Viaxes O Lóstregho


Furancho Oficial de Cabañas & Catoira Travels
A partir deste santo día de Nadal do ano 2006 este vai ser o Furancho Oficial da xa célebre axencia de viaxes perralleiros Cabañas & Catoira Travels. Este e-zulo está especialmente deseñado para todos aqueles infelices ós que xa non lles carbura ben o 4 Latas, que xa están cansos de viaxar con AirZambia ou que levan toda a vida facendo auto-stop en carromato. Chegamos a un punto onde a xente moderna quere viaxes modernas, opinións modernas e visións modernas. Pois ben, para estes últimos non é esta páxina. Estes deben ir á páxina da COPE. Neste "fotolog" haberá fotos das nosas viaxes, comentando diferentes aspectos e anécdotas vividas. Recomendaremos lugares e esperamos que todo o mundo o pase ben e teña ganas de repetir a visita.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

SUDOESTE DE FRANCIA: IPARRALDE e PIRINEOS (día 1)

Dedicamos o primeiro día da nosa expedición a coñecer a costa do País Vasco Francés. É curiosa esta última denominación. Francia ten fama de ser un país bastante centralista, non fomenta o máis mínimo xa non a autonomía das diferentes zonas, senón as linguas propias como o euskera aquí, o bretón na Bretaña, o occitano no surleste, o gascón (chamado aranés no Val d’Arán e oficial en Catalunya, que diferenza de trato). Pero non me consta que en ningún lugar oficial conste o nome de Pays Basque. Vese en rótulos e carteis, pero non nos oficiais. O mesmo que os nomes en euskera dos lugares nin carteis nesa lingua. Ao departamento que ocupa Iparralde chámanlle, se non lembro mal, Pirineos Atlánticos, e a verdade é que por aquela zona hai montañas, pero tampouco son nada “pirenaicas”, parece como se quixeran ocultar a riqueza histórica e diferencial do lugar.
Pois como dicía, íamos visitar a costa de Iparralde, e a verdade é que a franxa de terreo non é moi extensa, e hai gran densidade de poboación. Poderíamos enumerar, de norte a sur, Bayonne, Anglet, Biarritz, Bidart, Guéthary, Saint Jean de Luz, Ciboure, Socoa, Hendaye.... Pero obviamente, só puidemos visitar varias delas, concretamente Bayonne, Biarritz e Saint Jean de Luz e Ciboure (estas dúas están xuntas).
Antes de nada, comentar que as referencias previas que tiña eran que a mellor de todas era Bayonne (que está considerada a cidade máis vasca da zona), que toda a zona en xeral é bastante burguesa e o nivel de vida é bastante alto. Isto último non me facía moita gracia pero veremos en qué ficou todo.

Comezamos con Bayonne. En primero lugar debe dicirse que Bayonne, Anglet e Biarritz están pegadas, e que polo tanto forman unha “conurbación” chamada BAB duns 110.000 habitantes. Como efectivamente a zona é moi burguesa e non hai moitos edificios de vivendas, case todo son casas unifamiliares e chalets (algúns verdadeiramente impoñentes), esa poboación, que tampouco é tan grande, ocupa unha superficie considerable.
Bayonne é unha cidade chula, está na confluencia de dous ríos, o Adour (o principal, un dos eixos principais da zona), e o seu afluente o Nive, que vén dos Pirineos máis cércanos. Iso divide a cidade en tres zonas: Saint Esprit, a máis pequena ao norte, a Grand Bayonne que é a zona máis vella e máis grande tamén, e a Petit Bayonne que é a zona máis vasca (a zona máis vasca na capital máis vasca do Pays Basque, imaxinádeo). En todo caso, gustoume pero tampouco me marabillou, quedou eclipsada por algunha outra cousa que vimos despois.

A continuación marchamos para Biarritz. Os indicios non eran moi bos, xa que ten fama de ser unha cidade moi “pija”. Imaxinade como será, que foi o primeiro lugar de Europa onde se fixo surf, e alí é case unha relixión. O día era algo malo, estaba cuberto, e durante a comida nunha curiosa crepería aproveitou para chover bastante, tivemos moita sorte niso. Pero mira ti por onde, a min persoalmente, pareceume un lugar chulísimo. Iso si, se obviamos as mansións señoriais (quedan moi ben nas fotos, pero case prefiro non coñecer aos inquilinos) e todo iso. Pero está nun marco natural impresionante. Lembroume algo á praia do Sardinero en Santander, pero algo máis agreste no mar.

Nunha punta ten un faro enriba dun acantilado, que dá unhas vistas marabillosas da vila e do entorno. Na outra punta (aínda queda algo máis de vila para alá, pero este é o centro neurálxico) ten unhas rochas onde puxeron unha imaxe da virxe, con pasarelas para chegar a diferentes rochas, paisaxes de todo tipo. Entre elas varias praias, paseos, pequenos portos pesqueiros, etc.

Insisto, a min gustoume moito, pero centreime en mirar o mar e a fachada marítima, non me interesa demasiado a arquitectura do lugar e moito menos as xentes, cada un é como é.

E rematamos o día en Saint Jean de Luz (Donibane Lohizune), lugar onde xa estivera hai uns 10 ou 12 anos de xeito bastante casual. Recibiunos cunha chuvia intensa que durou tres minutos, e despois xa nos deixou tranquilos. Ten unha praia moi agradable, e é unha vila moi agradable, está ben. A desembocadura do río Nivelle sepáraa de Ciboure, pequena vila que está ao cruzar a ponte sobre o río. Pero penso que non me engaiolou porque ese día quedei fortemente impactado por Biarritz.

Collemos de novo a autopista que o día anterior nos fixera chegar a Lourdes e voltamos para casa xa pola noite.

Obviamente, a foto de hoxe é de Biarritz.

Saúdos. Viaxes O Lóstregho.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 03-08-2010 20:55
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal