A MALIÑA DE LUGO


BENVIDO A REPUBLICA DA MIÑA CASA
Non, esto non e un anuncio de IKEA. Tampouco e un blog de tías en bolas, nin un blog de foros de adolescentes, nin de un programa de “aqui temos tomate” anque por alguns dos comentarios puidera parecelo. Simplemente pensei que un título así… A MALIÑA DE LUGO…. atraería a mais seguidores, si ben , hoxe, despois da experencia digome
: "¿para qué?" Pero bueno, xa teño a clientela feita e dame non sei que cambialo, así que de momento este blog chamase como se chama e o contido e o que e, (evidentemente). O que eiqui deixo cada unhos cantos dias, fallo algun, constitue un análisis nada metódico moito menos exhaustivo da actualidade tal e como eu a vexo, e que obviamente non coincidirá para nada con a sua visión, queridiño letor. Pero sepan que xa levo varios anos bisestos neste oficio de xunta letras e que, incluso gañeime unha certa (dudosa) reputación en algún oscuro rincón do gacetilleo en épocas remotas. A os que xa me coñezan desa etapa, xa saben qué poden esperar de min e de esta páxina. A os que caeron aquí por accidente, simplemente recordarlles a única máxima inquebrantabel que rixe este blog: nada do que aquí se escribe debe ser tomado en serio. Non no olviden xamais, ou iniciaremos polémicas estériles que no nos conducirán a otro calexón mais que ao dos insultos, as divisions entre bandos e as desercions en masa. Nin eu mesmo me tomo en serio, así que non cometedes ese erro no meu lugar.
Por o demais, sexan benvidos. Tomen asento, sírvanse unhas bebidas do moble bar e participen si o creen convenente. Intentarei actualizar contidos a diario, sempre e cando as forzas e a miña apretada axenda mo permitan, e a actualidade depare noticias suculentas que comentar….por certo como tecleo con presa e teño pouco tempo, non soio correxir os textos, asi que cometo faltas de ortografia a esgallo….pero entendese…de carallo…e se non tempo o tempo…….Por certo, olvidabaseme...son OTERO REGAL, vivo en Xunqueira un barrio de Viveiro, aqui teñen a sua casa. www.oteroregal.com

O meu perfil
ceramica@oteroregal.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

OS EXTREMOS TOCANSE NO DA FOLGA
"LOS EXTREMEÑOS SE TOCAN" era unha novela de o director e fundador da CODORNIZ, que incluso chegou a pelicula, pero en situacions como a de onte e bon leer a dous extremos da FOLGA XERAL, un o exponente da dereita mais retrogada, o outro un deses chamados sindicalistas de machado e fouciño, veran ustedes que OS EXTREMOS TOCANSE, quizabes por a falta de ambolos sitios de "SENTIDIÑO COMUN".
Pasen e vexan.

Contra a Folga Xeral: grávao, pásao
27 de Setembro de 2010 - 19:56:14 - Federico Jiménez Losantos

Gran idea a de Juan Ramón Rallo: gráveo. Se ve que lle increpan ou avasallan, se ve que abusan de alguén, se observa a violencia dunha desas cuadrillas facinorosas que se fan chamar piquetes informativos, cando son incapaces de informar de nada e a ninguén lle estrañaría que escribisen "folga" sen hache, gráveo. Calquera fechoría, grávea co seu móbil, en foto ou en vídeo. Gráveo e súbao a YouTube. Ou envíenolo aos medios que estamos realmente en contra deste atropelo salvaxe aos petos e liberdades de todos os cidadáns. Compoñamos entre todas as vítimas do Goberno e os seus secuaces sindicais, é dicir, dos sindicatos e os seus cómplices gobernamentais un inmenso mosaico de imaxes que mostre aos españois de mañá a horda de politicastros que se aforraron por non vivir onte.

Graven as chulerías e macarradas dos piqueteros. Graven as obsequiosas genuflexiones de Pepiño. Graven as melifluosidades de ZP. Graven as elusiones de MR12. Graven as bobadas condescendientes do centrismo pepero. Graven as covardías arreboladizas de Gallardón. Graven aos titiriteros da zeja a babor e a subvención a estribor. Graven aos tochos amenazadores. Graven aos cándidos zampabollos. Graven á policía que non actúe. Graven aos que queren converter o mércores 29 de Setembro de 2010 nunha xornada de oprobio á cidadanía e de proba de impunidade retroprogre e carquibolchevique, de vermello azúl mahón. Non faga fronte aos miserables violentos que queiran roubarlle o seu xornal, salvo que poida gañarlles a pelexa. Pero gráveos. É tan miserable o elenco de actores deste esperpento de Folga Xeral dizque contra o Goberno, pero cuxo primeiro folguista é o Goberno, que bastará xuntar as súas imaxes para descualificalos. Fotografe o rostro da barbarie sacamantecas. Filme o rostro destes liberados da penosa tarefa de traballar, pero non do pracer de cobrar o que non se gañan. Gráveo e pásenolo. Contra a Folga Xeral dos déspotas, grávao, pásao.


Álvarez (UXT): "O dereito a non facer folga non existe"
Onte, 05.11
Europa Press
BARCELONA, 29 (EUROPA PRESS) O secretario xeral de UXT, Josep Maria Álvarez, afirmou este mércores que "o dereito a non facer folga non existe" e considerou que o interese da maioría dos traballadores sempre está por encima da vontade de "os grandes e pequenos empresarios".

Álvarez defendeu así, en declaracións a Europa Press, o traballo dos piquetes "disuasivos", e subliñou que a loita da masa "obreira" serviu ao longo da historia para mellorar os dereitos dos traballadores.

O sindicalista asegurou que aínda que "tamén hai xente que non está de acordo coa folga", a maioría de persoas que acoden hoxe a traballar fano coaccionadas polos seus xefes, xa sexa en grandes ou pequenas empresas. Sobre os taxistas que durante a madrugada deixábanse ver polas rúa de Barcelona, apuntou que "a maioría son inmigrantes coaccionados polos seus xefes".

Comentarios (15) - Categoría: Xeral - Publicado o 30-09-2010 10:02
# Ligazón permanente a este artigo
SUSO: FILLO PREDILECTO
SUSO: FILLO PREDILECTO
Moitos aprendemos a coñecer a historia e as historias de Foz, e a amar as suas terras polos ensinos, moitos deles trasmitidos en letra impresa, de Suso do Bahia. A maior parte da historia recuperada foi grazas a el, aos seus libros e escritos, e a transmisión deses coñecemento é o que nos fixo a moitos valorar e saber ver o que temos, e o que fomos na historia que configura o que agora é. Formar parte desa engranaxe tamén nos fai máis universais.
Pero a ese debullar da historia, a ese sementeiro de coñecementos, tamén hai que unirlle a o que coñecemos agora. Foz non sería o mesmo sen as achegas de Suso, e que agora tanto nos definen e forma parte do que coñecemos ao longo dos anos. Foron as suas creacións, as súas publicacions, libros, coral, rutas turisticas, radioaficionados, asociacions de comerciantes, industriais e autónomos, O Feitizo, Mundo da Galea, Asilo, Feira do libro certamen literario, A Galeao Festival de Corais, e sobre todo unha continua promoción turistaca de Foz e bisbarra, así como en innumerables actos, festas, publicacións, sin esquecer as continuas colaboracions en prensa, foi perante decenios corresponsal de El Progreso en Foz, e radio, Radio Popular de Lugo, Onda cero, Radio Galega, Radio Foz e un longo etc.
Hoxe, mañáciña do Domingo, cando ustedes lean este humilde articuliño, xa pasou o gran dia adicado a Suso Fernadez, mais coñecido como Suso do Bahia, onte, merecidamente foi nomeado “Fillo predilecto do povo e Concello de Foz” rodeado por un gran número de veciños e amigos.
Pero eu destacaria sobre todos os méritos ditos e esquencidos algo que eu considero mais importante , por encima de todos: o seu profundo amor pola terra que lle viu nacer, materializado no impulso de numerosas iniciativas culturais e nunha inxente bibliografía dedicada a Foz en particular e a bisbarra en xeral .
O nomeamento foi máis grande si cabe por ser solicitada a corporación municipal polos colectivos e asociacións do Concello, e co absoluto consenso dos dous grupos municipais que hoxe quero resaltar, culminou o pasado sábado coa entrega na tan querida para el Sala Bahia do pergamiño que lle acreditan como Fillo Predilecto da Vila de Foz, que sexa por moitos anos amigo Suso e parafraseando a o poeta diriache que sigas “facendo o ben, dicir o xusto e contemplar o belo"
Otero Regal
Comentarios (7) - Categoría: Xeral - Publicado o 26-09-2010 09:53
# Ligazón permanente a este artigo
DESEÑADO E FEITO AQUÍ
Favoirecer ou consumo de produtos feitos non noso pais, chamenlle Galicia os de aquí ou Andalucia, Cataluña, Aragon ou calquer nacionalidade ou rexion do Estado Español é unha asinatura que temos pendente.
Hoxe, mais que nunca, podese dicir que estamos gobernados pola economia mais que pola ideoloxia. Sómos nos os que consumimos, os que mercamos, os que temos nas nosas mans a decisión de beneficiar a un sector ou a outro.
A idea é que se consumimos produtos locais ou fabricados non Estado Español, aumentamos os postos de traballo non noso pais, repartimos diñeiro non noso pais, estimulamos a produción dá nosa industria, hai máis xente que traballa e que cobra e diminuímos o paro. Con todo iso combatese a CRISE.
Nos ultimos anos a globalización económica estendeu enormemente o fenómeno dá deslocalización, é dicir, o traslado dos centros de produción a países cunha man de obra máis barata para aforrar custos. Desta forma, non é de estrañar que os consumidores sentan confundidos achega dá verdadeira orixe do produto, ata ou punto de sentirse enganados ao comprobar que ou produto que adquiriron foi realizado nun país diferente ao que pensaban.
Ante esta situación, seria unha boa idea crear a marca "Deseñado e feito en España", ou se queren “Deseñado e feito en Galicia” e se cadra cando nos diriximos ou participamos en mercados de Europa “Deseñado e feito en Europa” a cal aseguraria que os seus produtos están feitos non noso país, coa calidade de deseño e produción que nos caracteriza.
Esta marca teria que implantárse en todo ou ámbito dás nosas empresas desde o evalaxe do produto ata outros elementos comunicativos como a páxina web corporativa, catálogos, folletos, etc.
Estamos nunhos tempos dunha grave crise nos sectores de producion , obradoiros e fabrícas do pais pechan unha tras outra, pobos enteiros cunha tradición sectorial de séculos pechan os seus obradoiros.
E China , o coloso asiático é quen está a facer un maior dano a moitos destes sectores produtivos nesta terra, con produtos baratísimos e copias descaradas do deseño europeo, cos que é imposible competir.
Postas así as cousas a única solución para subsistir neste mundo e nestes sectores en perigo e secundar aquilo de "Non só temos que vender produtos feitos aqui, temos que vender terra e cultura e ou orgullo do feito en España e de boa calidade". E esquecernos dunha vez, por todas, do papanatismo de que todo ou que ben de fora e mellor.
Otero Regal
Comentarios (15) - Categoría: Xeral - Publicado o 23-09-2010 13:48
# Ligazón permanente a este artigo
XOGAMOS AS PREGUNTAS?
Son consciente de que este Blog non o le ninguén, bo case ninguén. É máis me atrevería a dicir que lémolo entre uns poucos, quizais eses poucos son uns centos (seguramente en algun caso os centos serán miles). Eu léoche a tí, e tu lesme a min, e no fondo lémonos entre todos. Pois se nos lemos entre todos, xoguemos entre todos.¡ Que divertido¡

Hei quee dicir que do mesmo xeito que moitos dos meus compañeiros non me gustan os conflitos estériles e prefiro o debate de propostas e ideas, pero non vou negar que de cando en vez tamén me sae a miña vea de rapaz de aldea.

Chegou aos meus oídos (está claro que só son rumores.) que dado que o PSOE non é capaz de levantar as enquisas que lle vaticinan que se vai a afundir en Viveiro (porque o están facendo moi mal) (Repito o que son da aldea e por eso non entendo moito) e a vitoria folgada do PP de Aja non aparece por o horizonte, por ahora, quizabes sexa que "Nunca segundas partes forón boas" ,e un grupo de satélites próximos vaise a dedicar a atacar aos adversarios con asuntos persoais que nada teñen que ver coa vida pública do Concello de Viveiro, poño exemplos que si tu andas borracho, que aquel outro mira as pernas das nenas, que as nenas son unhas "floreiros" etc etc. A min non me gustan estás cousas, pero tampouco me gustaba o cocido que facía a miña nai e comíamo por collóns, (uy perdón) porque non había outra cousa. Imos que se hai que xogar xógase. E como de momento parece que as regras do xogo son as "preguntitas inocentes" e os temas escabrosos, pois cando chegue a miña quenda, vou lanzar as miñas.

- Quen lle pagou o hotel e papatoria a xente importante de visita a Viveiro?
- Quen realizou unha obra ilegal na súa casa e indemnizado ao veciño para que non lle denuncie?
- Quen realizou unha ampliación ilegal na súa casa tendo importante responsabilidades nunha delegación?
- Quen está amañando determinados procedementos para que os amigos salgan beneficiados?
- Quen estivo de viaxe en SUDAMERICA a conta do herario publico, decindo que iva a fecer negocios para a provincia?
- Por que o PLAN XERAL volveu ser case o mesmo que con Aja cando antes os mesmos dicían que era unha merda?
- Alguns meteron a familiares enchufados?
- Quen se dedica a pedir comisións aos empresarios que veñen instalarse na cidade?
- De quen é a empresa que recibiu varias obras dun coñecido plan ?
- De quen son uns terreos ahora non edificables e que no PLAN XERAL si o estan, que están no quinto carallo de Viveiro?
- Que empresa levaba realizando obras moito tempo sen ter licenza que está moi próxima á esfera dos que gobernan ou gobernaron?
-Por que se adxudica unha concesión a unha determinada empresa cando a documentación non estaba correcta en detrimento de outra?
- Quen recibiu moitos agasallos de empresarios cos que non se lle coñecía vinculo de amizade anterior e xa que logo a relación prodúcese como consecuencia do seu cargo?
- Quen lle regalou uns pisitos a alguén?
por hoxe non fago mais pero na miña "Libreta roxa teño mais de tres centos.
Clarifico que as respostas non so se referen a os que desgobernan hoxe en dia, tamen inclio a os que fixerono en tempos pasados ou seguen a querer estar no "MACHITO DO PODER"

Uff e aínda quedan moitas máis. Pero claro de momento son só preguntas inocentes porque para gañar o xogo non basta con facerse eco dos rumores senón que hai que ter papeis. Se non hai papeis, pasa quenda, o demais é querer encher de merda o cristal. Por iso non me gusta nada este xogo.

En fin que antes de facer preguntitas inocentes ou intentar ensuciar a imaxe de persoas honradas mellor que algúns se miren os calzoncillos e as bragas non vaia ser que as teñan cagadas.
(é unha expresión un pouco soez pero xa lle dixen que son un rapaz de aldea curtido nalgunhas batallitas).
Comentarios (21) - Categoría: Xeral - Publicado o 18-09-2010 11:07
# Ligazón permanente a este artigo
AX XENTES DOS 50
As xentes da miña idade, que empeza a resultarme ominosa a estas alturas, viamos ao franquismo como o principal impedimento á hora de acceder a unha sociedade diferente e, sen dúbida, moito mellor. A cega obstinación do ditador por condenar e perseguir canto coubese no noso tenro concepto de liberdade, a proverbial cruzada inmovilista do seu principal baluarte ideolóxico, a mesma Santa Nai Igrexa que segue en súas trece aínda que condenada, Que equivocados estabamos!

Coa confusión que debrúa os poucos anos e o moito ánimo, algúns fixemos fronte á Besta e outros, os máis, sinxelamente animáronse aos poucos a degustar as meles desa mesma liberdade pola que outros partíanse o peito. Foi a nosa unha pelexa social, por moito que estivésemos convencidos de que era política e ideolóxica. No fondo de todos nós, aqueles revolucionarios non por tan ilusos menos brutos, latexaba, creo agora, o deseño dunha sociedade plenamente xusta e equilibrada, no que o traballo fóra un mal menor aceptado, a unidade popular unha radical alternativa, o lucro persoal unha lacra, a saúde e a cultura un obxectivo indiscutible, a solidariedade un banderín de enganche, a natureza unha aliada cuxas feridas restañaríamos con prontitude e eficacia... Aínda que concibísemola desde toda unha ditadura do proletariado, demos máis de esixíbleo por un mural chinés repleto de sorrisos ou unha zafra cubana de igualdade e grandeza. Algúns hipotecamos a vida, outros a inmolaron no dubidoso altar da loita consecuente. Honor a eles, o que fai máis crúa aínda o paradoxo sobre a que escribo.

Estabamos equivocados. Agora seino. Mentres os lumes artificiais do franquismo mantíñannos entretidos e chamuscaban pouquiño a pouco as nosas forzas e entendederas, a un tempo que se acontecían as sórdidas ou gloriosas batallas que librabamos, xa sentaba as súas bases o inimigo na sombra ata crear o inextricable e proceloso bosque tras as árbores que nos ofuscaban. Medrou como a mala herba tanto entre os combatidos coma entre os combatentes, ata chegar a ser tan asfixiante como o é agora. E o que che rondarei, morena.
Otero Regal




Comentarios (16) - Categoría: Xeral - Publicado o 14-09-2010 08:19
# Ligazón permanente a este artigo
VOLTAR DE VACACIÓNS
A pasada semana volveron moitos ao curro tras as vacacións. Nestas datas é frecuente que se fale da síndrome postvacacional.
Edurne Pasaban dá unha claves a ter en conta: " Aínda que non se considera como unha síndrome clínica, se que podemos dicir que é unha reacción bastante común na nosa sociedade en persoas que volven de novo á súa vida cotiá logo de ter un paréntese vacacional. Adoita darse unha certa apatía, unha sintomatoloxía depresiva leve, algo de ansiedade, etc? Nada que en xeral (ás veces require tratamento ou supón o comezo dun cambio) non se arranxe por se só ao cabo de poucos días, pero que chama o suficiente a atención como para que se fale diso”.

Porque a verdadeira dificultade, en moitas ocasións, non está en enfrontarse a retos, pois aínda que estes poidas resultar complicados tamén son estimulantes, motívannos, empúxannos a actuar. O realmente difícil é ser feliz no rutineiro, no cotián, na normalidade do día a día.
E acaba afirmando: "E ese é o gran reto: estar cun mesmo no aquí e agora, sexa cal for este aquí e agora. Sen distraccións, nin interferencias. Só ti contigo mesmo. Moi difícil de realizar, pero cando superas ese reto, cando che sentes ben aí nese instante, a vida cólleche da man e empeza a danzar contigo.

Como moitas veces dixen, o ideal é atopar ese equilibrio entre estar dentro e estar fóra, entre desconectar e conectar, entre estar en contacto cos demais e cun mesmo, entre retarse e gozar do que se ten, etc.."
Quizabes teriamos que facernos algunha pregunta, pero... a vida real é a que vives nas vacacións, festas, e demais falcatruadas do Agosto ou a que vives fóra delas ? Traballamos para poder ir de vacacións ou vacacioneamos para poder descansar e así poder seguir traballando?

Iso, vida real ou vacacións?? E cando non che gusta o que hai na túa vida agora e, queres outra cousa, tamén atopas o equilibrio?? Para atopalo tes que estar satisfeito co que fas, que non penses que che falta algo, vivir a túa vida non a doutras persoas, non deixarche ir e pensar que bo, a cousa tampouco é tan mala.
Otero Regal

Comentarios (9) - Categoría: Xeral - Publicado o 05-09-2010 22:36
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal