Víchelo, miráchelo!



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO

UXÍO NOVONEYRA: POETA DO COUREL, POETA DE COMPOSTELA
UXÍO NOVONEYRA: POETA DO COUREL, POETA DE COMPOSTELA, POETA DO MUNDO

Caín as follas
sinto unha cousa
que se apousa en mín
e non me toca.

Chove pra que eu soñe.

Fala baixo a tarde
i o corazón sínteo.



Uxío Novoneyra(1930-1999) é o poeta do Courel, mais tamén de Compostela, é dicir de Galicia. Esta duplicidade faino poeta do rural e da paisaxe, pero tamén poeta social e urbano, cunha tendencia ineludible cara ao universal, pois como o camiño a Compostela, o poeta síntese no camiño do humanidade, poeta social por compromiso coa lingua propia, co home coa liberdade.

COUREL dos tesos cumes que ollan de lonxe!
Eiquí síntese ben o pouco que é un home…
Os Eidos.


1- Un home do COUREL (Biografía).

Uxío Novoneyra(1930-1999) é o poeta do Courel, mais tamén de Compostela, é dicir de Galicia. Esta dicotomía faino poeta do rural e da paisaxe, pero tamén poeta social e urbano, cunha tendencia ineludible cara ao universal, pois como o camiño a Compostela, el como poeta síntese no camiño do humanidade, poeta social por compromiso co home coa liberdade.


Os traballos e os días de Uxío Novoneyra from Coordinadora Galega ENDL on Vimeo.






2- Poeta consagrado: Os EIDOS e a poesía da metapaisaxe.
Que é a poesía da metapaisaxe?
Que cres quere dicir que Uxío é o "cantor dos tesos cumes courelaos":
Procura algún exemplo nos moitos textos da Exposición das Letras Galegas 2010 que visitaches.

Novoneyra, é un poeta que se recrea unha e outra vez no seu primeiro libro: Os Eidos (1955). Un poeta que fala da terra da paisaxe da natureza e do home fornte a ela. É tamén un poeta que nos anos 50 será colocado na nómina dos clásicos, e con 25 anos foi consagrado e coñecido en todo os ámbitos culturais, e impulsado por Galaxia e o Piñeirismo, como modelo de poetas que non viviron a guerra e falan de Galicia, que son a confirmación da renovación tras da guerra civil do 36 e en plena ditadura de Franco.



3- Poeta social: Do COUREL a COMPOSTELA.

Pero Uxío, en palabras de Emilio Insua, era un “espírito independente e singular, torceu a propósito o rumbo polo que eses sectores do Piñeirismo tiñan interese en que navegase sen se desviar…, mais o seu illamento no Caurel do 52-62 e a estadía en Madrid do 62 ao 66 determinaron a evolución persoal, estética e ideolóxica… o cantor dos tesos cumes courelaos, sen abandonar ese motivo recorrente e esencial na súa poesía abriu a partir de 1953 novos campos temáticos e formais… explorar os camiños do soño, a declarar a folga xeral contra da Historia e escribir contra a guerra de Vietnam, contra o poder, contra a Galicia atrelada, triste e calada á forza e, como non, unha identificación absoluta e militante coa causa do idioma”: A Fala é o único sitio onde seguen vivos os antepasados, dicía.

4- Poeta da Fala oriental. O compromiso coa Lingua.

Procura exemplos máis repetidos dos dialectalismo da fala oriental nos seus poemas.

5- Poeta existencial.

Que significa que Uxío é un poeta existencial?
Procura tamén varios poemas que conteñan esta temática.

6- Poesía intimista.
Podemos ver un poema aquí no blog Son de poetas

7- Poeta innovador e outras producións.

Os caligramas e o seu estilo cargado de espírito innovador.

Outras obras narrativas

8- O camiño do soños do poeta.

Dicía Novoneyra:
Grande é a soidade e por iso tamén grande é a tentación de pecharse a soñar. Ou de abrirse a soñar. E máis cando toda a segunda infancia, toda a adolescencia, toda a mocidade, “ as sete mocidades”, quedaron inscritas na Ditadura…

Xa está dito que soñar é crear. Máis cómpre reasumilo. Soñar é descubrir posibilidades certas. Case sempre soñamos posibles necesarios. Case nunca soñamos imposibles, aínda que só sexa por esa discreción que nos impón a Historia.
Posibles necesarios e difíciles. Difíciles só porque están en choque con intereses creados e coa simple inercia…

Un poeta pouco máis precisa se o alenta a plenitude interior. Se está ben asistido pola memoria individual, pola memoria colectiva, pola memoria profunda, polo soño do futuro, pola potencia da mocidade.

Os poetas gozamos e sufrimos dunha incurable mocidade. E máis se, por riba de todo iso, un ten un nó, o problema de pertencer a un pobo sen estado de patria-lingua ameazada. Entonces si que xa se xustifica toda a desmesura no soño e na renuncia por transformar o Mundo e salvar o Seu Común, o Noso Común.

Amais de estar posuído polo soño da plenitude humana e da liberdade, polo soño de cambiar o Mundo, un está secuestrado pola patria. E isto si que o pon en forte punto. E máis por tratarse dun poeta que é o ser máis dependente da propia Lingua.”




9- Novoneyra na literatura galega.

Uxío é o poeta de dicir moito coas menos palabras posibles, versos curtos, polisemánticos e cargados de suxestións. En Novoneyra encontraremos un poeta que soubo ir incorporando un gran número de recursos innovadores nos seus versos. As temáticas serán diversas: poemas da terra e da paisaxe, poesía social, poesía intimista e poesía existencial. Imos logo na súa procura.

ACTIVIDADES:
Procura realizar un esquema coas ideas centrais destes textos.






Comentarios (0) - Categoría: LETRAS GALEGAS - Publicado o 10-05-2010 06:52
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
Presentámonos cos maios
Estamos @s nen@s de 2º B
do Colexio San Narciso
a cantarlle a esta xente
que veu aquí sen compromiso.

Xa chegou o noso maio
pero está avergoñado
porque é novo en Marín
e comeza este ano.

Na alameda de Marín
non nos deixan patinar
porque están atropelando
aos vellos que están andando.

Os nenos do San Narciso
quereríamos cantare
unha copla ben bonita
para asi poder gañare.

Agora só falta que vos acomodedes
que agora imos comezar
esta copla coa que imos criticar.

Facendo barullo
imos criticar
aos políticos corruptos que están a gobernar

As bruxas e os demos
irán asustar
a todos eses mestres
que nos fan estudar.


No Eguren de Marin Os nenos do San Narciso
Aquí estamos a cantar
Dando remate o maio
Faremos un bo xantar.


Os nenos de Marin
Estamos a cantar
Veña a xente de fora
Que se queira apuntar.

Estamos os nenos de 2ªB
Do colexio San Narciso
A cantarlle a esta xente
Que ben sen compromiso.

E nos como todos anos
No lle imos a falar
E imolles cantar unhas coplas
Que todos van a flipar.

Albariño no Ribeiro
O Ribeiro no Salnés
Aquí parece que o mundo
Vaise poñer do revés.

É unha cesta curiosa
De acios tan pequeniños
Que para facer unha cesta
Compren mais de 100 racimos.

Os nenos do San Narciso
Imos hoxe a cantar
A decirlle a xente o
Que pasa no lugar.

Os nenos do San Narciso
Querévovos cantar
Unha copla ben bonita
Para asi poder gañar.




Xa chegou o noso maio
Pero está avergoñado
Porque é novo en Marín
Que comeza este ano.

Vimos todos a falare
Deses homes que gobernan
Porque están sempre falando
Van mandar todo a merda.


Tamen imos a dicirlles
que estedes tranquiliños
porque o prezo destes pisos
baixarán un pouquiño

Todos os amigos
Imos hoxe a cantar
arredor deste maio
que estamos a fabricar.

A neve este ano
chegou a Galicia
Para darnos a todos
Un pouco de Ledicia.

Un novo ano…
Marin faltaria mais!
Os nenos do San Narciso
Non escasamos xamais.

Todos escoitachedes
A noticia do volcán
Que nos deixou en terra
Sen podernos desprazar.

Houbo nenos no aeroporto
cansadiños de esperar
a que as cinzas do ceo
os deixasen marchar.

Tamén hai outra nova
Que ten que ver co Garzón
Un xuíz moi estimado
Queren metelo en prisión

Son moitos os que protestan
persoas sen condicóns
como meter nun cuarto
A un home que ten razón?




Con esta despedímonos
deixámosvos marchar
Que todo aquel que queira
vén aquí a disfrutar.

Que se achegue ao San Narciso
Se quere mellorar
Pero que teña coidado
Non o vaian a matar!


Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 21-04-2010 09:31
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
© by Abertal