Viaxes O Lóstregho


Furancho Oficial de Cabañas & Catoira Travels
A partir deste santo día de Nadal do ano 2006 este vai ser o Furancho Oficial da xa célebre axencia de viaxes perralleiros Cabañas & Catoira Travels. Este e-zulo está especialmente deseñado para todos aqueles infelices ós que xa non lles carbura ben o 4 Latas, que xa están cansos de viaxar con AirZambia ou que levan toda a vida facendo auto-stop en carromato. Chegamos a un punto onde a xente moderna quere viaxes modernas, opinións modernas e visións modernas. Pois ben, para estes últimos non é esta páxina. Estes deben ir á páxina da COPE. Neste "fotolog" haberá fotos das nosas viaxes, comentando diferentes aspectos e anécdotas vividas. Recomendaremos lugares e esperamos que todo o mundo o pase ben e teña ganas de repetir a visita.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Cumbres borrascosas
Acabo de rematar a lectura da novela "Cumbres borrascosas" de Emily Brontë, en traducción de Carmen Martín Gaite. Teño moitas cousas que dicir sobre esta obra, así que irei despregando o meu argumentario.

Xa sei que algúns amigos meus que consideran que esta é a mellor obra da literatura mundial deixarán de falarme, pero non teño máis remedio que discrepar. Decepcionoume moito e xa cando ía polo medio tiña unha idea bastante aproximada do que ía suceder e xa supoñía o futuro sopor, pero estas cousas pasan.

Por que non me gustou? Lembroume demasiado ás novelas victorianas inglesas decimonónicas do estilo de Jane Austen (tamén lin algunha e me aburriu bastante). Eu xa sabía que a época viña sendo parecida, o ambiente similar, as tramas parecidas, pero tiña tan boa fama e prestixio esta obra, que pensei que as melloraría en moitos aspectos, pero non me transmitíu esa sensación.

Tampouco me gustou que as 400 páxinas de novela transcurriran entre dúas casas, uns 30 anos, e pouco máis de 7 ou 8 personaxes. Claro, como algúns ían morrendo, nunca había máis de 4 ou 5 activos. Así que a cousa ía facéndose moi repetitiva, moi endogámica, sempre as mesmas persoas falando dos mesmos temas, dándolle voltas, e voltas, e máis voltas sempre ao mesmo.

Outra cousa que me enerva deste tipo de novelas, bastante románticas (demasiado para o meu gusto), é que os personaxes son fisicamente moi febles e calquera molladura (nestas novelas case nunca para de chover) lles causa un catarro que lles dura seis meses, e grazas se non morren dun deles. Non sei como era o avance da medicina nese intre (parece que non demasiado) pero preocúpame que neste tipo de novelas tan "emotivas" todo o que lles pasa, incluso as inclemencias meteorolóxicas, lles afecta de forma tan grave somaticamente. A min dame que máis ben era a sensibilidade dos autores (principalmente autoras) a que creaba esa tendencia, pero a verdade é que cansa bastante. A persoa de saúde máis recia pode caer nas portas da morte polo disgusto máis simple ou polo accidente máis estúpido. Non parece nada crible.

O deseño dos personaxes, sendo algo mellor que noutras similares, tampouco me chamou demasiado a atención. Basicamente, case todos eles eran uns chalados, fanáticos, fillos de puta, caprichosos, ricos repipis, con moito egoísmo e moi pouco sentido común. E os que non eran así, rodeados desa fauna, como é lóxico, pouco duraban e o pasaban fatal. E se ademais, fas que toda esa fauna estea xunta toda a puta vida con múltiples mesturas consanguíneas entre as dúas familias protagonistas durante varias décadas, nada bo pode saír de aí, obviamente.

Para os que non coñezades a historia, resúmoa rapidamente.

Nunha zona rural e apartada do norte de Inglaterra, hai dúas mansións moi cercanas entre sí. Unha delas é "Cumbres borrascosas", onde vive a familia dos Earnshaw. O pai ten dous fillos que son Hindley e Catherine. E un día chega cun rapaz que recolleu nas rúas de Liverpool chamado Heathcliff, que é o personaxe arredor do cal xira toda a historia.

Na mansión cercana, a Granxa dos Tordos, vive a familia do maxistrado Linton (un pouco máis arriba na escala social), cos seus fillos Edgar e Isabella.

Pois ben, comezan as vodas entre eles, liortas entre irmáns, cuñados, sobriños, etc., a pesar da certa rivalidade e mala relación entre as familias, e xa vos podedes imaxinar o petate que se arma durante trinta anos, en que parece que case non teñen contacto con ningún outro ser humando doutro lugar.

Un gran amigo meu tenme falado moito desta novela, e unha das cousas que máis me chamou a atención foron as anécdotas que contou sobre o título. O orixinal é "Wuthering heights". Vén sendo un dialectalismo local que significa algo así como "os outeiros onde zoa o vento". Así que o de "Cumbres borrascosas" non se axeita moito ao orixinal. En primeiro lugar, non son cumios senón outeiros, simples colinas. E por outra banda, destacan porque zoa o vento, non polas treboadas. Segundo el, hai unha edición portuguesa titulada "O monte dos vendavais", que non sendo moi correcta, parece achegarse máis ao significado real.

Por outra banda, a música. Nas últimas décadas, varias cantantes de pop-rock, fixeron unha canción titulada "Wuthering heights" en homenaxe a esta obra. A primeira foi Kate Bush, e despois Pat Benatar fixo outra versión da canción da primeira.

Déixovos cun fragmento dunha versión cinematográfica de 1992 e tamén coa canción de Kate Bush.

Saúdos.







Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 19-04-2011 16:33
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
1 Comentario(s)
1 Ahahahaha. Crítica demoledora e sen piedade. Desde logo, non che g#blgtk08#ustou en absoluto, non nos ten porque gustara todos/as o mesmo...
Comentario por Doris Dei (16-05-2011 14:30)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0