Vicente Montoto, autoblografía


O mesmo mar
(A nevagación principia no capítulo I, ó que desde aquí chegas nun clic)

O meu perfil
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 ANTERIORES

A FORMACION ACTORAL
Vicente Montoto, nunha foto de Tatán, xaneiro 2011
EPILOGO PRIMEIRO

A FORMACION ACTORAL

A formación actoral pode ser regrada ou non, pero sempre é aconsellable. A escola, como xa se ten dito, non fai xenios da interpetación, pero axuda a descubrilos.

E fundamental, é manter a curiosidade por aprender sempre, por formarse permanentemente.

Transmitir o aprendido, o descuberto no exercicio do noso oficio, ten algo de obriga e tamén de necesidade. Pode facerse nos procesos de dirección dun espectáculo, ou tamén en cursos dirixidos a diversos públicos.

Nos meus obradoiros planifico o traballo en cinco eixos:
a) A relaxación.
b) O idioma do corpo e o ritmo.
c) A memoria sensitiva.
d) A improvisación
e) O texto.

Os cinco apartados teñen en cada sesión de traballo unha evolución paralela. Nalgúns casos eu doulle o título de “Curso pra desaprender teatro”. Trátase de descubrir algúns vicios, que pra moitos son “leis” herdadas de vellos mestres, e ver na práctica como afectan á calidade da interpretación.

As primeiras indicacións que eu dou os participantes son:
- Deixar os zapatos e a cabeza na taquilla.
- Prohibido facer “teatro”.
- Nin o noso traballo nin o dos outros é bo ou malo, pode ser interesante ou non, nada mais.

Todo é corpo

O noso corpo é a ferramenta central pró traballo actoral. A enerxía necesaria sen a que non pasa nada, ten como enemiga mortal á tensión. A relaxación prepáranos pra deixar fluir a enerxía.

O corpo ten unha linguaxe propia e moi rica nas súas relacións co espacio, con outros corpos, cos obxectos ou co ritmo. A sabeduría que o noso corpo acumula é inmensa.

A vista, o oído, o olfato, o tacto, o gusto, están gardados no noso corpo, alertas sempre a calquera estímulo. E seguen presentes no noso traballo interpretativo, nas cousas e nas xentes que vemos, oímos, cheiramos, tocamos ou degustamos, tamén en escena ou no plató. Cando desconectamos dos sentidos estamos facendo “teatro”.

O texto, cando existe, pra instalarse con éxito, precisa un corpo receptivo, alerta.



Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 11-02-2011 21:00
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
3 Comentario(s)
1 Me ha parecido muy interesante el prologo que nos has dejado por aqui, ya que se nota que l#blgtk08#as cosas estan bien hechas y no hay nada mejor para que la gente lo comprenda todo. Verdad?
Comentario por Prestamos Personales (09-11-2011 15:44)
2 Gracias polo teu #blgtk08#interese. Saúdos.
Comentario por Vicente (30-11-2011 21:43)
3 Très int#blgtk08#éressant
Comentario por doudou hippopotame musical (27-08-2013 17:27)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal
Hoteles Sierra Nevada