A MALIÑA DE LUGO


BENVIDO A REPUBLICA DA MIÑA CASA
Non, esto non e un anuncio de IKEA. Tampouco e un blog de tías en bolas, nin un blog de foros de adolescentes, nin de un programa de “aqui temos tomate” anque por alguns dos comentarios puidera parecelo. Simplemente pensei que un título así… A MALIÑA DE LUGO…. atraería a mais seguidores, si ben , hoxe, despois da experencia digome
: "¿para qué?" Pero bueno, xa teño a clientela feita e dame non sei que cambialo, así que de momento este blog chamase como se chama e o contido e o que e, (evidentemente). O que eiqui deixo cada unhos cantos dias, fallo algun, constitue un análisis nada metódico moito menos exhaustivo da actualidade tal e como eu a vexo, e que obviamente non coincidirá para nada con a sua visión, queridiño letor. Pero sepan que xa levo varios anos bisestos neste oficio de xunta letras e que, incluso gañeime unha certa (dudosa) reputación en algún oscuro rincón do gacetilleo en épocas remotas. A os que xa me coñezan desa etapa, xa saben qué poden esperar de min e de esta páxina. A os que caeron aquí por accidente, simplemente recordarlles a única máxima inquebrantabel que rixe este blog: nada do que aquí se escribe debe ser tomado en serio. Non no olviden xamais, ou iniciaremos polémicas estériles que no nos conducirán a otro calexón mais que ao dos insultos, as divisions entre bandos e as desercions en masa. Nin eu mesmo me tomo en serio, así que non cometedes ese erro no meu lugar.
Por o demais, sexan benvidos. Tomen asento, sírvanse unhas bebidas do moble bar e participen si o creen convenente. Intentarei actualizar contidos a diario, sempre e cando as forzas e a miña apretada axenda mo permitan, e a actualidade depare noticias suculentas que comentar….por certo como tecleo con presa e teño pouco tempo, non soio correxir os textos, asi que cometo faltas de ortografia a esgallo….pero entendese…de carallo…e se non tempo o tempo…….Por certo, olvidabaseme...son OTERO REGAL, vivo en Xunqueira un barrio de Viveiro, aqui teñen a sua casa. www.oteroregal.com

O meu perfil
ceramica@oteroregal.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

MARUJA MALLO VOLTA A VIVEIRO
Fai cento sete anos naceu na entón rúa Porlier, hoxe dividida en duas, Avenida de Lourdes e Rúa Villar Ponte, Ana Maria Manuela Isabel Josefa Mallo Gonzalez, que pasaría á historia da Arte como Maruja Mallo.
Foron só dous anos os que a pintora pasou en Viveiro, o seu pai administrador de Aduanas foi trasladado a Tui, onde pasou a súa nenez e primeira adolescencia, mais tarde, aos 20 anos xunto co seu irmán o escultor Cristino Mallo, ingresan na Academia de Belas Artes de San Fernando de Madrid. En 1924 reivindica o seu nacemento en Viveiro para solicitar da Deputación Provincial de Lugo a concesión dunha bolsa, que se lle atorga e renóvase ata 1928, data en que remata os seus estudos académicos.
Algúns coñecidos e mesmo o seu irmán Justo afirmaron que Maruja Mallo volveu a Viveiro en primavera de 1936, aínda que este dato carece de confirmación definitiva.
Pouco despois desa posible visita á cidade que a viu nacer, estala a chamada "Guerra Civil" e Maruja que se encontraba en Tui ,tuvo que escapar cara a Portugal e despois a Arxentina, mais tarde na década dos sesenta regresa a España.
Maruja Mallo foi unha grande polifacética a nivel artístico, a pesar da súa escasa obra, pouco mais de 150 cadros e dous centos de gravados e debuxos tivo unha vida de éxitos, participa activamente na vida artística, política e intelectual do Madrid dos anos 20 e 30, en 1928 Ortega e Gasset dálle unha lombeirada organizándolle unha exposición na Revista de Occidente, en 1932 a Xunta de ampliación de estudos concédelle unha pensión para estudar en Paris, onde expón e a súa obra é admirada polos surrealistas franceses, realiza escenografías e mascases de teatro e cerámicas, exerce como profesora da Escola de cerámica de Madrid e na Residencia de Estudantes.
Dende a súa residencia en Arxentina viaxa por varios países de América onde celebra exposicións, obra súa encóntrase no museo de Arte Moderna de Nova York e Pompidou de Paris, ademais do Raíña Sofía de Madrid entre outros.
Maruja Mallo recibiu en vida as medallas de Ouro de Belas Artes e a da Cidade de Madrid.
E mentres tanto Que fixo o seu pobo natal? Pois nada ou case nada, algúns escritos na prensa local, e pouco antes de morrer un grupo de "tolos" á sombra do Seminario de Estudos Terra de Viveiro, colocan unha placa no seu recordo nunha das esquinas da rúa onde naceu, lle envían un ramo de flores á residencia onde vivía e celebran a primeira bienal de pintura na súa honra onde participan artistas plásticos da bisbarra ou con vinculacións con Viveiro. Á inauguración que se celebra no antigo casino da travesía, todo destapado e despintado acoden invitados as dúas persoas que con toda probabilidade saiban mais de Maruja Mallo, Vazquez Cereijo, o seu editor e conselleiro da edición de gravados do seu ultima época e Piar Corredoira, a persoa que a trancas e barrancas organizo a antoloxía da pintora no CEAC de Santiago, ambos os dous disertan sobre Maruja, que por certo fixo presenza no acto, non en van Ramon Gomez de la Serna bautizouna como "A brujita nova" en medio da inauguración unha das obras expostas, un panel de cerámica, cae estrepitosamente. Piar Corredoira berra "Foi Maruja, Foi Maruja", todo isto sen subvencións nin zarandaxas. Por outra parte o Doutor e escritor vivariense Fausto Galdo publica un libro sobre os pintores e pintura na nosa cidade dedicándolle unha biografía a Maruja. O seguinte ano repítese a bienal, esta vez, nun espazo privado en "A Porta dá Vila" xa que o Concello nega os locais e o aburrimento e a desidia fan o resto.
E a nivel oficial Que se fixo? Pois unha misa, se como o len, unha misa é o que fixo o concello de Viveiro por Maruja Mallo, Pontevedra, Noia, Arosa e outros pobos cidades de Galicia teñen rúas, prazas e centros educativos adedicados á pintora, aquí, unha misa, a unha muller xenial e divertida, atea confesa e gran disfrutadota da vida e da liberdade. Unha misa dedicada a alguén que vivía a súa vida como unha rebelión permanente contra as convencións artísticas e sociais do mundo.
Despois a Deputación Provincial realizou un acto no teatro Pastor Diaz con coros e danzas que paso con mais pena que gloria, no 2002 a Xunta desembarcou todo un vagón de personaxes ben pagados para render honra e gloria Maruja Mallo en Viveiro.
Ahora REGALXUNQUEIRA un centro cultural privado, sin subencions nin axudas materiais nin animicas por parte dos poderes que foron son e serán trae de volta a MARUJA MALLO , co prencia da sua obra.
Esta exposición ten como centro os grabados realizados o ano 1979 por MARUJA MALLO, editada por José Vázquez Cereijo e estampada por Prova en Madrid, dentro dunha serie de litografías agrupadas baixo o título "Homenaxe á Revista de Occidente". A edición consta de 200 exemplares numerados. Son litografía en cor, con temas moi representativos da artista, e das poucas litografías que realizou Maruja Mallo.
Os grabados son probas de taller e foron cedidas para esta exposición por Vazquez Cereijo que e bo amigo e ademais case paisano pois ten casa en Suegos onde pasa os veráns.
Hoxe Xoves as 8 inaguase, con proieción de un documental, viño e xantar, e pode verse ata o 15 de Xulio todos os dias domingos e sabados tamen. merece a pena REGAL XUNQUEIRA esta na curva de Xunqueira en Viveiro. T. 982562589 ceramica@oteroregal.com

Comentarios (12) - Categoría: Xeral - Publicado o 28-05-2009 15:12
# Ligazón permanente a este artigo
CARTA DE AMOR E ODIO
Cesar Aja Mariño mandoulle unha carta aberta a o seu sucesor na alcaldía de Viveiro Melchor Roel Rivas esta seman que empeza “Estimado Melchor:
Después de tantos viajes juntos, tantos ratos conversando, compartiendo hotel, compartiendo mesa y mantel, departiendo entre cañas o vinos, comunicándonos los pequeños detalles cotidianos o políticos, después de compartir aquellas vespertinas pizzas, o de lucir tu primera corbata de mi ropero, a pesar de ello no has logrado captar lo mas elemental, lo que el ser humano debe de aprender para dar solución a los distintos retos que se puede encontrar a lo largo de la vida, según la misión que en cada momento le corresponda.
Este articulo ten como titulo o de CARTA DE AMOR E ODIO, as dúas cousas. Pois ben a pesares do comenzo da misiva esta vez tócalle a quenda ao desamor, ao desencanto, á tristura do corazón partido e sen arranxo. oodio tamen, como táboa para agarrarse antes de sucumbir a tan vil sentimento. pero a verdade é que rabia, que furor e violencia contida ten a carte do ex alcalde a o alcalde “ La verdad es que me has defraudado; me defrauda que a lo largo de todos estos años no hayas aprendido nada, incluso que hayas involucionado en tus planteamientos, que tengas tanto temor al futuro, que creas que todo el mundo te persigue, te teme y te odia, esto último, si, vas camino de lograrlo, y que todos los problemas que has creado o que no has sabido solucionar, son culpa de los demás.
A o parecer eran amigos, o comenzo recorda o de o presidente valenciano e o bigotes “que bonito es lo nuestro”, pero as cousas cambiaron e chegado o momento de crise, parece esconder esto que e da miña colleita “Pedinche axuda, suplíqueche que me socorreses, para dar saída aos meus problemas, que me botaras un cable. Fun, neses días, menos delicado máis brusco, non tan cumpridor e solicito. Desesperado, empecei a protestar. Cambiei a miña linguaxe e vendo que non contestabas ás miñas chamadas, sabendo que se as recibías, perdín os nervios, ao final, a mala educación e prepotencia, o dialogo entre ambos os dous ficou en unha carta”.
“Arremetes siempre contra todo y contra todos, ahora por los requerimientos que el TSXG te hace con motivo de dos licencias de Lodeiro, sabiendo como sabes que no hay ni un punto ni una coma, por la que achacar culpabilidad, ni a las Comisiones de Gobierno por mi presididas, que han otorgado, además de otras en el mismo lugar, las dos licencias anuladas” Despois aparecen acusacions a o actual alcalde de ilegalidades contables, obras, urbanismo e o que che contarei morena e acaba a cousa con “Tu antiguo amigo, al que no has dejado de perseguir y pronto vas a tener la oportunidad de reencontrar.” Por o que se deduce que o ex voltara a ser candidato a alcaldia de Viveiro nas proximas, un por experencia recordaria aquelo tan manido de “nunca segundas partes foron boas”
Otero Regal
Comentarios (14) - Categoría: Xeral - Publicado o 25-05-2009 12:38
# Ligazón permanente a este artigo
MELCHOR ROEL XA TEN QUEN LLE ESCRIBA
Carta a Melchor Roel
22-05-09

CARTA A MELCHOR ROEL POR Cesar Aja Mariño
COMENTARIOS DO MODERADOR A O FINAL DA MISIVA.

Estimado Melchor:

Después de tantos viajes juntos, tantos ratos conversando, compartiendo hotel, compartiendo mesa y mantel, departiendo entre cañas o vinos, comunicándonos los pequeños detalles cotidianos o políticos, después de compartir aquellas vespertinas pizzas, o de lucir tu primera corbata de mi ropero, a pesar de ello no has logrado captar lo mas elemental, lo que el ser humano debe de aprender para dar solución a los distintos retos que se puede encontrar a lo largo de la vida, según la misión que en cada momento le corresponda.

La verdad es que me has defraudado; me defrauda que a lo largo de todos estos años no hayas aprendido nada, incluso que hayas involucionado en tus planteamientos, que tengas tanto temor al futuro, que creas que todo el mundo te persigue, te teme y te odia, esto último, si, vas camino de lograrlo, y que todos los problemas que has creado o que no has sabido solucionar, son culpa de los demás.

Arremetes siempre contra todo y contra todos, ahora por los requerimientos que el TSXG te hace con motivo de dos licencias de Lodeiro, sabiendo como sabes que no hay ni un punto ni una coma, por la que achacar culpabilidad, ni a las Comisiones de Gobierno por mi presididas, que han otorgado, además de otras en el mismo lugar, las dos licencias anuladas, ni por supuesto a los propietarios, que en eso si estoy de acuerdo contigo, al menos con lo que expresas, me temo que no con lo que piensas, son perjudicados inocentes e involuntarios, dejando hipócrita y cínicamente al margen al verdadero culpable de esta situación, tu mismo Melchor, que en seis años de desastroso mandato no solo no has sabido, sino que no has querido, solucionar esta situación, algo que a pesar de tus intentos de desacreditar y de desprestigiar a los demás, se está percibiendo cada vez con mayor nitidez por parte de la opinión pública, e incluso por los mismos propietarios, que se ven engañados y traicionados por tu palabrería y por tú desidia ante esta situación, artificialmente inflada y sostenida por tu mendacidad y nula “altura de miras”.

Tú has sido quien anuló el avance del Plan General, que hubiera dado solución legal a esta situación; tú has sido quien ha provocado la anulación de la Modificación Puntual de la Normas Subsidiarias, que daban solución legal a este drama; tú has sido quien no ha querido realizar ninguna otra modificación a las Normas aprobadas el 22 de junio de 2006, por la Xunta de Galicia, conforme te planteó la moción del PP, que darían solución a esta problemática; tú has sido quién, a lo largo de estos 6 años, no has movido un dedo para aprobar, aunque solo fuera inicialmente, un Plan General que de solución a lo que vas a convertir irremediablemente en tragedia, si nadie consigue pararte previamente.

Pero sin embargo, para salvarle el trasero a una empresa, que al ejecutar una obra con tu licencia, informada negativamente por los técnicos y abierta en el Juzgado como supuestamente constitutiva de delito, causante en su ejecución del desmoronamiento del barrio del Celeiriño, no te anduviste con rodeos para aprovechar la solución de otro partido político, aún a costa de suponernos a los contribuyentes mas de un millón de euros.

Te entretienes en tratar de desprestigiar, difamando a los demás con afirmaciones estrafalarias, cuando sabes perfectamente que no existe nada de eso, que nadie vinculado al PP ha tenido ni tiene participaciones sociales, que no acciones, en la sociedad limitada Mareber; que estáis cansados, nunca hartos, de investigar sin que hayáis encontrado nada ilegal en este tema, sino ya estaríais en el Juzgado, como habéis demostrado al denunciarnos falsamente con incontables e inexistentes cargos, cual se viene demostrando y finalmente pronto se acabara de acreditar en lo que resta pendiente. E igualmente sabes que se otorgaron licencias con la normativa, que por tu causa fue derogada, tanto por nosotros como después por vosotros, en esta y en otras zonas, aunque eso sí, vosotros con informes negativos, con informadores externos a la carta, a través del inusual silencio administrativo, entre otras lindezas, de las que nunca podréis acusarnos

Insistes en citar la expresión “protocolo notarial del año 1999”, que no es más que la agrupación cronológica y numerada de los distintos documentos autorizados por un Notario en cada anualidad, que obligatoriamente se custodian en las Notarías. Manifiestas, falsamente, que en ese año alguien vinculado al PP adquirió participaciones de Mareber (deberías de presentar pruebas de semejante patraña). Lo sorprendente, chabacano y claramente ridículo es que afirmes tener acceso al protocolo de los Notarios, se supone que de Viveiro, sin el imprescindible mandamiento u oficio judicial, pero, a pesar de ello no puedo obviar la siguiente pregunta, ¿Qué personajes fingen filtrarte, sin que en su cabeza se produzca igual proceso, los contratos obrantes en protocolos notariales? Porque claro, de ser eso cierto, los ciudadanos deberíamos saber dónde otorgamos nuestras escrituras.

Pero, con ánimo de ir concluyendo, yo veo bien que se investigue, como en algunos de los siguientes casos se está haciendo y muy diligentemente por el Juzgado. Que se investigue tu inoperancia, a quién beneficia, que se investiguen los Estudios de Detalle de Vialmar, de Malates o de Cantarrana, que se investiguen las licencias del Celeiriño, de Furadiña, de Primera Calidad, de Piunca, o las de las casas de Area y Alvarelle, todas las otorgadas por silencio administrativo; que se investiguen los chamullos con las concesionarias, con las horas extras, con las comisiones de las fiestas, con tantas y tantas irregularidades e ilegalidades que estáis cometiendo, cual afirman los informes de los servicios municipales, entre ellos los de Intervención.

Claro que hay que investigar. No te preocupes, alguien tarde o temprano lo hará y se verá la autentica realidad de tu cortedad de miras, tus perversas maquinaciones, tus tejemanejes y tus maníacas esquizofrenias que tanto daño han hecho, están haciendo y harán para el futuro. Este va a ser tu triste recuerdo y tu envenenada herencia.

Pero, entretanto, recuerda los viejos tiempos y actúa en este caso como debieras y no como te dicta tu permanente obsesión por tener siempre la razón contra lo que sea; al menos intenta darle solución a los propietarios de Lodeiro, lo lograrás o no, seguro que sí, pues todos esperamos te hayas asesorado bien y pedido y aportado buenos informes técnicos para el incidente de inejecución de sentencia ante el TSXG. Así todos te lo reconoceremos y agradeceremos, pero, por favor, no retes al Tribunal, no por ti, sino por los afectados, deja de convertir lo serio, en un culebrón.

Tu antiguo amigo, al que no has dejado de perseguir y pronto vas a tener la oportunidad de reencontrar.

Viveiro 21 de mayo de 2009

Algunhas puntualizacions encol da carta por parte de quen modera este blog.
O COMENZO NON TEN DESPERDICIO, CASI CASI PARECE UNHA DE ESAS FRASES QUE O MANDAMAIS VALENCIA LLE ADICABA O BIGOTES "compartiendo hotel, compartiendo mesa y mantel, departiendo entre cañas o vinos, comunicándonos los pequeños detalles cotidianos o políticos, después de compartir aquellas vespertinas pizzas, o de lucir tu primera corbata de mi ropero", eu de maca teria cuidado.
CON RESPECTO A O TEMA DO "LODEIRO" SIGO SIN CREER NA INOCENCIA DE aJA E DO SEU EQUIPO DE GOBERNO, QUIZABES PORQUE COÑEZO BEN AS ARTIMAÑAS DO ZORRO QUE CUIDA AS GALIÑAS.
DEDUCESE DUAS COUSAS MOI IMPORTANTES NESTE ESCRITO
UNHA DELAS QUE ALGUEN DA NOTARIA DE VIVEIRO FILTROU A MELCHOR ROEL QUE SEU PAI ERA SOCIO DE REGO EN LODEIRO."Te entretienes en tratar de desprestigiar, difamando a los demás con afirmaciones estrafalarias, cuando sabes perfectamente que no existe nada de eso, que nadie vinculado al PP ha tenido ni tiene participaciones sociales, que no acciones, en la sociedad limitada Mareber; que estáis cansados, nunca hartos, de investigar sin que hayáis encontrado nada ilegal en este tema, sino ya estaríais en el Juzgado, como habéis demostrado al denunciarnos falsamente con incontables e inexistentes cargos, cual se viene demostrando y finalmente pronto se acabara de acreditar en lo que resta pendiente." POIS SE EXISTE DELITO A O XUZGADO CON EL, SEÑOR AJA.
AQUI TAMEN SE NOTA QUE AJA XA TEN COÑECEMENTOS DE QUE O DO PAZO DA MISERICORDIA E INSUA VAI QUEDAR EN AUGA DE BORRALLAS, ¿INFORMACION CONFIDENCIAL?
A OUTRA MOI IMPORTANTE E QUE SE SE FAI CASO A DESPEDIDA DA CARTA DE AMOR E DESAMOR DE AJA A ROEL "u antiguo amigo, al que no has dejado de perseguir y pronto vas a tener la oportunidad de reencontrar." SEIQUE CESAR AJA MARIÑO VAI RECUNCAR DE CANDIDATO DO PP EN VIVEIRO DENTRO DE DOUS ANOS.
OUTRA COUSIÑA QUE ME ME CHAMA A ATENCION E QUE ESTE ALCALDE NOSO ESTA NA RUINA SEI QUE "o de lucir tu primera corbata de mi ropero,"NON TIÑA CORBATA NIN TRAXE.
Comentarios (29) - Categoría: Xeral - Publicado o 22-05-2009 19:03
# Ligazón permanente a este artigo
ADIOS A BENEDETTI
Mario Benedetti morreu o domingo, día 17 de maio de 2009, na súa casa de Montevideo, Uruguai, aos 88 anos de idade. Porque andaba nunha idade na que o océano era o océano e a morte xa era case súa.

PASATIEMPO
Cuando éramos niños
los viejos tenían como treinta
un charco era un océano
la muerte lisa y llana
no existía.
Luego cuando muchachos
los viejos eran gente de cuarenta
un estanque un océano
la muerte solamente
una palabra.
Ya cuando nos casamos
los ancianos estaban en cincuenta
un lago era un océano
la muerte era la muerte
de los otros.
Ahora veteranos
ya le dimos alcance a la verdad
el océano es por fin el océano
pero la muerte empieza a ser
la nuestra.

Comentarios (10) - Categoría: Xeral - Publicado o 21-05-2009 18:50
# Ligazón permanente a este artigo
MOLLÁNDONOS O CU
Neste fermoso dia alégrame tanto verte a ti a ti ao outro, unimos as nosa sorte cantando todos xuntos somos máis fortes, aquí aquí aquí aquí che quierio ver mollandonos o cu estamos outra vez.
Esta e a letra dunha canción de o aragonés Joaquin Carbonell que sole interpretar en momentos de reinvendicacións varias
A Mesa pola Normalización Lingüística convocou a tódolos galegos a manifestarse en Compostela hoxe 17 de Maio, co gallo do “Día das Letras Galegas”.e eu que dende o de “NUNCA MAIS” non frecuentara as algaradas e manifas estaréis nas ruas de Compostela xunto coa miña pequena familia, a miña compañeira Fina , a nosa filla Renata e os dous netos Leo e Alén.
Estaremos alí defendendo de forma construtiva a prol da nosa lingua e da nosa cultura; un día para amosar á sociedade a forza e, como non, o orgullo de país e a nosa condición de galegos comprometidos con esta terra.
Os lectores asiduos a estas letras xa saben que eu non me sento nacionalista, que non entendo os mapas con mais puntiños e liñas dividindo a paisaxe, son mais internacionalista, e difícil ser de esquerda e nacionalista, pero de todo temos na vide do veciño, quizaves por eso entendo a miña terra máis como unha entidade cultural, étnica e social ca outra cousa.
Ala polo 69 fun a estudiar etnoloxia a Barcelona, levoume meu pai nun SEAT 850 que mercara de segunda man en Meira, cando chegamos ao internado donde viviria o director falounos en castelán pero cando se dirixia a outros presentes o fixo en cataán, meu pai , preguntoume si queria voltar e mirar de ir a Madrid a estudiar, eu botado para diante dixen que non que eu seguia alí, os primeiros dias non entendia nadiña, decian “nois, noias” e eu que nacera precisamente en Nois decia ¿Qué sera eso? Pèro dime de conta que eu tamen tiña un idioma, o primeiro fin de seman baixei a zona vella e ali diante do concello e a entonces Diputacion, hoxe a “Generalitat” vin a un grupo grande bailando en circulo e coas mas xuntas, bailaban a sardana, e dixeme “eu tamen teño esto”, nas fiestras e balcons en dias de festas colgaban bandeiras con rais roxas e amarelas, eu tamen teño esto dixen, craro que tamen percibin que a burguesia catalana falaba e defendia o seu, e enton dixen “Eu non teño eso”, e xurei que voltaria a miña terra e loitaria para que os Galegos quixeramos un pouquiño mais o noso e o defendamos.
En Compostela,hoxe domingo, estaremos moitos dos galegos que sintan esta terra, o seu idioma, a nosa condición de pobo diferenciado que nos autoidentifica e que estean dispostos a deixar claro que non somos un país máis, que temos sinais de identidade propias, e profundo orgullo de loubar e ter como referencia a nosa antiga e fermosa lingua.
Comentarios (36) - Categoría: Xeral - Publicado o 17-05-2009 19:57
# Ligazón permanente a este artigo
PILLOS EN TEMPOS DE CRISE
En tempos de crise aquí pintan bastos, imaxino que en toda A Mariña se camiña pola mesma senda, e moitos dos que demostraron a súa confianza alá polo ano pasado nas intencións de cambio, son os que agora comezan a reclamar a execución de novas promesas.
Polo que din os papeis temos medio cento de despedidos nunha fábrica de acumuladores electricos en Viveiro, regulacións de emprego en Gres Burela, peche dunha empresa de textil en Ribadeo, regulacions en Sargadelos e Madeiras Costiña no Valadouro, outro cento de persoal das auxiliares de Alcoa que se foi para a rua, e moitos autónomos e pequenos empresarios que pecharon, sobre todo no mundo da construcción, crise no mundo do mar, donde o peixe segue cos precios de fai 12 anos e donde temos a mais de douscentos de Indonesios e peruanos traballando.

Unha crise que vai para longo, que está a afectar cada vez a máis e máis empresas e do que os primeiros prexudicados son os máis humildes. Este é un claro exemplo, traballadores que xa non se podían facer máis buratos no pantalón son despedidos; con familias e hipotecas...un drama.
Pero tamén en tempos de crise saen a frote os pillos e os caraduras, preferentemente de medianas e grandes empresas, eses que choran doéndose públicamente dos seus males e esperando que a administración de turno, cos cartos de todos (lease impostos) os veña a salvar, e o certo e que veñen, xogan con a ameza de votar a cen persoas á rua e os politicos pican e soltan a esmola, os pequenos e autónomos non os salva nin Deus e menos os politicos que miran para outro lado.
Para os que sexan auténticos emprendedores a época de recesión é un bo momento para emprender negocios, a pesar de que o pesimismo flota no ambiente.

O principal argumento é que os ciclos económicos pasan por catro etapas que son a depresión, recesión, expansión e auxe. Despois da tempestade, sempre vén a calma e, en termos económicos, iso significa crecemento.
Por eso o que se ten que facer nestes tempos é diversificar a producción, buscar novos clientes e segmentos de negocio, tratar de vender o que se produza fora das nosas fronteiras, investigación, diseño, imaxen e desenrolo de novos productos de acordo coas novas necesidades do mercado e consumidor, asi os esforzos que alguns están a facer para recoller os cartos do estado seria mellor dirixilos neste senso, que a bon seguro terán mais futuro para o empresario e para os que con el traballan.
Otero Regal

Comentarios (17) - Categoría: Xeral - Publicado o 12-05-2009 21:09
# Ligazón permanente a este artigo
PIRATAS DE CELEIRO QUE PESCAN TIBURONS?
Intervidos en Huelva 11.400 quilos de aletas de quenlla procedentes de Lugo

Huelva, 8 maio (EFE).- O SEPRONA da Garda Civil interveu un total de 11.400 quilos de aletas de quenlla procedentes do porto de Celeiro, en Lugo, nunha nave industrial situada no Polígono Tartessos de Huelva capital.

Segundo informaron a EFE fontes da Garda Civil, a intervención e precintado da nave tivo lugar na mañá de onte nunha operación na que o Seprona contou coa colaboración de dous técnicos de Inspección Pesqueira e outros dous da Xunta de Andalucía.

Foi denunciada a empresa Cea Goods Dry Company que tiña alugada unha nave no devandito polígono industrial para o secado de peixe, actividade para a que carecían da preceptiva licenza municipal.

As fontes indicaron que polo momento non houbo detidos, ao tempo que se precisou que o destino da mercadoría incautada era de Hong Kong e que o seu valor no mercado se cifra en 136.800 euros.
Comentarios (18) - Categoría: Xeral - Publicado o 08-05-2009 15:43
# Ligazón permanente a este artigo
O "PIANTON" NUNCA TEN A RAZÓN
¿Haberá peor cusa que cruzar a rúa en Viveiro? Claro, se cada vez que quero ir ao outro lado co semáforo en amarelo recibo máis insultos que un árbitro de fútbol! Non poden esperar un segundo ? Non! O mínimo que me din é "aputamadrequeteparió"! Que susceptible que esta a xente! Apenas piso a rúa xa empézanme a mirar con cara de que é culpa e miña que o seu día de gloria se combertese en unha merda, non teño culpa, parece que non poden conter as ansias de que cruce para pasarme por enriba co coche! Que lles fixen? Non importa se o que cruza é un heroe de algunha guerra, unha monxa, unha vella ou María Santísima, calquera que por razons diversas socurraselle non apurar o paso (máis aínda en amarelo)xa salta o falton de turno recordandose de a nai que o pareu, a tía e laputaqueparióatodos! Que merda! Tampouco importa se o que esta arriba do auto é amigo íntimo, un familiar ou o teu primo Pedro, calquera movemento raro ao cruzar che tiran co cinceiro do auto e te recordan a toda a túa familia nunha oración que empeza con laputa (e despois varía o respectivo familiar... xeralmente é próximo).Eso si en viveiro, na travesia seique teñen os homes de Rafaelito Amor (Entendesa policia municipal)indicado poñer multas a pesares de que algunhos aparcan en doble, triple, cuadruplr fila.
Comentarios (4) - Categoría: Xeral - Publicado o 08-05-2009 15:08
# Ligazón permanente a este artigo
A OS ENCANTADORES DE SERPES
Cando Me poño a taxo de facer a homiliaza de hoxe escoito unha cancion 'Hermana dubida. Pasarán os anos, cambiarán as modas, virán outras guerras, perderán os mesmos e oxalá que ti sigas téndome a tiro... Pero esta noite dáme un respiro'. Falemos pois de a dúbida e ao respiro.

E moi certo que nos ultimos tempos faigo moi pouca vida social, pero cando a faigo, e vastante a xente que se derixe a min decindome que me lee, que lles alegro a mañaa do domingo, que lles sorprendo porque, dicen eles que lle dou leña a tiros e troianos sin distinción e animame a que siga, pois ben pido un os máis perigosos. Aos xustos que saben máis da vida dos demais que da súa e que preguntan só para poder responder. Aos vagos e vagos que entre cigarro e cigarro despezan a todos os que intentan facer algo. Aos políticos máis ocupados en escoitar ordes e matinar como ejercer de “Embaucadores de serpes” que a solucionar problemas. Aos agoreros do 'xa cho dixen'. Aos que tiran a pedra e esconden a man (eses que che poñen a parir e logo nunca dixeron nada: «eu non, eu non...»).

Aos que me etiquetan constantemente e dende hai anos e non me coñecen (nin coñecerán, non me interesan o máis mínimo). Aos que só falan dos seus problemas, mesmo, cando tratas de contarlles os teus. Aos estresados, aos sempre cansados, aos que me din que sempre escribo do mesmo...

Aos ditadores da arte e a cultura que só respectan o que eles producen ou admiran. Aos que desprezan unha idea só porque non é súa. Aos falsos con dobre discurso, aos que adoptan a pose, aos da última moda que non se mesturan co mal vestido, ao obsesionada co ximnasio que mira con noxo unha barriguita feliz como a miña... Aos que saben falar por un chato u comentario de blog e non saben facelo cara a cara.

Non me malinterpretar, non estou a queixarme de ustedes amables letores. Son xardineiro dos meus dilemas... '. Non me escondo, ata de min mesmo paso ás veces. Porque tamén inclúo nesta lista os que non recoñecen nunca que se equivocan. 'Non' teño a quen culpar que non sexa eu, co meu regueiro de cabos soltos... '. Por certo, a canción que eu lles traducin é de Jorge Drexler.
Otero Regal
Comentarios (21) - Categoría: Xeral - Publicado o 04-05-2009 14:38
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal