A MALIÑA DE LUGO


BENVIDO A REPUBLICA DA MIÑA CASA
Non, esto non e un anuncio de IKEA. Tampouco e un blog de tías en bolas, nin un blog de foros de adolescentes, nin de un programa de “aqui temos tomate” anque por alguns dos comentarios puidera parecelo. Simplemente pensei que un título así… A MALIÑA DE LUGO…. atraería a mais seguidores, si ben , hoxe, despois da experencia digome
: "¿para qué?" Pero bueno, xa teño a clientela feita e dame non sei que cambialo, así que de momento este blog chamase como se chama e o contido e o que e, (evidentemente). O que eiqui deixo cada unhos cantos dias, fallo algun, constitue un análisis nada metódico moito menos exhaustivo da actualidade tal e como eu a vexo, e que obviamente non coincidirá para nada con a sua visión, queridiño letor. Pero sepan que xa levo varios anos bisestos neste oficio de xunta letras e que, incluso gañeime unha certa (dudosa) reputación en algún oscuro rincón do gacetilleo en épocas remotas. A os que xa me coñezan desa etapa, xa saben qué poden esperar de min e de esta páxina. A os que caeron aquí por accidente, simplemente recordarlles a única máxima inquebrantabel que rixe este blog: nada do que aquí se escribe debe ser tomado en serio. Non no olviden xamais, ou iniciaremos polémicas estériles que no nos conducirán a otro calexón mais que ao dos insultos, as divisions entre bandos e as desercions en masa. Nin eu mesmo me tomo en serio, así que non cometedes ese erro no meu lugar.
Por o demais, sexan benvidos. Tomen asento, sírvanse unhas bebidas do moble bar e participen si o creen convenente. Intentarei actualizar contidos a diario, sempre e cando as forzas e a miña apretada axenda mo permitan, e a actualidade depare noticias suculentas que comentar….por certo como tecleo con presa e teño pouco tempo, non soio correxir os textos, asi que cometo faltas de ortografia a esgallo….pero entendese…de carallo…e se non tempo o tempo…….Por certo, olvidabaseme...son OTERO REGAL, vivo en Xunqueira un barrio de Viveiro, aqui teñen a sua casa. www.oteroregal.com

O meu perfil
ceramica@oteroregal.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

MEDIOCRES?
Ahora que estamos de Mazar o liño, léase eleccions, quizáves chegou a hora de aceptar que a nosa crise é máis que económica, vai máis aló destes ou aqueles políticos, da cobiza dos banqueiros ou a “prima” de risco. Asumir que os nosos problemas non acabaran cambiando a un partido por outro, con outra batería de medidas urxentes ou unha folga xeral. Recoñecer que o principal problema do estado non é Grecia, o euro ou a señora Merkel. Admitir, para tratar de corrixilo, que nos convertemos nun país mediocre.

Ningún país alcanza semellante condición da noite para a mañá. Tampouco en tres ou catro anos. É o resultado dunha cadea que comeza na escola e acaba na clase dirixente. creamos unha cultura na que os mediocres son os alumnos máis populares no colexio, os primeiros en ser ascendidos na oficina, os que máis se fan escoitar nos medios de comunicación e aos únicos que votamos nas eleccións, sen importar o que fagan porque son dos nosos. Estamos tan afeitos á nosa mediocridade que acabamos por aceptala como o estado natural das cousas.
- Mediocre é un país onde os seus habitantes pasan unha media de 134 minutos ao día fronte a un televisor que amosa principalmente lixo. Mediocre é o único país do mundo que, no seu sectarismo rancio, conseguiu dividir ata ás asociacións de vítimas do terrorismo. Mediocre é un país que reformou o seu sistema educativo tres veces en tres décadas ata situar aos seus estudantes á cola do mundo desenvolvido. Mediocre é un país que non ten unha soa universidade entre as 150 mellores do mundo e forza aos seus mellores investigadores a exiliarse para sobrevivir. - Mediocre é un país cunha cuarta parte da súa poboación en paro, que con todo, atopa máis motivos para indignarse cando os monicreques dun país veciño chancean sobre os seus deportistas. É mediocre un país onde a brillantez do outro provoca receo, a creatividade é marxinada e a independencia sancionada.

Un país que fixo da mediocridade a gran aspiración nacional, perseguida sen complexos por eses miles de mozos que buscan ocupar a próxima praza no concurso Gran Irmán, por políticos que insultan sen achegar unha idea, por xefes e politicos que se rodean de mediocres para disimular a súa propia mediocridade, e por estudantes que ridiculizan ao compañeiro que se esforza. Mediocre é un país que permitiu, fomentado e celebrado o triunfo dos mediocres, arrinconando a excelencia ata deixarlle dúas opcións: marcharse ou deixarse engulir pola imparable marea gris da mediocridade.
Otero Regal
Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 10-10-2012 08:15
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
1 Comentario(s)
1 No podemos convertirnos en cómplices de la injusticia, de la iniquidad, de la corrupción de estamenos privilegiados y de fanáticos ideólogos que oprimen, esclavizan y humillan a cambio de su enriquecimiento personal. Pero, lo qu#blgtk08#e es peor, expanden la desesperanza y esta, cuando no se tiene razón ni sentido para vivir en una comunidad inhumana, tiene todo el derecho a alzarse por la fuerza y a morir matando. Pues la fuerza es justa cuando es necesaria.
Comentario por Adrián Rodríguez (17-10-2012 05:38)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal