A MALIÑA DE LUGO


BENVIDO A REPUBLICA DA MIÑA CASA
Non, esto non e un anuncio de IKEA. Tampouco e un blog de tías en bolas, nin un blog de foros de adolescentes, nin de un programa de “aqui temos tomate” anque por alguns dos comentarios puidera parecelo. Simplemente pensei que un título así… A MALIÑA DE LUGO…. atraería a mais seguidores, si ben , hoxe, despois da experencia digome
: "¿para qué?" Pero bueno, xa teño a clientela feita e dame non sei que cambialo, así que de momento este blog chamase como se chama e o contido e o que e, (evidentemente). O que eiqui deixo cada unhos cantos dias, fallo algun, constitue un análisis nada metódico moito menos exhaustivo da actualidade tal e como eu a vexo, e que obviamente non coincidirá para nada con a sua visión, queridiño letor. Pero sepan que xa levo varios anos bisestos neste oficio de xunta letras e que, incluso gañeime unha certa (dudosa) reputación en algún oscuro rincón do gacetilleo en épocas remotas. A os que xa me coñezan desa etapa, xa saben qué poden esperar de min e de esta páxina. A os que caeron aquí por accidente, simplemente recordarlles a única máxima inquebrantabel que rixe este blog: nada do que aquí se escribe debe ser tomado en serio. Non no olviden xamais, ou iniciaremos polémicas estériles que no nos conducirán a otro calexón mais que ao dos insultos, as divisions entre bandos e as desercions en masa. Nin eu mesmo me tomo en serio, así que non cometedes ese erro no meu lugar.
Por o demais, sexan benvidos. Tomen asento, sírvanse unhas bebidas do moble bar e participen si o creen convenente. Intentarei actualizar contidos a diario, sempre e cando as forzas e a miña apretada axenda mo permitan, e a actualidade depare noticias suculentas que comentar….por certo como tecleo con presa e teño pouco tempo, non soio correxir os textos, asi que cometo faltas de ortografia a esgallo….pero entendese…de carallo…e se non tempo o tempo…….Por certo, olvidabaseme...son OTERO REGAL, vivo en Xunqueira un barrio de Viveiro, aqui teñen a sua casa. www.oteroregal.com

O meu perfil
ceramica@oteroregal.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

ADIOS A BENEDETTI
Mario Benedetti morreu o domingo, día 17 de maio de 2009, na súa casa de Montevideo, Uruguai, aos 88 anos de idade. Porque andaba nunha idade na que o océano era o océano e a morte xa era case súa.

PASATIEMPO
Cuando éramos niños
los viejos tenían como treinta
un charco era un océano
la muerte lisa y llana
no existía.
Luego cuando muchachos
los viejos eran gente de cuarenta
un estanque un océano
la muerte solamente
una palabra.
Ya cuando nos casamos
los ancianos estaban en cincuenta
un lago era un océano
la muerte era la muerte
de los otros.
Ahora veteranos
ya le dimos alcance a la verdad
el océano es por fin el océano
pero la muerte empieza a ser
la nuestra.

Comentarios (10) - Categoría: Xeral - Publicado o 21-05-2009 18:50
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
10 Comentario(s)
1 Un pouco tarde#blgtk08# o adios, non?
Comentario por Covas (22-05-2009 10:37)
2 Murió el poeta uruguayo Mario Benedetti. Quizá uno de los poetas menos relevantes en el mundo de la poesia hispanoamericana a la par que popular, tanto por su obra literaria como por su exasperante defensa al castrismo cubano que tanto y tanto sufrimiento lleva provocando al pueblo de Cuba.

Versado por cantantes como Serrat o Viglietti el uruguayo fue siempre, como tristemente ocurre a diario en la literatura mundial, caracterizado y juzgado por el color que su idología política tomaba tras su exilio a la Cuba comunista. Allí, siempre defensor acérrimo de Castro, Benedetti estuvo marcado por la política, aunque ella no debería entrar en la literatura. ¿A quién le importa la ideología de Velázquez más que a él?

Es triste ver cómo se usa la política para juzgar el todo por el todo, a la vez que nada importa sin reflejo en la política. Siempre política, qué asco. La literatura, tal vez una de #blgtk08#las últimas y más cualitativamente existente de las artes humanas no puede permitir ni debe tolerar la contaminación de su maravilloso mundo por agentes políticos externos que tratan tan solo de manchar la calidad de los textos.

En cualquier caso, ha muerto uno de los últimos vestigios del stalinismo del otro lado del charco y con él, se ha llevado buena parte del oscuro mundo del comunismo extremo que aún hoy pervive en algunas comunidades como Cuba y que su población sufre amargamente.

No será recordado como uno de los mejores poetas del siglo XX pero si se le recordará por su afinidad política y por su opinión sobre el comunismo. Ningún poeta ni literato debería ser recordado por esto, esperemos que pronto se olvide… la ideología no al poeta, a él lo recordará quién lo tenga que recordar. Esperemos que descanse al lado del Señor aunque él lo hubiera matado en cientos de ocasiones en vida.
Comentario por No era para tanto. (22-05-2009 10:38)
3 Foi un creador fértil e xeneroso, un querido mestre que desbordou xéneros,
Mario sempre foi un home
comprometido, que se xogou polas súas ideas e defendeu #blgtk08#os dereitos humanos
ata o último día da súa vida, foi ou é, porque me
custa falar en pasado, un home que esparexeu sentimentos e superou
xeracións.
Comentario por Poeta (22-05-2009 10:42)
4 O de Benedetti está moi ben. Un gran poeta. Era xa moi maior. Descanse en PAz. Quedanos a súa obra maravillosa.

Pero onde está o debate agora en en Viveiro. ¡Vichedes a carta caralluda que lle escribiu Aja a Roel no Heraldo! ¡Carallo pra as monxas! ¡Cómo lle pon os puntos sobor das í#blgtk08#es!

Aja deixoulle a primeira garabata, o partido mercoulle un traxe... Roel vive moi ben de prestado e despois é moi agradecido ¿non sí?

Roel ten que falar menos e presentar máis probas das acusacións que fai. Regal, tí copinas da Carta aberta de Aja.

Comentario por villarriba e villabajo (22-05-2009 13:56)
5 A morte é unha artimaña, un boom publicitario para calquera poeta, Benedetti bendito. O teu editor, previsor, xa estará a celebrar. Ti mesmo a estas alturas estarás hinchadísimo.
A poesía chaira foi a túa última fronteira, montañas e abas (cadeiras?) de lectores
chorarante agora con bágoas severas. As musas amorosas volven aos seus labores.

Eu non t#blgtk08#e choro, é certo. Non hai tristuras gremiais. Confeso con candor que apenas che lin. Os nosos foron só encontros casuais.
Un pouco pola túa culpa e moito polos teus libros.

Adeus, poeta, en breve. Ignoro o teu tamaño (se Borges foi un poeta menor, estamos fritos), xa sabes que a morte non era só un intento, a paz sexa con todos, case por compromiso.
Comentario por DE POETA A POETA (22-05-2009 14:45)
6 Un isableino ilustre foise, que mais dicir de Mario Benedetti, un home sinxelo,intelixente,xusto........... ésto e moito mais é o que nos #blgtk08#deixou.Libros,contos,poesias, palabras sabias que só el sabia dicilas. Nunca se olvidará.
Que descanse en paz.....................
Comentario por Raquel (22-05-2009 14:47)
7 moi bo o poema...e teño certa tristura aínda na alma.. nos queden os seus libros, os seus poemas o seu exemplo...el decia algo asi.. vivimos como deuses.#blgtk08#. ata que morremos... pero non morreu.. ....está entre os compañeiros, todos, os que o leimos e o leeremos e que seguimos pelexando.... UN abrazo amigo.
Comentario por Lois (22-05-2009 14:50)
8 Me sumo a la desped#blgtk08#ida, saludos Regal.
Comentario por Ramon de Villalva (22-05-2009 14:50)
9 O escritor e premio Nobel de Literatura 1998, José Saramago, asegura que coa morte de Mario Benedetti "o planeta se fixo pequeno para albergar a emoción das persoas".

Nun texto publicado no blog do escritor portugués "O Caderno de Saramago" e titulado "Poetas e poesía", Saramago describe a Benedetti como o poeta "que soubo facernos revivir os nosos momentos máis íntimos e as nosas rabias menos ocultas".

"De súbito os libros abríronse e comezaron a expandirse en versos, versos de despedida, versos de militancia, versos de amor, as constantes da vida de Benedetti, xunto á súa patria, os seus amigos, o fútbol e algúns boliches de trago longo e noites aínda máis longas", escribiu Saramago.

Explica que, porque morreu un poeta, aparecen en todo o mundo lectores de poesía que se declaran devotos de Mario Benedetti, que necesitan un poema que exprese o seu desconsolo.

Neste sentido, destaca que ás veces, tras a morte dun poeta, "se establece un tráfico de poesía que terá deixado perplexos os medidores#blgtk08# oficiais", porque dun continente a outro saltan mensaxes estrañas, de factura orixinal, liñas curtas que parecen dicir máis do que á primeira vista se cree,".

"Os descifradores de códigos non dan abasto, demasiados enigmas para descodificar, demasiados abrazos e demasiada música acompañando sentimentos que son demasiados", sinala Saramago para despois concluír que "o mundo non podería soportar moitos días desta intensidade emocional, pero tampouco, sen a poesía que hoxe se expresa, seriamos enteiramente humanos".

Así, subliña que isto é precisamente o que pasou: "morreu Mario Benedetti en Montevideo e o planeta fíxose pequeno para albergar a emoción das persoas".

Afirma que coa súa obra "Xeografías" aprendemos "a amar un país pequeno e un continente grande" e que agora "se recuperan momentos de amor que deron sentido a tempos pasados, e quen sabe se presentes".

"Iso tamén llo debemos a Benedetti, o poeta que ao morrer fixo de nós herdeiros da bagaxe dunha vida fóra do común", remata Saramago.
Comentario por E Saramago dixo: (22-05-2009 14:52)
10 CO PASAMENTO DE DEBENDETTI QUE NON E UNNHA EXTENDA DE ROUPA DE VIVEIRO, MORRE UN MANGALLAN DEFENSOR DE FIDEL CASTRO UN CABRON DICTADOR CUBANO Q#blgtk08#UE SE PASA OS DEREITOS HUMANOS POO ARCO DE TRIUNFO, XA QUEDAN MENOS AVER SE DEUS SE ACORA DE SARAMAGO QUE VAI MAIOR.

ALA ARAÑALA
Comentario por MARROQUI (28-05-2009 12:50)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal