A MALIÑA DE LUGO


BENVIDO A REPUBLICA DA MIÑA CASA
Non, esto non e un anuncio de IKEA. Tampouco e un blog de tías en bolas, nin un blog de foros de adolescentes, nin de un programa de “aqui temos tomate” anque por alguns dos comentarios puidera parecelo. Simplemente pensei que un título así… A MALIÑA DE LUGO…. atraería a mais seguidores, si ben , hoxe, despois da experencia digome
: "¿para qué?" Pero bueno, xa teño a clientela feita e dame non sei que cambialo, así que de momento este blog chamase como se chama e o contido e o que e, (evidentemente). O que eiqui deixo cada unhos cantos dias, fallo algun, constitue un análisis nada metódico moito menos exhaustivo da actualidade tal e como eu a vexo, e que obviamente non coincidirá para nada con a sua visión, queridiño letor. Pero sepan que xa levo varios anos bisestos neste oficio de xunta letras e que, incluso gañeime unha certa (dudosa) reputación en algún oscuro rincón do gacetilleo en épocas remotas. A os que xa me coñezan desa etapa, xa saben qué poden esperar de min e de esta páxina. A os que caeron aquí por accidente, simplemente recordarlles a única máxima inquebrantabel que rixe este blog: nada do que aquí se escribe debe ser tomado en serio. Non no olviden xamais, ou iniciaremos polémicas estériles que no nos conducirán a otro calexón mais que ao dos insultos, as divisions entre bandos e as desercions en masa. Nin eu mesmo me tomo en serio, así que non cometedes ese erro no meu lugar.
Por o demais, sexan benvidos. Tomen asento, sírvanse unhas bebidas do moble bar e participen si o creen convenente. Intentarei actualizar contidos a diario, sempre e cando as forzas e a miña apretada axenda mo permitan, e a actualidade depare noticias suculentas que comentar….por certo como tecleo con presa e teño pouco tempo, non soio correxir os textos, asi que cometo faltas de ortografia a esgallo….pero entendese…de carallo…e se non tempo o tempo…….Por certo, olvidabaseme...son OTERO REGAL, vivo en Xunqueira un barrio de Viveiro, aqui teñen a sua casa. www.oteroregal.com

O meu perfil
ceramica@oteroregal.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

¿QUE E UN FACHA?
Ante a persecucion a que veño ser sometido por un individuo que con seudonimos como 2yacague ou garrote vil" neste e noutros sitios quixera adicarlle esto: ¿Que e un facha? Unha cuestión de principio: lo facha no es una ideología, sino una actitud. o decisivo no facha, o que fai facha ao facha, non e a doctrina, sinon o culto primario a autoridade. O que o facha lle gusta e que se vexa claro quén manda, preferentemente si él atopase entre quenes impoñen o orden. E toda a sua visión do mundo organizase en torno a esa idea fixa: autoridade. O facha,asociamolo coa dereita (non necesariamente extrema) porque a dereita, aquí, foi no pasado quen encarnou a autoridade dictatorial e criminal. Pero tamén hay fachas na esquerda. Son os que pasaron diretamente de Franco a Suárez e de Suárez a Felipe: nesto outro facha historico Ridruejo decia "inconmovible macizo de la raza", éstos son igual de fachas que os devotos de aquela trinidad de antes: Franco, copla y Real Madrid.
El facha convencional (digamos el paleofacha) e, un espécimen en vías de extinción. a autoridad, o orde, xa non está na dereita: Oxe o mundo reposa sobre un orden diferente, algo "O desorden establecido". E que os nacidos na transición e criados baixo o PSOE, xa no identifican a autoridade coa la nación, nin a nación co a autoridade.

Comentarios (5) - Categoría: Xeral - Publicado o 31-10-2006 10:55
# Ligazón permanente a este artigo
Un home pola igualdade e o que................................
Un home pola igualdade e o que:

Se acepta a sí mismo como producto de su tiempo y cultura. * Ha iniciado un camino personal de búsqueda y replanteamiento interno de sus valores, esquemas, mecanismos, conductas y pensamientos. * Mantiene una actitud de cambio en sus relaciones con las mujeres, en las que ya no tolera ningún tipo de desigualdad en razón del sexo. * Apoya activamente las justas reivindicaciones de las mujeres contra el sexismo. Comprende que no basta con las palabras y que es necesario que los hombres se posicionen activa y públicamente sobre el tema. * Está aprendiendo a verse como un ser sensible, afectivo y, sobre todo, vulnerable. Además, está intentando superar su tradicional aislamiento emocional. * Ha iniciado un proceso de replanteamiento de la relación con sus hijos e hijas. Ya no acepta continuar con un papel secundario e intenta que la relación sea más completa, aprendiendo a implicarse directamente con ellos y ellas. * Intenta ir superando el miedo y el rechazo ante situaciones de cercanía y complicidad con otros hombres. Comprende que la compañía y la ayuda de otros hombres le es necesaria para su desarrollo vital. Acepta su apoyo y está aprendiendo a no verlos como competidores. * Avanza en un proceso de renovación de su sexualidad, intentando vivirla de forma más natural y plena, sin los determinantes que el modelo tradicional masculino le ha impuesto. * Ha comenzado a cambiar su actitud hacia la homosexualidad, reconociendo que las personas homosexuales sufren una situación de discriminación que ha de ser combatida activamente. Analiza su relación personal con este tema. * Y, por supuesto, ha adoptado una actitud de tolerancia cero hacia la violencia de género que ejercen los hombres sobre las mujeres. Ha comprendido que “el silencio nos hace cómplices”.

Decálogo da Asociación de Homes pola Igualdade de Xénero.
Comentarios (4) - Categoría: Xeral - Publicado o 30-10-2006 18:58
# Ligazón permanente a este artigo
O MATON DA ESCOLA.......
O MATON DO COLEXIO
O matón do colexio sempre ten quen lle suxeite a carteira mentras patea ó infeliz de turno, nunca lle falta ó matón, un coro de voceiros para tocarlle as palmas e animalo mentras que lle rompe as gafas a ese crio que ten a desfachatez de ter boas notas, si algunha vez alguen osa levantar a voz airado por tanta inxustiza que se prepare, que ainda que no no escoite en vivo e en direto o matón correrán como lebres cobardes os seus sicarios a contarlle a osadía do rebelde, mientras outros cantos aprobeitan para meterlle medo cos consabidos “vaste enterar cando veña tal ou cal”……..
O matón do colexio nunca vai so, ten a sua corte de sicarios e pelotas revoloteando ó seu redor, mentras él, cal rei sol das ostias, das patadas, do insulto e do agravio pavonease diante de todos, dono e señor das vidas e ilusións dos seus voluntarios ou forzosos.
Siempre existe un sicario que señala as víctimas, un aspirante a inquisidor, un merlín de pacotilla para un rei Arturo de pacotilla, unha voz que susurra veleno nos oídos da sua máquina de matar a ilusión e as esperanzas que todo adolescente ou neno non debería perder nunca, pero que nosoutros os adultos deixamos que perdan para poderlles decir logo que non nos entendemos. E cando o merlín de pacotilla consegue inflamar o ánimo guerreiro do seu Arturo de pacotilla, siempre hai un corro, un corro de xente que anima, un corro de xente que cala e un corro dunhos poucos que apretan os puños e maldicen entre dentes pero calan ó fin, tan soio unhos poucos atrevense a solicitar clemencia do cesar do puñetazo e da ameaza para o reo convicto e confeso de ser víctima, e tan soio algun o suficientemente valente como para correr a avisar ós mestres
Esto, que lles conto hoxe sucedeume a min e sucede a diario nos patios dos colexios de todo o mundo, sempre hai un matón, siempre unhos lacaios e sempre un merlín de pacotilla, sempre hai unha victima, siempre hai a indiferencia dos moitos e a saña dunhos poucos, sempre hai medo e silenzo, sempre o sangre secase en silenzo, a ignominia con indiferencia, e a inxustiza con resignación.
O fin e cavo, estase xerando o modelo de sufrimento e dor da proxima xeración, hoxe en pleno seculo XXI, nunha democracia consolidada, seguimos sen darnos conta que á escola vaise a aprender a propia vida e non a dos santos, na escola vivese e aprendese a vivir, e que si non facemos nada para acabar dunha vez con este estado das cousas o único que se sigue a aprender e a malvivir e aceptar como normal este pesadelo de forza, maltrato e exclusión social, que logo, e eiqui ven o problema, de adultos repetirán convirtindo como sempre a sociedade e o mundo nun lugar a imaxen e semellanza do patio no que o matón campa a suas anchas rodeado pola sua corte de sicarios e pelotas, que os que fumos nenos maltratados seguimos a sufrir de adultos e vellos…sigue na vida de un tendo o matón que nunca vai soio, ten a sua corte de sicarios e pelotas revoloteando ao seu redor, mentras él, cal rei sol das hostias, das patadas, do insulto e do agravio pavonease ante todos, dono e señor das vidas e ilusións dos seus voluntarios ou forzosos, claro que as “hostias” de hoxe son doutra forma, pero doen igual ou peor.
OTERO REGAL
Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 30-10-2006 10:42
# Ligazón permanente a este artigo
UNHA PERLA DO FEDE...............
P: ¿Tiene alguna opinión formada sobre el cambio climático? ¿Cree que sólo es propaganda ecologista o puede ser uno de los grandes problemas futuros?

R: Básicamente, es propaganda de los ecologistas para recibir subvenciones a cuenta del apocalipsis. Científicamente no se ha probado, en absoluto, ese cambio.
Como dixo Albert Einstein, “Soio hai duas cousas que son infinitas: o Universo e a estupidez human. E do Universo non estou tan seguro.” Federico Jimenez losantos "guru" da emisora dos obispos, o demostra a diario.

Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 28-10-2006 11:28
# Ligazón permanente a este artigo
DEUS ALFA E OMEGA
Gustoume a teoria e sobre todo a definición do DEUS……vola traducin….e saieu asi…
O Deus alfa (omnipotente e omnipresente, controlador do universo) existe e foi creado polo home. O Deus omega (o creador do universo) e un montón de plasma de partículas (un fluido perfecto) de densidade infinita e volumen 0, que existeu fai unhos 13.000 millons de anos.
Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 27-10-2006 10:49
# Ligazón permanente a este artigo
EU........... DOMADOR DE TERRAS
"O que converte a vida nunha bendición non é facer o que nos gusta, senón que nos guste o que facemos" (GOETHE)
Categoría: Xeral - Publicado o 26-10-2006 18:25
# Ligazón permanente a este artigo
FALANDO DO OLFATO.............................
Fai tempo que non falo dos sentidos, quero decir deses cinco, do sentidiño comun....que xa saben vostedes que e o menos comun dos sentidos falo casi....casi todolos dias......
Soio decir que vexo mal...levo gafas dende os 11 anos, oio non moi ben pero o do fuciño...o ulir.....son un "Xenio"...vou pola rua ou pola corredoira e xa digo a señora Maria esta facendo guiso de bacallaou.....na casa do Castro van a comer fritura de zorza.....a Lurdes ta facendo un roscon......
Os olores.lin nun bloc de Akurion a proposta de facer un catálogo de olores blogueros donde "los participantes simplemente deberan publicar en su blog una lista de al menos diez olores tan descriptiva como les sea posible y evitando las repeticiones", tamen suxere incluir ao menos un link a otro blog participante no catalogo.

Penso eu que o olfato e o sentido con mais poder ebocador de todos, non se pode provocar pero cando nos xurde un olor, a min, e supoño que a vostedes disparanseme todolos sentidos dos recordos.....
Aporto eu eiqui....si alguen me quere seguir admitoe de boa gana.....aver si teño mais sorte que co pesqueria das BARBADAS....os olores que a min me traen recordos mais fermosos...

# O olor a pan recén feito, ainda quentiño....

# O olor a xamon cando se corta, e non ten porque ser pata negra...un dos que cria e afuma miña nai en Nois.....

# O olor a libro vello

# O olor a madeira (castaño, carballo, pino...)

# O olor a bosque húmedo, sobre todo no outono.

# O olor a herba recén cortada

# O olor a café recén feito....e recen moido

# O olor dos meus netos reén bañados

# O olor a salitre nun día de galerna

# O olor a algas podridas na ria.

Ademais tamen me gusta o olor a xente xunta, contenta e feliz....
¿E a vostedes, qué olores se amontonan tras os seus recordos?
Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 26-10-2006 12:55
# Ligazón permanente a este artigo
AO ALCALDE DE FOZ
O alcalde de Foz, José María García Rivera (PSdeG-PSOE), reiterava ontem que cedia o local do antigo hotel Bahía para abrir um jardim de infância, «nom uma galescola». O concelheiro do BNG, Xoán Carlos González Basanta, reafirmava a necessidade da «galescola» para avançar na normalizaçom lingüística, sem que isto signifique «que outros idiomas nom sejan admitidos e respeitados».
Ata eiqui a noticia........manda carallo con Don Xose Rivera....eu nacin en Nois parroquia do concello de Foz fai mais de medio seculo...ou sexa un neno de aldea....que os 10 anos foi para o colexio Martinez otero de Foz, facer o bachillerato, a capitalidade do concello, ou sexa a vila....e os fillos dos señoritos de Foz cansaronse a rirse de que eu falaba galego ou con moito esforzo unha especie de castrapo.....a razon de aquelo era que meus pais non me chamaran de pequeniño niño, bebe, Alfonsito, senon Alfonsiño, neno neniño etc etc ....Miña nai ainda oxe costalle moito chapurrear o castelan...e galega falante, labrega e por certo Don xose votante sua...pois ela soie decir que e socialista porque o mamou.....son un neno que tivo o galego como lingua materna...logo estudei e cando andaba polos 17 castrapeaba que daba xenio verme...e foi en Barcelona, donde fun a estudar donde me din conta que eu tiña unha lingua, coma eles, unha musica, coma eles, unha bandeira coma eles e unha cultura diferencial coma eles........Pero esa e outra historia.....Soio decirlle que como neno de aldea pertenecente ao concello de Foz, xa sabe ustede aquelo de que "A unica patria do home e a sua infancia" que decia Rilke, lle pido que faiga posible que os nenos de Foz que sexan galego- falantes seus pais ou queiran selo, poidan ter unha "GALEGO ESCOLA" ou como se chame, os que non queiran xa teñen garderias abondo donde lles falan outro idioma...que tamen se pode aprender e outros mais...o saber non ocupa lugar.....Mire o peor do asunto e o que me sucede a min co meu neto maior...Vive en Santiago...vai a escola publica, por convicion,quizabes a unha zoa humilde como VITES, el que tamen lle chamaron neniño, Leonciñño, meu ben.....ten como maestra a unha señora que se nega a falar en galego o neno e que ademais solta na crase un mitin donde fala do seu deus, enseña a sua relixion e enderriba dicelle o pequeno que os pais teñen que estar casados para ter fillos...e que seus pais viven en pecado....eso si que e un delito Don Xose, o outro non, o outro e facer pais, e dicello alguen que e todo menos nacionalista radical....unha aperta.
Otero Regal
Comentarios (6) - Categoría: Xeral - Publicado o 25-10-2006 13:29
# Ligazón permanente a este artigo
DEUS NON EXISTE........................
Dios no existe

Frases de Carl Sagan [Traducción libre, admitense melloras]

“Extraordinary claims require extraordinary evidence”
“Afirmacions extraordinarias requeren evidencias extraordinarias”

“The idea that God is an oversized white male with a flowing beard who sits in the sky and tallies the fall of every sparrow is ludicrous. But if by God one means the set of physical laws that govern the universe, then clearly there is such a God. This God is emotionally unsatisfying… it does not make much sense to pray to the law of gravity”
“A idea de que Deos e un grandullón home branco con barba sentado no ceo levando a conta da caída de cada gorrión e ridícula. Pero si cando se dice Deus un quere decir o conxunto de leises físicas que gobernan o universo, entonces evidentemente existe o tal Deus. Este Deus e emocionalmente insatisfactorio… dende logo non ten moito sentidiño rezarlle a lei da gravedade”.
Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 24-10-2006 12:31
# Ligazón permanente a este artigo
MANDAROMO HOXE..................................
Para publicar no teu blog,se che gusta

A mente non ten limites e a imaxinación é gratis, por iso deixa que che medren as ás........

, atrévete a deixar fluir o ser divino que mora no fondo da ialma de cada un...Soña cun mundo mellor sen matanzas de inocentes animais nin famentas terribles, nin guerras absurdas.

Se moitos millóns de persoas crean coa súa mente un mundo ideal para todos,quizaves poidamos deixarnos levar por esa purpúrea corrente cósmica facendo da nosa cotidianeidade a máis fermosa realidade, porque ó fin e o cabo, non depende dos gobernos , nin da economía nin das relacións públicas, nin da maxia nin sequera dos astros, non meu amigo,a felicidade, os logros , a paz e a satisfación que logremos alcanzar, depende únicamene de nosoutros, do que somos capaces de imaxinar.

Así, amigo, mentras tanto medrae medra a lúa,guiñando un ollo desde as alturas,hoxe un raio violeta,mañá quizaves sexa roxo ou amarelo.

Noso entorno , é o momento de arranxar o estropeado, deixemos que o corazón acepte o desafío de deixarse levar polos ventos do cambio.

Prepara os teus feitizos,queima sagrados incensos e ilumina con velas o camiño dos teus sonos, todo é posible, só debes sacalo medo da túa equipaxe. Así o camiño que conduce ó proximo abrazo ,ó seguinte bico ou á esquina dun novo sorriso estará despexado....O único pasaporte vixente nestes tempos sorprendentes é aquel que poda certificar que somos seres e que aínda podemos amar e soñar

Admiradora anónima

Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 23-10-2006 20:09
# Ligazón permanente a este artigo
1 [2] [3] [4]
© by Abertal