A MALIÑA DE LUGO


BENVIDO A REPUBLICA DA MIÑA CASA
Non, esto non e un anuncio de IKEA. Tampouco e un blog de tías en bolas, nin un blog de foros de adolescentes, nin de un programa de “aqui temos tomate” anque por alguns dos comentarios puidera parecelo. Simplemente pensei que un título así… A MALIÑA DE LUGO…. atraería a mais seguidores, si ben , hoxe, despois da experencia digome
: "¿para qué?" Pero bueno, xa teño a clientela feita e dame non sei que cambialo, así que de momento este blog chamase como se chama e o contido e o que e, (evidentemente). O que eiqui deixo cada unhos cantos dias, fallo algun, constitue un análisis nada metódico moito menos exhaustivo da actualidade tal e como eu a vexo, e que obviamente non coincidirá para nada con a sua visión, queridiño letor. Pero sepan que xa levo varios anos bisestos neste oficio de xunta letras e que, incluso gañeime unha certa (dudosa) reputación en algún oscuro rincón do gacetilleo en épocas remotas. A os que xa me coñezan desa etapa, xa saben qué poden esperar de min e de esta páxina. A os que caeron aquí por accidente, simplemente recordarlles a única máxima inquebrantabel que rixe este blog: nada do que aquí se escribe debe ser tomado en serio. Non no olviden xamais, ou iniciaremos polémicas estériles que no nos conducirán a otro calexón mais que ao dos insultos, as divisions entre bandos e as desercions en masa. Nin eu mesmo me tomo en serio, así que non cometedes ese erro no meu lugar.
Por o demais, sexan benvidos. Tomen asento, sírvanse unhas bebidas do moble bar e participen si o creen convenente. Intentarei actualizar contidos a diario, sempre e cando as forzas e a miña apretada axenda mo permitan, e a actualidade depare noticias suculentas que comentar….por certo como tecleo con presa e teño pouco tempo, non soio correxir os textos, asi que cometo faltas de ortografia a esgallo….pero entendese…de carallo…e se non tempo o tempo…….Por certo, olvidabaseme...son OTERO REGAL, vivo en Xunqueira un barrio de Viveiro, aqui teñen a sua casa. www.oteroregal.com

O meu perfil
ceramica@oteroregal.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

EMIGRANDO QUE E XERUNDIO
Emigrar. Esa parece ser a única alternativa que ten a situación de Galicia, unha emigración que con anterioridade tiveron que facer, en ocasións con dor porque detrás desa viaxe cara ao medo había moita fame ou unha persecución política, pero ás veces, as máis, porque había que encher a despensa porque os nenos teñen o bo costume para comer, pedir, estudar, vivir. Estes días nos que o traballo, a economía non remonta e as débedas chegan puntuais, a angustia de moitos é unha evidencia con só observar actitudes. Os galegos e galegas, xa miramos para outros países como unha alternativa que non só é necesaria senón urxente. Todos sabemos de familias que da noite para a mañá se viron con tres parados na casa, un soldo mísero e xa que logo un negro futuro.

“Amigo hermano gallego…quien no tiene un pariente en la calle Corrientes?....” cantaba o argentino Angel Montes en un tango que me adicou ala por os anos 80, e certo eu devo de ter mais de 100 parentes emigrados en Argentina, seis hirmans de miña aboa Maria de Mon foron para ala, traballaron arreo nas ocupacións máis duras para sair adiante. Tempos pasados, emigración pasada que nada ten que ver coa de hoxe.

As comunicacións, a formación e o amplo coñecemento que temos do mundo, é un flotador en tempos de naufraxio. Hoxe, saír de casa e a innegable facilidade para viaxar ofrece distinta perspectiva e é moi fácil achar galegos emigrantes noutros países; en Londres, por exemplo, puiden falar con moitos, que xa se foron. Uns xestionan un hotel en Brighton, outros serven a mellor paella nun dos escasos restaurantes españois de Londres, o de máis alá imparte clases de español, outro pica discos e algún contaba como bota de menos a súa vila e a sua ria, “a máis bonita do mundo”. É verdade que dicir todo isto agasalla, en casa, escoitando a radio de aquí por Internet é fácil e que o difícil é facelo. Ninguén dixo que sería fácil pero moitos terán que dar o paso de mudar porque os tempos non son bos e a terra por medio axuda a oxigenarse, a ver a vida doutro xeito, a ver que hai substanciosas alternativa fóra. Aquí, pouca cousa. Paradoxas do destino. As xeracións máis preparadas da historia deste pais, son as xeracións máis paradas. Convén reflexionalo con optimismo porque non teño a menor dúbida de que aínda que o mellor pasado non volverá, a vida segue e o mundo é grande.
Otero Regal
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 15-12-2012 10:16
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal