Voceiro do ENDL do IES Johan Carballeira de Bueu
Despois de moitos anos sen saírmos navegar, por fin partimos de novo e botamos os aparellos na rede. Este é o noso bou, non será o enxebre, pero esperamos que embarquedes connosco como antes fixo a xentalla que vos precedeu.
Pretendemos darnos a coñecer, contarvos todo o que está pasando e tamén que vos fagades oír contándonos o que queirades. Podedes entregarlle os vosos traballos a calquera membro do equipo e tamén acudir ás reunións que se vaian convocando.
Esperamos que vos guste e agardamos as vosas colaboracións! E se non, sempre podedes ofrecernos a vosas opinións (favorábeis ; ) por suposto) nos comentarios do blogue.
Saúdos enxebres desde Bueu!
A TRIPULACIÓN
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

"SOA NO BOSQUE E PERDIDA" por Mora
"SOA NO BOSQUE E PERDIDA"

- Estou soa no bosque e perdida. Xa é de noite, poreime aquí apoiada nesta árbore e pensarei en algo para saír de aquí.
De pronto?

- Ji, ji, ji, ji, ji?
- Quen anda aí?
- Ola! Chámome Tintinirín

Era un trasno multicolor. Preguntoume se quería chamar desde o seu teléfono móbil. El dicía que era o mellor móbil do mundo dos trasnos, pero no mundo dos humanos? Tiña o tamaño e o grosor dun ladrillo! E riuse de min porque non tiña o meu móbil.

- Tes unha chamada nada máis
- Moi ben- contestei eu moi feliz
- 64343333356 ?dixen en baixiño
- Es unha parva, mira que non traer o teu móbil! Xa é ser nos nenos de hoxe en día, eh!- dicía ríndose de min
- Pero queres calar que está pitando... Pii, pii, pii, pii?
- Si, quen chama?
- Ola son Raquel, tes o coche dispoñible para agora mesmo?
- Si, pero?chove a Deus dala. Pódese saber onde raios te metiches agora?
- Estou nun monte onde todas as árbores son moi grandes e robustas
- Non pode ser ?berrou desconcertado
- Que pasa Raquel? Que ten ese monte que te puxo tan mal? ?dixen algo asustada
- Ese é o monte da morte, todo o que ousa penetrar nel perece ?dixo con ton sinistro
- Raquel, fai o favor de explicarte, por favor, que me estou asustando ?contesteille
- Quero dicir que todos os que entran nese monte non saen del, porque un trasno multicolor ofrécelles o seu móbil e as almas das persoas quedan atrapadas nel.
- Bule e venme buscar. Trae tomates, ovos grolos e unha mofeta ?contestei.
- Empeza a acción. En tres minutos tesme contigo

De alí a cinco minutos

- Cheguei o máis rápido que puiden ?díxome fatigado
- Dáme a corda que che puxen o luns no asento de atrás.
- Enseguida!
- Tintinirín. Terás fame, non?
- Siii. Estou famento
- Raquel, a corda ?murmurei
- Dáme a comida ?berrou
- Pesqueite!
- E agora que facemos? ?dixo Raquel
- Colgarémolo polas pernas

Unha vez colgado

- Nooon, por favor, boca abaixo non! ?suplicou
- Raquel, os ovos ?dixen en ton forte
- Toma
- Puf, puf, plas, pan, cloc, buff?
- Que cheiro máis noxento
- Os tomates

Plas,plim, pam, puk

- A mofeta ?dixen rindo
- Oh, non!
- Pfffff. Que cheiro!
- Raquel, imos para a casa!


Comentarios (1) - Categoría: AS HISTORIAS DE PRIMEIRO - Publicado o 26-11-2009 13:00
# Ligazón permanente a este artigo
"A VIDA DUN COCHE" por Antonio Vázquez
Ola, son un cohe e vou contar a miña historia.
Fixéronme nunha fábrica de Tokio no ano 2002 e era o coche maís bonito e potente da fábrica. A miña marca era Porche e o meu nome completo "Porche Cayman". Tan bonito era que ao saír da fábrica leváronme a Chicago a facer unha película. Pasábao moi ben e tratábanme moi ben. Fíxenme moi amigo do actor que me conducía e ao acabar de rodar fomos dar un paseo por Chicago. Ao se estrear a película leváronme a unha exposición de coches que foi por todo o mundo e convertinme no máis famoso do universo. Ata que fixeron outro, un "Porche Carrera GT" que fixo a continuación da miña película e fixo que me botasen da exposición e leváronme a un concesionario.
Ás dúas semanas mercoume un rapaz de 18 anos que acababa de sacar o carné. O rapaz era alto, moi gordecho e algo "hortera". Levaba unhas cadeas de ouro colgando do pescozo e en canto me comprou empezaron os problemas.
O primeiro era que me sentía incómodo por ter que cargar cunha balea, que era o que parecía ese tipo. O segundo, que a maioría das veces olvidábaselle meter dobre embrague, e o último e máis importante, que me levou a un taller a tunear e puxéronme uns adhesivos de lapas que fixeron que fora tan cantoso coma el. Despois levoume a carreiras ilegais e pulsaba o acelerador coma se lle fose a vida, pero sempre perdía, botábame a culpa a min e levoume ao desguace.
Cando me ías destrozar, un home comproume e volveu a deixarme bonito. Ese foi o meu dono ata que morreu e desa leváronme finalmente ao desguace.
Comentarios (1) - Categoría: AS HISTORIAS DE PRIMEIRO - Publicado o 25-11-2009 12:57
# Ligazón permanente a este artigo
AS HISTORIAS DE PRIMEIRO :"O LADRÓN DE MALETAS" por Francisco Chapela
Un día pola mañá, a un ladrón especialista en roubar maletas ocorréuselle ir a un centro comercial a roubar.
Viu un home que levaba unha maleta máis gramde ca el e interesouse en roubarlla, foi por detrás e quitoulla, custáballe moito correr aínda que a maleta ía baleira. O home ao que lle roubou a maleta era alto e gordo, aínda que non corría moito case pilla a Manolo, que era o ladrón.
Cando chegou á casa coa maleta a muller non estaba e tiña unha nota no chan que dicía: "Querido Manolo, marcho da casa porque me decatei de que es un ladrón. Posdata: Quérote, espero que cambies".
El ía vestido de gravata con smoking e cuns zapatos que tiñan doce anos e parecían vellos. Pensou en ir na busca da muller pero tiña que descansar, abriu a maleta, meteu todas as súas cousas dentro e púxose a durmir. Durmiu sete horas e cando espertou colleu a maleta, púxoa ao lombo e foise buscando a muller.
Tras buscar durante tres anos topouna en New York tomando un café coas amigas. El preguntoulle se volvían á casa, ela aceptou e nunca máis roubou maletas nin ningunha outra cousa.
Comentarios (0) - Categoría: AS HISTORIAS DE PRIMEIRO - Publicado o 25-11-2009 12:34
# Ligazón permanente a este artigo
AS HISTORIAS DE PRIMEIRO
Neste novo apartado iremos presentándovos os contos feitas polo alumnado de 1º de ESO. Como veredes, bótanlle moita imaxinación e hai historias para todos os gustos. Non vos esquezades de que podedes opinar, a ver que vos parecen as dúas primeiras:

O TRASNO DO BOSQUE por Anxo Vidal
Vou só polo bosque, non hai ninguén máis que eu vexa, comeza a facerse de noite e a chover. Paro ó pé dunha árbore, vexo para arriba e descubro un trasno. Lánzame un móbil e dime:
- Mira ben o que fas, que só podes realizar unha chamada.
Eu quedeime alucinado, non tiña nin idea do que estaba pasando. De repente faise de día, non sei como pero así foi. Albisquei o trasno ó lonxo e empecei a perseguilo, notei que andaba máis rápido do normal, era rapidísimo. Non daba creto ó que estaba pasándome pero a min aquilo encantábame.
Freeime e díxenme:
- Un momento. Isto é demasiado bo para ser real... Ben, que se lle vai facer!
Xusto no momento en que ía pillar o trasno, todo o que estaba ó meu arredor converteuse en chocolate, ata o trasno, ao cal comín.
Todo era perfecto. Cando xa nada podía ser mellor comezaron a caer do ceo consolas, ordenadores, móbiles, diñeiro... Era marabilloso.
Cando abrín os ollos eu estaba tirado no chan do bosque, ó pé daquela árbore coa cabeza sangrando. Fun á casa, curáronme a ferida no hospital. A ferida fixéraa cunha piña que caera da árbore. ¿E o do móbil? Pois era moi fácil, só tiña unha chamada porqueera xusto o que me quedaba de saldo.
Comentarios (0) - Categoría: AS HISTORIAS DE PRIMEIRO - Publicado o 17-11-2009 13:22
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0