Viaxes O Lóstregho


Furancho Oficial de Cabañas & Catoira Travels
A partir deste santo día de Nadal do ano 2006 este vai ser o Furancho Oficial da xa célebre axencia de viaxes perralleiros Cabañas & Catoira Travels. Este e-zulo está especialmente deseñado para todos aqueles infelices ós que xa non lles carbura ben o 4 Latas, que xa están cansos de viaxar con AirZambia ou que levan toda a vida facendo auto-stop en carromato. Chegamos a un punto onde a xente moderna quere viaxes modernas, opinións modernas e visións modernas. Pois ben, para estes últimos non é esta páxina. Estes deben ir á páxina da COPE. Neste "fotolog" haberá fotos das nosas viaxes, comentando diferentes aspectos e anécdotas vividas. Recomendaremos lugares e esperamos que todo o mundo o pase ben e teña ganas de repetir a visita.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Música tradicional india con sittar
Hai uns días fun á Casa Tomada, na estación de trens da Coruña, para asistir a un evento que me chamaba moito a atención: un concerto de música tradicional india con sittar e percusión.

Os intérpretes eran Shahir Khan (sittar) e Vikas Tripathi (percusión), este último presentaba o acto falando nun castelán bastante fluído.

Non atopei ningún video con eles, pero se poñedes "sittar music" en Youtube, podedes atopar bastantes vídeos como este que vedes aquí, que amosan con bastante fidelidade o que vimos aquel día alí todas as persoas que fomos á Casa Tomada, que non fomos poucas.

Como vedes, a cousa consiste basicamente nuns "solos" bastante prolongados do sittar, que ten un son moi peculiar, pero que acaba resultando algo monótono (para o meu gusto), porque as pezas son tremendamente longas.

Non sabería dicir canto, pero eu estiven sobre hora e cuarto e xuraría que escoitei dúas cancións, pero polo comentario que fixo Vikhas, ao mellor eu marchei no medio da segunda, e só escoitei unha.

E como vedes, o sittar acompáñase dun instrumento de percusión que toca outra persoa, consistente en dous pequenos "bongos", un algo máis estreito e outro máis groso, que se tocan practicamente sen separar a palma da man da súa superficie. E non é raro que o percusionista estea media hora sen golpear os seus bongos.

Como conclusión, direi que o experimento estivo ben, comprobei (que era o meu obxectivo) en directo a sonoridade do sittar, pero o estilo musical decepcionoume. É unha sonoridade tremendamente alonxada das miñas (iso non é malo de por si), pero non conseguín engancharme á música, obviamente recoñecendo o tremendo virtuosismo dos músicos, que sempre é necesario pero non sempre garantiza que che guste o concerto.

Saúdos.


Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 24-11-2013 23:57
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal