevolucionarias nun medio burgués e non pasa nada. Agora, eu colaboro cun determinado grupo de base e xa te convertes en perigoso se pos a palabra. Fuxan os ventos era un grupo cuncha, que se pechaba en si mesmo, para aguantar as hostias e o xabón, porque recibimos proposicións deshonestas, ademais de moitas hostias.

O grupo era sospeitoso de ser de todo: para uns éramos comunistas; para outros falanxistas. Outros dicían que éramos do Opus Dei. Nós tiñamos moi claro que facer: cantar co noso país. Estábamos até os ovos que nos dixesen o que tiñamos que facer.

De nós sospeita até o nacionalismo. Por que? Porque non nos afiliamos, non nos abandeiramos. E por que? Porque se nos afiliábamos perdíamos o campo e tíñamos que axudar a abrir camiño, pero cada un utilizando a súa táctica. Anos despois o nacionalismo recoñecería que o que fixemos estaba ben feito. Nós puidemos ser o grupo da ANPG ou da UPG, porque ideoloxicamente estabamos aí. O que pasa é que queríamos liberdade para poder facer que o país fose normal.

Hai sectores que nos miraban e aínda nos miran con desconfianza, que nos acusaban de ?españolistas? e ?amarelos?. En cambio, se nos chamaban das Encrobas íamos e, ás veces, deixábamos diñeiro, como para caixas de resistencia de empresas en folga. Pero isto non o sabe nin Deus! Nós íamos tocar a calquera sitio con tal de que nos deixasen a liberdade de cantar o que nos dese a gana. Aínda seguimos así.

A Fuxan non se menciona nin nas historias da música. A nós gárdasenos unha xenreira tremenda, porque demos hostias a destro e sinistro. Nós dicíamos o que pensábamos. E iso é delito. Isto transcendeu a A Quenlla.

Antón Álvarez: A música, por tanto, pode servir como unha ferramenta eficaz para a transformación social, a axitación e a politización?
Mini: A canción e a música son alimento e inxectan forza. Algún antigo preso político chegou a dicirme que el e outros presos se alimentaban coa nosa música cando estaban no cárcere. Por outra banda, nós accedemos á poesía, ao nacionalismo e á cultura galega por medio da canción. Encontrámonos con Manuel María, Celso Emilio ou con Uxío Novoneyra.

Antón Álvarez: Por que destes por rematado o voso ciclo en ?Fuxan os ventos??

Mini: Por todo o anterior. Imos ver, do 74 ao 80 as cousas están bastante claras: había que conseguir a revolución. A partir do 80 entran os partidos políticos, a democracia, a Autonomía e todo isto se confunde. Entón, a política queda para os políticos e nós témonos que dedicar a namorar (risos).

Mero: Hai quen di que daquela (a comezos dos oitenta) as cousas xa se podían conseguir no Parlamento. Pola contra, a nós aquilo serviunos para radicalizarnos nas nosas posturas. Era un trampa ou semellaba selo. E así foi.

A pretensión de Fuxan era volver aos textos de combate, pero modificaron esta inercia. Entón produciuse a ruptura. Fuxan estaba acabado como proxecto pois pretendían que lles cantásemos ás flores.

Mini: Ese era un camiño, pero de artista, para acadar niveis altos de popularidade, de diñeiro, de contratos. Renunciamos a iso. E o país estaba como estaba.

Mero: A partir de entón se empobreceu a palabra. Hai seca de cantores pois só coa música non transgrides nada. Fuxan sae contra a Autonomía, cunha canción chamada Cantiga para unha antroidada. Fuxan estaba tirando do carro coas súas cancións. Nós non estábamos na elite, estábamos en todas as capas sociais. Iso era o perigoso.


Mini:
Tes que saber dicirlle a veciña do lado quen foi Castelao, cal é o problema da terra, a emigración. Por exemplo, a canción Muller non é analítica pero chega ao corazón e nela se recoñece a xente.

Antón Álvarez: Como avaliades a música galega do momento?

Mini: Está o problema da posmodernidade. Todo se rexe por modas, por movementos estéticos e somos conscientes de que a nosa está pasada. Pero a palabra é libre e non pasa de tempo, como os poemas de Pablo Neruda, que están vixentes hoxe e o estarán no século XXIII.

Hoxe a música móvese moito máis pola estética, pola forma, pola aparencia, polo vestido. Nós estamos moi conformes nos sitios onde estamos cantando.

Mero: A teoría das modas e de romper co anterior para crear o caos e provocar a atención non é algo novo. O que non pode facer ninguén é chegar a desfacer e deteriorar a música tradicional en beneficio propio para facer un traballo temporal para vender discos.

A nosa cultura é moi seria e poderosísima e ninguén pode cuspir sobre ela para poder facer un traballo ocasional para sacar beneficios crematísticos. Non é cuestión de mestizar, senón de identificar, recuperar e devolver. As mesturas teñen que ser de maneira espontánea e non forzadas desde fóra.

Mini: O noso é un país sen público, un país de músicos, actores de teatro e cineastas sen público. Por que nas radios de Galiza non se programa música galega? Por que os poetas só saen na televisión de madrugada cando o pobo traballador está durmindo? Por que os xornais non nos falan de cultura? Porque hai intereses. A grande desgraza dos artistas galegos é que somos artistas sen público.


Himno de Galiza cantado por Mini e Mero
Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 19-06-2008 19:12
Queres comentar ou preguntar algo?
o/el bilingüismo
imaxe da revista retranca
artigo recollido de la voz de galicia

Un mozo rexeita un emprego ao porlle como condición que non falase en galego

Domina sete idiomas e aspiraba ao posto de recepcionista nun hotel de Vigo

Un mozo vigués rexeitou un emprego de recepcionista no hotel Cidade de Vigo porque o entrevistador que facía a selección non lle deixaba falar en galego cos seus compañeiros de traballo. A queixa chegou a mediados de maio á Mesa pola Normalización Lingüística. O portavoz, Carlos Callón, di que cada ano xorden novas protestas en Galicia pola vulneración dos dereitos lingüísticos no traballo, para o que pide tolerancia cero.
Callón cita que varias empregadas tiveron problemas cos seus xefes por falar galego en tendas que vendían roupa en distintas vilas e cidades de Galicia. Ata a dirección dunha academia chamou a atención ao seu profesor de matemáticas por expresarse en galego. Unha repartidora de pizzas de Santiago foi despedida polo mesmo motivo, así como a oficinista dunha xestoría de Pontevedra que denunciou sufrir acoso no seu posto de traballo por causa do idioma. E varias caixeiras de supermercados e hipermercados foron reprendidas polos encargados como «burricanas» por dirixirse aos seus clientes en galego.
O último caso coñecido é o do vigués Xesús dá Torre Martín. Segundo relatou el mesmo, o pasado 16 de maio presentou o seu currículo para un posto de recepcionista no hotel Cidade de Vigo. Foi seleccionado e convocado a unha entrevista persoal. Ao encargado madrileño impresionoulle que dominase sete idiomas e que traballase en postos similares en Forteventura e Santiago. Pero ao seleccionador causoulle estrañeza que o nome de pila do candidato fose Xesús e que contestase ás súas preguntas en galego. O aspirante declarouse «políglota» e pasou a falar castelán para demostrar que o dominaba á perfección. O entrevistador, segundo o mozo, replicou que «ser galegofalante habitual podía supor un problema porque ao falar podíaseme escapar algunha palabra en galego».
«Conculcaron vos dereitos»
A condición para traballar era que xamais debería falar en galego, polo que o mozo preferiu renunciar ao emprego e seguir no paro. Engadiu que o uso do galego «non é unha cuestión de dogma de fe, pero se conculcaron vos meus dereitos civís». O aspirante domina sete idiomas porque, ademais do inglés e portugués, emigrou a Suíza, onde aprendeu alemán, francés e italiano. A súa nai sabe serbocroata.
Días despois, a Secretaría Lingüística da Xunta enviou unha carta á dirección do hotel e un portavoz da Mesa entrevistouse cos hostaleiros, quen xustificaron a súa decisión en base aos «tópicos e prexuízos que rodean ou galego». Ao parecer, segundo a Mesa, fai uns anos a mesma empresa pediu a unha empregada que traducise ao español un escrito laboral que lles dirixiu en galego. Curiosamente, a copropietaria da empresa é unha viguesa criada no popular barrio do Calvario. A dirección gardou silencio onte sobre o asunto.


artigo extraido de vieiros

Un crego de Vedra pide na folla parroquial que desapareza o galego

"Tamén os meus pais usaron o arado romano e o carro de bois e agora úsase o tractor, o coche e máquinas modernas", comeza o texto.

