Viaxes O Lóstregho


Furancho Oficial de Cabañas & Catoira Travels
A partir deste santo día de Nadal do ano 2006 este vai ser o Furancho Oficial da xa célebre axencia de viaxes perralleiros Cabañas & Catoira Travels. Este e-zulo está especialmente deseñado para todos aqueles infelices ós que xa non lles carbura ben o 4 Latas, que xa están cansos de viaxar con AirZambia ou que levan toda a vida facendo auto-stop en carromato. Chegamos a un punto onde a xente moderna quere viaxes modernas, opinións modernas e visións modernas. Pois ben, para estes últimos non é esta páxina. Estes deben ir á páxina da COPE. Neste "fotolog" haberá fotos das nosas viaxes, comentando diferentes aspectos e anécdotas vividas. Recomendaremos lugares e esperamos que todo o mundo o pase ben e teña ganas de repetir a visita.

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

A carreta pantasma
Hai pouco, veu actuar á Coruña a compañía galega de teatro "Berrobambán", coa contadora e actriz Paula Carballeira á fronte, que me gusta moito, e non o dubidei (creo que eramos unhas 15 persoas no Fórum Metropolitano, nada máis).

A obra titulábase "A carreta pantasma", e segundo ía contando a actriz na obra, trataba sobre unha lenda escandinava. A historia fora escrita por Selma Lagerlof (a primeira muller que levou o Premio Nobel de Literatura), e un cineasta sueco chamado Víctor Sjostrom dirixiu unha película en 1921 sobre esa mesma historia.

Todo isto, alternando de cando en vez imaxes desa película muda coa propia obra, fixo que pasáramos un rato moi agradable, e xa vedes que pouco fai falla para conseguilo.

A lenda sueca di que a última persoa que morre cada ano pasa a ser a persoa que conduce unha carreta pantasma que vai recollendo os mortos que se producen ao longo de todo o ano seguinte, ata que outro "morto" o releva. Na película, e polo tanto na obra de teatro, contábase a historia dun deses mortos concretos, que resulta bastante dramática.

Saúdos.


Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 11-11-2019 00:34
# Ligazón permanente a este artigo
Paul Álvarez Project
No mes de outubro cruceime varias veces co músico Paul Álvarez, un guitarrista coruñés que propón unha curiosa mestura de flamenco, jazz, rock e música negra. Primeiro o entrevistamos nun programa de radio e uns días máis tarde puidemos velo actuar no Baba Bar.

E teño que recoñecer que me gustou máis do que esperaba, a min, que son algo escéptico con case todo o que xira arredor do jazz. Animámosvos a coñecelo, por exemplo en Youtube.

Saúdos.


Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 11-11-2019 00:23
# Ligazón permanente a este artigo
Xurxo Mariño en "Para estar no mapa do mundo"
Hai unhas semanas comezou na Agrupación Cultural Alexandre Bóveda da Coruña un interesante ciclo de conferencias titulado "Para estar no mapa do mundo".

O ciclo abríase coa charla que a min me parecía máis interesante, basicamente porque a daba Xurxo Mariño, un divulgador científico de talla galáctica, que temos a sorte de que sexa galego.

Como xa vén sendo habitual nos últimos tempos, contou algunhas anécdotas sobre a viaxe arredor do mundo que fixo coa súa parella hai uns 5 anos. Pero é que é lóxico, pasáronlles tantas cousas naquel ano que estiveron de viaxe, que poderá pasar moito tempo contando historias da mesma, sobre todo coa súa grandísima capacidade de observación.

Xa non lembro case nada concreto do que contou aquela tarde, pero sei que o pasamos en grande todos os que estivemos alí.

Saúdos.


Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 11-11-2019 00:14
# Ligazón permanente a este artigo
Vacas, guerras, porcos e cregos, de Quico Cadaval
Hai unhas semanas, Quico Cadaval visitou de novo A Coruña, nesta ocasión para actuar el só no Fórum Metropolitano, que tiña unha moi boa entrada.

Non hai moito que dicir, simplemente outra demostración máis de que é mellor contacontos do país, e que é capaz de sacar petróleo de calquera historia ou feixe de historias.

Nesta ocasión estivo de novo centrado nas historias da súa terra, Ribeira. E falou dun personaxe mítico e fantástico, ao que denominou "O Ghacheiro", ou algo así, que nos fixo rir moito.

Saúdos.


Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 11-11-2019 00:09
# Ligazón permanente a este artigo
"Sabotage" de Alfred Hitchcock
Para variar, nesta ocasión poño o título dunha película que vin na súa versión orixinal, porque senón podería haber unha confusión que é moi habitual. De feito, esa confusión produciuse tamén no CGAI, lugar onde a proxectaron hai pouco.

Hai dúas películas de Alfred Hitchcock, incluso cercanas no tempo (só 6 anos de diferenza) que teñen títulos orixinais similares, e que na súa disparatada tradución ao español (nos diferentes países nos que se fala), provoca confusións de todo tipo.

En 1936 dirixiu en Gran Bretaña unha película titulada "Sabotage", que en España foi traducida como "Una mujer solitaria", e en Arxentina como "Sabotaje". É esta a que vimos aquela tarde.

En 1942 dirixiu xa en Estados Unidos unha película titulada "Saboteur", que se titulou aquí "Sabotaje". Entenderedes que a confusión non era utópica. No CGAI puxeron un cartel onde aclaraban que a que íamos ver era a primeira, e non a segunda, do cal se deduce que confusión había.

A película non está mal, pero presenta algunha situación curiosa que me chamou a atención (xa pasou case mes e medio, a ver se lembro todo).

Unha muller, efectivamente, que estaba "soa", volta para o seu país, despois de estar no estranxeiro. Volve co seu irmán pequeno e rexenta un pequeno cine de barrio. Dese país volve con ela un señor maior que casa con ela, pero máis que nada para sacar a familia adiante, non semella haber amor, senón cariño e afecto nada máis.

Pero este señor debe ter un pasado turbio, porque un policía está infiltrado de incógnito na froitería que está a carón do cine, porque sospeitan que o señor quere participar nalgún atentado terrorista.

E razón non lles falta, porque efectivamente é así. Pero o señor é avispado, porque detecta que está sendo vixiado e evita a súa participación directa no atentado con bomba que estaban planeando.

Pero aquí vén o xiro que me sorprendeu (ollo, spoiler): vendo que está terriblemente vixiado, non ten o máis mínimo escrúpulo en enviar coa bomba que recibiu na súa casa ao irmán pequeno da súa "esposa", para que o leve ao lugar onde debe estourar. Faille o encargo como se fora un recado calquera, sendo consciente de que a bomba está preparada para unha hora concreta, e que xa van xustos de tempo.

O rapaz fai o posible por chegar a tempo, pero a última parte do traxecto é en bus, e o tráfico vai moi lento, porque hai un desfile real polas rúas e non é doado pasar. E a bomba estoura no bus matando ao rapaz e algunhas persoas máis. Non chegou ao seu obxectivo pero o final parece aínda máis salvaxe.

Saúdos.


Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 10-11-2019 23:58
# Ligazón permanente a este artigo
Lúas de outono 2019
Un ano máis, no mes de setembro, o Teatro Rosalía encheuse para homenaxear a Manuel María, falecido nestas datas no ano 2004. É o evento que a súa Fundación bautizou como "Lúas de outono".

Nesta ocasión, a efeméride vestía de música, xa que cada ano se centra nunha ou varias artes diferentes. Os concertos foron os seguintes:

- Molime: se non lembro mal, un cuarteto de rapaces novos que musicaban poemas galegos. Non estivo mal, pero tampouco me entusiasmaron.

- Uxía Senlle: sempre unha garantía, aproveitando ademais que xa ten varios discos baseados en poemas de Manuel María.

- Miro Casabella: outro clásico, que nunca defrauda. Aínda que me pareceu velo máis vello que as últimas veces, o tempo non pasa en balde.

Saúdos.


Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 10-11-2019 23:39
# Ligazón permanente a este artigo
Festival Mar de Mares 2019

Un ano máis, a fantástica empresa de xestión cultural Crearte organizou na Coruña o Festival Mar de Mares, que congregou nesta última semana unha serie de interesantísimas actividades en torno ao mar.

Eu só puiden ir a tres, aínda que intentei ir a algunha máis, pero non foi posible:

- Charla de Karmenka, unha asturiana que é profesora de Matemáticas na Universidade de Salamanca, pero que leva moitos anos investigando nos glaciares e a súa velocidade de destrución. Presentounos unhas fotografías, vídeos e testemuñas moi interesantes. O vídeo que vedes é dela e de Adolfo Eraso, un químico e xeólogo español que foi quen a meteu nese mundo hai moitos anos.

- Charla de Cristóbal Serrano, un dos máis destacados fotógrafos da natureza do mundo, que sobre todo nos últimos anos, conseguiu algúns dos galardóns máis importantes no mundo da fotografía. Na dársena da Coruña estará visible durante varias semanas máis unha exposición con algunhas das súas mellores fotografías. Pero xa aviso que non está a que ilustra este artigo. Impresionante, con milleiros de flamencos rosas na desembocadura dun río (creo que dixo en África). Pero tamén digo que, sendo impresionantes as súas fotografías, o seu discurso cansoume un pouco, pareceume demasiado comercial, adornábao demasiado.

- Mesa redonda con escritores galegos falando sobre o mar e a influencia na súa vida e obra. Moderada por Xurxo Souto, contou con María Canosa, Marta Dacosta e Xosé Iglesias.

Tamén intentei ir a unha sesión de "Big Van Ciencia", os monologuistas científicos. Pero había unha cola moi longa de xente, e non puideron entrar todos, porque o evento era na Fundación Paideia, e alí non cabe moita xente, haberá unhas 60 butacas, como moito. En calquera caso, eu xa os vin algunha vez, e nun acto do ano pasado neste mesmo festival, tamén actuaron algúns deles, así que tampouco foi tanta pérdida.

Saúdos.


Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 22-09-2019 23:07
# Ligazón permanente a este artigo
Libertador
Hai unhas semanas botaron na 2 unha película sobre un tema que me parece moi interesante, a vida e obra de Simón Bolívar.

A película titúlase "Libertador", é de 2013, parece unha coprodución entre Venezuela e España, foi dirixida por Alberto Arvelo e protagonizada por Edgar Ramírez. A cuota española máis visible é a actuación de Imanos Arias facendo o papel do virrei español, ou algo similar.

Pois nada, serviume para achegarme un pouco a esta interesante figura, que tamén debeu ser moi controvertida porque había moita división nas súas tropas e moitos egos que alimentar. Non resulta moi doado entender como puido saír adiante o proceso descolonizador e de independencia de América do Sur. Incluso é controvertida a súa morte, porque a versión oficial di que morreu de tuberculose, pero hai outras versións que di que foi envelenado por algúns dos seus rivais.

Saúdos.


Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 21-09-2019 11:31
# Ligazón permanente a este artigo
6ª Feira da Cervexa Artesá
Hai un par de semanas tivo lugar unha edición máis da Feira da Cervexa Artesá da Coruña, que sempre se celebra na Praza da Fariña, agás un ano que foi en Méndez Núñez.

Nun entorno tan acolledor e fermoso como ese, non é difícil pasalo ben cos amigos, tomando algunhas das cervexas que se ofrecen nos diferentes postos.

O grupo no que me atopaba tomou 3 ou 4. Lembro que a primeira foi a Brugse Zot (que non me soa que sexa artesá en absoluto), que aviveceu a nosa pequena nostalxia pola cidade belga de Bruxas, que visitamos un par de meses antes e nos namorou.

As outras tres que probamos foron galegas:
- Ale Alé, de Uxes (Culleredo)
- A Cova da Serpe (Outeiro de Rei)
- One Beer (Sanxenxo)

Volveremos o vindeiro ano, se nada o impide.

Saúdos.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 21-09-2019 11:11
# Ligazón permanente a este artigo
Tres segundos (Going Vertical)
Estes días comezou o Mundial de Baloncesto 2019 en China, e na cadea de televisión española que bota os partidos, decidiron proxectar unha película rusa sobre baloncesto que foi un bombazo nese país o ano pasado, cando se estreou.

En español titulárona "Tres segundos" ¿¿¿???, e en inglés parece que é "Going vertical". Busquei en Youtube e non atopei demasiadas referencias que non sexan en ruso, así que case prefiro pasar do título.

Conta a xesta do baloncesto ruso, que gañou contra pronóstico a final da Olimpiada de Munich en 1972 contra Estados Unidos, que obviamente estaba imbatida dende que comezaran ese tipo de competicións. Nun dos vídeos que vos poño vense as imaxes reais dos últimos tres segundos de partido, que foron especialmente polémicos.

Polo que estiven lendo nalgures, a película emocionou moito en Rusia (aínda que debería emocionar a nostálxicos do imperio soviético, máis ben) pero ten algunhas trampas dramáticas para darlle máis peso á historia.

En primeiro lugar, o adestrador elixido tiña un fillo en cadeira de rodas, e estaba xuntando cartos para operalo no estranxeiro, e algúns "do partido" lle botaban en cara por que quería levalo ao estranxeiro se a URSS tiña os "mellores médicos do mundo". Iso parece que era certo, xa non sei se o que sucede na película con respecto a isto tamén o é. O adestrador anterior, o mítico Alexander Gomelski, foi destituído porque perdera os últimos campionatos contra os estadounidenses (ou sexa, o mesmo que lle pasaba a todos os demais) e os soviéticos non podían permitir as derrotas. Así que o seu reto era moi ambicioso.

Por outra banda, ao facer a selección de xogadores, quitou a algúns que eran considerados intocables, e incluíu a outros cos que non se contaba demasiado. Ao final a selección soviética estaba formada por rusos, lituanos, georgianos, bielorrusos, ucranianos, etc. Así que os rusos actuais ao mellor non deberían sentirse tan identificados.

Comezou a adestrar utilizando métodos americanos e a xogar utilizando algúns dos seus esquemas, como os cambios continuos, que tiñan algo desconcertados aos seus xogadores, sobre todo os que se consideraban estrelas.

Outro dos puntos fortes da película xira en torno a Alexander Belov, o mellor dos seus pívots. El sabía que tiña unha doenza, que lle producía mareos e desmaios. Estando de xira por Estados Unidos (na película) tivo outra crise e estiveron a punto de perdelo. Na película, o adestrador usa os cartos que estaba aforrando para curar ao seu fillo para que o atendan en América e se salve. Algúns dos mellores xogadores acaban enterándose neses días desa fermosa acción. Polo visto, unha das polémicas da película di que Belov estaba enfermo, pero que aínda non se detectara nese momento, así que iso inventouse para darlle maior peso emotivo. O caso é que morreu en 1978, só 6 anos máis tarde, desa doenza (na realidade).

A estrela do equipo era Sergei Belov, case imparable, incluso para os americanos. Nun partido contra equipos de universitarios americanos, sufre unha leve lesión de xeonllo, e ve como o equipo contrario resolve eses problemas cunhas inxeccións que se poñen no momento (supoño que será o que se di "infiltrar"). Pídelles ese material e cédenllo sen problema (na película, claro, na realidade non o sei).

E todo o rollo é para chegar á final e ganala de forma épica. Sinto o "spoiler", pero a polémica foi nos últimos 3 segundos. Cando faltaba ese tempo, un americano puxo o 49-50 no marcador cuns tiros libres. Os rusos sacaron e fallaron, pero reclamaron, porque o adestrador pedira tempo morto para preparar a última xogada, e na mesa non lle fixeron caso. Volveron sacar e volveron a fallar, pero houbo que repetir o saque porque o reloxo non se puxera en marcha. E á terceira foi a vencida, houbo un pase que cruzou toda a cancha, chegou a Alexander Belov, e meteu a canasta.

Os americanos protestaron, pero non se aceptaron. Negáronse a coller as medallas, que siguen en Suíza, no Comité Olímpico Internacional.

Saúdos.





Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 01-09-2019 23:08
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal