VERBA VOLANT



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Contando a Prometeo III

A derradeira das viñetas deberedes facela vós, despois de reconstruír o mito en función do narrado na aula e das viñetas destas tres entradas. Teño a Esperanza de que o fagades ben.
Categoría: 4ºB 08/09 - Publicado o 18-11-2008 07:44
# Ligazón permanente a este artigo
Contando a Prometeo II
Categoría: 4ºB 08/09 - Publicado o 18-11-2008 07:43
# Ligazón permanente a este artigo
Contando a Prometeo

Trátase dunha actividade para recrearse reconstruíndo un mito tan coñecido como o de Prometeo. Estamos a traballar coa creación do home na mitoloxía grega e este é un dos mitos máis representativos.
Categoría: 4ºB 08/09 - Publicado o 18-11-2008 07:42
# Ligazón permanente a este artigo
A HISTORIA DAS LETRAS.


Pictograma: Nun diagrama que utiliza imáxenes ou símbolos pra mostrar datos pra unha rápida comprensión. Nun pictograma, se utiliza una imaxen o un símbolo pra representar unha cantidade específica.


Ideograma: Imaxen convencional ou símbolo que representa un ser o unha idea, pero non palabras ou frases fixas que os signifiquen.



Xeroglificos: Combinación de silabas e letras en que as palabras se representan con figuras ou símbolos.


Silabarios: Sistema de signos pra escritura no que cada grafía representa unha sílaba.



Alfabeto: sistema de signos pra escritura no que cada grafía representa un fonema. Conxunto de símbolos o signos convencionais utilizados nun sistema de comunicación.

GRISEL SANTIAGO GARCIA


Categoría: 4ºB 08/09 - Publicado o 13-11-2008 10:25
# Ligazón permanente a este artigo
TITÁNS E TITÁNIDES

Segundo a “Teogonía” de Hesíodo, Uranus, o Deus do ceo, enxendrou xunto a su nai,Xea, a Deusa da Terra, dos Titanes e as Titánides, dos Cíclopes e dos Hecatónquiros.

Os Titáns, guiados por Cronos, destronaron y mutilaron a Uranus. A súa sange fecundou de novo Xea que deu orixen ás Erinias, ou ás Furias, que serían as encargadas de vengar os parricidios e certos crímenes.
Os Titáns son doce: seis homes (Titans): Océano, Ceo, Crío, Hiperión, Jápeto e Cronos; e seis mulleres (Titánides): Febe, Mnemósine, Rea, Temis, Tetis e Tea. A meudo chamados os antigos deuses, foron durante moito tempo os donos supremos do universo.
Algúns dos Titans e Titánides máis importantes:
Cronos: Fillo último dos doce titans. Cronos foi o único que acudiu a chamada da sua nai, cando Gaia, para por fin a su propia exclavitud, decidiu revelarse contra Uranus. Cronos revelouse contra seu pai, decapitouno, excluiuno do poder e apoderouse da sucesión.

Dende ese momento instalase no goberno do mundo a raza dos Titans. Cronos, coa súa irmá Rhéa, terá seis nenos: tres nenas (Hestia, Déméter, Héra) e tres nenos (Hadès, Poseidón y Zeus). Pero Cronos, por medo a ser destronado por un dos seus fillos, comíaos a todos eles dende o mesmo momento do nacemento. Excepto Zeus que escapou e que máis tarde ó destronaría obligándolle a vomitar aos seus fillos.

Océano: O maior dos Titans, Océanos, non debe ser confundido con Pontos, o deus do Mar. Océano representa, máis alá do mar..

Jápeto: Segúndo a Ilíada de Homero, Jápeto foi precipitado ao Tartaro no momento da guerra dos Titans contra Zeus.

Hiperión: "o de arriba, o que mira dende arriba". Unido con su hermana Tea, tendrá de ella tres niños: Hélios (el Sol), Séléné (la Luna) y Eôs (la Aurora). Muchas veces se confunde a este Titán con el sol.

Rea: "a dos belos cabelos" Despois da castración do seu pai Uranos, unese ao seu irmán Cronos. Ambos gobernarán o mundo.

Temis: As veces confundese coa súa nai,Xea, xa que como ela, é unha divinidade nutricia e profética. Deusa da xustiza e que encarna a ley, foi a segunda esposa de Zeus. De este matrimonio naceron tres Horas: Eunomia (a Disciplina), Diké (Xustiza) y Eirene (a Paz); e os tres Moiras: Cloto, Laquesis e Átropos.

Mnémosine: Ela é a deusa da Memoria y foi considerado moito tempo como a sola que controla o desarrollo do tempo. Esposa de Zeus compartiu seu leito nove noites consecutivas e así engendróu as noves musas.

Febe: “a da coroa de ouro”. Esposa do seu irmán Ceo. Ela diulle as dúas mozas: Asteria e Leto. Na terra recibían os nomes de Diana o Delia, no ceo dabaselle o nome de Lua o Febe.Chamabanlle Lua porque aparecía representada cunha media lúa na sua frente
Tetis: Unese co seu irmán Océanos o maior dos Titans. Ela porá no mundo os tres mil ríos e as tres mil ninfas das augas (Oceánides). Do seu neto Atlas, Tetis concebirá á ninfa Calipso, personificación das profundidades marinas.
Adrian Davila Abal
Categoría: 4ºB 08/09 - Publicado o 13-11-2008 10:08
# Ligazón permanente a este artigo
Cuestionario sobre a xeografía da GRECIA ANTIGA
O Espazo, a Historia e a Lingua da Grecia Antiga.

Imos polo primeiro dos apartados relacionado coa XEOGRAFÍA:

1- Cal é a orixe do nome de Grecia? Pero cal era o nome que lle daban ao seu país os propios gregos? Que sabes da orixe deste outro nome?

2- En cantas partes dividimos tradicionalmente a Grecia Antiga? Podes consultar o libro de clase.

3- Indica unha cidade importante para cada unha das partes nas que antes dividiches a Hélade?

4-Cres que é certo que Grecia é o segundo país máis montañoso de Europa? Razoa a resposta.

5- Cres que é certo que hai máis de 3000 illas de moi diverso tamaño que pertencen hoxe ao territorio de Grecia? Razoa a resposta.

6-Utilizando un mapa mudo coloca nel as seguintes cidades e montes da Grecia Antiga:
Atenas, Esparta,Troia, Mileto, Micenas, Cnosos, Olimpia, Delfos, Tebas.

Monte Olimpo, Monte Ida, Monte Parnaso, Monte Taigeto.

7- Volvendo a usar o mapa anterior coloca agora os nomes das seguintes rexións,illas e mares (usa neste caso as maiúsculas):
ÁTICA, LACONIA, CRETA, MACEDONIA.
EUBEA, ILLAS CÍCLADAS, RODAS, ÍTACA,LESBOS.
MAR EXEO, MAR XÓNICO.


8- LÉXICO: Agora tendo en conta que mar en grego é "thalassa", que "oros" é montaña, que "nesos" significa illa e que o río en grego dicíase "potamos", intenta explicar o significado das seguintes palabras compostas de orixe grega e que están relacionadas coa xeografía grega unha vez que sabes o que significa un dos seus étimos:

-Polinesia:

-oroxénese:

-hipopótamo:

-Mesopotamia:

-Melanesia:

-talasocracia:

-Micronesia:

-talasoterapia:

-orografía:

-Dodecaneso

-orónimo:

9-Copia o mapa máis grande que aparece na entrada antes dita no departamento de Clásicas e realiza esta actividade:
No mapa de Europa e o Mediterráneo coloca o máis certeiramente posible os seguintes conceptos relacionados coa xeografía da Antiga Grecia:

-Magna Grecia, Grecia Septentrional, Peloponeso, Espóradas, Chipre, Grecia de Asia Menor, Xonia, Cirene e Sicilia.

Aquí tedes unha descrición da antiga Hélade en video:




Categoría: GRECIA - Publicado o 12-11-2008 21:24
# Ligazón permanente a este artigo
A TITANOMAQUIA

Na mitoloxía grega, a Titanomaquia (en grego antigo Τιτανομαχία Titanomakhía, ‘Guerra dos Titáns’) foi a serie de batallas libradas durante uns imprecisos trescentos anos entre as dúas razas de deidades moi anteriores á existencia da humanidade: os Titáns, loitando dende o monte Otris, e os Olímpicos, que chegarían a reinar no monte Olimpo. É coñecida tamén como a Batalla dos Titáns o a Guerra Titánica. É confundida por algúns autores (como Ovidio) coa Xigantomaquia a pesar das múltiples diferenzas entre ambas.
Os gregos da idade clásica coñecían varios poemas sobre a Titanomaquia. O principal de eles, e o único que se conservou, era a Teogonía atribuida a Hesíodo. Un poema épico perdido titulado Titanomaquia e atribuido ó bardo cego tracio Tamiris, á sua vez unha personaxe lexendaria, era mencionado de pasada no ensaio Sobre a música unha vez atribuido a Plutarco. Os Titáns tamén xogaban un papel prominente nos poemas atribuidos a Orfeo. Aínda que só se conservan fragmentos dos relatos órficos, revelan interesantes diferenzas coa tradición hesíodica.
Estes mitos gregos da Titanomaquia caen dentro dunha clase de mitos similares presentes en Europa e Oriente Próximo, onde unha xeración do grupo de deuses enfróntase aos dominantes. Ás veces estes son suplantados. Outras os rebeldes perden e son totalmente apartados do poder ou ben incorporados ó panteón. Outros exemplos serían as guerras dos Aesir cos Vanir e os Xotunos na mitoloxía escandinava, o épico Enuma Elish babilónico, a narración hitita do «Reino do Ceo» e o escuro conflito xeracional dos fragmentos.
Os Olímpicos, guiados por Zeus, declararon a guerra á anterior xeración de deidades, os Titáns. Éstes foron encabezados por Crono e incluían a Ceo, Crío, Hiperión, Xápeto, Atlas e Menecio. Os Olímpicos eran guiados por Zeus e incluían a Hestia, Hera, Deméter, Hades e Poseidón. Probablemente Estixia e os seus fillos tamén loitaron no bando dos Olímpicos. Ademáis, os Hecatónquiros e os Cíclopes, que foran enxaulados por Crono, axudaron ós Olímpicos. Decía que os Hecatónquiros axudaron ós Olímpicos arroxando enormes pedras ós Titáns, de cen en cen. Os Cíclopes axudaron fabricando as famosas armas de Zeus, os raios, o tridente de Poseidón e o casco de Hades.
Lograda por fin a victoria tras toda unha década de guerra, os Olímpicos divideron o botín entre eles, outorgando o dominio do ceo a Zeus, o do mar a Poseidón, e o do inframundo a Hades. Procederon entón a encerrar ós derrotados Titáns no Tártaro, as máis fondas profundidades do inframundo. Porén, dado que durante a guerra Océano e as Titánides, é dicir, Tea, Rea, Temis, Mnemósine, Febe e Tetis, permaneceron neutrais, no foron castigadas por Zeus. Algúns outros titáns que non foron encerrados no Tártaro foron Atlas, Crono, Epimeteo, Menecio e Prometeo. Zeus deu a Atlas un castigo diferente: Urano, o ceo, case se derrubara sobre a terra, Xea, trala guerra debido á enorme loita ocorrida baixo el, polo que Zeus dispuxo que Atlas suxetase os ceos por toda a eternidade. Epimeteo, Menecio e Prometeo cambiaron de bando e axudaron a Zeus na guerra, polo que non foron castigados. Crono logrou fuxir trala guerra, evitando así ser encerrado no Tártaro (aínda que segundo Hesíodo sí foi encerrado). Os Hecatónquiros quedaron montando garda sobre os prisioneiros.

Alejandro Roldán Fraga
Categoría: 4ºB 08/09 - Publicado o 10-11-2008 11:03
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal