A MALIÑA DE LUGO


BENVIDO A REPUBLICA DA MIÑA CASA
Non, esto non e un anuncio de IKEA. Tampouco e un blog de tías en bolas, nin un blog de foros de adolescentes, nin de un programa de “aqui temos tomate” anque por alguns dos comentarios puidera parecelo. Simplemente pensei que un título así… A MALIÑA DE LUGO…. atraería a mais seguidores, si ben , hoxe, despois da experencia digome
: "¿para qué?" Pero bueno, xa teño a clientela feita e dame non sei que cambialo, así que de momento este blog chamase como se chama e o contido e o que e, (evidentemente). O que eiqui deixo cada unhos cantos dias, fallo algun, constitue un análisis nada metódico moito menos exhaustivo da actualidade tal e como eu a vexo, e que obviamente non coincidirá para nada con a sua visión, queridiño letor. Pero sepan que xa levo varios anos bisestos neste oficio de xunta letras e que, incluso gañeime unha certa (dudosa) reputación en algún oscuro rincón do gacetilleo en épocas remotas. A os que xa me coñezan desa etapa, xa saben qué poden esperar de min e de esta páxina. A os que caeron aquí por accidente, simplemente recordarlles a única máxima inquebrantabel que rixe este blog: nada do que aquí se escribe debe ser tomado en serio. Non no olviden xamais, ou iniciaremos polémicas estériles que no nos conducirán a otro calexón mais que ao dos insultos, as divisions entre bandos e as desercions en masa. Nin eu mesmo me tomo en serio, así que non cometedes ese erro no meu lugar.
Por o demais, sexan benvidos. Tomen asento, sírvanse unhas bebidas do moble bar e participen si o creen convenente. Intentarei actualizar contidos a diario, sempre e cando as forzas e a miña apretada axenda mo permitan, e a actualidade depare noticias suculentas que comentar….por certo como tecleo con presa e teño pouco tempo, non soio correxir os textos, asi que cometo faltas de ortografia a esgallo….pero entendese…de carallo…e se non tempo o tempo…….Por certo, olvidabaseme...son OTERO REGAL, vivo en Xunqueira un barrio de Viveiro, aqui teñen a sua casa. www.oteroregal.com

O meu perfil
ceramica@oteroregal.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

QUE PASA EN VIVEIRO?
QUE PASA EN VIVEIRO?
TRAGANDO SAPOS?
En nove anos de alcalde Melchor Roel Rivas, alcalde constitucional de Viveiro soio foi capaz de aprobar tres presupostos municipais, todo un record na administración local galega, co agravante de que nin siquera foi capaz de facelos, esto ademais de unha fragante ilegalidade e tamén un engano e unha tomadura de pelo a os habitantes e administrados do Concello de Viveiro.
Ahora, con unha saida de banqueto de tres pes, das que nos ten acostumados chimpa do goberno municipal de Viveiro a os socios de coalición, os tres concelleiros do BNG dos que recoñece, en roda de prensa, que estaban a facer ben as suas competencias, pero para el e mais importante o seu “ego” persoal e di que o fai por que os do BNG pidenlle que de unha vez por todas cumpla o “trato” de cando pactaron, facer os presupostos antes de que chegue o 30 de Novembro, co engadido de “Si non o fai, volvera a mentir a os cidadans de Viveiro mirandos
a cara”.
O alcalde mostrase moi alporizado por chamarlle mentiroso, faltaría máis, el que, como bo domador de serpes e hábil prestixitador da palabra leva incumplindo promesas e leises dende que chegou a poltrona municipal.
E ahora que pode pasar? En primeiro lugar repartirá as competencias que tiñan os nacionalistas entre as suas “huestes” Cal voltara a levar Obras e quizais deportes tamén, cultura a delegación que ten a maldición do xitano neste concello, voltara a darlla a algunha das suas “eficaces” concelleiras, e unha vez maís, ahora xa ten disculpas, non fara os presupostos para 2013, xa que non ten os votos necesarios para aprobalos.
E quen perde con esta comedia? Pois, como sempre o pobo de Viveiro, que voltara a ver a folgazaneria, improvisación e ineficacia do seu concello, sin contas, presupostos e mala xestión dos escasos cartos de que dispón.
Pode haber sorpresas? Pois, un non o descartaría, Cesar Aja Mariño tenlle moitas gañas a Melchor e a bó seguro que vendería a sua alma a o demo por chimpalo fora do concello, asi que a xogada de xedrez pode ser esta, o BNG pide unha moción de confianza, ou propón unha moción de censura e de supeto Aja vota a Bernardo para Alcalde, e Roel a rua, ou tamén pode ser esta outra: Moción de censura a Bernardo votano os Independentes por Viveiro e Aja abtense e Melchor para a Praza Maior.
Pero tamen poderia ser que as cousas sigan como estan Melchor goberne, é un decir, en pírrica minoría, 6 concelleiros de 17, vaia trampeando, sin presupostos nin votacións que lle compliquen a vida e de paso paralizando o concello, endebedandose mais e convertindoe en unha nave sin rumbo.
A Política e o arte de tragar sapos... y colebras, eso e o que nesta ocasión lle faltou a Melchor Roel. E en política sabese que e parte importante da tarea que un debe asumir a hora de decidir entrar neste mundo e peor ainda, cando un ocupa cargos importantes como e ser alcalde de Viveiro e ter que gobernar en minoría.
Otero Regal
Comentarios (10) - Categoría: Xeral - Publicado o 27-09-2012 11:48
# Ligazón permanente a este artigo
O CONTO DO BÓ LADRON
Recodarán os entendidos no novo testamento catolico aquel “Bo Ladrón” que se atopaba á dereita de Xesús nazareno, cando foi crucificado no Gólgota. Había tres persoas que padecían aquel castigo. Un deles, o do medio, non parece que fose un delincuente, como así recoñeceu o seu colega de suplicio. Non era un bandido, nin un criminal, nin fixera nada para merecer a tortura á que lle someterón nin aquela terrible morte que lle esperaba. Entón, o “Redentor da humanidade” agradeceu o seu apoio, asegurándolle que aquel mesmo día estaría con el no Paraíso.

Pois amigos lectores, aquí mesmo en Galicia temos unhos bos ladróns, unhos convictos, condenados e encarcerados, que non saen dunha para meterse noutra, a quen os xuíces e esta imprevisible Xustiza que temos, tomaron como chiba expiatorio de todas as irregularidades que cometen, ou cometeron, outros colegas seus na Afortunada Galicia que habitamos. Os demais poden seguir cometendo iniquidades, pero ese Bo Ladrón non, porque é o que paga por todos eles.

As noticias din que dous alcaldes, de Boqueixon e Ourense e un ex concelleiro de Lugo pasaron a noite calabozo por mor de un presunto delito de choriceo no amplo sentido do termo, Pero, hete aquí, que estes bos homes saen do ostracismo en cheiro de multitudes afins. Vitoreados, aplaudidos, xaleado polos seus adictos, correlixionarios e beneficiados, aínda que non partisen do seu propio peto os xestos xenerosos e caritativos que realizaran na súa época de xestores do erario público, consideran esta xente que o seu heroe é inocente e que debería andar libremente polas rúas. A Curro Jiménez, a Robin Hood, o pobo considerábanlles tamén benefactores porque roubaban aos ricos para repartir os botíns entre os máis necesitados.

O que sucede é que algúns dos nosos ladronzuelos, que non son moi bos que digamos, cometen os seus fechorías con bastante impunidade e líbranse unha e outra vez de dar contas á Xustiza, ben porque esta, ás veces, non existe, ou porque atopan algún amigo togado e comprensivo, que lles libra do castigo ou porque os seus delitos prescriben, ou os xuíces están tan embebidos en cuestións menores, que se pasan anos e anos sen celebrar xuízo algún ata que se arquivan, de forma descarada. Ou sexa, que os peixes gordos escápanse da rede e non hai quen os pesque.

E eses habilidosos cabaleiros e donas que utilizan a política para medrar, enriquecerse, prevaricar, enganar, dilapidar, e tomar o mando como sexa, preséntanse despois aos próximos comicios, empuxados por ese rabaño de aduladores e beneficiados que lles reelixen para que non rompa a cadea de ilegalidades, o nepotismo, o enriquecemento ilícito, o tráfico de influencias ou o abuso de poder. Considérase nesta seudo democracia na que vivimos que a corrupción é inherente, consuetudinario á política. Dá igual que ese político pouco e ético sexa elevado aos altares polos votantes, atópese nun humilde concello, ou en deputacións, parlamentos, senado ou no propio goberno do estado.
Otero Regal
Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 24-09-2012 19:32
# Ligazón permanente a este artigo
UN PAIS CUTRE

Estudiantes que maña comenzades as crases, a vella disputa entre ciencias ou letras acabará pronto. En un chisco de tempo, boa parte dos mozos quererá dedicarse ás que se perfilan como as carreiras con futuro en España: a prostitución, o xogo e a pendencia en xeral. Este xacemento de traballo é obra dos proxectos que encandean á nosa clase política: o Eurovegas de Madrid e o macro parque temático catalán dedicado ao botellón de luxo. Non pasará moito tempo antes de que algún iluminado en Galicia véndanos a necesidade de incorporarnos ás novas tendencias do cutrerío nacional montando un neo-bordel en cada bisbarra.

A moi católica, apostolica e roman, Esperanza Aguirre non dubidou en encartarse ante o "magnate" Sheldon Adelson para que Madrid sexa o paraíso ludópata. E, para non perder corda co novo estilo, Cataluña pretende construír media ducia de parques temáticos cos que esquecer os recortes en Sanidade e Educación, o tallo nos dereitos laborais ou a expulsión de inmigrantes.

Manuel Rivas preguntábase o sábado "Que país é este?" na súa columna do País, e respondíase que imos cara a "un país de merda". Un país, engado, no que as consecuencias dos desmáns financeiros e especuladores dunha minoría invulnerable están arrasando coa economía, a democracia e os seus valores anexos.

Sen dúbida, os meritócratas estarán de parabén. Que mellor para demostrar un o seu valía que saír adiante con éxito nun Estado do 'medioestar' que fomenta o xogo e a prostitución. Claro que, quizá, o que marque a diferenza non sexan o esforzo e a intelixencia, senón un bo contoneo de cu ou un paquete ben marcado.

Confirmase pois aquela lenda negra de que España é un país cutre, chabacano, terceiromundista, inculto, salvaxe e paleto. Os ingleses achegaron á historia a Carta Magna, o empirismo baconiano, o habeas corpus e a Gloriosa Revolución de 1688. Os franceses achegaron o racionalismo cartesiano, os filósofos da Ilustración e a Revolución Francesa. España achegou a Inquisición, a novela picaresca e guerras civís cainitas. En España non hai sociedade civil senón populacho envilecido e analfabeto. Que se pode esperar dun país cuxa poboación grita "Vivan as caenas" e "Que inventen outros"? España só é un país apto para vir de esmorga e emborracharse, pero do cal un debe escapar se ten outras expectativas.
Otero Regal
Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 19-09-2012 19:52
# Ligazón permanente a este artigo
VAMONOS PARA PARIS...papa
Regal Cerámica
Participa esta semana en Maison & Object. Do 7 ao 11 de Setembro
París (Francia)

REGAL CERAMICA
Participa en esta ocasión cun stand Baixo o paraguas de
A marca Artesanía de Galicia xunto con outros tres obradoiros artesans do ramo da xoeiria, cesteria e a marroquineria.
Dentro do apartado de invitados de lês Ateliers d¨Arte de France

A participación de Regalceramica, por setimo ano consecutivo e tras a boa acollida dos anos pasados, vai dirixida a tendas e galerias especializadas en “Obxetos de arte” e por eso expoñemos Cerámica artística en gres de alta temperatura., pezas de mediano e gran tamaño, destinadas a tendas de obxetos de arte, decoración de interiores e mobiliario entre as que cabe destacar unha colección de “Pezas únicas” Esculturas numeradas e firmadas con color e diseños vanguardistas.
Como novedades presentase um apartado de “Obra de Autor” e complementos de cerámica e plata, diseñado por Otero Regal.

E tamen aproveitamos para presentar a coleción de pratos deseñados por Manolo Gómez creador de entre outros films “O bosque animado” e “Noite de San Xoan”, tratanse de 5 pratos numerados dos que soio se fai unha edición de 100 exemplares.
Cave destacar que O BOSQUE ANIMADO em francês foi um gran êxito em Francia, obtuvo o premio de cine infantil de Cans e foi adquirida por o estado francês para proietala nos colexios públicos de francia

Na feira parisina estará Otero Regal en persoa atendendo a os visitantes e compradores, contara ademais cunha traductora e folletos feitos ex profeso para a ocasión en Frances e ingles.
Maison and Object é o mellor reflexo do dinamismo e do carácter emprendedor cun enorme potencial comercial. A aposta polos conceptos de diseño, calidade, creatividade e presentación, así como o creciente avance da cultura da moda para o fogar, protagonizan a oferta deste salón orientado ó comprador mai selectivo e esixente.
O contido de Maison and Object articulase en torno a oito sectores que comprenden desde a mais ampla variedade de complementos indispensables para o equipamiento e a decoración integral do fogar, hasta as novas propostas en textil, menaxe, artesanía, artículos de viaxe e todo un completo repertorio de orixinais ideas en regalos informales, de fantasía, infantis, ye obxetos útiles adaptados ós novos hábitos do consumidor.
Alfonso Otero Regal
Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 05-09-2012 19:17
# Ligazón permanente a este artigo
TODO UN CABALEIRO DE PERO PARDO DE CELA
A o mediodia do sábado, ala por as terras do Valadouro, unha cofradía de amigos da historia, do paisaxe e do paisanaxe impoñeme os atributos de “Cabaleiro de D. Pero Pardo de Cela”.
Craro que teño antecedentes nesto de nomeamentos, fai duas decadas a “Cofradia da Alquitara de Portomarin” nomeome mebro da mesma ala nun domingo de pascua cheo de procesions, discursos , bo xantar e degustación de augardentes da ribeiras do Miño. Faciame dito honor por ter deseñado unha peciña de ceramica en homenaxe a unha fraseciña de outro Otero, esta vez co segundo de Pedrallo dentro de unha obra de teatro que facialle falar a alquitara…”eu son un cacharro de outro tempo….
Pero vamos o de hoxe, con migo seique van nomear a un conde de Fontao, veciño, teño algunha leira testando co condado e xuntos pero non revoltos loitamos para que os politicos non levaran a merda de Foz para os Montes da Aguieira de san Xulian, e vencimos.
Tamén nomean a unha escritora con fundación encol do mundo do mar e a o Rei das tartas junior….pero ¿A que devo eu esta honrra? Pois os “mandamais do asunto son un ex profesor meu Puchades e un bo amigo Suso do Bahia, cronista oficial de Foz e émbolos dous boa xente e mellares persoas, supoño eu que eso de algo valeu. E que mais? Pois poderia ser por os meus ancestros que proceden das terras de Oiran e Lagoa e o meu tatarabó era o cura da igrsiña romanica que esta o pe do castelo que as lendas mais que a historia nomearono como propio do Mariscal. Sorprendidos? A miña tataraboa era a criada do señor cura e por mor dos pecados da carne, supoño quedou preñada, o bispo de Mondoñedo, non veu ven tal asunto carnal e buscaron unha solucion casar a miña tataraboa con un viudo de Fazouro, alí criou e viveu casi cen anos a miña visaboa Rosa do Pero.
Algunha outra razón para tal nomeamento? Pois un que naceu en casa allea e mais pobre que unha araña, a o largo dos anos chegou a ter un Pazo, o da Trave en Galdo, que perteneceu como o coto a os Vivero, Enrique terceiro mercou o Coto de Galdo o bispo de Mondoñedo para o seu contador e notario Juan Perez de Vivero, este morto por as malas mañas do Condestable de Castela Alvaro de Luna, deixaou en descendencia a o seu fillo e primeiro Vizconde de Altamira cuia descendencia manteno ata a sua desaparición a primeiros do seculo IXX. Pero Pardo de Cela que tivo propiedades, ainda existentes no lugar de Carballo de Galdo foi Merino dos Vivero en galdo e a bo seguro estivo na torre defensiva da Trave que despois foi Pazo, asi que as nosas pasadas coincidirón en lugar pero non no tempo.
Quizabes tamen se tivo en conta o meu nacemento en Nois, Sion ao revés, pero esta e outra historia, pois como administrados de os bens do obispado Pero Pardo de Cela foi merino deste coto que se estendia por Cordido, Moucide, Cangas, Burela e Fazouro.
Tamen existe outro vinculo moi curioso entre a miña humilde persoa e D. Pero Pardo de Cela. No resto do archivo do Convento Dominico de Viveiro existe un documento no que exerce como testigo o propio padre de Pero Pardo: Xoán Nunes Pardo , que o parecer era da zoa das Mariñas de Betanzos, e en outro fala do enterro do mismo no citado combento dominico.
Cando a Desamortización de Mendizábal en Viveiro tirouse o Convento dos Donincos, sendo alcalde Garcia Doriga que era o propietario da Curtiduría de Xunqueira, este aproveitou as pedras do claustro para facer a ampliación da curtiduría e recheou a zoa central, hoxe xardins con restos do interior da igrexa donica donde enterraban as xentes ricas da bisbarra, esa curtiduría e hoxe, unha vez restaurada, RegalXunqueira, e cando fixemos as obras e tivemos que escabar nos xardins apareceron centos de osos humans, a o primeiro creimos que era un enterramiento clandestino e ligado a un crime pero logo decatamonos de que eran os osos dos ricos que poblaron o alfoz de Viveiro e ali seguen, asi que con un pouco de suerte os restos dos osos de o pai do Mariscal estan no meu xardin , hoxe bautizado como o Souto da escultura en Regal Xunqueira.
E Pero Pardo de Cela home controvertido na historia, unhos poñeno como heroe outros como villano eu vou apostar por o primeiro, xa que ahora son un dos seus cabaleiros.
De min a trista Frouseira
Que por treizon soi vendida
Derribada na riveira
Ca xamais se veu vencida.

Por treizon tamen venderon
Xesus noso redentor
E por aquestes tredores
Pedro Pardo meu señor

Foi Pero Pardo de Cela Rodríguez de Aguiar e Ribadeneyra defensor de Galicia ante a chegada dos reises tramposos que usurparón o poder lexitimo da filla do rei, Pero Pardo xunto coa nobleza galega foi partidario da lexitima chamada A Beltranexa, loitador en contra do que aqueles reises denominaron “Doma e castración de Galicia”, que entre outras moitas cousas trouxo consigo que as capas mais sobresaentes do crero tuveran que ser casatelans, proiveuse o idioma galego nas escrituras e os funcionarios e cargos politicos foron castelans, arrancaronse os olivos das riveiras do Sil, deixouse a Galicia sin representación nas Cortes de Castela entre outros “favores que os galegos devemos a aqueles reises usurpadores que pasaron a hisrtoria como catolicos. E contra esto din algunhos que etivo Pero Pardo, e como sempre “A livertade pagase senpre moi cara” e el pagouna con a cabeza separada do corpo baixando a tumbos por as lastras de Mondoñedo.
Os galegos daquela época viron a chegada de fortes impostos para os gastos da monarquía e a irmandade .
Na miña opinión é importante a figura do mariscal na historia de Galicia porque simboliza o fin da idade media galega. Xa se que hai moito de mito na chamada polos cronistas reais “doma e castración do reino de Galicia”, pero é que esta frase non foi inventada e dixérona desde fóra de Galicia e Fernando o católico definía aos galegos como “xentes rudas e feroces.
Por ultimo Fun o diccionario e busqueira o de CABALEIRO e saeume: Que cabalga ou anda da cabalo, enton eu non son merecerte de tal titulo, pois non ando en cuadrupedo ninguen nin teño carnet de tal condución, sego lendo e di: Que se comporta nobre e cortésmente: Bueno algo sae ben, un por o menos intentao.
Persoa notable: bueno eu preferia un sobresaente, pero con tempos que corren, tampouco vamos pedir moito.
Pertenecente é un club social moi elitista onde só admiten cabaleiros., home eu tamen quixera que ouvera mulleres no asunto, non teño nada en contra dos homes soios pero mezclados con mulleres a cousa funciona mas deshaogadamente.
Cabaleiro andante Nos libros de cabalerías, personaxe que busca aventuras para demostrar a súa heroísmo e conquistar á súa dama:
a maior aspiración de don Quixote era emular aos cabaleiros andantes.
O que loita en favor de causas nobres: ou en defensa dos dereitos humans converteno nun cabaleiro andante. Esta ultima pareceme ben a o fin e o cabo un sempre foi por a vida de Quixote e topeime con mais de unha pala de muiño de vento que me esnaquizou o fuciño moral e fisicamente, pero aquí sego, dando guerra e ahora co titulo de cabaleiro o lombo.
Otero Regal

Comentarios (6) - Categoría: Xeral - Publicado o 19-08-2012 21:00
# Ligazón permanente a este artigo
PERMITAME...CON DIGNIDADE
Pódente ferir onde máis doen as feridas, pódente traizoar aqueles por os que fai tempo deses a vida, pódente facer tambalear cun par de golpes inesperados; pero ninguén logrará vencerte se no máis fondo do teu ser estás a salvo e orgulloso da túa honradez e de cada un dos teus pasos. Realmente non vén á vida a gañar ou a perder, pero convén que os que malvenden a dignidade ou recorren ao dano saiban que xamais gañarán ningunha batalla. Mentres poidate seguir mirando no espello cada mañá estarás a salvo. Dá o mesmo que o día estea nubrado ou que non vexas saídas por ningunha parte. A túa propia bondade irá abrindo carreiros onde menos os imaxinas.
Permítame, pois, alzar a voz. Permítame saír á rúa. Permítame protestar polo que considero inxusto e reivindicar o que creo que me pertence. Permítame defender aos que peor o están pasando, e non aos que se están beneficiando. Permítame crer que neste momento non teño outra forma de protesta máis útil que a loita pacífica e que quedarme en casa non só non serve de nada, senón que ademais faime sentirme inmóbil, pouco involucrado, e ata insolidario. Permítame pensar que non teño que pagar unha crise que crearon ELES, e que as medidas que se adoptan non deben ir na súa maioría contra os que peor están. Permítame dicirlles que co meu diñeiro non rescatarán bancos que xogaron moi cocho, e que non contribuirei a pagar as indemnizacións millonarias dos seus directivos. Permítame pensar que o Senado é inútil, e os seus gastos insostibles. Permítame dicirlles que aquí sobran políticos, e que é de aí de onde hai que recortar, nin de sanidade, nin de educación. Permítame recordarlles que a miña familia traballou duro toda a súa vida para que agora, pola súa corrupta xestión, perigen ata as súas pensións ou non lles cheguen nin para o máis básico. Permítame dicirlles que outra España é posible, que se a Pantoja vai ao banco, Cristina de Borbón tamén é cidadá dun país no que se supón que a xustiza é igual para todos. Permítame sentir que con unidade todo conséguese, porque me remito aos feitos, á historia. Permítame crer que se me quedo en casa non contribuirei a nada, e non farei máis que aceptar todo o que nos impoñan e admitir que os máis débiles caerán porque no futuro temos que saír de todo isto aínda que lles deixemos no camiño. Permítame defenderme da agresión, porque se non mo permite, defendereime de igual forma.
Otero Regal
Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 04-08-2012 10:06
# Ligazón permanente a este artigo
O NOSO PRECIO
O NOSO PRECIO
O meu mellor amigo sempre di que todo o mundo ten un prezo. Se iso fose así, só o coñecerías verdadeiramente no momento no que pescudas cal é a cifra que levas estampada na fronte deixando sen luz á túa conciencia. É a auténtica morte da inocencia e non ese primeiro corazón roto da adolescencia.
Evidentemente todos temos un prezo posto que traballamos , en terminos xerais, por diñeiro ; e moitas veces en traballos que nos gustan pouco ou nada. E claro, tamén nos venderiamos , e seguro que a calquera prezo, se a vida de alguén importante para nós estivese en perigo. Refírome a ese prezo ao que estariamos dispostos, ou non , a chegar aínda á conta dos nosos sentimentos e valores morais; sen vidas en xogo nin nada polo estilo. Existe ese prezo? Imaxino que a primeira resposta que nos vén á cabeza, é "eu non, de ningún xeito", Seguro? Será que aínda non nolo propuxerón?
Existe un refran que di:"Cada un véndese polo que vale" Pero todos medímonos coa mesma vara de medir?. Desde o momento no que claudicas, o teu sorriso xa non é o mesmo, e cando miras aos nenos falo cunha mestura de tristura condescendente suspirando por un tempo pasado que foi mellor e o futuro implacable que lles espera nunha relativista escala de grises.

Non me gusta esta teoría, porque significa que eu tamén teño prezo, pero recoñezo que a medida que pasan os anos tórnase irremediable.
E todo un país custa 62.000 millóns de euros en cómodos prazos de 30.000 millóns que nin sequera son para nós, aínda que paguemos a factura.

Desde o venres estamos fodidos, como celebra a deputada do PP, Andrea Fabra, porque non só trátase de baleirar os zapatos dos nenos en Reis, senón de pagar coa comida da mesa o rescate dos bancos sen o consolo dalgunha medida que aperte as carteiras cheas de billetes en plena amnistía.
O venres España perdeu a inocencia e sabemos que nunca volveremos ser os mesmos. "Algo morre na alma cando a vaise incocencia". Cando es rapaz e inocente cres na maxia. Xa creo que cres. Para empezar o teu pai ten poderes, porque o pai que non lle fixo o truco do zume de limón e o lume é un mal pai; ademais sabe conducir un coche (jo, que tío) e a gasolina é unha poción máxica que fai que se mova, o diñeiro sae das paredes, os mapas son debuxos en papel e non repesentaciones xeográficas, xa que o teu pai sabe chegar a calquera parte. Pero ahora un xa caeu do burro e temolo difícil voltar a montar nel.
Otero Regal
Comentarios (14) - Categoría: Xeral - Publicado o 24-07-2012 10:29
# Ligazón permanente a este artigo
RUINA XENERALIZADA?
Tras as reunións do Eurogrupo e do Ecofin, Mariano Rajoy compareceu o mércores no Congreso dos Deputados para expor medidas esperadas pero dramáticas, onte o ministro de Facenda e Administracións Públicas Cristóbal Montoro buscaba apertar as contas das Comunidades Autónomas no Consello de Política Fiscal e Financeira e, para rematar, antonte, un deses venres fatidicos celébrase Consello de Ministros que non pasou desapercibido por o batacazo que nos mete a crase media e baixa deste pais casi tropical e bananeiro.
A axenda consome todas as enerxías da Moncloa e aumenta a expectación cidadá que desexa decatarse do que sucede. Levamos tempo no que, un día si e outro tamén, apróbanse reformas que nos afectan. A actualidade non descansa e unha xornada tropézase coa outra.
A capacidade de aguante do Executivo non é infinita. Ningún ministro soporta toda unha lexislatura con esta tensión excepcional a propósito de que a sociedade está especialmente á espreita do que ocorre.
Por exemplo, difícilmente a ministra de Emprego e Seguridade Social, Fátima Báñez, culminará o mandato. Polo menos, desde esa carteira. Porque se a reforma laboral que capitaneou estalle pasando factura hai que sumarlle que motivou críticas por mor da información que presuntamente saíu das súas dependencias sobre expedientes de regulación de emprego.
Está por ver a marxe de manobra das Comunidades Autónomas que igualmente pretendían beneficiarse da flexibilización outorgada por Bruxelas sobre o déficit público e Montoso deixounos co gozo no pozo.
Polo momento, o Banco Central Europeo aplaude as decisións de Mariano Rajoy. Pero a “Prima” de risco non dá tregua. E volve aumentar para mal de todos nós.
O problema final está en lograr o impulso ao crecemento, esto con a caida de poder adquisitivo e a baixada terrorífica do consumo interno levaranos a ruina xeneralizada.
E os fondos para mellorar este obxectivo non os temos. Ou proceden da xenerosidade do resto de socios comunitarios ou, dunha vez por todas, o Banco Central Europeo asume as tarefas que se lle presume a este tipo de organismos máis aló de controlar a inflación. Pero o que mais me cabrea e que todo esta desfeita e para salvar a banca, ponme dos nervios.
Otero Regal
Comentarios (10) - Categoría: Xeral - Publicado o 19-07-2012 08:51
# Ligazón permanente a este artigo
OS CONGRESO E O SENADO NON SON CLUBS DE CARRETERA (¡QUE SE FODAN!)
O CONGRESO E O SENADO NON SON CLUBS DE CARRETERA
(¡QUE SE FODAN!)
Estes días as “redes sociais” estan que arden por a actitude da deputada do Partido Popular Andrea Fabra, filla do Fabra aquel a o que lle tocaba seman si e seman tamen a lotería e que foi o “xenio” que gastou millons de euros en construir un aeroporto no que non aterrizan nin despegan avions, na comparecencia do Presidente do Goberno do pasado mércores. Segundo vese en imaxes de televisión, mentres o Presidente anunciaba as terribles mediadas, a deputada gritou “¡que se fodan!” no momento no que se explicaba a diminución de prestación para os desempregados.

A verdade é que, na miña opinión, a actitude dos nosos deputados tanto autonómicos como a nivel do estado e senadores deixa moito que desexar. Non pretendo hoxe facer crítica sobre a citada deputada, pois creo que son moitos os que teñen actitudes maleducadas e irrespetuosas.

Todos os deputados e senadores deberían reflexionar, non é lóxico que os plenos das Cámaras, atómicas, Alta e Baixa parezan un patio de colexio, no que imperan os insultos, descalificacións, despropósitos e as faltas de respecto e de educación.

Dos representantes da soberanía nacional e do voto cidadan eu espero seriedade e respecto, sobre todo nuns momentos tan difíciles como os que estamos pasando. Mentres moitos españois estano pasando moi mal coa crise, nas noticias móstrallenos a imaxe dos nosos políticos pelexándose, aplaudindo ou asubiando coma se importáselles máis facerse notar, a pelexa e a discusión que resolver a crítica situación.

Síntoo moito, pero o Congreso e o Senado non son clubs de carretyra ou “puticlubs” onde discutir e follar. Nestes momentos é necesaria, máis que nunca, a tranquilidade e o saber estar entre a nosa clase política.

E aos representantes do Partido Popular heilles de dicir que han de ser máis listos, xa que, según dicen eles “a esquerda manipúlao todo. Que á mínima utilizarano para ir contra o Goberno e facer ver aos cidadáns que os da dereita son señoritos aos que non lles importa a crise e as clases medias”, actitudes como a da Sra. Fabra non axudan, e o mellor que podian facer e escoller mellor a os seus candidatos ou si non mandalos a escola antes de tomar posesión, e mentres tanto, mandena unha temporada larga para Castellon e poñan a outro-a no sitio, haber si asi anque ustedes nos fodan ben fodidos a crase media e baixa do pais, por o menos non o digan con recochineo.
Otero Regal
Comentarios (13) - Categoría: Xeral - Publicado o 17-07-2012 08:20
# Ligazón permanente a este artigo
O DOMINGO 15 EXCURSION O NACEMENTO DO RIO LANDRO
ExcursióN
Ruta do nacemento do RIO LANDRO
Dia: Domingo 15 de Xulio
Destino: Fonte do nacemento do Rio Landro na Serra do Xistral
Necesitas comida e bebida para a ROMERIA que vamos a facer na Campa de abaixo
Saida en autobús as 11 da maña dende a Fonte de Verxeles ata Vilariño de ali andando 4 kilómetros ata o nacemento do LANDRO donde poñeremos unha placa e teremos gaiteiros e musica galega, voltamos andando a Vilariño e de ali en autobús a Viveiro as 6 da tarde.
Para apuntarse
982 562589
O autobús e gratis
ESTADES TODOS INVITADOS
Colaboran:
Concelleria de deportes do Concello de Viveiro
Asociación de veciños Valdeflores de Xunqueira
RegalXunqueira
Regal Ceramica
Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 08-07-2012 20:54
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal