A MALIÑA DE LUGO


BENVIDO A REPUBLICA DA MIÑA CASA
Non, esto non e un anuncio de IKEA. Tampouco e un blog de tías en bolas, nin un blog de foros de adolescentes, nin de un programa de “aqui temos tomate” anque por alguns dos comentarios puidera parecelo. Simplemente pensei que un título así… A MALIÑA DE LUGO…. atraería a mais seguidores, si ben , hoxe, despois da experencia digome
: "¿para qué?" Pero bueno, xa teño a clientela feita e dame non sei que cambialo, así que de momento este blog chamase como se chama e o contido e o que e, (evidentemente). O que eiqui deixo cada unhos cantos dias, fallo algun, constitue un análisis nada metódico moito menos exhaustivo da actualidade tal e como eu a vexo, e que obviamente non coincidirá para nada con a sua visión, queridiño letor. Pero sepan que xa levo varios anos bisestos neste oficio de xunta letras e que, incluso gañeime unha certa (dudosa) reputación en algún oscuro rincón do gacetilleo en épocas remotas. A os que xa me coñezan desa etapa, xa saben qué poden esperar de min e de esta páxina. A os que caeron aquí por accidente, simplemente recordarlles a única máxima inquebrantabel que rixe este blog: nada do que aquí se escribe debe ser tomado en serio. Non no olviden xamais, ou iniciaremos polémicas estériles que no nos conducirán a otro calexón mais que ao dos insultos, as divisions entre bandos e as desercions en masa. Nin eu mesmo me tomo en serio, así que non cometedes ese erro no meu lugar.
Por o demais, sexan benvidos. Tomen asento, sírvanse unhas bebidas do moble bar e participen si o creen convenente. Intentarei actualizar contidos a diario, sempre e cando as forzas e a miña apretada axenda mo permitan, e a actualidade depare noticias suculentas que comentar….por certo como tecleo con presa e teño pouco tempo, non soio correxir os textos, asi que cometo faltas de ortografia a esgallo….pero entendese…de carallo…e se non tempo o tempo…….Por certo, olvidabaseme...son OTERO REGAL, vivo en Xunqueira un barrio de Viveiro, aqui teñen a sua casa. www.oteroregal.com

O meu perfil
ceramica@oteroregal.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

TODO POR GALICIA?
Crise aparte, unha das cuestións que máis marcou a campaña electoral neste norte galego foi o intento duns e outros, uns máis que outros, de arrogarse a condición de ser a voz de Galicia en Madrid.

Os nacionalistas, co aval da historia, a recente, porque non é moita a do nacionalismo galego con representación nas Cortes, insistiron até a saciedade que só eles eran a garantía de que as demandas dos galegos faríanse ouvir por boca dos seus representantes.

Os conservadores, proclamaron que esta vez si serían eles os que representasen con solvencia os intereses desta comunidade en Madrid.

Os resultados están aí. Todos os coñecen. E en democracia, como lle tocou recoñecer a Zapatero esta mesma semana, os cidadáns sempre acertan. A vitoria do PP foi abafadora. Aos datos hai que remitirse porque esas son as regras do xogo. Outra cousa é se esta foi máis fácil polo clamoroso desastre socialista. Pero, por unha cousa vai outra, o certo é que o triunfo popular foi atronadoramente popular. E máis aínda na Mariña, onde o PP impuxo o seu dominio claro.

O sobrepaso popular nas terras de Breogán, foi histórico e de paso deixou mar de fondo nuns adversarios que quedaron moi debilitados.

Pero hai máis, o PP galego, cos datos na man, erixiuse, como nunca antes, nun valor contable ante os reitores nacionais. Toda Galicia foi un celeiro de votos relevante.
Mentres tanto, os nacionalistas do Bloque , «A alternativa que te defende», como rezaba a súa lema, sufriron un revés do que non os librou nin sequera a conxuntural desfeita dos socialistas galegos, baixaron votos e foi o PP que apañou os diputados, quedando cos dous de sempre.

E falando de caldeiro de votos, no Norte de Lugo o PP superou o 50% do voto emitido a excepcion de Viveiro, donde a “mania” dos cabreados do PP de tachar o nome de Aja, fustrou ese teito electoral.
Si o BNG e o PSOE pretenden xustificar o pau co manido argumento de que fallou a comunicación non é máis que un exercicio de autocompracencia que pretende ocultar razóns moito máis serias, que falan da necesidade de reconducir unhos proxectos que ao dicir de moitos converteuse nun sindicato de intereses, por canto primou o pragmatismo, o mercachifleo e a indefinición e que esqueceu que, aínda que pareza mentira, para lograr votos tamén hai que levar ideas e propostas de futuro a todos os recunchos desta terra verde, mesmo nestes tempos en que o ditado do económico acéptase sen máis debate e os números o eclipsan todo.
Otero Regal
Comentarios (13) - Categoría: Xeral - Publicado o 01-12-2011 19:33
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
13 Comentario(s)
1 Fíjate qué curioso. Al final no habrá primarias en el PSOE… Después de que se les haya llenado tanto la boca con ese discurso sobre las primarias, la única forma de Democracia posible según el patrón cortado por el Partido Socialista, se tienen que comer sus argumentos porque no las van a hacer... a menos que Bono o algún otro por ahí se anime a enfrentarse a su colega Rubalcaba. La renuncia de Carme Chacón a presentarse para optar a la nominación de su partido para ser candidata a las generales de 2012 (vaya título, por Dios) deja vía libre, en principio, al vicepresidente para sustituir a su actual jefe, Zapatero. A pesar de ser un tema interno del PSOE creo que es interesante darle una vuelta porque nos afecta a todos más o menos.

Lo primero que me viene a la cabeza es que el PSOE, que tanto presume de evitar “el dedazo”, ese que tanto criticó a los demás porque era poco menos que fascista, va a usarlo para evitarse líos. Es revelador que la propia Chacón diga que "creo que debo dar un paso atrás para que el PSOE de un paso adelante" y para salvar "la unidad del partido, la imagen y autoridad del presidente y la estabilidad del Gobierno”. Es decir, que según ellos mismos, las elecciones internas no suponen un “paso adelante” y son un problema para Zapatero y su partido. Curioso.

Cada partido elige a sus candidatos a su manera. Lo normal en casi todos es que se utilice una forma de elección indirecta: los afiliados de cada localidad, provincia o como se estructure el partido eligen a unos representantes que, a su vez, eligen al candidato. Este sistema, tachado de poco democrático por los socialistas, es el mismo que usamos los españoles para elegir al Presidente del Gobierno, al de la Xunta, al Alcalde… ya que no votamos directamen#blgtk08#te a una persona, sino a unos diputados o concejales que presumiblemente lo elegirán más tarde. Digo presumiblemente porque en el caso del BNG, por ejemplo, nunca acaban votando al suyo sino al del PSOE.

El PSOE dice utilizar un sistema más democrático y transparente, el de la primarias. En este sistema todos los afiliados votan a quien quieren de candidato y éste se presenta a la Presidencia del Gobierno. Bueno, esa es la teoría, porque si no gana el que quiere la dirección del partido lo machacan y va el suyo. Léase lo que pasó en 1.999 con Borrell y Almunia. Borrell ganó, para sorpresa de propios y extraños, unas primarias en que Almunia iba de candidato “oficial”, pero un año después la cabeza de cartel era este último, ya que se forzó la dimisión de Borrell. Pues qué quieren que les diga, para ese viaje no hacían falta alforjas.

Pues bien, la renuncia de Chacón evita este molesto proceso, donde se arriesgan a que la campaña saque trapos sucios internos y debilite aún más a un PSOE al que Zapatero ha llevado a su peor momento. En sitios como Madrid, por ejemplo, el “Victus” (lo de IN hay que sacárselo) Tomás Gómez casi dejó votos a deber para las próximas elecciones ante una incuestionable Esperanza Aguirre. Perder alcaldías que llevaban casi tres décadas en manos socialistas como Coruña, Santiago, y tantas de Andalucía tampoco ayuda.

En fin, que elijan bien, porque es importante para España que los dos principales partidos tengan gente seria a su timón. Ya se ha visto lo que puede pasar cuando no se tienen personas competentes y, de chiripa, gana las elecciones alguien como Zapatero. Así nos ha ido a los españoles con las primarias del PSOE. Casi mejor que “el dedazo” hubiera puesto a Bono al frente en su momento.
Comentario por Lugo (02-12-2011 15:36)
2 O ideal que o PP se marcou en campaña era lograr un escano máis en cada provincia, até 15, e quedar así a un paso do histórico resultado de 16 escanos que obtivo en 2000 con Fraga aínda en primeira liña. Pois ben, conseguiuno, e con folgura. En termos relativos, ademais, o fito é mesmo maior que o de 2000, pois entón o número de escanos a repartir era de 25, dous máis que agora. Co 100% dos votos escrutados, o Partido Popular logra 15 asentos no Congreso dos Deputados, por só seis do PSOE e dous do BNG. Maioría absoluta e ademais con máis dun 50% dos votos.

O esmagador triunfo do PP explícase polo espectacular afundimento do PSOE, que queda con só seis escanos, unha cifra mesmo inferior ao que lle auguraban as enquisas. Para máis inri, o catro escanos que os socialistas perderon han ir a parar todos aos populares. A caída foi xeral en todas as #blgtk08#provincias, nas que pasou de ter entre un 38% a un 41% dos votos a só entre 27% e 29%. O PSOE non salva os mobles en ningunha das zonas onde concorría. O caso de Lugo, onde se presenta como cabeza de lista o ministro de Fomento, José Blanco, é bastante significativo. O PSOE pasa de 102.000 votos a apenas 58.000, e a tendencia é similar no resto de provincias, onde perde preto da metade dos votos, o 40%. Onde menos perde é en Ourense, onde o fai nada menos que por once puntos: pasa do 38,98% ao 27,84%.

Quen si mantén o tipo con dignidade é o Bloque Nacionalista Galego, que conserva os dous escanos (pola Coruña e Pontevedra) que obtivo en 2008, a pesar de que as enquisas auguraban que perdería un. Finalmente, logrou resultados moi similares aos das pasadas eleccións e sumarase ao amplo espectro de partidos minoritarios no Congreso dos Deputados.
Comentario por Carlos E. (02-12-2011 15:43)
3 BNG: A caída interminable

A situación do Bloque é similar á do PSdeG só que peor. Se os socialistas poden explicar a traxedia do 20N pola crise, os nacionalistas nin sequera teñen esa posibilidade. Até 300.000 votantes socialistas de 2008 decidiron retirar o seu apoio á candidatura de Rubalcaba. E o Bloque non só non se beneficiou desta sangría, senón que mesmo perdeu outros 29.264 apoios. A súa mensaxe de ser a única forza de esquerda e galega quedou flotando no vento. O seu problema é estrutural, non conxuntural. Se no peor resultado histórico do PSOE non son capaces de crecer, cando o farán?
Se a este feito súmase que Converxencia i Uniu conseguiu un gran resultado (16 deputados) e que o PNV saíu indemne (5) pese ao terremoto de Amaiur (7), compréndese que os tambores de guerra xa resoen nas filas nacionalistas. E é que de forza nacionalista emerxente no panorama nacional, o BNG pasou a ser ?xunto a Esquerra Republicana e Coalición Canaria? unha sorte de excentricidade no Congreso, unha formación case pintoresca, con só un deputado máis, por exemplo, que o Foro do inefable Francisco Álvarez Cascos.
E esta deterioración non pode sorprender. De feito, o pasado agosto, 18 alcaldes nacionalistas ?o seu verdadeiro poder institucional? lanzaban un manifesto crítico para esixir á dirección do Bloque a renovación do discurso e dos seus referentes políticos. Nunha organización tradicionalmente hermética e opaca, a irrupción destes rexedores interpretouse igual que cando saltan as luces vermellas nun avión: o problema é grave, ou se arranxa ou a catástrofe é inminente. Aínda que estes alcaldes heterodoxos decidiron postergar as súas esixencias para non danar ao BNG na contenda electoral, o lóxico é que esas reclamacións resuciten se cabe con maior forza.
Non parece, con todo, que esta petición de cambios drásticos de discurso e persoas vaia a atopar unha cálida acollida no seo da UPG, formación dominante do BNG. De feito, a análise ofrecida por Guillerme Vázquez, portavoz nacional#blgtk08#, dos resultados é, cando menos, singular. "O BNG tocou chan, freamos o descenso, dos últimos anos e agora remontaremos", asegurou a FARO. Pero a realidade é outra. Vexamos: en 2007 (municipais), obtivo o 19,15%; en 2008 (xerais), o 11,51%; en 2009 (autonómicas), o 16,57%; en 2011 (municipais), o 16,52%; e o 20N, o 11,25%.
A forza dos números indica que o que se deixa o PSOE non o gaña o BNG, senón que, en liñas xerais, queda en casa ou llo leva Esquerda Unida. Así o pasado domingo o grupo de Cayo Lara pasou en Galicia de 25.000 votos a 67.000. Este fenómeno non é novo. Xa en Vigo, por exemplo, nas municipais de maio, EU gañou máis de 4.000 votos, mentres que o Bloque deixábase outros 12.000. "Estou disposto á autocrítica, pero non a flagelarme", advertiu Vázquez cando se lle preguntou pola súa responsabilidade como líder da formación.
O Bloque, unha fronte de seis formacións e varias correntes de opinión, áchase nunha posición delicada: non crece cando si o fai o PSOE e tampouco toma osíxeno cando os socialistas perden fol. A marcha de Xosé Manuel Beiras e de Anxo Quintana deixou un baleiro de liderado aínda por encher. É evidente que Vázquez non foi unha substitución natural, senón un parche de emerxencia e con data de caducidade.
Carlos Aymerich, portavoz parlamentario e líder de Máis Galiza, xa se postulou como home forte. Con todo, as resistencias que se van a atopar non serán poucas. Á UPG non lle gusta. E a Teresa Táboas, exconselleira e antiga aliada de Aymerich, tampouco. Seica porque é hora de que o BNG o dirixa unha muller?
A cuestión é que o túnel no que vive o nacionalismo ?a excepción do oasis da Pontevedra de Fernández Lores e dun puñado de concellos máis? xa é demasiado longo e a luz non parece encontrarese no devandito de "Nunca choveu que non escampara". Porque isto non é orballo nin sequera un intenso chuvieiro, senón unha choiva pertinaz que está a deixar ao BNG calado até os ósos. E é sabido que os ósos permanentemente expostos á auga tenden a crebarse.
Comentario por Rias Baixas (02-12-2011 15:47)
4 O que falta no BNG (en conxunto e por partes) é patriotismo. Do resto hai en exceso: egolatria, arr#blgtk08#ibismo, soberbia, corruptelas, ignorancia, talibanismo, borreguismo, castrapismo, caciquismo, etc.
Comentario por Alfa (02-12-2011 15:56)
5 Agardo que o candidato à presidencia da Xunta polo BNG saia da Asemblea de xaneiro, e non dos comentaristas, e que non sexa un tipo que celebre o "Dia da Hispanidade" de paparota no Cuartel da Garda Civil(non sei se foi até ali baixo pálio, "viva la pilarica!"), como este que, por certo, cada vez se parece mais ao#blgtk08# seu mentor, non xa só polo chapeu senon por ese ego enorme que xa non lles cabe no peito. A ver se se van vendo os resultados do goberno do BNG en Teo e o Bloque sube en votos fora das municipais, onde sempre o superan PSOE e PP. Mais humildade, mais nacionalismo e menos populismo do barato é o que lle fai falta.
Comentario por Xose (02-12-2011 15:58)
6 Quen non lembra á orquestra do Titatic? Pois parecido, pero neste caso cada músico tocando ao chou o que máis lle peta. Por un lado UPG levando a melodía, por algo ten do seu lado ao director da orquestra. Polo outro un músico novo MGS que non sabe si está tocando ben ou mal, pero algo ten que tocar. Por outro +GAliza que ten algún ca outro músico de esforzada corda, pero no seu pizzicato ten claro que a melodía ou é diferente, #blgtk08#ou polo menos van a intentar que se escoite tanto a súa como a outra. Por último o vello director, que disque farto, tirou as partituras que deixou que lle puxeran para tocar e dixo que el xa sabía de sobra a letra, que sexan os demáis os que xungan os seus acordes. E algúns de nós, cos nosos escasos coñecementos de música, escoitamos a melodía e vemos como o barco está cada vez máis afundido. Cal será o son que quedará ao fin?
Comentario por B. (02-12-2011 16:00)
7 Sin medias tintas: el PSOE está hecho trizas. No sólo la pérdida de millones de votos el 20N, sino sobre todo la pérdida de poder local y autonómico el 22 de mayo, pesan como una losa. Las elecciones andaluzas en el futuro inmediato contribuirán a hacer más insoportable esta nueva etapa de decadencia si nos fiamos de los sondeos.

Es significativo que ante un fracaso electoral, el PSOE entre en crisis (cosa que no ocurre en el PP y que a veces no ocurre en IU). Es como si la existencia del PSOE dependiera única y exclusivamente de estar en el poder. Si esto fuera así, estaríamos ante un partido sin proyecto ni ideas; ante un partido burócrata cuya exclusiva función es ejercer poseer el poder y repartirlo de a poco -como diría José Mota- entre el pesebre.

En un partido democrático, la opinión que cuenta es la de la mayoría. En el PSOE, la opinión que cuenta es del que manda, tenga o no mayoría. Por eso no sorprende que algunos militantes se muestren disconformes. Lo que si me mosquearía de ser militante del PSOE, es el doble juego de algunos que se suman al carro de la renovación por la base, como Ibarra, quien pide ahora una gestora hasta el próximo congreso cuando él mismo eligió a dedo a su sucesor en Extremadura. O la actitud de otros, como Fostiatus, cuya apuesta por la renovación es tan solo muestra de un deseo de venganza primario.

El escenario, desde fuera del PSOE no puede ser más desolador: los mismos que han sido responsables de la derrota son la única esperanza plausible de la renovación. Supongo que alguien intenta forzar el significado de "voto cautivo" y llevarlo hasta el extremo de lo insano.


En este punto coincido con Joaquín Leguina (último presidente del PSOE de la Comunidad de Madrid, quien al criticar a ZP ha pasado a ser poco menos que un neocón radiactivo): no hay renovación sin cambio en la cúpula. Y el cambio en la cúpula no es Carme Chacón (& marido). Es más, no sólo es un suicidio la opción Chacón-Barroso por estar en el gallinero ZP, sino porque esta muj#blgtk08#er dirige un partido -el PSC- cuyo éxito se cuenta en el fracaso del PSOE en el resto de España. Es decir, no me parece inteligente que dirija el PSOE la directora de un partido catalanista que tampoco está para echar cohetes. Me vienen ahora a la cabeza los dos únicos éxitos del PSOE el 20N: Sevilla y Barcelona. PSC y Alfonso Guerra. Revelador de cómo están las cosas por Ferraz.


Sin ningún presidente autonómico (Griñán está de caca hasta las cejas y Patxi López tiene mucho que bregar con su edípico hijo), ni nadie recuperable del gobierno de los últimos siete años, el PSOE carece de front-runner. No existe un nombre aceptable para el conjunto de las federaciones del partido. Así que se lo tendrán que inventar. Descartando a la carcunda felipista o guerrista, a los wannabes zapaterinos, y, sin barones, al PSOE sólo le queda inventarse a su líder. El Señor Fantasma. Un líder al que harán bien en ir modelando antes de encontrarlo.

Y es que, aunque no se lo crean, es más importante el programa que la persona (máxime en un partido leninista, de vanguardia). Es inconcebible que PSC y el PSOE andaluz formen parte del mismo proyecto cuando tienen ideas enfrentadas. Parece que desde Ferraz no se dan cuenta de la importancia que tiene defender un proyecto único para toda España (UPyD: más de un millón de votos, ¿hola?). Han insistido nuevamente en las recientes elecciones en llamar facha al PP, y la cagaron. Mientras IU les come la merienda y Equo, se queda fuera del Congreso con 215.000 votos, ellos siguen en su sueño de colores, dejando que unos becarios de la talla intelectual del Gran Wyoming les diseñen la campaña. Que sigan culpando al PP de que van a cargarse la sanidad y educación públicas. Que continúen mirando hacia otro lado mientras siguen devolviendo favores a sus amigos-que-desde-fuera-no-pueden-ser-vistos-como-sus-amigos. Que sigan así. Que sigan suicidándose esperando el milagro de que al PP le vayan las cosas mal. Cuando impacten contra el suelo, el forense determinará que la víctima ya estaba muerta.
Comentario por Virgilio (03-12-2011 08:13)
8 eu penso que o BNG teria que chegar a CONSENSOS , xa que toda a xente que vive nun pais sin estado uns no BNG e seguramente moitos mais fora do BNG ,teñen a obriga de entenderse, porque si as correntes internas non poñen por encima os intereses xerais da GALIZA ( con todo o que nos está caendo ) que os interese particulares dos destintos grupos , significa o decir " que pouco sentidiño " asi nos vai compañeiras e compañeiros , ¿ non vivimos nun pais sin estado ¿ non nos están intentando demoler o noso idioma ; ¿ non nos están recortando dereitos sociais ¿ non nos están engañando falando de democracia , vou aprobeitar xa que dixen democracia , os valores democráticos xa estaban recollidos na revolucion francesa , porque na repúbl#blgtk08#ica xa se falaba desos valores e nunca se falaba de democracia , porque como todas/os sabedes a democracia fala do poder lexislativo, do poder executivo e do poder xudicial , ¿ acaso os xueces non son elixidos polos politicos , enton que falamos de democracia , la igualdad , la libertadd etc , si en unha sociedade non se ten igualdade, a libertade OPRIME , non son palabras miñas , fai moito tempo que xa as dixo un filosofo francés ,e para rematar, e falando de candidato do BNG para a xunta de GALIZA , penso que teria que ser unha persoa sin lastre politico e si é muller ,mellor , asi que estou pensando en Tereixa Taboas , unha muller sensata, sin intereses partidulares e seria , e como dixen antes sin LASTRE POLITICO . Saude
Comentario por xose manuel (04-12-2011 21:41)
9 Xa esta o señor Otero R#blgtk08#egal criticando o BNG.
Comentario por BNG (05-12-2011 14:57)
10 Nadie es imprescindible pero si necesario.

El problema radica cuando alguien se considera imprescindible, y en una organización todos sus miembros son necesarios y no es uno mismo el que decide que es imprescindible, son el resto los que deben decidirlo.

Considerarse imprescindible denota soberbia, prepotencia y falta de humildad.

Personalmente, pienso que ho#blgtk08#y en día son muchos los necesarios, aunque también considero que son muchos los prescindibles.

Me da la impresión que se vuelve a cometer el error de las prisas por acceder al poder, por el contrario, veo también muy poca autocrítica, reflexión y sentido común.

Espero que por el bien del socialismo se hagan las cosas bien y no se cierren en falso los pasos que se van a dar.
Comentario por Socialista e novo (05-12-2011 15:06)
11 A "un lector deste blog":
Coñecín a un maior número de socialistas (militantes ou non) fose dos ámbitos do partido que dentro, pero asegúroche que censados na nosa agrupación hai moitos, MOITOS militantes, (permanentemente ignorados polas cúpulas), que apoian, debaten, se bregan e rabuñan votos mergullando na verdadeira realidade das asociacións, dos colectivos, da rúa, do día a día. Compañeiros cunha carga enorme de arraigamento ideolóxico de esquerda activa, defensores do traballador, solidarios e sempre dispos#blgtk08#tos. Compañeiros de traballo de campo en todo tipo de batallas e en colectivos diversos. Compañeiros que non viven institucionalizados nun despacho oficial e que pasan totalmente desapercibidos por "os que mal manexan os fíos".
A eses activos refírome, que non vou á enumerarche aquí pero que son de toda idade, sexo e condición, e a quen non adoitamos deixar falar aínda que habería que preguntar, escoitar, e vincular pola súa experiencia e coñecemento da verdadeira realidade que está aí fóra; Non se se me explico.
Comentario por Xoan (05-12-2011 15:08)
12 Ao final vanse a facer moitos cambios para non cambiar nada, que os #blgtk08#de sempre sigan controlando o partido e así até a seguinte derrota.
Comentario por Lis (05-12-2011 15:11)
13 ¿Qué os parece el sistema de elección de candidatos al estilo f#blgtk08#rancés por medio de referendum? ¿Lo veis factible para el PSOE?
Comentario por Pepe (05-12-2011 15:12)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal