Asistín onte en Poio á presentación do libro 55 mentiras sobre a lingua galega a cargo do coordinador do traballo, Xosé-Henrique Costas, e de Ana Mª Outón Barral, unha das colaboradoras en tan interesante proxecto impulsado polo colectivo Prolingua.
O libro é un manual que desmonta unha por unha as 55 mentiras máis frecuentes que se din acerca desta amada lingua de nós, 55 mentiras que poderían ser 55.000...
Mentiras sobre a historia das linguas, sobre sociedade e identidade, sobre ensino e dereitos, sobre os medios de comunicación, sobre a utilidade do galego...
Un manual moi ben estruturado e moi necesario nestes tempos escuros que nos toca vivir.
Os meus parabéns a todos cantos colaboraron na súa edición!
O presidentiño acabou hoxe o seu discurso no debate de política xeral do Parlamento de Galicia coa lectura da Alba de Groria de castelao en castelán para dicir que na "nova" Galicia ninguén ten que pedir permiso par expresarse en castelán!
Corta Atalaya, no concello de Minas de Río Tinto, na provincia andaluza de Huelva, é un dos lugares maís abraiantes que visitei nunca na Península Ibérica.
Unha compañía inglesa (Rio Tinto Company) extraía mineral desta xigantesca mina a ceo aberto que foi o motor industrial da zona até que ficou abandonada hai arredor de vinte anos, supoño que porque xa non habia máis mineral para extraer.
A paisaxe é singular a máis non poder, especialmente polas dimensións do oco aberto na terra. Para que vos fagades unha idea aproximada do seu tamaño, cada un dos chanzos que se ven no terreo é unha estrada pola que circulaban camións de gran tonelaxe e mesmo un ferrocarril. Hai unha locomotora estacionada na parte maís baixa que só se ve realmente se se usan prismáticos.
Agora as visitas ao lugar, que teñen que ser guiadas polo perigo que suporía que a xente entrase pola súa conta, están organizadas polo Parque Minero de Riotinto, que tamén dispón dun fermoso museo onde se conta a historia da minería no lugar dende os lonxanos tempos dos romanos, cando eran meniños pequenos quen entraban nas galerías pola dificultade de entrar unha persoa grande!
Ademais de Corta Atalaya e do museo a paisaxe da zona é tan singular que paga a pena a visita aínda que só sexa para ver como baixa polo monte un río (o Tinto) que ten as augas completamente vermellas e tingue desa cor as pedras e a terra. Máis ou menos é das tonalidades desa auga que se pode ver na fotografía no fondo da mina.
Moitas veces a industria é quen de esculpir a paisaxe até convertela nalgo fermoso.
Corta Atalaya é un deses lugares que deixa abraiado ao visitante e que permite deixar voar a imaxinación.
DIMISIÓN XA DE JESÚS VÁZQUEZ, CONSELLEIRO DE EDUCACIÓN!
Por hipócrita!
Por mentirán!
Por manipulador!
Por inimigo confeso da lingua e da cultura do país!
Un suxeito desas características non merece o posto que ocupa.
Hoxe hai máis concentracións a favor da lingua de nós, da nosa cultura, da nosa columna vertebral, de nós mesmos, en todas as cidades e vilas grandes de Galicia ás oito da tarde.
Non podemos deixar que saian coa súa.
Non!
QUE DIMITA XA ESE IMPRESENTÁBEL!
E QUE CON EL DIMITA TAMÉN ANXO LORENZO, DIRECTOR XERAL DE POLÍTICA LINGÜÍSTICA, O SEU ARIETE CONTRA O IDIOMA DE NÓS!
QUE O FAGAN XA SE AÍNDA TEÑEN UN MÍNIMO DE VERGOÑA E DE DIGNIDADE!
Fica detrás súa un fermoso ronsel de boa literatura.
Que gozada poder ler Las ratas, Los santos inocentes, Cinco horas con Mario ou El príncipe destronado.
Cantos bos momentos de grata lectura.
Achégovos esta escena da película de Mario Camus Los santos inocentes, onde se pode ver o magnífico retrato que fixo Delibes das inxustizas sociais no campo e na sociedade española.
Vaia un papelón por certo o de Francisco Rabal interpretando a Azarías!
Non podo menos que sentir unha fonda vergoña polo xeito que tivo o noso Goberno de conmemorar o Día da Muller Traballadora o pasado luns:
A Conselleira de Traballo, Beatriz Mato, e o titular de Economía, Javier Guerra, os dous tipos da fotografía, accederon a se disfrazar en plena Praza do Obradoiro de Santiago.
O Conselleiro púxose unha saia rosa feita de globos e un sombreiro cunha flor na cabeza!
Para "mellor" se identificar cos roles supostamente relacionados coa muller, colleu unha vasoira e unha prancha –tamén feitas de globos– e púxose a facer que varría e pranchaba!
A Conselleira, pola súa parte, puxo un sombreiro de copa e unha gravata e colleu coas mans un maletín, un martelo y uns alicates feitos con globos!
Para facer o pallaso que non se presentes ás eleccións e vaian traballar nun circo e para topicazos coma os que escenificaron mellor que marchen para a súas casas e nos deixen en paz.
Asistín onte en Poio á presentación do libro 
Fálame 
Corta Atalaya, no concello de 
DIMISIÓN XA DE JESÚS VÁZQUEZ, CONSELLEIRO DE EDUCACIÓN!
Celebrouse na data de onte o 
Benvidas sexades, miñas valentes magnolias, que enchedes de luz coas vosas cores brillantes ese telón promizo que vos puxo o ceo por riba.