"Cada ano desaparecen no mundo uns 50 idiomas. Lástima que non desaparezan moitos máis". Afirmacións como esta recóllense nunha folla parroquial de Vedra, colgada no blog Fandiarzúa (vía Chuza!), e redactadas polo párroco local. No escrito, distribuído nas últimas semanas, afírmase sobre a diversidade lingüística que é "unha grande incomodidade que hai que suportar" e avógase pola desaparición do galego.

Entre outros argumentos, o crego afirma que "o galego fálano dous millóns de persoas. O español fálano uns 400 millóns" e que "os que falan o galego entenden igual ou mellor o español". Así mesmo, defende que "o texto dos sinais de tráfico e os nomes das cidades debería ser na mesma lingua en todo o territorio nacional". Concede iso si, que "o galego e o portugués son parecidos", pero mesmo aí atopa un lugar para a crítica, pois -di- iso dificulta a aprendizaxe da lingua portuguesa.

A seguir, o texto critica o nacionalismo galego ("os nacionalistas que padecen de miopía") e defende o español "porque nacionalistas no bo sentido da palabra debemos ser todos (considerando Nación a toda España e non a un remendo soamente"). Finalmente, xustifica a prohibición da lingua galega durante a Ditadura: "nos anos 1940 prohibíannos falar galego no Seminario. Hoxe din que aquelo era unha barbaridade. E eu digo que era un acerto".


Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 17-06-2008 11:31
Queres comentar ou preguntar algo?
DEITADO FRENTE AO MAR
DEITADO FRENTE AO MAR (Celso Emilio Ferreiro)

Lingoa proletaria do meu pobo,
eu fáloa porque sí, porque me gosta,
porque me peta e quero e dame a gaña;
porque me sai de dentro, alá do fondo
dunha tristura aceda que me abrangue
ao ver tantos patufos desleigados,
pequenos mequetrefes sin raíces
que ao por a garabata xa nan saben
afirmarse no amor dos devanceiros,
falar a fala nai,
a fala dos abos que temos mortos,
e ser, co rostro erguido,
mariñeiros, labregos do lingoaxe,
remo i arado, proa e rella sempre.

Eu fáloa porque sí, porque me gosta
e quero estar cos meus, coa xente miña,
perto dos homes bos que sofren longo
unha historia contada noutra lingoa.
Non falo pra os soberbios,
nan falo pra os ruis e poderosos,
nan falo pra os finchados,
nan falo pra os valeiros,
non falo pra os estÚpidos,
que falo pra os que agoantan rexamente
mentiras e inxusticias de cotío;
pra os que suan e choran
un pranto cotidián de volvoretas,
de lume e vento sobre os ollos nuos.
Eu non podo arredar as miñas verbas
de todolos que sofren neste mundo.
E ti vives no mundo, terra miña,
berce da miña estirpe,
Galicia, doce mágoa das Españas,
deitada rente ao mar, ise camiño...


Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 15-06-2008 18:38
Queres comentar ou preguntar algo?
pelotas
Vídeo realizado para o concurso de Vieiros "Unha imaxe para o galego". Parodia do spot do Dacia Logan de Locomía.


Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 29-05-2008 14:42
Queres comentar ou preguntar algo?
manifestación masiva polo dereito de vivirmos en galego




a de onte domingo foi unha das manifestaciois mais multitudinarias que lembramos despois das da plataforma NUNCA MAIS.
estivevemos alí e toda a auga que verteu o ceo, non nos impediu de disfrutar desta festa en defensa da nosa lingua, deixamos un tubo con algunhas das fotos sacadas.







Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 19-05-2008 01:36
Queres comentar ou preguntar algo?
zenzar no baranda de O Barco
hoxe ás 12 da noite, o grupo zenzar, actua no pub baranda de O Barco, zenzar é un grupo de rock galego que leva 20 anos nos escearios é que ben de grabar o seu último traballo sigue... e dalle, do que deixamos un videoclip.


Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 16-05-2008 17:25
Queres comentar ou preguntar algo?
Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 16-05-2008 15:04
Queres comentar ou preguntar algo?
retranca nº 7
retranca lerasnos de morto se non nos les de vivo
Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 14-05-2008 00:47
Queres comentar ou preguntar algo?
Galiza somos. A lingua en movemento
O filme proxéctase dentro da campaña cara á manifestación do 18 de maio
A Mesa presenta o documentario Galiza somos. A lingua en movemento

A Mesa pola Normalización Lingüística vén de estrear o filme documentario Galiza somos. A lingua en movemento, producido pola propia asociación e concibido como ?unha mostra da vulneración dos dereitos lingüísticos na nosa historia recente?. A presentación deste documentario realízase dentro da campaña para a mobilización nacional do 18 de maio en defensa do dereito a vivir en galego.


En Galiza somos abórdanse os casos de varias persoas que decidiron facer fronte a situacións de discriminación contra o galego, rompendo a ?naturalidade? con que se quere presentar a subordinación constante da lingua propia do país. En palabras de Carlos Callón, presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, ?as persoas que defenden os seus dereitos, como as que vemos neste filme, son as que logran mover o mundo?. ?As mulleres e os homes que deciden utilizar o galego con normalidade e queren superar as discriminacións son as que fan que aflore o conflito e que axudan a superalo?, sinala Callón.

Os casos seleccionados neste documentario son os dunha muller expulsada da consulta médica por usar o galego, a loita das nais de Palmeira en defensa da escolarización neste idioma para os seus fillos e fillas, a sanción que padeceu a empresa Erica Mel por etiquetar en galego, as innumerábeis trabas que encontran as parellas para casar no idioma de Galiza a pesar de ser cooficial, as campañas que emprederon os adolescentes de Brión para que a telefonía móbil utilice o galego, a penalización padecida por un traballador por querer manter os seus dereitos lingüísticos e, por último, a loita do pobo de Lubián en defensa do galego, a pesar de que a súa lingua non ten recoñecemento oficial por se encontrar na provincia de Zamora.

Desde A Mesa sinálase que ?esta fita non pretende ser un arquivo de discriminacións no uso da lingua galega. Escollemos unha serie de casos paradigmáticos e contámolos. Mais poderían aparecer aquí moitos outros que por motivos de limitacións de tempo non o fan.?

O documentario Galiza somos conta co apoio da Consellaría de Cultura e Deporte e foi realizado por Iceberg Producións. A súa estrea foi onte no Forum Metropolitano da Coruña. No acto de presentación interviron a concelleira de Normalización Lingüística da Coruña, Ermitas Valencia, e o presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, Carlos Callón.

Casos abordados no documentario

Un dos principais casos tratados é o das nais de Palmeira, que no ano 1995 se organizaron e mobilizaron en defensa da escolarización en galego, fronte a unha Xunta de Galiza que na altura decidira expedientar o colexio onde tiñan os seus fillos e fillas porque impartía as aulas na lingua do país. Unha das nais conclúe: ?Transcorridos estes trece anos, temos os fillos adultos, universitarios, sabemos que non nos equivocamos e que loitamos porque tiñamos que loitar. Estivo ben?.

No ámbito do traballo, abórdase o caso de Emilio Casal, empregado de Telefónica en Santiago de Compostela que foi sancionado por usar o galego no seu horario laboral. Os tribunais de xustiza anularon fulminantemente a sanción e recoñeceron o dereito á libre utilización da lingua de Galiza.

Aínda no sector empresarial, trátase o tema da empresa Erica Mel, de Arzúa, que foi tamén expedientada nos anos 90 pola propia Administración autonómica por etiquetar en galego os seus produtos. A presión social conseguiu que se retirase a sanción. O xerente lembra ese episodio e móstrase ?satisfeito do traballo ben feito, de estar onde debes estar e á altura dos tempos?.

Lubián é un concello da provincia de Zamora, aínda que a paisaxe, a fala e moitas máis cousas nos din que, cando alí chegamos, estamos aínda en Galiza. Porén, como non está na comunidade autónoma galega, alí o galego non é oficial, o cal provocou situacións moi fortes de discriminación. Por exemplo, hai seis anos, varias familias denunciaron que unha nena e un neno recibiran o castigo na escola de escribir duascentas veces ?No hablaré gallego en clase?. A loita do pobo de Lubián en defensa da súa lingua testemúñaa o seu alcalde, Felipe Lubián, entrevistado para o filme Galiza somos.

As alumnas e os alumnos do IES Esparís de Brión pedíronlles ás compañías de telefonía móbil a atención en galego e a opción deste idioma nos aparellos. Tamén lle pediron a Salvat-Bruño que editase os libros de Astérix na nosa lingua . Non poder usar o galego no día a día é tamén unha discriminación, máis sibilina, contra a que cómpre actuar.

Xurxo e Chus son unha parella que decidira casar. E quixeron facelo na lingua en que medraran, na lingua en que namoraran. A partir de aí, todo foi unha incríbel carreira de obstáculos para poderen cumprir un trámite tan sinxelo. Se fose en castelán, todo sería automático, mais decidiron non renunciar ao seu dereito.

Outra das situacións máis graves abordadas en Galiza somos é o caso de Tareixa Pereira, a quen un dentista lle negou a atención médica porque ela falaba en galego, o cal denunciou perante o seguro e tamén publicamente. A paciente sinala que se trata ?dunha cuestión de dereitos e tamén da nosa propia dignidade como persoas?.

extraido de Galiza-CIG
Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 07-05-2008 18:15
Queres comentar ou preguntar algo?
discriminación do galego?
acábanos de entrar un enlace no post "polo dereito a vivirmos en galego" a un artigo de el pais, que fala precisamente dos atrancos que se lle poñen a nosa lingua, pasamos a reproducilo literalmente, graciñas á persoa que nolo deixou.

Juzgados, hospitales y empresas discriminan a los gallegohablantes

El desprecio a la cooficialidad del idioma es frecuente en algunas instituciones

XOSÉ MANUEL PEREIRO - A Coruña - 05/05/2008

En la quizás más célebre de las inserciones publicitarias de la Radio Galega, un hijo mostraba su extrañeza por el testamento que había dictado su madre. "E logo, non che parece ben?", inquiría ella, preocupada. No era el reparto, sino que el documento no estaba en gallego. El heredero se hubiese mostrado más compresivo de conocer los trabajos maternos para realizar el trámite en la vida real. La cooficialidad del idioma gallego genera oficiosamente en lo cotidiano un auténtico rosario de obstáculos, que van del esperpento al acoso laboral.

El último caso conocido fue el del abogado de la COPE en el despido de la redactora de la emisora de Santiago Isabel Quintairos, que recurrió al Consejo General del Poder Judicial (CGPJ) porque la sentencia -condenatoria- estaba en "gallego o en algún dialecto". El Consejo desestimó la queja, pero en el ámbito judicial ha habido de todo. Carlos Outeiro y Ana Varela, por ejemplo, se casaron en Ferrol, en 2005, con intérprete. "Nos presentamos en el juzgado con todos los papeles, pero la magistrada se negó en redondo a celebrar la boda en gallego, y me propuso aplazarla", recuerda Outeiro, que rechazó la oferta y le argumentó que se trataba de leer un texto legal, no de hacer un discurso. Al final, la jueza echó mano de un funcionario que iba traduciendo cada frase. No hay video de la boda, ni siquiera foto.Todas las instancias judiciales, desde el Ministerio al Consejo General del Poder Judicial, ampararon entonces a la responsable del juzgado número 4. Y eso que, dos años antes, una resolución unánime del Congreso recordaba al Poder Judicial que los administrados pueden usar la lengua oficial que prefieran. La medida venía a cuento de que la titular del juzgado de Muros no había admitido a trámite una demanda de divorcio por no estar escrita en castellano y además expedientó a la remitente, la abogada Isabel Castillo, por recurrir la decisión. Hoy, en el Tribunal Supremo, está pendiente de juzgar la negativa del juez decano de A Coruña, Antonio Fraga, a emitir una notificación en gallego a un profesor de instituto, Eduardo Álvarez, que así lo solicitó. Sus quejas porque el juez informó de las razones a la prensa y no a él, le ocasionaron una condena de 5.000 euros por injurias, aunque el juicio tendrá que repetirse.
El papeleo judicial no es el único alérgico a la lengua cooficial. El escritor Lois Diéguez peregrinó en una ocasión por tres notarías coruñesas, "hasta que apandé, porque era una cosa de mi madre". La vez siguiente no fue atendido como demandaba hasta el quinto intento. "Unos se exaltaban, otros directamente te insultaban", asegura Diéguez, que recuerda la sonrisa curiosa del notario que finalmente accedió a escriturar una compraventa en gallego. "Yo no tengo problemas porque voy siempre a la misma, pero sí es cierto que en dependencias como el registro de la propiedad te ponen mala cara, aunque no te digan nada, cuando les vas con solicitudes en gallego", analiza Fuco García, responsable de la gestoría Incodega. "Claro que llevo 20 años en esto y ya saben como soy, quizás a otros les pongan más pegas", sonríe.

Para otras personas, el uso de su idioma supone poner en juego algo más que los principios. El caso más conocido es el de Montse Irago, que denunció judicial y públicamente que la despidieron de una asesoría por hablarlo. "Sabía que el caso estaba perdido, porque mi testigo, el responsable de la empresa de Madrid que me seleccionó y al que se quejó mi jefa, se desdijo en el juicio. Casos así hay tropecientos mil, pero son difíciles de demostrar, siempre pueden argumentar algo como que no das el perfil. A mí me decían, 'mujer, en la oficina de Lalín todavía, pero en la de Pontevedra...", recuerda año y pico después Irago, que no ha vuelto a trabajar en el sector.

Martinha Varela se fue de la franquicia de pizzas a domicilio en la que trabajaba en Santiago después de un par de meses de acoso. "Cambiaron los dueños, y los nuevos nos excluyeron a las dos de 15 empleadas gallegohablantes de los turnos de atender al público, el trabajo más agradable", recuerda Martinha desde Barcelona, donde vive ahora. Ramón, que no se llama así y trabaja en una oficina coruñesa de banca privada, ya ha sido apercibido por hablar en gallego con algún compañero, "y lo que es para nota, con clientes que me lo hablaban a mí". Rosana sí se llama Rosana y trabaja en la administración de un hospital privado pontevedrés. "No hay ninguna norma escrita, pero el primer consejo de mi antecesora fue: ni se te ocurra ponerte a hablarlo el primer o el segundo año".

A Tareixa Pereira, una funcionaria de Ferrol, un dentista la echó del sillón y de la consulta en cuanto le habló en gallego. "Atravesé la puerta humillada y en el portal ya hervía de indignación", recuerda, a pesar de que han pasado casi diez años. "En la radio dijo que yo empleaba términos médicos técnicos que él no entendía. Yo lo único que le dije era que me dolía una muela". La misma reacción tuvo hace unos meses una odontóloga del Sanatorio Modelo de A Coruña, pero es dudoso que por el mismo motivo que arguyó su colega, porque el paciente era un niño de 13 años, cuya madre prefiere olvidar el asunto.

Claro que la falta de comunicación y las diferencias terminológicas no las sufren en los centros sanitarios sólo los pacientes. Cristina González, una pediatra del Complexo Hospitalario Universitario de Vigo pidió a finales del pasado año unas pruebas a radiología y le devolvieron el escrito con unas enormes letras rojas: "Ruego traducción al ESPAÑOL". "No debían entender palabras gallegas como abdominal o intestino", ironiza la doctora González, que elevó una queja al Servizo Galego de Saúde (Sergas), que todavía no le ha contestado. Quizás porque con la salud no se juega. Como le reprocharon una vez al veterano escritor coruñés Manuel Riveiro Loureiro cuando sugirió poner en gallego la necrológica de un pariente: "Home, estamos falando de cousas serias".
Comentarios (0) - Categoría: lingua e cultura - Publicado o 05-05-2008 15:19
Queres comentar ou preguntar algo?
© by Abertal


free web counter



O Tempo no Barco de Valdeorras - Predición a 7 días e condiciois actuais.


Estadisticas Gratis




Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0