Víchelo, miráchelo!



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

ENCONTROS NA BIBLIOTECA CO AUTOR: SANTIAGO JAUREGUÍZAR

Pequena reseña no blog da biblioteca

Vídeo:
Tras da lectura da novela: O BOSQUE PÁLIDO

Idea e realización: Antía Docampo Otero.
Cámara e Montaxe: Andrea Sanjorge Barcia.
Selección de textos: Carmen Rosales Cabrera.
Interveñen por orde de aparición: Antía Docampo, Carmen Rosales, Matías Moldes Barreiro, Iria Bernárdez Canabal, Joslenys Casanova Vásquez, Estrella Gil Lubián, Carmen Mesías Recamán e Andrea Pazos Blanco.

Comentarios (0) - Categoría: PLAN LECTOR - Publicado o 10-12-2019 23:17
# Ligazón permanente a este artigo
Linguaxe e publicidade


Que é un can de palleiro?


Comentarios (0) - Categoría: AS RAÍCES DA NOSA IDENTIDADE - Publicado o 09-12-2019 06:36
# Ligazón permanente a este artigo
Para a 1ª Avaliación 2019-20
UNIDADE 1

Lingua e Sociedade: estereotipos e prexuízos lingüísticos páx.22
No blog: Como nacen os prexuízos? Identificar prexuízos nun texto.

Gramática: Algo de gramática para empezar
As frases tipos de frases páx 24-25
(ou no blog das palabras ás frases.

UNIDADE 2
O nome das cousas: A Música. páx.40
Denotación e connotación. páx. 41

Lingua e sociedade : Interferencias lingüísticas. Definición. O conflito lingüístico (o caso do galego). Clasificación das interferencias Fonéticas, morfolóxicas, sintácticas, ortográficas e léxicas (identificar exemplos) páx. 42-43

GRAMÁTICA: Estrutura do substantivo páx 44.
Estrutura morfolóxca do verbo páx. 45.

LITERATURA: A lírica. Características do xénero.
A lírica galega popular e culta páx. 46-47.

Lírica medieval no blog:
-O romance de Don Gaiferos (tradición oral popular)
-As cantigas da lírica medieval (identificar distintos tipos)



Tradición Oral: No país dos mortos celebramos Defuntos.

UNIDADE 3

Obradoiro de Expresión e ortografía: Texto argumentativo páx. 58
O nome das cousas: Sufixos e prefixos (páx.61).

GRAMÁTICA: Relacións entre tempos verbais.(páx. 64-65)

LITERATURA: Ritmo e Rima. (páx.66-67)
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 21-11-2019 19:38
# Ligazón permanente a este artigo
Na procura da Lírica medieval galaico-portuguesa

Comezamos unha viaxe á Idade Media en Galicia da mao dun pelegrín a Compostela moi particular:

- Don Gaiferos de Mormaltán

- Pero cales eran os 40 principais daquela época?
Comentarios (0) - Categoría: HISTORIA DA LINGUA - Publicado o 07-11-2019 18:19
# Ligazón permanente a este artigo
NO PAÍS DOS MORTOS CELEBRAMOS DEFUNTOS


GALICIA é o país dos mortos... preparando a entrada no mes de Defuntos deixamos uns enlaces a vieiros da escola, a cultura galega .

Na rede hai abertos debates sobre a denominación destes días, por exemplo, en Bretemas onde hai testemuñas moi interesantes como unha que fala do que se facía tradicionalmente na Illa de Arousa, lugar especialmente interesante no relacionado co culto aos mortos, parece ser que os rapaces ese día van pedir polos defuntiños. Noutro blog, ladrándolle á lúa, dáse esta opinión:

A pesar do que moitos pensan, o Samaín é unha festa que sempre se celebrou en Galicia aínda que non en todas partes con esta denominación. Para moitos será máis coñecida como o día das cabazas ou das caveiras. Parece ser que esta tradición foi espallada polos celtas, que celebraban a chegada do inverno e con el, o nacemento dun novo ano. Samaín vén a significar en gaélico "fin do verán".

Desde sempre, nas vilas e aldeas de Galicia, os rapaces deixaban nas encrucilladas as cabazas ou calacús cunha candea acesa no seu interior para asustar os camiñantes.

Hai outros como Méndez Ferrín que non aceptan esta orixe e sosteñen que se trata dunha manifestación do imperialismo estadounidense que impuxo o Halloween en todo o mundo, fronte aos que aceptan que efectivamente esta manifestación do día 1 de novembro veu dos EE.UU., pero nunha viaxe de volta, pois serían os emigrantes irlandeses os que levaran esa tradición a América durante o século XIX e principios do XX. Sexa como for, cada día se recupera en máis lugares a celebración do Samaín.

Desde o San Narciso pensamos que sendo sensibles coas nosas tradicións debemos ser fieis en primeiro lugar ás denominacións propias como a de Tempo de Santos ou Defuntos. Logo cremos que debería estar tan presente ou máis que a palabra cabaza outras denominacións como calacús, sendo esta denominación a referida a unha cabaza de grandes dimensións e máis propia das hortas de Galicia que a laranxa valenciana que compramos no super.

E xa postos a reivindicar produtos da terra botamos de menos a posta en valor da castaña neste tempo de magostos onde a castaña é símbolo do morto. Antigamente botábanse dende os campanarios das igrexas mamucas(castañas cocidas)ou tamén bullós ( asadas) para que os rapaces e maiores, que as apañaban, rezasen un noso pai pola salvación da ánima que representaba aquela castaña. Tamén era habitual realizar un magosto ao pé dos cemiterios onde antes se facía comida(comer cos defuntiños) cando non se deixaba (aínda se deixa) un prato na mesa baleiro e a mesa sen recoller tal día como hoxe para os defuntos da casa, comíase bacallau e de postre, sempre castañas.

Logo, estamos ou non estamos no país dos mortos?

Tras ler os textos e opinións resposta:

1- Que denominación cres que debemos utilizar para as celebracións tradicionais galegas destes días? Razoa a resposta con dous argumentos.

2- Que é un calacú? Que é unha mamuca?

3- O costume de tallar cabazas é tradicional en Galicia ou veu de fóra?

4- Que outros costumes tradicionais son propios do mes de Novembro no noso país?

5- Pregunta ao tesu maiores que costumes arredor do Día de Defuntos se facían non só nos cemiterios, indaga o que se facía tamén nas casas.
Comentarios (0) - Categoría: AS RAÍCES DA NOSA IDENTIDADE - Publicado o 29-10-2019 07:10
# Ligazón permanente a este artigo
Un traballo sobre a música en galego


Escollemos catro estilos diferentes de música en galego que nos gusten e catro grupos que os representen para realizar un pequeno traballo de investigación sobre a música en galego coa finalidade de coñecela mellor e divulgala entre os compañeiros/as. Podes escoller botándolle unha ollada, por exemplo, á páxina dos Premios Martín Códax da Música







Comentarios (0) - Categoría: MÚSICA EN GALEGO - Publicado o 22-10-2019 06:37
# Ligazón permanente a este artigo
Estereotipos e prexuízos


A modo de introdución: Sobre os estereotipos e práctica para identificar prexuízos lingüísticos.

Traballando sobre os prexuízos:
Comentarios (0) - Categoría: SOCIOLINGÜÍSTICA - Publicado o 17-10-2019 09:07
# Ligazón permanente a este artigo
26 de setembro Día europeo das Linguas

No Día Europeo Das Linguas imos comprobar que o uso do galego vén acompañado dun sentimento de liberdade. Nesta viñeta de Luis Davila, o debuxante faise eco dos versos de C. E. Ferreiro:

Lingoa proletaria do meu pobo
eu fáloa porque sí, porque me gosta,
porque me peta e quero e dáme a gaña
porque me sai de dentro, alá do fondo
dunha tristura aceda que me abrangue
ao ver tantos patufos desleigados,
pequenos mequetrefes sin raíces
que ao pór a garabata xa non saben
afirmarse no amor dos devanceiros,
falar a fala nai,
a fala dos avós que temos mortos,
e ser, co rostro erguido,
mariñeiros, labregos do linguaxe,
remo i arado, proa e rella sempre.



Eu fáloa porque sí, porque me gosta
e quero estar cos meus, coa xente miña,
perto dos homes bos que sofren longo
unha historia contada noutra lingoa.


Celso Emilio Ferreiro, Longa noite de pedra (1962)

O IDIOMA É A CHAVE COA QUE ABRIMOS O MUNDO



Analiza o contido deste poema convertido en canción:

O idioma é a chave
coa que abrimos o mundo:
o salouco máis feble,
o pesar máis profundo.

O idioma é a vida,
o coitelo da dor
o murmurio do vento
a palabra de amor.

O idioma é o tempo,
é a voz dos avós
ese breve ronsel
que deixaremos nós.

O idioma é un herdo,
patrimonio do pobo,
maxicamente vello,
eternamente novo.

O idioma é a patria,
a esencia máis nosa,
a creación común
meirande e poderosa.

O idioma é a forza
que nos xungue e sostén
se perdemos a fala
non seremos ninguén.

O idioma é o amor
o latexo, a verdade
a fonte da que agroma
a máis forte irmandade.

Renunciar ao idioma
é ser mudo e morrer
precisamos a lingua
se queremos vencer.

Manuel María. As rúas do vento ceibe (1979)

Cuestións sobre o poema:

- Que recursos literarios destacarías?

- Atendendo ao seu contido procura argumentos para explicar se corresponde a un momento de liberdade ou de escravitude para a lingua?


REMATAMOS OPINANDO

O galego ten unha historia moi especial que lle outorga un carácter de idioma de resistencia, que esixe dos seus usuarios un compromiso. O galego é unha lingua amiga da liberdade.

TI OPINAS:
NA SITUACIÓN DO GALEGO HOXE: PODE COMPETIR EN LIBERDADE?

COMPITE EN IGUALDADE OU POLA IGUALDADE?

Que é a diglosia? (Podes consultar para responder nos teus apuntamentos ou na páx. 19 do libro)

Pensas que o galego compite en pé de igualdade co castelán ou hai unha carreira de fondo con corredores que teñen ás súas costas distinta experiencia, recursos e prestixio?
Comentarios (0) - Categoría: LINGUAS DO MUNDO - Publicado o 25-09-2019 19:10
# Ligazón permanente a este artigo
O galego: Un sentimento de liberdade.
" O galego culto que hoxe se exprese en galego, por ese só feito demostra levar na alma un nidio sentimento de liberdade; un nobre afán de asolagar a súa intelixencia nas augas vivas do traballo enxebre, co fin de lles dar o tempero preciso para que poidan fecundar mortas terras, cheas de lixos de escravitude, trocándoas en viveiros de vizosa democracia.

...Eses que viven de costas ás orixes dificilmente poderán redimirse da servidume do mimetismo. Que cousa máis orixinal que a lingua dun pobo, xerada por accións e reaccións seculares entre o home e a Natureza, para facelo diverso no universo?
"


Antón Vilar Ponte, Pensamento e sementeira.

CUESTIÓNS:
1-Que relación ten a liberdade coa nosa lingua?
Para o autor falar galego representa un compromiso, por que?

2- Explica as metáforas contrapostas no texto a da liberdade e a da escravitude.

3- Como podes traducir coas túas palabras “redimirse da servidume do mimetismo”.

4- Por que parece tan importante ser orixinais no universo?

5- Ponlle ti un título a este texto.
Comentarios (0) - Categoría: UNIDADE CERO - Publicado o 23-09-2019 20:49
# Ligazón permanente a este artigo
A alba da liberdade
Comezamos o curso traballando nesta Unidade CERO sobre a Liberdade... xa o dicía a nosa Rosalía nun momento no que era difícil erguer a voz para falar da liberdade. Imos analizar a relación da liberdade coa lingua galega tomando como punto de partida este texto:

"Só cantos de independencia e liberdade balbuciron os meus beizos aínda que ao meu redor sentirá dende o berce xa, o ruido das cadeas que debían aprisionarme para sempre, porque o patrimonio da muller son as cadeas da escravitude.

Eu, sen embargo, son libre, libre como os paxaros, como as brisas, como os árabes no deserto e o pirata no mar. Libre é o meu corazón, libre a miña alma, e libre o meu pensamento que se ergue ata o ceo, e descende ata a terra, soberbio como Luzbel, e doce como unha esperanza.

Cando os señores da terra me ameazan cunha mirada, ou queren lixar a miña fronte cunha mancha de oprobio, eu ríome coma eles rin, e fago, en apariencia, a miña iniquidade máis grande cá súa iniquidade. No fondo, non obstante, o meu corazón é bo, pero non acato os mandatos dos meus iguais e creo que a súa feitura é igual a miña feitura, e que a súa carne é igual a miña carne.

Eu son libre. Nada pode conter a marcha dos meus pensamentos, e eles son a lei que rexe o meu destino”.


Preguntamos sobre este texto:

1- Rosalía quere explicar o sentir da súa poesía, fala de cantos de independencia e liberdade...Indica e explica a contraposición (tamén chamada antítese)que introduce no primeiro parágrafo do texto.

2-A seguir usa unha serie de comparacións. Enuméraas e explica a súa relación coa liberdade. Non esquezas de comentar tamén: soberbio como Luzbel e doce coma a esperanza.

3- Procura o significado das seguintes palabras : oprobio e iniquidade para redactar coas túas palabras o contido do terceiro parágrafo.

4- Despois de ler o texto e, en especial o último parágrafo, por que cres que é tan importante para Rosalía sentirse libre?


Para seguir coa reflexión sobre o ser humano e a lingua deixamos OUTROS TEXTOS A TER EN CONTA ANTES DE CONTINUAR:

Sobre as linguas e os seres humanos.

Sobre como poder ser verdadeiramente universais.

Sobre o dereito a ser diferentes.
Comentarios (0) - Categoría: UNIDADE CERO - Publicado o 22-09-2019 21:17
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal