Warning: getimagesize() [function.getimagesize]: Filename cannot be empty in /var/www/vhosts/blogoteca.com/httpdocs/include/func-blog.php on line 249
<b>A lei Gallardón do aborto </b> - <b>A VOZ DA ESQUERDA</b>


    A VOZ DA ESQUERDA


Voceiro de N.E.G.
(NOVA ESQUERDA GALEGA)
Nova Esquerda Galega (NEG) é unha organización que se define como alternativa, socialista, ecoloxista, galeguista, confederal, internacionalista, feminista, altermundista e que se esforza por impulsar as loitas contra toda forma de explotación, opresión e dominación sobre as persoas e a natureza. As mulleres e os homes de Nova Esquerda Galega (NEG) organizámonos politicamente para levar adiante a transformación revolucionaria da sociedade. Nova Esquerda Galega (NEG) procura a construción do socialismo sen renunciar a unha democracia avanzada e participativa, autoxestionaria, libre de explotación, alienación e opresión, onde todo o mundo poida participar dun xeito democrático e autónomo na elección dun novo futuro colectivo.

PULSA SOBRE A BANDEIRA DE NEG PARA SABER MÁIS SOBRE NOVA ESQUERDA GALEGA (NEG)


O meu perfil
aesquerdavigo@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

A lei Gallardón do aborto
Empar Pineda i Erdoiza
Por: Empar Pineda i Erdoiza *

(Página Abierta, 300, xaneiro-febreiro de 2014).

Tradución ao galego para A VOZ DA NOVA ESQUERDA: Adela Alonso Alonso

http://www.pensamientocritico.org/emppin0214.htm

Logo de levar máis dun ano anunciándoo, por fin o 20 de decembro o ministro Gallardón levou ao Consello de Ministros, que a aprobou, a súa tan cacarexada proposta de lei de aborto. O título elixido é en si mesmo toda unha declaración de intencións: Lei de protección da vida do concibido e dos dereitos da muller embarazada.

A poeira levantada desde entón en contra do devandito proxecto de lei foi enorme. Asociacións, plataformas e demais espazos feministas manifestaron inmediatamente o seu rexeitamento, catalogándoo como unha volta ao pasado e un atentado á liberdade e a autonomía das mulleres, consideradas como eternas menores de idade necesitadas sempre de tutela. Este rexeitamento foi tan xeralizado que partidos, sindicatos e todo tipo de organizacións sociais expresaron o seu total repudio ao texto.


Os motivos dun rexeitamento tan xeral foron bastante unánimes: non hai unha demanda social que xustifique modificar a legalidade vixente; a proposta é unha volta tan atrás que nos devolve ao pasado negador do dereito das mulleres; volve a inseguridade xurídica para os profesionais que realicen os abortos legais ameazados co cárcere e a inhabilitación profesional, ... Pero co que non contaba o Goberno era con que a protesta se dese tamén nas súas propias ringleiras. Ademais de Cifuentes, a delegada do Goberno en Madrid, ou a deputada Celia Villalobos, baróns de distintos postos institucionais, como Concellos, ..., manifestaron publicamente o seu desacordo por distintos motivos. A traca final veu da man dos presidentes das comunidades autónomas de Galicia, Estremadura e Castela?León (*), quen tampouco tiveron reparo en facelo publicamente.

As declaracións que viña facendo o titular de Xustiza desde había máis dun ano foron avanzando as posicións non só súas, senón de Rajoy (por máis que agora queira imputarlle a Gallardón a total responsabilidade do proxecto de lei), tamén dos sectores máis á dereita do propio PP, da Conferencia Episcopal con Rouco á cabeza e como non! das mal chamadas asociacións provida. Devanditas declaracións foron debuxando o contido da súa lei: volvíase á consideración do aborto como un delito que quedaría despenalizado nalgúns casos ou supostos, entre os que non estaría a malformación fetal para poder abortar. Isto último caeu como un xerro de auga xeada á maioría social e especialmente ás mulleres, que se imaxinan o que significa levar adiante un embarazo dun feto malformado.

Unha vez coñecido o texto aprobado no Consello de Ministros do 20 de decembro, ao rexeitamento salientado máis arriba engadíronse o dunha serie de comunicados de diversas asociacións científicas relacionadas con estas cuestións. Así, a de especialistas en diagnóstico prenatal ou a do Grupo de Xénero da sección de Dereitos Humanos da Asociación Española do Neuropsiquiatría (AEN), entre outras.

As posicións do Goberno dadas a coñecer primeiro polas declaracións do ministro Gallardón e máis recentemente polo proxecto de lei reflicten as ideas máis retrógradas cara ás mulleres. Como no nacional-catolicismo do franquismo, imponse a toda a cidadanía unha moral relixiosa concreta, a da Igrexa católica. Así, na nosa sociedade, a vida das mulleres ten como finalidade a de ser nais. Ademais considéraas incapaces de tomar decisións por si mesmas, estando sempre necesitadas de protección, de tutela, de axuda, ..., para poder decidir sobre o seu maternidade. Róubaselles así, descaradamente, algo tan elemental como o dereito a decidir sobre un asunto no que elas teñen a palabra fundamental, esencial. Na lei Gallardón a autonomía das mulleres desaparece borrada dunha plumada, quedando estas a o muxe do que outros decidan por elas.

O falso consenso en torno á lei de 1985

Estes días, aos populares éncheselles a boca pregoando que a lei Aído rompeu o consenso alcanzado coa despenalización parcial proposta polo Goberno de Felipe González e aprobada en 1983. Ou padecen unha amnesia total sobre este asunto ou pensan que somos parvos e que nos poden enganar facéndonos crer o que non ocorreu. Vamos, que de consenso nada.

Refresquemos un pouco a memoria: nada máis aprobarse no Parlamento en 1983 a devandita despenalización parcial, Alianza Popular, matriz do Partido Popular, presentou un recurso de inconstitucionalidade perante o Tribunal Constitucional. Naquela época a presentación deste tipo de recursos levaba aparellado a suspensión da aplicación desa lei ata que non se coñecese o pronunciamento do tribunal. Este pronunciouse en 1985 e declarou constitucional a lei, con algunhas correccións. Onde queda o tan cacarexado consenso, señores do Partido Popular? Unha gran mentira de novo ás que xa nos ten afeitos o PP. En calquera dos casos, para o que lle están servindo estas falsidades é para xustificar a súa volta atrás, para negar o aborto como un dereito das mulleres e para seguir considerándoo un delito como no 85, reducindo, ademais, os supostos a dous.

Cando e como se poderá abortar?

O que pretende o Goberno é poñer todo tipo de trabas e dificultades, moito maiores que naquela despenalizacion de 1985. As mulleres só poderán abortar en dous casos: por violación e cando perigue a súa vida ou a súa saúde. No primeiro suposto a violación terá que ser previamente denunciada e poderán abortar ata as 12 semanas. Cando perigue a súa vida terán que ser dous médicos os que o confirmen, e se se trata da súa saúde, tanto física como psíquica, igualmente dous especialistas terán que certificalo. En concreto, para acollerse á saúde psíquica, os dous psiquiatras terán que diagnosticar unha enfermidade mental no momento e que sexa duradeira (algo que ningún profesional da psiquiatría que se prezar pode certificar). As mulleres que aborten por este suposto serán consideradas enfermas mentais por longo tempo, algo que pode volverse na súa contra, por exemplo, en caso de divorcio, para que se lles asigne a custodia dos fillos.

O mecanismo que establece o proxecto de lei é tan complicado que se alongarán as semanas ata que se poida abortar e mesmo pódense chegar a exceder os límites marcados. En primeiro lugar, unha muller que queira abortar ten que recibir información nun centro público (podería ser no seu centro de saúde ou nos servizos sociais e que fose a traballadora social quen lle informe). Outra cousa é que poidan, polo debilitados que están eses servizos cos recortes gobernamentais. Unha vez informada, deberá recibir un asesoramento persoal, individualizado e verbal nun centro (que poderá ser público ou privado). Nestes primeiros pasos comunicaranlle tanto as repercusións que poderá ter a realización do aborto para futuros embarazos, así como as axudas de todo tipo coas que contará se leva adiante este e informaráselle de que «o non nado é un ben xurídico protexido pola Constitución». Cumpridos os requisitos de recibir a información e o asesoramento personalizado e verbal, a muller deberá esperar sete días! nos que reflexionará sobre todo iso.

Se persiste na súa decisión de interromper o seu embarazo, os seguintes pasos son: se se acolle ao suposto de violación, terá que denuncialo perante un xulgado e dirixirse despois a unha clínica privada. No caso de perigo para a súa vida necesitará dous certificados médicos que o acrediten. Ningún destes médicos deberá estar traballando na clínica na que se lle vai practicar o aborto. E, finalmente, se a embarazada se acolle ao suposto de saúde física ou psíquica, igualmente deberán ser dúas facultativas da especialidade correspondente quen estendan os certificados acreditativos da enfermidade que padece. Como no caso anterior, ningún deles poderá estar traballando na clínica na que a muller elixa para abortar.

Aínda por riba todo o anterior, o anteproxecto de lei suscítalle á embarazada que queira abortar unha nova dificultade: as clínicas autorizadas para realizar abortos non poderán facer publicidade dos servizos que ofrecen. E como a sanidade pública seguirá sen facer abortos (malia que a prestación mantense na súa carteira de servizos) a procura das clínicas non será tan fácil como agora!

Outro asunto de interese é como se resolverá a situación e a entidade que se encargue do asesoramento esixido? Ante a saturación dos escasos recursos públicos, Gallardón xa adiantou que se poderán ter en conta para estes asuntos a colaboradores do sistema público. Non fai falta ser moi perspicaz para imaxinarse ás asociacións antiabortistas, tamén chamadas antielección, colaborando co sistema público...
__________________

(*)Como é o caso da alcaldesa de Zamora e vicesecretaria de Acción Política do PP de Castela e León, Rosa Valdeón, quen explica as súas discrepancias coa reforma da lei de aborto nunha interesante entrevista publicada por F. Ramos no Mundo-Diario de Valladolid o pasado 27 de decembro (N. da R.).

O futuro do anteproxecto de lei

O ministro de Xustiza, no seu afán de seguir dando carnaza aos seus amigos ultramontanos, non deixa de insistir en que o actual anteproxecto practicamente será semellante ao que leven ao Congreso dos Deputados. Aínda que coa repulsa social que espertou, as críticas que lle chegan desde o seu propio partido, desde as sociedades científicas, de personalidades da vida pública e social, das mobilizacións que se anuncian, como a do día 1 de febreiro, coa chegada a Madrid dos trens da liberdade cheos de mulleres de todo o país para facer entrega no Congreso dos Deputados do seu repudio da lei que nos queren impoñer, das mobilizacións que han ter lugar en Parides e Toulouse, das iniciativas parlamentarias da oposición no noso país... ?e as mobilizacións non fixeron máis que empezar?, con todo iso, seguirá o Goberno enrocado ou suavizará un pouco ?a súa lei??

Aínda quedan meses por diante antes de que o proxecto chegue ao Congreso dos Deputados. Logo dos preceptivos informes do Consello de Estado e do Poder Xudicial, volverá ao Consello de Ministros, o cal enviarao ao Parlamento para seguir o camiño das demais leis. Oxalá que nunca naza esta non nata lei de aborto!

* Empar Pineda i Erdoiza é xinecóloga e licencia en Filosofía e Letras, voceira da Clínica ISADORA, Co-fundadora da Comisión Pro Dereito ao Aborto de Madrid, membro do Colectivo de Feministas Lesbianas de Madrid e dirixente do colectivo de mulleres Outras Voces Feministas.

Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 27-02-2014 10:00
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0