A MALIÑA DE LUGO


BENVIDO A REPUBLICA DA MIÑA CASA
Non, esto non e un anuncio de IKEA. Tampouco e un blog de tías en bolas, nin un blog de foros de adolescentes, nin de un programa de “aqui temos tomate” anque por alguns dos comentarios puidera parecelo. Simplemente pensei que un título así… A MALIÑA DE LUGO…. atraería a mais seguidores, si ben , hoxe, despois da experencia digome
: "¿para qué?" Pero bueno, xa teño a clientela feita e dame non sei que cambialo, así que de momento este blog chamase como se chama e o contido e o que e, (evidentemente). O que eiqui deixo cada unhos cantos dias, fallo algun, constitue un análisis nada metódico moito menos exhaustivo da actualidade tal e como eu a vexo, e que obviamente non coincidirá para nada con a sua visión, queridiño letor. Pero sepan que xa levo varios anos bisestos neste oficio de xunta letras e que, incluso gañeime unha certa (dudosa) reputación en algún oscuro rincón do gacetilleo en épocas remotas. A os que xa me coñezan desa etapa, xa saben qué poden esperar de min e de esta páxina. A os que caeron aquí por accidente, simplemente recordarlles a única máxima inquebrantabel que rixe este blog: nada do que aquí se escribe debe ser tomado en serio. Non no olviden xamais, ou iniciaremos polémicas estériles que no nos conducirán a otro calexón mais que ao dos insultos, as divisions entre bandos e as desercions en masa. Nin eu mesmo me tomo en serio, así que non cometedes ese erro no meu lugar.
Por o demais, sexan benvidos. Tomen asento, sírvanse unhas bebidas do moble bar e participen si o creen convenente. Intentarei actualizar contidos a diario, sempre e cando as forzas e a miña apretada axenda mo permitan, e a actualidade depare noticias suculentas que comentar….por certo como tecleo con presa e teño pouco tempo, non soio correxir os textos, asi que cometo faltas de ortografia a esgallo….pero entendese…de carallo…e se non tempo o tempo…….Por certo, olvidabaseme...son OTERO REGAL, vivo en Xunqueira un barrio de Viveiro, aqui teñen a sua casa. www.oteroregal.com

O meu perfil
ceramica@oteroregal.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

“ENTRE NOIS E PENA ORXAL”.
“ENTRE NOIS E PENA ORXAL”.
É fermoso cando un séntese capaz de crear mundos e vidas coas mans, ben no debuxo , na escritura o na ceramica, cando as pantasmas interiores cobran vida exterior e ninguén chámanos tolos porque tolemia é outra cousa: estar embutido nunha forma lamentable de normalidade. Este mundo dirixido pola ditadura do metro e medio, da mediocridad, do si señor, do cálculo constante.
De cando en cando agrádanme encontrar estas explosións de extraordinariedade. Fanme sentirme vivo. Espero que a vós tamén vos ocurra o mesmo cando leedes e contempledes os poemas e dibuxos do libro recen saido do prelo co fermosa nome de “ENTRE NOIS E PENA ORXAL”.
Podia falar aquí largo e tediosamente de Nois ese anaco de terra, xusto no epicentro entre Viveiro e Ribadeo, donde fumos nenos eu e Paco Rivas, el recorda o zumbido do xogaral das Espolas een noites de invernia dende a sua cama situada encima da escola e u dende Demoroi, donde nacin, nunha casa da “Señorita de Covas” escoltaba o “bruar do mar na praia de Area Longa, estudiamos na escola e tamen non bachiller xuntos, logo o tempo, os anos e vida separounos, e foi en un acto propiciado por o meu amigo Mosquera cando nos reencontramos, falando do mar, precisamente, dos mares de Nois.
Presentamos o libriño con letras del e dibuxos, paisaxes e paisanaxes meus en Foz esta seman, con moita xente ,a migos, coñecidos, xente boa e xenerosa a o fin, por certo, vaia a que se armou o dia seguente entre as autoridades focenses que presidiron a cousa xunto a nos, pero esa e outra historia que diria Kipling.
Nois, Nois, Nois, Tempo, tempo, tempo. Necesito máis tempo, e que pase máis amodo, e que me acaricie e me díga ao oído que todo isto pasará. Abrumado polo sentido literal da palabra nostalxia e polo seu acoso implacable, esgotado de buscar en cada recuncho, esperando a resposta á pregunta que non formulei, fuxindo por non terche, chorando por non quedarme.
E sempre é igual, sempre asistindo impasible á miña propia despedida entre silencios, apertas mudos de proximidade. Coa afiada espada de Damocles ameazando con cercenar a maltreita corda que uneme ás vetustas pedras que pisaron tantos ancestros aos que louvo a valentía que eu nunca tiven. Coa ameaza de afastar moito máis o feixe de luz duns ollos brillantes, de perder a esperanza, de regresar a que decia Nietzsche que era a autentica patria de un.
Otero Regal
Comentarios (6) - Categoría: Xeral - Publicado o 07-12-2009 08:54
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
6 Comentario(s)
1 La primera vez ,que escuche a Paco Rivas,fue en mi pueblo en san Ciprian,senti una sensacion como hacia años no habia sentido ,no vi hombre que transmitiera tanto sentimiento,al leer una de aquellas poesias con las que me conmovio,me emociono y me llego al alma,tanto en la calidad de su escritura ,como en la calidad de expresion,se nota que de esa manera quiere llegar a sus lectores, como cualquier escritor ,pero no todos lo consiguen como tu PACO RIVAS,lo escribo con mayusculas.
Emocionar,transmitir,y lleg#blgtk08#ar al alma del que te escucha ,no es tan facil,aunque una este receptiva para ello,solo tu sabes hacerlo,no me extraña que Ana tu mujer te idolatre,no es para menos,te lo mereces ,sigue asi.Emocionando he ilusionando.
atte:Maika.
P.D-He hido a foz ,a la presentacion de tu libro,entre Nois y Pena Orxal,como tu decias¿que hay entre Nois y Pena Orxal?toda una vida,y yo digo,de puros sentimientos,tu eres sentimiento,que dios te guarde para que sigas dandonos tan buenos momentos para tu lectura.
Comentario por Maika (07-12-2009 14:36)
2 Para min, un bo poema é un verdadeiro poema, non PROSA DISFRAZADA
DE POEMA, un poema escrito co corazón, pero tamén por
a razón, a técnica e o bo gusto.
que non teña tópicos, que a linguaxe sexa poética e non
z#blgtk08#afio, que sexa orixinal, non manido, que si utilízase a rima utilícese
ben, sen ripios, se non, mellor facer un poema libre que un mal rimado, e
sobre todo, e por riba de todo, que teña RITMO, se non, non é un poema e prosa.
Comentario por Marga (08-12-2009 12:41)
3 A poesioa de Paco Rivas e xinxela e garimosa, ademais recitada por el mel#blgtk08#lora mais ainda, pero os teus dibuxos son un complemento imprescindible.
Comentario por Foz (08-12-2009 12:43)
4 Buena ilustración. El mensaje de los poemas es ex#blgtk08#traordinario, valiente y emocionante!!! Genial!!
Comentario por Pitu (08-12-2009 12:46)
5 ¿Cando presentades #blgtk08#o libro en Viveiro?
Comentario por Covas (08-12-2009 13:04)
6 Si Paco Rivas recita moi ben, eu #blgtk08#escoiteino no casino e gustoume.
Comentario por Cabarcos (08-12-2009 13:05)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal