A MALIÑA DE LUGO


BENVIDO A REPUBLICA DA MIÑA CASA
Non, esto non e un anuncio de IKEA. Tampouco e un blog de tías en bolas, nin un blog de foros de adolescentes, nin de un programa de “aqui temos tomate” anque por alguns dos comentarios puidera parecelo. Simplemente pensei que un título así… A MALIÑA DE LUGO…. atraería a mais seguidores, si ben , hoxe, despois da experencia digome
: "¿para qué?" Pero bueno, xa teño a clientela feita e dame non sei que cambialo, así que de momento este blog chamase como se chama e o contido e o que e, (evidentemente). O que eiqui deixo cada unhos cantos dias, fallo algun, constitue un análisis nada metódico moito menos exhaustivo da actualidade tal e como eu a vexo, e que obviamente non coincidirá para nada con a sua visión, queridiño letor. Pero sepan que xa levo varios anos bisestos neste oficio de xunta letras e que, incluso gañeime unha certa (dudosa) reputación en algún oscuro rincón do gacetilleo en épocas remotas. A os que xa me coñezan desa etapa, xa saben qué poden esperar de min e de esta páxina. A os que caeron aquí por accidente, simplemente recordarlles a única máxima inquebrantabel que rixe este blog: nada do que aquí se escribe debe ser tomado en serio. Non no olviden xamais, ou iniciaremos polémicas estériles que no nos conducirán a otro calexón mais que ao dos insultos, as divisions entre bandos e as desercions en masa. Nin eu mesmo me tomo en serio, así que non cometedes ese erro no meu lugar.
Por o demais, sexan benvidos. Tomen asento, sírvanse unhas bebidas do moble bar e participen si o creen convenente. Intentarei actualizar contidos a diario, sempre e cando as forzas e a miña apretada axenda mo permitan, e a actualidade depare noticias suculentas que comentar….por certo como tecleo con presa e teño pouco tempo, non soio correxir os textos, asi que cometo faltas de ortografia a esgallo….pero entendese…de carallo…e se non tempo o tempo…….Por certo, olvidabaseme...son OTERO REGAL, vivo en Xunqueira un barrio de Viveiro, aqui teñen a sua casa. www.oteroregal.com

O meu perfil
ceramica@oteroregal.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

SER FELIZ E COMER PERDIZ
Escoiteino o outro dia a un cura da bisbarra “PARA MIN A FELICIDADE E CRISTO E A VIRXE MARIA, NON EN TER UN COCHE MOI CARO; NIN TAMPOUCO TER UNHA MULLER DE COMPAÑEIRA”…eu, o certo e que non sei donde esta a felicidade, coincido co cura en que non está en ter un coche deses de infarto e que costa tropecentos euros….. pero creo que non coincido con él en que tampouco está en unha persoa de carne e oso. Non e que eu sexa feliz por ter unha compañeira. ni por ter amigos. nin por ter unha familia. pero teñoi craro que son todos eles, o conxunto, os que fan de mín un home feliz. e tamén teñoi craro que a mín non me fae feliz nin Cristo nin María, como lle pasa ao cura.
Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 21-02-2007 10:54
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
3 Comentario(s)
1 Había un velliño na miña vila que#blgtk08# sempre dicía: Cada un é quen é.
Comentario por engalego (21-02-2007 12:01)
2 Había un velliño na miña vila que#blgtk08# sempre dicía: Cada un é quen é.
Comentario por engalego.esp.st (21-02-2007 12:01)
3 Coido que a Felicidade cada quen sabe onde buscala, cada quen ten prioridades distintas que van variando en función da idade, das vivencias...
Se cadra habería que falar do #blgtk08#concepto que cada quen ten da Felicidade ainda que é un termo moi subxectivo onde interveñen a definilo tanto a cabeza coma o corazón.

Unha aperta grande.
:)
Comentario por Marinha de Allegue (21-02-2007 13:24)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal