Viaxes O Lóstregho


Furancho Oficial de Cabañas & Catoira Travels
A partir deste santo día de Nadal do ano 2006 este vai ser o Furancho Oficial da xa célebre axencia de viaxes perralleiros Cabañas & Catoira Travels. Este e-zulo está especialmente deseñado para todos aqueles infelices ós que xa non lles carbura ben o 4 Latas, que xa están cansos de viaxar con AirZambia ou que levan toda a vida facendo auto-stop en carromato. Chegamos a un punto onde a xente moderna quere viaxes modernas, opinións modernas e visións modernas. Pois ben, para estes últimos non é esta páxina. Estes deben ir á páxina da COPE. Neste "fotolog" haberá fotos das nosas viaxes, comentando diferentes aspectos e anécdotas vividas. Recomendaremos lugares e esperamos que todo o mundo o pase ben e teña ganas de repetir a visita.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

A febre do wolfram
O outro día fun ao Fórum Metropolitano para ver a proxeción dun documental organizada pola Asociación de Veciños Oza-Gaiteira-Os Castros.

Titulábase "A febre do wolfram", era galega, e de mediados dos 90. A calidade técnica non era moito, pero o tema é tan interesante, que aínda así veíase ben a gusto.

Basicamente o tema consiste en que o wolfram (tamén chamado tungsteno, co que estaba feito, por exemplo, o filamento das antigas bombillas incandescentes) foi un mineral moi importante nun breve período histórico, que coincidiu coa II Guerra Mundial, máis ou menos de 1940 a 1945.

Isto debeuse a que, por algunha razón, os alemáns (o resto de potencias non, non sei por que) o precisaban para facer proxectís que tiveran máis capacidade de penetración e destrución.

En España había bastantes minas de wolfram, pero as máis importantes estaban na Galiza, en lugares como Casaio (Valdeorras), Coristanco, Silleda, Carballo, etc. E durante eses anos moitas persoas desas zonas lanzáronse ao monte e perforaron minas para facerse ricos con ese mineral.

Pero rematou a II Guerra Mundial coa derrota de Alemaña (que tería pasado se ganan eles?), e todo ese negocio veuse abaixo. Agora poden localizarse as bocas das minas nalgúns lugares, e nalgúns sitios quedan restos dos barracóns e das instalacións mineiras. Hai anos fun a unha ruta de sendeirismo en Coristanco que pasaba por unha das minas máis grandes.

Saúdos.


Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 05-09-2018 21:41
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal