VERBA VOLANT



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Os deuses e os seus atributos: Ares
Símbolos

Ares tiña unha cuadriga tirada por catro sementais inmortais con bridas de ouro que respiraban lume.Entre os demais deuses, Ares era recoñecido pola súa armadura de bronce e pola lanza que blandía en batalla. Os seus paxaros sacros eran as lechuzas, os paxaros carpinteiros e especialmente os voitres. Segundo as Argonáuticas os paxaros de Ares (Ornithes Areioi) eran unha bandada de paxaros cuxas plumas podían lanzar como dardos e que gardaban o altar que as amazonas dedicaron ao deus nunha illa do mar Negro. O seu animal favorito era o can.
Na arte grega clásico os seus atributos usuais eran un casco crestado e unha lanza coa cal derrotaba facilmente



Na mitoloxía grega, Ares considérase o deus olímpico da guerra, aínda que é máis ben a personificación da forza bruta e a violencia, así como do tumulto, confusión e horrores das batallas, en contraposición á súa medio irmán Atenea, que representa a meditación e sabedoría nos asuntos da guerra e protexe aos homes e as súas habitacións dos seus estragos. Os romanos identificáronlle con Marte, deus romano da guerra e a agricultura (ao que herdaran dos etruscos), pero este gozaba entre eles de moita maior estima.
Represéntaselle como fillo de Zeus e Hera, aínda que existe unha tradición posterior segundo a cal Hera concibiuno ao tocar unha determinada flor, no que parece ser unha imitación da lenda sobre o nacemento de Hefesto, e é recollida por Ovidio. Tamén existe unha lenda similar sobre o nacemento de Eris, deusa da Discordia. O seu lugar de nacemento e auténtico fogar estaba situado lonxe, entre os bárbaros e belicosos tracios, e a el fuxiu cando foi descuberto deitándose con Afrodita.
Os helenos sempre desconfiaron de Ares, quizá porque nin sequera estaba influenciado polo espírito de pertencer a un bando, senón que ás veces axudaba a unha parte e ás veces á outra, segundo ditábanlle as súas inclinacións. A súa man destrutiva víase mesmo tras os estragos provocados por pragas e epidemias. Este carácter salvaxe e sanguinario de Ares facíalle ser odiado por outros deuses, incluídos os seus propios pais
«Ares» foi tamén un adxectivo e epíteto na época clásica: eran comúns os títulos Zeus Areios, Atenea Areia e mesmo Afrodita Areia

Castro Collazo,Rodrigo 4ºa
Comentarios (0) - Categoría: 4º 2010-2011 - Publicado o 20-10-2010 22:21
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal