VERBA VOLANT



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

HÉCUBA E CASANDRA

CASANDRA

Casandra foi filla de Príamo e Hécuba, os reis de Troia. O seu irmán xemelgo é Heleno. Cando ambos naceron, deuse unha gran festa no templo de Apolo, a certa distancia de Troia.

Á noitiña todos marcháronse, esquecendo aos nenos no templo, pois os reis pensaron que os levaban os seus criados, e os criados crían que os levaban os reis.

Ao día seguinte descubriuse o erro, e ao ir recollelos ao templo atopáronos durmidos, mentres dúas serpes pasábanlles a lingua polos órganos dos sentidos, para purificarlos. Ante os berros dos aterrados reis os réptiles retiráronse aos loureiros sagrados do recinto, as árbores do Deus. A purificación das serpes concedeulles aos nenos o don da profecía.

HÉCUBA
Na mitoloxía grega Hécuba é a segunda esposa de Príamo, rei de Troya e un dos personaxes da Ilíada. Trátase da filla de Dimas, rei de Frigia, segundo esta obra, aínda que tamén lla considerou filla de Sangarios e da ninfa Evagora.

Hécuba tivo de Príamo unha abundante descendencia que segundo as fontes vai desde os 14 fillos que lle dá Apolodoro aos 50 que propón Eurípides, pasando polos 19 da tradición máis estendida. Os seus fillos foron:
fillas: Creusa, Laodice, Polixena, e Casandra.
fillos: Héctor, Paris (Alexander), Deiphobus, Heleno, Pammon, Polites, Antiphus, Hipponous, Polidoro e Troilo.

Cando ela estaba embarazada de Paris, soñou que "daba á luz a un facho que prendía toda a cidade en chamas". Cando Paris, naceu, foi abandonado polo pastor real, Agelaus, no Monte Ida durante 5 días e ao regresar atopouno aínda con vida.

O vello pastor tivo criouno coma se fose o seu propio fillo.

Hai algunhas historias que din que Príamo e Hécuba mantiveron o nacemento de Paris en segredo, e que Príamo recibiu a noticia de que un neno nacido nese día sería o culpable da caída de Troia. Como resultado diso, Príamo ordenou a execución da súa irmá, Cilla, e do seu fillo, Munippus.

Hécuba mandou a Polidoro, o seu fillo menor, a Tracia para que fuxise da guerra que se aveciñaba. Durante a guerra, Polidoro foi coidado polo rei daquel lugar.

Outra aparición de Hécuba é no medio da guerra cando defende a Helena coa axuda de Príamo.
Desde os muros de Troia, Hécuba observa como se queima a cidade e o asasinato dos seus fillos.

Logo da guerra de Troia, de queimar a cidade e matar ao seu rei Príamo, os gregos converteron a Hécuba na súa escrava, correspondendo no reparto á parte de Odiseo.

Embarcada xunto a outros escravos, chegou a Tracia, onde descubriu que o rei Poliméstor matara a Polidoro para apoderarse dos bens que trouxera.

Hécuba vingouse sacándolle os ollos e matándolle xunto a dous dos seus fillos.

Sobre a súa morte existen tres versións: a primeira, que se suicidó por desesperación saltando pola borda do barco de Ulises, a segunda, que os gregos asasinárona apedreándola por matar a Poliméstor, e a terceira, que a metamorfosearon nunha cadela os deuses ao escoitar os seus aullidos pola morte dos seus fillos.

Xeralmente dise que Casandra recibía a súa inspiración de Apolo, que tomaba posesión dela para profetizar no seu delirio.

Heleno era arúspice, adiviñando o provir por medio das entrañas dos animais.

Doutra banda unha lenda di que Casandra recibiu este don directamente de Apolo, quen lle ofreceu ensinarlle a arte da adivinación se ela aceptaba deitarse con el.

Casandra aceptou, pero cando Apolo esixiu que cumprise a súa parte do trato ela negouse, pois desexaba conservarse virxe.
Apolo enfureceuse, pero como non podía retirarlle o coñecemento do futuro cuspiu na súa boca, condenándoa a que ninguén crese as súas profecías.

As profecías de Casandra referíanse principalmente a Troia. Foi ela quen predixo que o mozo Paris, quen se presentou na cidade para unhas competicións, traería a desgraza aos troyanos.

Estaba a piques de lograr a súa morte, pero recoñeceu finalmente nel ao seu irmán, que fora separado da súa familia ao nacer cando un oráculo revelou que sería causante da destrución de Troia. Ao coñecerse a súa identidade foi recibido con alegría por Príamo e Hécuba, os seus pais.

Cando Paris viaxou a Grecia e raptou a Helena, esposa de Menelao, para levala a Troia como a súa muller, foi tamén Casandra quen vaticinou que este acto acarrexaría a destrución da cidade, mais pola maldición de Apolo ninguén lle creu. Pouco despois iniciabase a Guerra de Troia.

Na guerra o primoxénito dos reis, Héctor, quen era o gran heroe de Troia, foi morto por Aquiles, quen atou o corpo ao seu carro de guerra.

Príamo sae a solicitar ao heroe grego a entrega do corpo do seu fillo. Cando regresa, foi Casandra a primeira en adiviñar que traía consigo o corpo de Héctor, o seu irmán.

Ao achegarse o final da guerra, os gregos abandonaron o campo, deixando un xigantesco cabalo de madeira como homenaxe a Troia. Os troianos estaban aliviados e felices polo fin das batallas, e quixeron introducir o cabalo á súa cidade.

Casandra opúxose enérxicamente, apoiada polo sacerdote Laocoonte. Casandra repetía que o cabalo estaba cheo de guerreiros gregos e predixo o destino das mulleres de Troia capturadas polos gregos, pero ninguén creu nas súas palabras.

Cando Laocoonte morreu cos seus fillos ao tratar de salvalos dunhas serpes xurdidas do mar, os troianos creron que fora castigado por opoñerse a recibir o agasallo dos gregos.

Introduciron o cabalo na cidade, e na noite os gregos que estaban ocultos no seu interior lograron abrir as portas de Troia aos exércitos de Grecia.

Durante o saqueo da cidade Casandra refuxiouse no templo de Atenea, aferrándose á estatua da deusa. É capturada por Ayax, pero este fixo que a estatua tambaleásese sobre a súa base.

Este sacrilexio moveu aos gregos a xulgar a Aiax e condenalo a morte, pero el refuxiouse no mesmo templo.

Casandra foi entregada a Agamenón, rei de Micenas,
quen a tomou como concubina e procreou nela dous xemelgos, Telemaco e Pélope.

Cando puxo pé en Micenas, Casandra pronunciou a súa última profecía, dicindo que a súa morte tería dúas filos. Agamenón estaba casado con Clitemenestra, irmá de Helena.
Cando Agamenón regresou á súa patria con Casandra, Clitemenestra enfureceuse de celos, e na celebración da vitoria ao regreso asasinou a Agamenón e a Casandra cunha machada.

Paula GARCÍA AREA



Tras escoitar esta canción de Ismael Serrano podemos indagar sobre a figura mitolóxica da épica á traxedia.

Categoría: ÉPICA - Publicado o 07-02-2009 09:29
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
© by Abertal