A MALIÑA DE LUGO


BENVIDO A REPUBLICA DA MIÑA CASA
Non, esto non e un anuncio de IKEA. Tampouco e un blog de tías en bolas, nin un blog de foros de adolescentes, nin de un programa de “aqui temos tomate” anque por alguns dos comentarios puidera parecelo. Simplemente pensei que un título así… A MALIÑA DE LUGO…. atraería a mais seguidores, si ben , hoxe, despois da experencia digome
: "¿para qué?" Pero bueno, xa teño a clientela feita e dame non sei que cambialo, así que de momento este blog chamase como se chama e o contido e o que e, (evidentemente). O que eiqui deixo cada unhos cantos dias, fallo algun, constitue un análisis nada metódico moito menos exhaustivo da actualidade tal e como eu a vexo, e que obviamente non coincidirá para nada con a sua visión, queridiño letor. Pero sepan que xa levo varios anos bisestos neste oficio de xunta letras e que, incluso gañeime unha certa (dudosa) reputación en algún oscuro rincón do gacetilleo en épocas remotas. A os que xa me coñezan desa etapa, xa saben qué poden esperar de min e de esta páxina. A os que caeron aquí por accidente, simplemente recordarlles a única máxima inquebrantabel que rixe este blog: nada do que aquí se escribe debe ser tomado en serio. Non no olviden xamais, ou iniciaremos polémicas estériles que no nos conducirán a otro calexón mais que ao dos insultos, as divisions entre bandos e as desercions en masa. Nin eu mesmo me tomo en serio, así que non cometedes ese erro no meu lugar.
Por o demais, sexan benvidos. Tomen asento, sírvanse unhas bebidas do moble bar e participen si o creen convenente. Intentarei actualizar contidos a diario, sempre e cando as forzas e a miña apretada axenda mo permitan, e a actualidade depare noticias suculentas que comentar….por certo como tecleo con presa e teño pouco tempo, non soio correxir os textos, asi que cometo faltas de ortografia a esgallo….pero entendese…de carallo…e se non tempo o tempo…….Por certo, olvidabaseme...son OTERO REGAL, vivo en Xunqueira un barrio de Viveiro, aqui teñen a sua casa. www.oteroregal.com

O meu perfil
ceramica@oteroregal.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

OS CONTOS DE PABLO MOSQUERA
"HISTORIAS DE NUNCA JAMAS"
Din os que saben que un conto é unha breve narración escrita en prosa na que se relatan historias tanto, imaxinarias ou reais, protagonizada por un grupo reducido de personaxes e cun argumento sinxelo. A fronteira entre un conto longo e unha novela curta non é fácil de trazar.
O conto popular é unha narración tradicional que poderiamos dividir en subtipos: os contos de fadas, os contos de animais e os contos de costumes. O mito e a lenda son tamén narracións tradicionais, pero adoitan considerarse xéneros autónomos.

O que Mosquera nos inclue no seu ultimo libro “Historias de Nunca Jamás” son contos literarios, contos concibidos e transmitidos mediante a escritura. O texto, preséntase nunha soa versión, sen o xogo de variantes característico do conto popular. Pero sin embargo a min semillame herdeiros directos da literatura oral que “as xentes de aldea” mamamos na nosa nenez.

A traxectoria oral da literatura do norte galego sempre desempeñou un papel protagónico dentro do legado cultural da nosa historia. Ata ben entrado o século XX, non atopamos outra proba de literatura escrita.

A literatura oral sempre tivo un carácter popular, xurdida do pobo e para o pobo, erixíase sobre unha base festiva e folclórica, A matanza do porco que viña pos Nadal, a festa da aldea, a malla, os velatorios, casamentos, a esfollasda e romerias. Nelas a improvisación e o canto eran esenciais; en ocasións foi utilizada con fins pedagóxicos, por iso é polo que moitos refráns e cantigas desempeñasen esta función na sociedad. O libro do que falamos esta intimamente ligado a esta literatura tan nosa
Ao redor dos temas dos Mouros, da guerra, da burguesía, dos condenados, dos vellos e os nenos e os seres libres, Pablo Mosquera, reuniu unha selección de contos de mestre indiscutido do xénero. Estes relatos constitúen un puntual testemuño das historias da “Antita provincia de Mondoñedo”, como el gusta decir, e neles palpita, en apertada humanidade, a xente triste e resignada, amarga e tenra destas terras.

“Historias de Nunca Jamas" e un bo libro para combater o aburrimento con breves historias.É un libro precioso,a min persoalmente gustoume moito,recomendo que o leedes.
Otero Regal

Comentarios (7) - Categoría: Xeral - Publicado o 06-12-2010 11:29
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
7 Comentario(s)
1
Bigaro como sempre todo o que escribis é lindo e é un pracer lerche... que lindo Don deuche a vida, si,o#blgtk08# de poder pór en palabaras todas as sensacións, que envexa!
un pracer compartir con vos a vida..
Comentario por San Ciprian de Abaixo (06-12-2010 15:33)
2 El director médico del hospital de Jarrio, Pablo Mosquera, presento y en el Casino de Viveiro, en Lugo, el libro titulado 'Historias de Nunca Jamás'. La obra, editada por el colectivo cultural Os Aventaos, recoge 20 leyendas ambientadas#blgtk08# en A Mariña lucense ideadas por el facultativo y diversos colaboradores, como la escritora Espido Freire y la gimnasta Almudena Cid. El cronista de Viveiro, Carlos Nuevo Cal, presento el acto, en el que actuó el grupo Escolma de Meus.
Comentario por El Comercio (06-12-2010 15:38)
3 En fin, es divertido ver las historias de nunca jamás que algunos se montan. Aún sería más di#blgtk08#vertido si esos se fueran a esa Mariña imaginaria suya y nos dejaran en paz y gracia de Dios.
Comentario por Josechu (06-12-2010 15:44)
4 Historias de la gente, historias de nunca jamás. Pones un pie en la calle #blgtk08#y desde entonces sabrás que el mundo gira y gira y no se puede parar, ...
Comentario por Lucrecia (06-12-2010 15:47)
5 Cómo podemos saber lo que somos hoy si desconocemos nuestro pasado? Este libro narraciones extraídas tanto de la tradición oral como de la literatura popular.
Leer este libro de Pa blo Mosquera Mata es indispensable para que los lectores puedan c#blgtk08#omprender mejor, ciertas maneras de pensar que les son comunes al compartir una misma geografia. Sin conocer la expresión y el pensamiento de los antepasados ninguna agrupación humana puede saber lo que significa su presente, ni avanzar hacia el futuro.
Comentario por A Maruxaina (07-12-2010 09:07)
6 Querido Sito:

Muchas gracias por tu artículo en A Mariña.
Sin duda, tienes buena pluma, para lo bueno y para lo malo.
Pero lo mejor. E#blgtk08#l enorme sentido de la amistad, que yo tanto valoro. Además de ser un tipo especialmente libre y generoso.
Un abrazo muy fuerte

Pablo
Comentario por Pablo Mosquera (07-12-2010 11:08)
7 Noraboa "Bigaro"ou Pabliño,ti coma sempre fas fiel reflexo das tuas vivencias ,co un bo apice de fantasia,a mellor historia"o reloxeiro",e moi boa.
o reloxe#blgtk08#iro
Espero no proximo libro contes a historia de nunca jamas de o concello de viveiro,anda que nun hai que contar ahi......e ahi si que podes sacarlles coñas
Comentario por o reloxeiro (19-02-2011 16:43)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal