Warning: getimagesize() [function.getimagesize]: Filename cannot be empty in /var/www/vhosts/blogoteca.com/httpdocs/include/func-blog.php on line 249
<b>XUNTOS PODEMOS </b> - <b>A VOZ DA ESQUERDA</b>


    A VOZ DA ESQUERDA


Voceiro de N.E.G.
(NOVA ESQUERDA GALEGA)
Nova Esquerda Galega (NEG) é unha organización que se define como alternativa, socialista, ecoloxista, galeguista, confederal, internacionalista, feminista, altermundista e que se esforza por impulsar as loitas contra toda forma de explotación, opresión e dominación sobre as persoas e a natureza. As mulleres e os homes de Nova Esquerda Galega (NEG) organizámonos politicamente para levar adiante a transformación revolucionaria da sociedade. Nova Esquerda Galega (NEG) procura a construción do socialismo sen renunciar a unha democracia avanzada e participativa, autoxestionaria, libre de explotación, alienación e opresión, onde todo o mundo poida participar dun xeito democrático e autónomo na elección dun novo futuro colectivo.

PULSA SOBRE A BANDEIRA DE NEG PARA SABER MÁIS SOBRE NOVA ESQUERDA GALEGA (NEG)


O meu perfil
aesquerdavigo@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

XUNTOS PODEMOS
Javier Madrazo LavínPor: Javier Madrazo Lavín *
Tradución ao galego para A VOZ DA NOVA ESQUERDA:
Alberte Cid García
http://javiermadrazo.wordpress.com/2014/02/20/juntos-podemos/

Nunca a esquerda o tivo mellor na historia recente de España para sumar forzas no seu ámbito de influencia e xerar ilusión nunha cidadanía indignada ante os abusos dos que está sendo vítima. As institucións máis representativas do Estado, a monarquía, os partidos políticos, e mesmo a xustiza, están perdendo credibilidade, e con ela a lexitimidade que se lles presupón, como consecuencia dos seus propios erros.
O presidente do Goberno, Mariano Rajoy, incumpriu o seu programa electoral, o PSOE carece de liderado na esquerda e a Casa Real sabe que só a mentira da infanta Cristina e a submisión de funcionarios públicos afíns poden salvar á filla de Juan Carlos I de responder perante un Tribunal, acusada por branqueo de diñeiro e delito fiscal, aínda que o certo é que a cidadanía dictou a súa propia sentenza e condenouna xa por corrupción.
A crise económica coincidiu cunha crise de valores e unha crise institucional, que comparten unha mesma orixe. Falamos dun modelo de desenvolvemento neoliberal, no que os poderes establecidos aliméntanse e defenden para perpetuarse e consolidar os seus privilexios. O Fondo Monetario Internacional, o Banco Central Europeo e a Comisión Europea impoñen as súas regras, dictan políticas acordes aos seus intereses e condicionan, coas súas decisións, a vida de millóns de persoas, que deixan de ser clase media para sentir a ameaza da pobreza.
Sen dúbida ningunha, atopámonos nun bo momento para que a Esquerda, no seu sentido máis amplo e plural, gañe protagonismo e recupere o espazo perdido. Cada día son máis as persoas que procuran respostas á súa frustración e impotencia, preocupadas porque saben que os anuncios do Goberno sobre unha pronta saída da crise son só frases feitas, slogans carentes de verdade, como o foron os chamados gromos verdes, que despois só trouxeron máis paro, recortes e privacións.
Haberá quen neste escenario se inclinen cara a posicións de extrema dereita e canalicen o seu malestar contra a inmigración ou o sector público, esquecendo que os culpábeis da súa situación son a banca, a patronal e o gran capital. Porén, afortunadamente, son máis quen poñen a súa esperanza na esquerda. O éxito obtido pola folga de limpeza en Madrid, as protestas de Gamonal (Burgos) ou a chamada «Marea Branca» constitúe un aliciente para a defensa futura da mobilización social como motor de cambio e transformación.
Toda unha lección para a Esquerda no seu conxunto, que debe interiorizar a mensaxe recibida: xuntos chegamos máis lonxe. A cidadanía fixo bandeira do sentido común e o compromiso cívico, logrando, desde a unidade de acción, recuperar políticas de cohesión e xustiza, como é a sanidade pública e gratuíta, que lles estaba sendo arrebatada para favorecer o enriquecemento de empresas privadas, que queren facer negocio dos dereitos fundamentais.
Unha vez máis, a sociedade vai moi por diante da política. Mentres a cidadanía é consciente do valor de remar na mesma dirección, a esquerda aínda camiña dividida. As eleccións europeas poderían marcar un punto de partida, baseado nun programa e nunha candidatura o máis ampla posíbel, pero todo indica que non será así. Esquerda Unida acudirá aos comicios en alianza con Iniciativa per Catalunya e Batzarre (Navarra), ERC farao previsibelmente en solitario, Bildu concorrerá en compañía de BNG e CUP e Compromís subscribirá coalición con Equo.
Este escenario non convida ao optimismo. As formacións políticas de esquerda cun maior nivel de representación xogan as súas bazas e fan os seus propios cálculos, esquecendo que as persoas que confían nelas reivindican diálogo e acordo para que sexan máis fortes nas institucións, en detrimento do bipartidismo (PP/PSOE). Son moitas as voces na esquerda que recean das siglas consolidadas e miran con atención a novos movementos, xurdidos desde a indignación, como Podemos, que ten como referente e promotor a Pablo Iglesias.
Ata a data lograron reunir máis de 89000 sinaturas de apoio en moi poucos días, do mesmo xeito que están tendo un gran éxito de asistencia nas múltiples presentacións do proxecto así como na constitución dos grupos locais. Defenden con radicalidade un proceso de primarias e de empoderamento cidadán, apostando pola conformación unha gran Fronte de Esquerdas a través dunha candidatura única aos comicios europeos, coas diferentes organizacións da esquerda transformadora e do ecoloxismo político . Trátase de tecer unha alternativa real contra os recortes e superar o modelo tradicional dos partidos políticos, que tamén afecta na súa vida interna ás formacións de esquerda, para poder restablecer a confianza perdida. Escribindo estas liñas, véñenme á memoria unhas verbas do poeta arxentino Juan Gelman, recentemente falecido. Dicían así: «Aínda que estea un pouquiño mancada, manteño a miña esperanza na esquerda».

* Javier Madrazo Lavín é Profesor de Filosofía, Ética e Cidadanía, parlamentario de Ezker Batua-Berdeak entre 1994 y 2001, ex-conselleiro de Vivenda e Asuntos Sociais do Goberno Vasco entre 2001 e 2009.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 25-02-2014 10:57
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0