blogalizando



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

No día da muller tarballadora
En Follas novas atopase un dos máis logrados poemas de Rosalía sobre a muller do emigrante. Vemos un retrato desta muller forte que realiza soa as máis duras tarefas: sementa o campo, recolle leña no monte, leva a herba e a augua... A rudeza dos traballos contrasta coa tenrura e delicadeza que reflicten as súas palabras:


Tecín soia a miña tea,
sembréi soia o meu nabal,
soia vou por leña ó monte,
soia a vexo arder no lar.
Nin na fonte nin no prado,
así morra coa carrax,
él non ha de virme a erguer,
él xa non me pousará.
¡Qué tristeza! O vento soa,
canta o grilo ó seu compás...;
ferve o pote..., mais, meu caldo,
soíña te hei de cear.
Cala, rula; os teus arrulos
ganas de morrer me dan;
cala, grilo, que si cantas,
sinto negras soidás.
O meu homiño perdéuse,
ninguén sabe en ónde vai...
Anduriña que pasache
con él as ondas do mar;
anduriña, voa, voa,
ven e dime en ónde está.



(F. N. 287)



O final lembra, como o poema citado anteriormente, as cantigas de amigo medievais, pero ao carácter intensamente lírico destas engádense notas de realismo que asocian o poema a unha estrutura social moi determinada, as xentes humildes. Os traballos enumerados no poema só en Galicia son realizados por mulleres, e non só en ausencia dos homes, senón na súa compaña. Fixémonos en que ela di que, aínda que morra baixo o peso da carga, el non ha de vir a axudala a erguer e a pousar. En Galicia, as mujeres labregas transportan, apoiándoos nos ombreiros ou sobre a cabeza, grandes pesos (feixes de herba, cestas e cántaros...) que outra persoa ten que axudarlles a subir e baixar.

A carón das notas realistas achamos no poema unha intensa vivencia da soidade -obsérvese a reiteración expresiva da palabra soia-, sentimento que, posiblemente, está moi presente na propia Rosalía, pero que é tamén unha característica galaica (a saudade é un trazo típico da nosa literatura). E, informando, envolvendo ao poema en unha atmosfera especial, sitúase como esencial a tenrura; tenrura disimulada baixo a dureza dos primeiros versos, que pintan a unha muller solitaria entregada a rudas tarefas, e que se manifesta por primeira vez nesa reiteración expresiva da palabra el: «él non ha de virme a erguer, él xa non me pousará», e nese adverbio xa, evocador de tempos pasados. A partir de ese momento, a afectividade maniféstase na proliferación de posesivos e diminutivos: «Ferve o pote, mais, meu caldo, soíña te hei de cear», «o meu homiño perdéuse»; perfectos exemplos estes do carácter afectivo e non cuantitativo dos diminutivos en galego.

As evocacións ao mundo natural poñen de relevo a súa sensibilidade a través da natureza que a rodea: vento, grilo, rulas e anduriña son outro elemento destacable funcionando como símbolos do paso do tempo en soidade, do amor e da saudade que sinte.




Polo seu realismo, a súa saudade e a súa tenrura, o poema constitúe un fermoso canto á personalidade da labrega galega no que se evidencia tamén ese pensamento protofeminista que Rosalía representa ao poñer a súa atención o seu centro de interese sobre a muller e as súas condicións de vida. A sá soidade asociada a súa fortaleza e capacidade de valerse por si mesma en situacións duras.

E como remate unha creación dos noso tempos:

Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 07-03-2016 20:10
# Ligazón permanente a este artigo
Onte foi 25 de novembro
Nesta pequena reportaxe sabemos cal foi a orixe desta celebración.



E dende Galicia hoxe máis de cincuenta anos despois a conciencia da igualdade entre homes e mulleres tamén se celebra:



Esta é a nosa humilde versión do fermosísimo vídeo de Guadi Galego: matriarcas sn


Cuestións:
1. Redacta un breve texto no que indiques como naceu e por que celebramos o día 25 de novembro o Día internacional contra a violencia de xénero.

2. Logo de facer unha reflexión na aula sobre a importancia de ser persoas non violentas procura no dicionario o significado das palabras machismo e feminismo.

3.Despois de copiar na libreta ámboslos dous significados, tendo en conta que estamos nun centro cristiano, reflexiona sobre cal dos dous movementos e formas de comportase resulta más violento na sociedade. Anota tamén as túas conclusións.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 26-11-2015 07:14
# Ligazón permanente a este artigo
A COCA DO CORPUS CHRISTI

Podemos asomarmos na FESTA do CORPUS CHRISTI e ao seu dragón ou Coca de Redondela:
A aparición de elementos representativos do Mal ( xigantes e dragóns) fronte ao Ben que está simbolizado polo Corpus Christi que sae en procesión polas rúas tal día como hoxe.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 04-06-2015 21:19
# Ligazón permanente a este artigo
CONTRA A VIOLENCIA DE XÉNERO
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 25-11-2014 07:15
# Ligazón permanente a este artigo
kalahari

Imos falar da vida animal da Sabana Sudafricana animais como o orix,springbuk,a cebra e o león.Ese no interior na costa esta o pingüino Sudafricano e o tiburón blanco .Vamos falar en concreto o springbuk o animal mais representativo de sudafrica.E coma un cerbatillo pero de diferente cor .Ten do abdomen ata a cabeza branco unha raia negra xusto enriba da mancha branca
e o resto do corpo de cor amarelo anaranxado .E un mais fermosos da sabana en un dos máis famosos entre os depredadores coma hiena e o guepardo .pero tamen seus modos de defenderse,coma os seus cornos nos casos dos machos e o de ?spring? ven por algo xa que non para de brincar e cos seus brincos e os seus xiros repentinos que fai que a sua velocidade e os brincos que fai fano moy difificil de coller, incluso ao guepardo que a unha distancia de 120 Kmh.Corre a unha vloc.de 70 a 35 Kmh.Ten una popularidade inmensa entre os turistas e é tan popular que é o simbolo do equipo nacional de rugby de sudafrica. Mobese en manadas de centos deles e un dos animais máis capturados para comida e para trofeos .No próximo reportaxe imos falar do orix.

Daniel López Pérez


Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 30-04-2008 12:12
# Ligazón permanente a este artigo
A fame en Níxer
Níxer é o país máis pobre do mundo. Mellor, o máis miserento, pois non estamos a falar da súa extensión, nin das súas reservas de uranio, que por certo son moitísimas, nin do petróleo que están a descubrir no norte do país. Ese desértico estado do Sáhel africano, terra maldita, ocupa este ano o derradeiro lugar (177) na clasificación que elabora o PNUD segundo o Índice de Desenvolvemento Humano (IDH), que se fai medindo parámetros como a esperanza de vida, a mortalidade infantil, as taxas de escolarización e alfabetización e o PIB por habitante.
Níxer sempre andou polo fondo desa dolorosa listaxe, como os outros 29 países africanos que se fan sitio entre os 32 máis desgrazados do orbe, pero as consecuencias da grave crise alimentaria acontecida o ano pasado, aquela que só nos deixaron ver cando o tsunami asiático perdeu interese mediático, relegaron ao país a ese lugar de onde xa non se pode caer, salvo á extinción da vida.
Un ano antes da fame grande de 2005 moitas ONG xa advertiran á ONU do desastre que viría logo de sufriren unha terríbel seca e unha praga de lagostas que esnaquizou o reducido agro nixerino (15% da terra cultivábel). Só cando as imaxes de centos de nenos inertes de face desorbitada e corpos chuchados ata o inimaxinábel saíron nas televisións do mundo a comunidade internacional reaccionou para achegar, en febles pingueiras, os 13 millóns de euros necesarios para alimentar urxentemente a 3,2 millóns de nixerinos en risco. Foron moi lentos. A un mes do desesperado chamamento das axencias só chegaran ao país 3,8 millóns. E se á malnutrición severa ?un de cada catro menores de 5 anos morre, o que equivale a 160.000 ao mes? lle engadimos a indiferenza mundial, pois xa sabemos o que pasa.
Miles de nenos morreron, mesmo nos centros de nutrición, aínda que, tal e como relata o informe 2006 de Anmistía Internacional, nunca se deron datos da desfeita, pois Mamadou Karijo, presidente en democracia, sempre se ocupou máis de ocultar as vergoñas do país e de defender a súa xestión do déficit público perante os depredadores do FMI que de alimentar aos seus gobernados.
É certo que as causas destes crónicos andazos de fame dos países do Sáhel, dende Níxer a Malí, Mauritania, Chad ou Burkina Faso, teñen moito de estruturais. Níxer é un país ermo, ateigado de nómades, con pouca educación, mesmo no eido alimentario e sanitario, onde non hai electricidade, nin auga, nin seguridade social e no que só se atopa un médico por cada 33.000 habitantes. Porén, non son poucos os que afirman que o problema non é a falta de comida, senón que a meirande parte da poboación é tan pobre que non ten con que mercala e, xa que logo, en momentos de crise a súa capacidade de resposta e nula.
Este ano a colleita en Níxer foi mellor, mais as familias venderon o gran para pagar as débedas do ano pasado. Acción contra el Hambre e Unicef levan meses avisando doutra desfeita alimentaria para este ano, na que 3,8 millóns de persoas ?700.000 nenos e nenas? se enfrontan de novo á fame grande porque non existe un apoio internacional sostido. A UE achegou o mes pasado 10 millóns de euros, pero ata entón as axencias só recibiran o 51% dos 200 millóns imprescindíbeis para salvar a crise, para que a poboación sobreviva á chamada ?estación da fame?, entre agosto e setembro.
Leo que o Real Madrid de fútbol pensa pagar entre 30 e 38 millóns de euros por un tal Mahamadu Diarra. A acabación é que o coitadiño é de Malí. Seranche as cousas do mercado, pero a min danme todos noxo?

Subido por: Sara.G e Marta
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 30-04-2008 12:02
# Ligazón permanente a este artigo
Saúdo

Ola, somos os alumn@s de 1º de ESO - A.

Esperamos que este blog sexa un lugar de encontro, aprendizaxe e diversión, ao que vos invitamos a participar.


Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 07-04-2008 10:45
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0