A MALIÑA DE LUGO


BENVIDO A REPUBLICA DA MIÑA CASA
Non, esto non e un anuncio de IKEA. Tampouco e un blog de tías en bolas, nin un blog de foros de adolescentes, nin de un programa de “aqui temos tomate” anque por alguns dos comentarios puidera parecelo. Simplemente pensei que un título así… A MALIÑA DE LUGO…. atraería a mais seguidores, si ben , hoxe, despois da experencia digome
: "¿para qué?" Pero bueno, xa teño a clientela feita e dame non sei que cambialo, así que de momento este blog chamase como se chama e o contido e o que e, (evidentemente). O que eiqui deixo cada unhos cantos dias, fallo algun, constitue un análisis nada metódico moito menos exhaustivo da actualidade tal e como eu a vexo, e que obviamente non coincidirá para nada con a sua visión, queridiño letor. Pero sepan que xa levo varios anos bisestos neste oficio de xunta letras e que, incluso gañeime unha certa (dudosa) reputación en algún oscuro rincón do gacetilleo en épocas remotas. A os que xa me coñezan desa etapa, xa saben qué poden esperar de min e de esta páxina. A os que caeron aquí por accidente, simplemente recordarlles a única máxima inquebrantabel que rixe este blog: nada do que aquí se escribe debe ser tomado en serio. Non no olviden xamais, ou iniciaremos polémicas estériles que no nos conducirán a otro calexón mais que ao dos insultos, as divisions entre bandos e as desercions en masa. Nin eu mesmo me tomo en serio, así que non cometedes ese erro no meu lugar.
Por o demais, sexan benvidos. Tomen asento, sírvanse unhas bebidas do moble bar e participen si o creen convenente. Intentarei actualizar contidos a diario, sempre e cando as forzas e a miña apretada axenda mo permitan, e a actualidade depare noticias suculentas que comentar….por certo como tecleo con presa e teño pouco tempo, non soio correxir os textos, asi que cometo faltas de ortografia a esgallo….pero entendese…de carallo…e se non tempo o tempo…….Por certo, olvidabaseme...son OTERO REGAL, vivo en Xunqueira un barrio de Viveiro, aqui teñen a sua casa. www.oteroregal.com

O meu perfil
ceramica@oteroregal.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

O LADRILLO

O ladrillo podría servir hoxe moi ben como metáfora dunha bisbarra, a nosa, que se construe cun material cheo de furados que son aqueles que non teñen garantizado o dereito a un teito. E non falo das miles de persoas sin fogar, os “sin teito”, que ocupan a última escala da exclusión social. Por aquí tamen a desprotección legal xa chegu a maioría dos xóvenes e non tan xovenes xa que cando queren irse da casa dos seus pais para emanciparse e buscar un piso no que vivir, encontranse cos precios prohibitivos que ten a vivenda nestos lares, nos que construtores e promotores pensan mais en ofertar segundas vivendas para os de Madrid ou vivendas para xubilados e prexubilados de Ponferrada, Valladolid e o propio Madrid que na demanda real dos veciños da bisbarra, e no seu nivel social e económico.
E mentres os nosos xovenes e non tanto, teñen imposible acceder a un dereito que icluso a Constitución ampara: o dereito a unha vivenda digna. En medio deste clamor que exige xusticia, os beneficios dos que alardean bancos (beneficiarios das hipotecas), promotoras de solo, e empresas constructoras son un insulto a dignidade da maioría. Cada día choven novos casos de corrupción urbanística en centos de municipios de todo o país, e os que podian sair nesta bisbarra dos nosos goces e pecados, si a xente cantara, e non precisamente cancións do antroido, como nestas datas.
O peor de todo é que mentras esta cruda realidade esta na rua, seguese defendendo dende os púlpitos neoliberais que o motor da economía é o auxe do ladrillo e que, no intre en que frenase este tren inmoral, o país caerá nun furado fondo de crise, como sempre a argucia do medo, despois de mil o debacle.

¿Hasta cándo vamos a seguir tragándonos estas falacias? Xa é hora de romper as cadeas dunha argucia inventada para ter a xente aplastada baixo cadeas perpetuas das hipotecas a 30 ou 40 anos vista. Dicenos que se debe seguir soportando empregos precarios para saldar as contas pendentes cos bancos. ¿E que non vamos a ser capaces de gritar que xa está ben?
As administracións públicas, dende a modificación das leis do solo que favorecen a os promotores, deben coller o toro polos cornos e tomar cartas no asunto. Ademais e esixible aos nosos políticos, escomenzando polos locais, que abandonen os discursos demagóxicos e que pasen, dunha vez por todas, a poñer toda a carne no asador da promoción da vivenda pública, única solución real para parar esta desfeita, a maior vivenda publica maís competencia para os especuladores.
Os gobernos da Xunta e do Estado teñen que reforzar o programa de viviendas protexidas y promover o alquiler, ademais de eliminar gradualmente o desigual tratamento fiscal da propiedade, que esta a beneficiar aos compradores de segundas vivendas e especuladoes da mesma, deberían ademais cambiar o marco legal que perxudica o alquiler e afoga a oferta neste mercado".
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 19-02-2007 10:26
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal