Víchelo, miráchelo!



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Para preparar a proba do avance

- Temas do libro 3 e 4.
Léxico:
- Prefixos e sufixos(I)
- Política
- Praza de abastos: Peixes e mariscos.

Gramática:
- Os verbos irregulares.
- Infinitivo conxugado.
- Pronomes e pronomicidios(análise gramatical coa axuda dos pronomes).

Sociolingüística:
- Ecoloxismo lingüístico.
- Análise de gráfica sobre o galego.

Literatura:
- Lírica,ritmo e rima. Saber un poema.
- Made in Galiza.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 17-02-2017 06:34
# Ligazón permanente a este artigo
REMATAR COS PRONOMICIDIOS




1º IDENTIFICAR PRONOMES PERSOAIS TÓNICOS E ÁTONOS


2ºREMATAR COS PRONOMICIDIOS

Deixamos aquí unha pequena indicación a ter en conta para usar correctamente os pronomes átonos evitando os "pronomicidios":

Os pronomes átonos colócanse normalmente despois do verbo e unidos a el: (dígocho), pero hai ocasións en que se debe colocar o pronome antes do verbo.

CASOS EN QUE O PRONOME ÁTONO VAI ANTES DO VERBO:

1- Cando vai nunha oración negativa ou desiderativa:
( non te quero, oxalá cho dixesen hoxe!)

2- Cando vai nunha subordinada: (dixo que te amaba).

3- Cando vai nunha interrogativa parcial ( cun pronome interrogativo) ou tras un exclamativo:
Quen che preguntou iso?
Como me alegro da túa boa nota!

4-Cando a oración comeza por algúns indefinidos (alguén, algo, todos...) e adverbios ( só, case, tamén, xa, sempre, aínda, seica, ben, mal...): (alguén mo dixo, seica me falara).

Cousa que non ocorre con adverbios como os de tempo e lugar: Mañá achégome alí.


OS PRONOMES ÁTONOS en galego teñen unha certa dificultade, especialmente para os que falan máis castelán que galego ou para os neofalantes. Imos logo darlle un repaso a colocación correcta destes pronomes neste curso, xa que o ano pasado xa os vimos.

Despois do repaso cómpre realizar uns cantos exercicios cos pronomes

Por último neste rápido repaso lembremos de novo o uso do "te" e do "che" e o uso de "llo/lla" e "llelo/llela".

Aquí quedan unha chea de exercicios cos pronomes e a súa solución.
Comentarios (0) - Categoría: GRAMÁTICA - Publicado o 09-02-2017 18:15
# Ligazón permanente a este artigo
INFINITIVO CONXUGADO
A diferenza doutras linguas, o infinitivo galego presenta unha forma non-persoal
(cantar) e outra forma persoal ou conxugada:

eu cantar
ti cantares
el/ela cantar
nós cantarmos
vós cantardes
eles/elas cantaren

Non é un invento, xa está documentado no século XIII e XVI.

É de uso obrigado:
• Cando ten un suxeito expreso diferente
ao do verbo principal.
Xan chamoute para sacares o can de paseo.

• Cando o suxeito, sendo distinto do do verbo principal, non está presente e interesa indicalo para evitar ambigüidades.

É necesario volvermos á casa hoxe.


Ademais é aconsellable usalo:
• Cando, tendo o mesmo suxeito ca o do verbo principal, aparece antes ca el.

Por chegardes tarde, quedastes sen entradas.

Exercicios con infinitivo conxugado.
Comentarios (0) - Categoría: GRAMÁTICA - Publicado o 07-02-2017 07:18
# Ligazón permanente a este artigo
E Víchelo,... miráchelo? NA PRAZA DE ABASTOS

Sarmiento dicía que non había mellor cousa para aprender vocabulario que apalpar, tocar, cheirar ou ulir, gustar...e tamén escoitar aos que saben e nos falan, que debíamos usar os sentidos para coñecer mellor o léxico. Con esa filosofía imos ir á praza de abastos e sen pasarse, pois non imos sobar os peixes, imos velos (ou se cadra deberíamos dicir miralos?) coa intención de recoñecelos cos seus nomes e para iso temos que escoirtar e recoller os sons da praza da boca dos que saben.

Trátase de dominar un campo semántico dos alimentos do mar de Marín, achegándonos á vez as palabras propias ou de uso máis local que igual non atopamos nos dicionarios, porque un alcrique tamén é un patagullo, ou o peixe sapo é unha rabada. A lonxa de Marín e a praza manteñen unha riqueza singular no vocabulario de peixes e mariscos á que pretendemos achegarnos para coñecermos a riqueza léxica que temos e que de paso concienciarnos de que non a debemos perder.


VALE MÁIS UNHA IMAXE QUE MIL PALABRAS?

Non! As palabras son necesarias para coñecer realmente as cousas. Se non podemos asociar unha imaxe a unha palabra non estamos realizando o proceso de recoñecemento completo da realidade, da natureza.

Imos facer unha proba: Comproba no seguinte enlace se coñeces cal é o teu coñecemento do vocabulario do mar


FOTOPALABRA

Ollo! Neste traballo vai ser vital identificar cada nome cunha imaxe. Logo pode ser moi útil a fotografía. Se imos facer fotos temos que pedir permiso explicando por que queremos fotagrafar os peixes.Non esquezamos que na praza de abastos están traballando e non podemos interferir nin molestar.

GRAVACIÓNS DOS SONS: Esta cuestión é vital para saber como soan eses nomes, e tamén como van ecoar os sons da praza no propio traballo que AUDIO E VISUAL.


UN CESTO DA COMPRA MOI RICO!

O obxectivo deste traballo é recollermos e recoñecer 100 palabras galegas na nosa Praza de Abastos entre peixes e mariscos seguro que chegamos ás 50 ou 75 palabras entre as que atoparemos ollóns ou o seu sinónimo habitual rapantes vai ser raro que escoitemos a palabra meiga máis propia doutras zonas de Galicia para denominar a este peixe. Podemos oir praiol que vén sendo un escacho grande ou rinchas que tamén poden ter outros nomes como... Discutiremos sobre o termo langostino e se o nome de "cigala" é galego ou non, se cadra pasa igual que coa palabra "pulpo" que en galego é polbo.

Na Praza hai tamén carnes e verduras, non si? A estas podémoslles facer un oco no noso traballo, por aquilo de complementar.

Boa compra, meus!!


Nota: Aqueles alumnos/as que teñen contacto persoal con pescantinas ou peixeiras e/ou outros dos oficios que están presentes na Praza, poderían incluír no traballo de recolleita unha entrevista "in situ" (un vídeo, por exemplo).

Comentarios (0) - Categoría: LÉXICO - Publicado o 03-02-2017 07:21
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal