A MALIÑA DE LUGO


BENVIDO A REPUBLICA DA MIÑA CASA
Non, esto non e un anuncio de IKEA. Tampouco e un blog de tías en bolas, nin un blog de foros de adolescentes, nin de un programa de “aqui temos tomate” anque por alguns dos comentarios puidera parecelo. Simplemente pensei que un título así… A MALIÑA DE LUGO…. atraería a mais seguidores, si ben , hoxe, despois da experencia digome
: "¿para qué?" Pero bueno, xa teño a clientela feita e dame non sei que cambialo, así que de momento este blog chamase como se chama e o contido e o que e, (evidentemente). O que eiqui deixo cada unhos cantos dias, fallo algun, constitue un análisis nada metódico moito menos exhaustivo da actualidade tal e como eu a vexo, e que obviamente non coincidirá para nada con a sua visión, queridiño letor. Pero sepan que xa levo varios anos bisestos neste oficio de xunta letras e que, incluso gañeime unha certa (dudosa) reputación en algún oscuro rincón do gacetilleo en épocas remotas. A os que xa me coñezan desa etapa, xa saben qué poden esperar de min e de esta páxina. A os que caeron aquí por accidente, simplemente recordarlles a única máxima inquebrantabel que rixe este blog: nada do que aquí se escribe debe ser tomado en serio. Non no olviden xamais, ou iniciaremos polémicas estériles que no nos conducirán a otro calexón mais que ao dos insultos, as divisions entre bandos e as desercions en masa. Nin eu mesmo me tomo en serio, así que non cometedes ese erro no meu lugar.
Por o demais, sexan benvidos. Tomen asento, sírvanse unhas bebidas do moble bar e participen si o creen convenente. Intentarei actualizar contidos a diario, sempre e cando as forzas e a miña apretada axenda mo permitan, e a actualidade depare noticias suculentas que comentar….por certo como tecleo con presa e teño pouco tempo, non soio correxir os textos, asi que cometo faltas de ortografia a esgallo….pero entendese…de carallo…e se non tempo o tempo…….Por certo, olvidabaseme...son OTERO REGAL, vivo en Xunqueira un barrio de Viveiro, aqui teñen a sua casa. www.oteroregal.com

O meu perfil
ceramica@oteroregal.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

LINCHEMOS O BLOQUEIRO QUE TEN OPINION PROPIA

Xa opinei algunha vez que o que facemos os blogueros, alguns politicos tenden a sobredimensionarlo e a enfocalo da peor dos xeitos. Non lles debe gustar que a xente significada en política sálganse do guión establecido ou que lles saquen as cores ao que os medios obviar. A miña única explicación a semellante linchamento (producido ao facer da opinión nun blog algo noticiable), é que a "opinión publicada" está perdendo o seu monopolio e os blogueros escapámonos de consígnaa de partido pero tamén da axenda mediática. Parece que o feito de ter un carné dun partido fainos perder a capacidade como individuos para opinar, para pensar ou para expresar esta opinión en público.

O que máis me fode é que este acoso aos blogueros fano uns elementos metidos por atrais a politicos locais sin esgatimar para elo o cambio de partido, tendencia e chaqueta, que deberían ser os garantes da liberdade de opinión. Queiran ou non, esta fiscalización do que facemos os blogueros, o que fai é coaccionarnos á hora de opinar, darlle poder á opinión publicada que é a que os dirixentes queren que sexa a única que sae, para que non haxa voces disidentes. Se é o xogo ao que queren xogar , ao final o seu papel quedará obsoleto, a opinión e a información vaise a filtrar, vai exceder as barreiras. Mentres hai xentes que este tema enténdeno e aprovéitano outros seguen teimudos en machacar as opinións disidentes coa opinión que eles publican e publicitan.
Comentarios (13) - Categoría: Xeral - Publicado o 29-04-2010 18:55
# Ligazón permanente a este artigo
DEREITOS SI FAVORES NON¡
O clientelismo político é un sistema extraoficial de intercambio de favores, no que os titulares de cargos políticos regulan a concesión de prestacións, obtidas a través da súa función pública ou de contactos relacionados con ela, a cambio de apoio ben sexa de opinion ou electoral.

Nun sistema de clientelismo, o poder sobre as decisións do aparello administrativo do concello utilízase para obter beneficio privado; o patrón ou alcalde de turno toma decisións que favorecen aos seus clientes, e que estes compensan coa sua perpetuación no poder, amigos, compañeiros de cervexa ou outros similares. A relación pode fortalecerse mediante a ameaza de utilizar esa mesma capacidade de decisión para prexudicar a quen non colaboren co sistema, son criticos ou como o galo da maña cantan as corenta en bastos ali donde poden ou lles deixan.

As relacións clientelares están profundamente arraigadas na recente democracia nestas terras , fenómeno particularmente característico de sistemas con forte consolidación ou predominio de situacións da misma xente exercendo oposicion ou goberno perante moitos anos. En xeral, os sistemas clientelares aparecen onde a necesidade de integrar rápidamente un elevado número de participantes a un sistema político sen tradición organizativa..

A política local deberia ocuparse dos proxectos colectivos, polo tanto, o ben común é o obxectivo de todo goberno. A democracia e bo goberno non son o mesmo. A tarefa da política democrática é corroborar, día a día, que a democracia é o mellor navío cara ao porto do bo goberno. Sería inxenuo e perigoso pensar que ese vinculo está dado e podemos actuar coma se fose indestrutible. Se a democracia non se traduce en bo goberno, entra en risco. Para evitaro, a democracia debe combinar dous factores en tensión permanente: Quen goberna e quen critica os seus desaforos e saidas de tono, esto pode facelo a oposicion, que moitas veces brila a sua existencia de cans de palleiro, e outras o cidadan de a pe, por medio dos medios de comunicación, propios ou privados.
O caudillismo é un tipo de liderado que non fortalece á democracia por ser unha relación de intercambio desigual, marcada pola concesión de dereitos coma se fosen favores.
Que eu teña unha mostra do meu traballo publico na oficina de turismo é un dereito ¡ non un favor!, que o concello defenda os meus dereitos particulares ante a inxusticia dun funcionario é un dereito¡non un favor !, que dentro dun programa de promocion turistica da provincia incluian a visita aos museos de uso publico que eu creei é un dereito¡non un favor!, que se me conteste con educacion e respeto a unha carta ou peticion oficial a un ou varios politicos locais son un dereito ¡non un favor.!
Quen opina e exerce de outra maneira non merece ser unha autoridade electa sinon un vendedor de “donuts” fracasado. Quen cren que o bo goberno é para os idealistas, equivócanse. O bo goberno é a política do futuro.
Otero Regal
Comentarios (26) - Categoría: Xeral - Publicado o 27-04-2010 07:37
# Ligazón permanente a este artigo
ESTA FOI A CARTA
ESTA FOI A CARTA QUE MANDAMOS A SEÑORA CONCELLALA DE CULTURA DE VIVEIRO, OUTRA PARECIDA REMITEUSELLE A CONCELLEIRA DE TURISMO E O ALCALDE, A CONCELLEIRA METEU O ESCRITO XUNTO A RESOLUCION DO CONSELLO DA XUNTA NUN SOBRE E DEVOLVEUNOLA; OS OUTROS; COMO OS DAS PROCESION; SEGUEN CALADIÑOS:

Viveiro (Lugo) a 24 de Marzo de 2010

CONCELLO DE VIVEIRO
A/A CONCELLEIRA DE CULTURA, MULLER, MOCIDADE E XUVENTUDE
DOÑA MARIA CONCEPCION TORAL ROMERO

Estimada Concellala Doña Maria Concepción Toral Romero, teño o gusto de comunicarlle a vostede que a Xunta de Galicia, acabou de recoñecer oficialmente como museo a compilación etnográfica e de cerámica do Complexo RegalXunqueira, que comprende o Museo da Ceramica, Museo da Pel (centro de interpretación da curtiduría), sala de exposicións, biblioteca….

Dita denominación tamén é compartida polo Museo do Mar de San Cibrao, Museo Histórico de Sargadelos e Museo Catedralicio de Mondoñedo.

Ademais de poñernos á sua disposición para o que estimen oportuno, pedimos unha colaboración do Concello de cara a promoción e utilización por parte dos habitantes da comarca, das nosas instalacións.

Por iso pedimos, a ser posible, que nos inclua na sua publicidade e folletos de información turística, como complemento dos atractivos turísticos que ten o concello, asi como unha señalización adecuada.

Xa que como concelleira de cultura, nunca acudeu ós actos que se celebraron nas nosas instalacions, voltamos a invitala a vostede para que o visiten, pois é moi difícil de apreciar algo que se descoñece.

Lembramoslle que o acceso ás nosas instalacións é totalmente gratis excepto cando se trate de grupos que participen nas activiadades do centro didáctico, como poden ser audivisuais, elaboración de peza de cerámica, xogos…

O noso horario é de 9,00 a 14,00 h e de 14.00 a 20,00 h., tamén abrimos os fins de semana e festivos.

Esperamos a sua maxima colaboración, reciba un cordial saudo.

Asd. Alfonso Otero Regal

Complexo Cultural Regal-Xunqueira
Comentarios (14) - Categoría: Xeral - Publicado o 24-04-2010 09:43
# Ligazón permanente a este artigo
¿QUEN E A CONCELLEIRA?
ESTE E O POST CON COMENTARIOS E TODO FEITO FAI MAIS DE TRES ANOS QUE PARECE QUE E O MOTIVO PORQUE ME LEVA PUTEANDO TRES ANOS ESTA SEÑORA: ¿CREEN USTEDES QUE PARA TANTO? A DA FOTOGRAFIA NON E ELA...QUE MAIS QUIXERA¡¡¡¡O QUE LLE FALTA A ESTA SEÑORA E SENTIDO DO HUMOR E EDUCACION; POR SUPOSTO.
ESTE E O PRIMEIRO CAPITULO DA TELENOVELA " A CONCELLEIRA QUE ERA DE FERROL:
AVANTTI¡¡¡¡¡¡¡Notase os viaxes a Italia.....

A xente dos medios de comunicacion mandaralles o seu director facer unha entrevista a nova concelleira, e alá foron, despois de quedar nunha cita, a recen estreada concelleira estaba recen peiteada, con un modelito de ben vestir....preguntas e respostas..¿En galego ou castelan dixo a periodista?....Resposta: "Yo siempre hable en castellano , pero ahora que soy concejala de..........tendre que aprender gallego"
Ahora facemos un concurso os letores do blog, con premio e todo......
PREGUNTAS
A susodita concelleira ¿perteñece a un goberno de esquerdas ou de dereitas?
¿de que e concelleira?
¿De que concello da mariña fornma parte do seu goberno?
Como a bon seguro de estes "exemplares" temos mais de un estou disposto a dar pistas e todo.
PREMIo: Un prato de ceramica de REGAL CERAMICAS que o mesmo sirve para un roto que para un descosido, pode comerse nel, poñelo colgado do pescozo, de unha parede ou utilizalo para o tiro o plato...e quen sabe si unha vez morto eu, non se vos pase por os miolos, se rebaloriza e sacades unhos euros.
Espero as respostas.
Comentarios (6) - Categoría: Xeral - Publicado o 23-08-2007 14:23



6 Comentario(s)
1 Creo que te refires a actual concelleira de cultura de Viveiro, educada nos valores do dilinguismo nos anos 70, onde para ser pi#blgtk08#ja y chica bien hay que falar en castelán.
E vouche ir polo prato o teu novo comercio, anque nunca has de saber quen son.

Comentario por canquinquía (23-08-2007 15:00)
2 Advirto...O QUE AVISA NON E TRAIDOR....Si temos mais de un acertante sortearemos o prato....non vaia a ser o demo#blgtk08# que teña que regalar unha vaixela.....e vamos deixar ata despois do Naseiro para dilucidar o da concelleira.....

Comentario por Otero Regal (23-08-2007 15:43)
3 La concejal es Cachi sin duda... que yo no dudo que ponga buena voluntad, pero se ha metido en un mundo, el de la política#blgtk08#, muy desagradecido y en el que no hay piedad si metes la pata. Y hay que estar más veces a las duras que a las maduras.

Comentario por J.I. (23-08-2007 18:40)
4 Bueno, pero a muller recoñece que o galego tamén é un idioma culto e que o vai aprender#blgtk08#. Por algo se empeza.
Cada quen é froito da cultura ou dos prexuizos recibidos.

Comentario por Manolito (23-08-2007 20:46)
5 Para la concejala de cultura (que vaya estudiando), algunos ilustres escritores gallegos que utilizaron la universal lengua castellana en toda o gran parte de su obra literia: Ramón María del Valle Inclán, Emilia Pardo Bazán, Wenceslao Fernández Flórez, Julio Camba, Camilo José Cela, Gonzalo Torrente Ballester, Luisa Castro o un tal Nicomedes Pastor Díaz.

Ya sabemos que los progres no tienen ni ideología ni principios y que si para estar#blgtk08# en el poder tienen que hacerse nacionalistas son los primeros en quemar su bandera o prohibir el himno. Aunque yo creí que sin el BENEGÉ de Pacolois ya podían ser normales, está claro que las burradas de la concejala vaticinan una continuidad en la idiocia de tener que pensar en español y hacer el paripé con el gallego. Eso se llama subnormalidad lingüística. Si la concejala de cultura va a ser la concejala de la "cultura galega" (je), aviados vamos.

Comentario por Miguel de Cervantes (23-08-2007 21:12)
6 Parece que a cousa referese a Viveiro, pero dende ferrol a Ribadeo danse casos deses tanto no PP como no PSOE a esgallo, aqui no Ortegal tamen temos deses exemplares, xentiña que nunca #blgtk08#se lle atopou facendo nada por o seu pobo, e agora co bara de concelleiras-as parece que comen o mundo, e o certo e que son igualiño de iñorantes e analfabetos-as funcionais que antes.

Comentario por Ortegal (25-08-2007 08:45)

Comentarios (10) - Categoría: Xeral - Publicado o 22-04-2010 19:28
# Ligazón permanente a este artigo
PAIS BANANEIRO?
Estamos afeitos oír o termo república bananera de forma despectiva en referencia a países nos que a calidade de vida e a organización é caótica. stamos afeitos oír o termo república bananera de forma despectiva en referencia a países nos que a calidade de vida e a organización é caótica. Moitas veces denomínase así ata a estados que non se constitúen como unha república ou que o son de nome pero que na práctica son autarquías disfrazadas. En calquera dos casos parece que interesa asociar a república a algo negativo, por contraposición ao beneficioso que é unha monarquía parlamentaria exemplar como a nosa; aínda que este beneficio só estea a disposición da oligarquía que decide o rumbo do país desde a sombra.
a pesar de que só se cultive este tipo de froita nos territorios das illas Canarias.

Pero do mesmo xeito en que se asocia o termo república bananera a un país caótico, non nos debería extranar que se nos pagase coa mesma moeda e calquera día refíranse a España como unha monarquía bananera.
Desta forma poderían dicir que España é unha monarquía bananera porque:
* Hai unha sanidade pública, que só usa o que non pode permitirse pagar sanidade privada.
* Hai unha sistema de xustiza universal que pode investigar calquera cousa, en calquera lugar do planeta, excepto na súa propia casa.
* O sistema político funciona a base de sobornos e hai constantes escándoalos que salpican a calquera partido que alcanza unha cota importante de poder.
* A xente invade as rúas se hai algún acontecemento deportivo, pero queda en casa cando o que periga é o sistema de pensións.
* A xente quéixase dos impostos que paga, pero se esforza máis en non pagalos que en esixir que non se malgasten devanditos impostos.
* Sempre existe unha lei que xustifique a derriba dunha propiedade de xente humilde e outra que apoie a permanencia de calquera propiedade da xente con poder, este feito temos un bo exemplo en Viveiro.
* Todos somos iguais ante a lei, agás se non tes amigos que che boten unha man.
Esta lista incompleta fai referencia sobre todo á parte bananera. Non hai ningún sistema perfecto, como non hai ninguén, por máis preparación que teña, que non senta tentado nalgún momento por un camiño equivocado. Xa din que o poder corrompe, pero a situación actual de corrupción tras corrupción, de concesións a unha banca que foi engordando con abusos que, casualmente, como os terremotos, sempre lle tocan ao máis pobre.
Otero Regal
Comentarios (21) - Categoría: Xeral - Publicado o 19-04-2010 07:35
# Ligazón permanente a este artigo
O DE VILLAREJO PARECEME CARALLUDO:
Tanto estase a falar do discurso de GIMENEZ VILLAREJO encol do procesamento de Garzon,a min dame a impresión de que o franquismo está máis vivo que nunca. o sistema xudicial español estase cubrindo de ridículo a nivel internacional, xa que Garzón é a cara máis visible da xustiza española no resto do mundo.
No fondo da investigación contra Garzón "hai unha cuestión de vinganzas políticas". Aínda que o xuíz cometese fallos ao investigar os crimes do franquismo -como pasar por alto a Lei de Amnistía de 1977-.
Por todo elo o dito en Madrid coincide plenamente co que eu penso.
Ahí o tedes, e si queredes escoitalo debaixo tedes a paxina donde podedes facelo.

"El enjuiciamiento del magistrado merece para el ex fiscal Anticorrupción el más “absoluto rechazo”, ya que propina un “golpe brutal a la democracia española” al convertirse en “instrumento de la expresión del fascismo español”. Para Jiménez Villarejo, el auto de Varela “conduce a una situación crítica para la democracia” de nuestro país, así como del “Poder Judicial y de su más alta instancia, el Tribunal Supremo (TS)”. En su opinión, esta causa “es absolutamente incompatible con un sistema democrático”

Acabar "de forma urgente" con esta "cosas insólitas"
Jiménez Villarejo, cuya intervención estuvo interrumpida por constantes aplausos del público – personalidades del mundo judicial y de la cultura, representantes de los sindicatos y estudiantes-, reclamó “de forma urgente e inmediata que se acabe con cosas insólitas en un Estado democrático como que los jueces sean perseguidos por ser justos (…), como si hubieran vuelto las sombras de la dictadura sobre los tribunales españoles”. Además, exigió que Garzón no sea suspendido de sus funciones el próximo 22 de abril “para que España entera, la democracia, los ciudadanos, no padezcamos la vergüenza de que el juez salga expulsado de la Audiencia Nacional por perseguir los crímenes del franquismo y de la corrupción y por ser un juez justo”.

"Criminalización" de la independencia judicial
El ex fiscal aseguró que Garzón no ha cometido prevaricación, puesto que se ha ceñido a normas y tratados internacionales, y consideró que la admisión de la querella por las investigaciones del franquismo es “una falta de respeto absoluta” a las víctimas del régimen y a sus familiares. Además, criticó que su admisión “ha significado algo insólito en el sistema democrático”, como es “la criminalización directa al libre ejerccido de la independencia judicial”. “Es inconcebible en un Estado democrático, y lo ha hecho el Tribunal Supremo”, lamentó.

Jueces cómplices durante la dictadura
Por otra parte, criticó que en su auto Varela defendiera “la encomiable sensibilidad de jueces y magistrados con los crímenes de la dictadura”, algo que, dijo, sólo puede afirmarse “desde la ignorancia”, ya que los magistrados de aquel periodo “fueron cómplices hasta el último día de las torturas” y no se atrevieron “a abrir causa alguna por torturas (…) a lo largo de 40 años”. “¡Por favor, un poco de respeto a la memoria de las víctimas!”, exclamó.

"Democracia incompleta"
Durante el acto también intervino la estudiante de Ciencias Políticas Sara Porras, que consideró que este escenario sería “impensable en otros países como Alemania”, lo que “muestra la democracia española como una democracia incompleta, donde el franquismo y sus crímenes gozan de impunidad, y las víctimas carecen del derecho a la justicia y a la reparación”. “No podemos hablar de prevaricación en una resolución que coincide con tratados y internacionales y con recomendaciones de la ONU”, apuntó, y lamentó que “la única persona que está siendo investigada por los crímenes franquistas es el juez que trató de investigarlos”.

"Garzón en el banquillo, los protagonistas de la Gürtel en el escaño"
Además, Porras consdieró “bochornoso ver a Garzón en el banquillo y a los protagonistas de la Gürtel en el escaño”, en relación al segundo de los procesos que tiene abierto el magistrado en el Supremo, por las escuchas de la trama. Sobre esta segunda querella, Villarejo había asegurado que le produce “bochorno y sonrojo como demócrata que el Tribunal Supremo se haya atrevido a semejante barbaaridad”, ya que “hay como mínimo dos magistrados” que están de acuerdo con las escuchas y “comparten los mismos criterios y razones” que Garzón para ordenarlas. En este sentido, descartó que pueda existir prevaricación y advirtió de que la admisión de esta causa “ha abierto una puerta que va a favorecer mucho a la delincuencia organizada” y a otros criminales que también están pidiendo la anulación de pruebas en sus casos.

"El franquismo seguirá impune"
Tras la lectura del manifiesto conjunto suscrito por los sindicatos CC.OO. y UGT, el secretario general de éste último, Cándido Méndez, lamentó que el Supermo admitiera estas querellas “en contra de la opinión del fiscal y de otros magistrados” y se preguntó cómo es posible que Garzón haya investigado “con aplausos” crímenes cometidos en otras dictaduras en el extranjero “y no pueda ni intentarlo con las mismas armas [del derecho] con la dictadura franquista”. “La causa contra crímenes de lesa humanidad ha derivado en una causa contra el juez”, denunció, y subrayó que “el franquismo seguirá impune y quien se enfrentó a ello, convertido de juez en acusado”.

No se puede "amparar el genocidio"
Por su parte, el líder de CC.OO. Ignacio Fernández Toxo, consideró una “paradoja” que “el primer juicio por crímenes de la dictadura pueda llevar al banquillo al juez que se ha atrevido a retirarnos la venda de los ojos”, y tachó de “ignonimia” que “una organización que podría ser ilegal en otros países, en España vea atendidas sus peticiones judicialmente”. Por otra parte, recordó que la Ley de Amnistía de 1977 “no pude conducirnos a un ejercicio de amnesia colectiva” ni “puede en ningún caso amparar el genocidio” que “se practicó en España durante décadas, no sólo durante los tres años de la guerra”. A su juicio, la investigación de los crímenes franquistas “no es una revisión histórica, es un ejercicio de loable reparación” de las víctimas.

Berzosa defiende el acto
Al acto también ha acudido el rector de la Universidad Complutense, Carlos Berzosa, que defendió la convocatoria y salió al paso de las críticas de la secretaria general del PP, María Dolores de Cospedal, asegurando que “el atentado sería que no pudiéramos celebrar este acto”. Berzosa dijo no entender por qué la dirigente cree que “es un atentado a la democracia que la gente se reúna y exprese libremente”, y avaló que el evento sea en la universidad, porque ésta debe ser “un foro abierto a la libertad de expresión”.

Llamazares, contra las palabras de De Cospedal
Antes de comenzar el acto, el diputado de IU, Gaspar Llamazares, también respondió a De Cospedal asegurando que se trata de una actividad “democrática y perfectamente lícita en defensa de la honestidad e un juez”. En su opinión, la dirigente tiene “su propia noción de la legalidad” y “le encantaría veta e incluso prohibir todo con lo que no está de acuerdo”.

Otros asistentes
En el acto también participaron otras personalidades del mundo de la política y de la cultura, como el ex presidente de la Generalitat Pascual Maragall, el coordinador general de IU, Cayo Lara; el historiador Ian Gibson; el presidente del Grupo Socialista en el Ayuntamiento de Madrid, Carlos Iglesias, y el el embajador en misión especial para proyectos en el marco de la Unión Europea (UE), Carlos Carnero, entre otros. También ha acudido una delegación de las Abuelas de Mayo desde Argentina, que han sido recibidas con un caluroso aplauso de los asistentes.

http://www.youtube.com/watch?v=LACPaIVnOOU&feature=channel
Comentarios (24) - Categoría: Xeral - Publicado o 16-04-2010 12:24
# Ligazón permanente a este artigo
REMOVER OS MORTOS DO FRANQUISMO
Comentarios (9) - Categoría: Xeral - Publicado o 15-04-2010 19:04
# Ligazón permanente a este artigo
FELIZ DIA DA REPUBLICA
O dia 14 de Abril celébrase o 79 aniversario da II Republica Española que se instauro en 1931.
Moitos oiriamos falar deste período da historia de España, pero: Cantos somos conscientes realmente do que supuxo e do legado que deixo para as xeracións vindeiras? Seria posible nos nosos días a proclamación dunha III República
Moitos son os libros de Historia que nos falan dese período do noso pasado, e moito habería que contar para chegar a entender, máis que a estrutura do sistema político en se o que verdadeiramente nos importa : a súa ideoloxía liberal e progresista.
O republicanismo derívase do liberalismo demócrata, defende unhas ideas liberais avanzadas, como o sufraxio universal e a necesidade de reformas sociais e económicas profundas en beneficio das clases populares, ademais os poderes públicos debe asumir o carazter de Estado protector das clases sociais desfavorecidas, un estado laico, aconfesional, no que a Igrexa e o estado sepáranse.
Consecuencia desta ideoloxía, a Segunda República supuxo unha gran esperanza para alcanzar un sociedade democrática real, cunha renovación dos valores éticos, políticos e sociais.
Neste período por primeira vez intentar universalizar a educación, ( construíronse 13.000 escolas e 5.000 bibliotecas, ademais déronse bolsas aos estudantes máis necesitados) realizar unha necesaria reforma agraria e buscar a igualdade entre homes e mulleres, potenciar a cultura e a arte, intentando equiparar á sociedade española con países máis avanzados.
Este breve período da nosa historia demostrou que se era posible unha sociedade enfocada ao benestar xeral e ao progreso e crecemento tanto social como económico.

Nos nosos días, logo de pasar por unha durisima guerra civil, que trouxo como consecuencia un longo período de afianzamento das clases podentes amparadas nunha ditadura militar que impedía calquera intento de reforma ou de avance en favor das clases desfavorecidas. Entramos nun período de transición algo caótico e apresurado no que só se viu como solución á crecente inestabilidade política a instauración dunha monarquía parlamentaria, supostamente apolítica como elemento de unión e de estabilización, non se contemplo tan sequera a posibilidade de seguir o que un dia viuse truncado pola guerra, seguir cunha Terceira República.

Actualmente a situación política de España é clara, existen dous partidos maioritarios que se reparten o control de case o 90% de todos os españois, dous partidos de dereitas, coa única diferenza de que cada un serve a unha parte diferente da oligarquía española, pero que comparten unha forte convicción, que o sistema capitalista é o mellor dos sistemas posibles para o mundo e para España e de que é a Monarquía parlamentaria o modelo de estado necesario e único para manter a estabilidade de devandito sistema.
O resto das forzas políticas minoritarias en España ou son nacionalistas ou non pintan nada, e no caso das nacionalistas coinciden coas maioritarias na súa formulacións principais : capitalismo e monarquía.
Con semellante situación é un absurdo exporse a instauración da Terceira República a curto ou medio prazo, xa que non hai suficientes republicanos e os partidos de esquerdas que estarían polo labor non teñen forza suficiente.
Con todo a longo prazo se que é posible, pero para iso, para avanzar cara a ideas republicanas, de corte liberal, democrático e social é necesario facelo desde posturas intelixentes, recoñecer e aceptar as limitacións reais que existen na actualidade e intentar corrixilas.
O cambiar a mentalidade capitalista da gran maioría de españois é unha tarefa difícil e improbable polo menos a medio e curto prazo, pero non é imposible a longo prazo.

Algo importante para avanzar neste sentido é informar e sensibilizar á sociedade bipartidista de que unha vez España tivo unha clase de goberno que a fixo avanzar no social e económico en moi pouco tempo e que a situación pola que pasamos actualmente, esta crise, non é máis que o froito dunha sociedade capitalista orientada a sustentar a unha minoría acomodada de novos ricos, políticos e aristócratas á conta dunha maioría humilde e traballadora, que esta sendo vilmente manipulada por medio dun contante bombardeo propagandístico en prensa e televisión, para crer que o sistema que hai é o único valido e que todo o demais non funcionaria.
Iso é o que debemos recordar o día 14 de Abril, que un Estado republicano unha vez funciono e que é posible realmente cambiar as cousas nos nosos días cara a un sistema mais igualitario e xusto para todos.
Comentarios (11) - Categoría: Xeral - Publicado o 14-04-2010 13:20
# Ligazón permanente a este artigo
MAIS CA CHOIBA,….¡ ORBALLADA!
Algúns dias cando me levanto exercendo como cidadán de a pé e despois de tomar o café, as torradas e o zumo de laranxa, póñome a ler a prensa, fico acolloao, escéptico e casi negro do cabreo e sensación de que estanme a tomar “ a cabellera “ como si fose un gringo en terras apaches.
Levan os politicos unha semana vendéndonos o petróleo de grandes Inversións na bisbarra, asi anuncian a bombo e platillo que en entre Viveiro e Cervo e Barreiros van a repartir 7 millons de euros.
Apurouse o “lider do partido conservador da bisbarra en mandar a o seu “xefe de prensa” que cantara as corenta en bastos anunciando o asunto con titular incluido “Chuvia de millons para a comarca” dice o diputado, pois analizando un pouco a cousa non é para tanto ,a choiva quédase nun horbañillo mañanceiro de nada. Pois dividindo os sete millons entre os habitantes de Viveiro, Barreiros e Cervo da unha inversion de 291,66 euros por habitante, pero en varios anos pois o “maná prometido e para varias anualidades, mais ainda no caso de Barreiros.
No caso de Barreiros o asunto ten moito que rascar, pois aquí, terian que recordar os politicos o mais tonto foi para Suiza e fixo reloxos, deixouse campear a o “Ladriño campeador” sin ter corredoiras auga, recolle lixo e outros servicios minimos que según a lei do solo de Galicia son imprescindibles para levantar un edificio, e de aqueles lodos ahora “Xan Povo” ten que acoquinar mais de 14 quilos dos europeos para enmendar a merda.
No caso de Viveiro, quedeime abraiado de cómo entenden a democracia os nosos representantes pois o señor alcalde explica aquí que o 1.250.000 euros divídese en duas de 600.000 e 650.000 euros o que siñifica que a “chuvia” reducese a unhs 40 euros por vivieres e ano. Pero ademais a cousa ten trampa, por o menos, cazicada e amaño trampulleiro polo mais pois Don Melchor Roel di: “Este convenio es producto de una negociación y participación directa del presidente de la Diputacion Provincial, Jose Ramon Gomez Besteiro, mediante la cual la misma cantidad de dinero que aporta la Diputacion para infraestructuras en Barreiros es la que tiene que aportar la Xunta en Viveiro.
¿entendeno vostedes? Eu non, pero dedúcese que por cada perrachica que poña un en Barreiros outra perra chica para Viveiro. O mais grave do asunto e que un sintese confuso pois a pesares de que xa ten craro que a choiva e mais ben escasa agora non sabe si o orballo de Viveiro a mandou o PP ou o Psoe, unha mago, unha confusion e poucos cartiños.
Meu abó Xesus de Regal tiña unha fraseciña adecuada para cando alguén presumia moito de pouca cousa “Chufa carrizo que estamos no inverno” eu engadaria outra para xustificar o asunto. Desta Sobervia dos nosos politicos entendendoa como vicio mediante o cal unha persoa desexa a preferencia encol de calquer outro, por orgullo e vanidade, unha paixón incontable por facerse notar, vamos en lenguaxe coloquial. Figuróns da politica.
Otero Regal
Comentarios (5) - Categoría: Xeral - Publicado o 13-04-2010 18:50
# Ligazón permanente a este artigo
O DE GARZON E UNHA VERGOÑA NACIONAL
Máis de 50 xuristas subscribiron un manifesto de apoio ao xuíz da Audiencia Nacional Baltasar Garzón no que cualifican de "doloroso e inxustificable" que se lle queira sentar no banco do Tribunal Supremo por intentar xulgar os crimes cometidos durante a Guerra Civil e a ditadura franquista.

O documento está apoiado por organizacións do sector como Xuíces para a Democracia, Unión Progresista de Fiscais, Maxistrados Europeos para a Democracia e as Liberdades ou a Federación Latinoamericana de Xuíces para a Democracia.

Eloxios ao maxistrado

Os promotores desta iniciativa enxalzan a Garzón por tratar de perseguir aos responsables de miles de asasinatos franquistas e sosteñen que cuestionar na súa instrución a lei de amnistía non pode ser "un feito delituoso".

Os xuristas denuncian que "a democracia" non foi capaz de reparar a memoria das vítimas "da represión da ditadura", ata o punto de que miles de corpos permanecen enterrados "indignamente" en fosas comúns. Ademais, consideran que xulgar a Garzón significa o rexurdir de "valores propios" de tempos pasados en España.
A Garzón acúsaselle de incumprir a Lei de Amnistía de 1977, pero numerosos xuristas sosteñen que o dereito internacional é claro respecto diso, e que os crimes contra a humanidade non poden ser obxecto de amnistía. O Tribunal Supremo enfróntase agora a unha decisión histórica: respectar o imperio da lei e as súas responsabilidades constitucionais, ou permitir que a ideoloxía e a impunidade prevalezan sobre criterios de xustiza. Esta disputa pódese gañar ou perder na area da opinión pública. O Tribunal Supremo áchase baixo enorme presión para inhabilitar a Garzón, pero un protesta cidadá masiva podria equilibrar a balanza en favor da xustiza. Reunamos a petición máis grande da nosa historia, alzando 1 millón de voces pola democracia e os dereitos humanos: http://www.avaaz.org/é/caseta_with_garzon/98.php?CLICK_TF_TRACK
Comentarios (21) - Categoría: Xeral - Publicado o 09-04-2010 21:23
# Ligazón permanente a este artigo
1 [2]
© by Abertal