VERBA VOLANT



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

SOBRE AS NUBES DE ARISTÓFANES
Cal é a finalidade do monólogo inicial da obra?
Coñecer a Estrepsíades e ver o desgraciado que é.
Cal é o problema que ten o ancián co seu fillo e coa súa muller?
A súa muller é unha muller rica de cidade e o seu fillo gástase todo en carreiras de cabalos deixando ao seu pai endebedado.
Recoñeces o nome de Fidípides nalgún elemento que faga alusión a sua afición favorita?
Fides Hipides (amigo dos cabalos).
Que salvación espera encontrar Estrepsíades no Pensadeiro?
Quere que o seu fillo aprenda o discurso indecente para non ter que pagar as súas débedas.
Por que se nega seu fillo a entrar nel?
Porque di que son uns sinvergonzas e miserables.

Respostas de CARLA DOPAZO


Cales son as razóns que Fidípides esgrime para xustificar a violencia cara seu pai?
Con que outro tipo de sociedade compara á humana para explicar o seu comportamento?

É o fillo de Estrepsiades. Encántanlle os cabalos e ese é o motivo principal da desdicha e das débedas do pai. Ao principio do libro parece máis ben ignorante e ao final convértese nun home audaz e ata certo punto malévolo.
Ao principio da obra aparece un Estrepsiades asustado e angustiado pola cantidade de débedas que ten. Decide enganar a todos os acredores nos xuízos pero o tiro sáelle pola culata, poderíase dicir. O seu fillo termina rebelándose contra el no canto de utilizar o aprendido contra os acredores. Ao final da obra aparece un Estrepsiades desenganado e enfurecido.
O vello Estrepsiades, angustiado polas débedas da equina afección do seu fillo, lle
pide a este, de nome Estrepsiades que vaia á escola de Sócrates para aprender un argumento mellor (un sofisma, ao fin e ao cabo), porque sostendo o padre este argumento ante o tribunal, libraríase de pagar as débedas .
O raparigo négase e é o pai, Estrepsiades o que decide ir aprender a
a rocambolesca escola socrática, na que Sócrates preséntallenos como un
sabio pouco cordo suspendido no teito grazas a unha cesta, desde a que ob-
serva os fenómenos celestes, e invoca aos únicos deuses nos que o cre :
Aire, Eter e Nubes. Ante a invocación chegan as nubes en formade coro e tras
unhas explicacións de Sócrates acerca dos fenómenos naturais, o coro de nubes fala co público de temas variados.
Logo disto , o vello, xa instruído, fai rir ao público demostrando o que
aprendeu. Ao ser expulsado do caviladeiro (É este o nome que o poeta
lle dá á escola de Sócrates) pola súa inutilidade para o estudo, Estrepsiades obri-
ga ao seu fillo Fidípides a que se instrúa nun dos dós argumentos:o xusto , ou
o inxusto. O fillo decántase polo argumento inxusto, e unha vez apreso regre-
sa a casa co seu pai, que o día do xuízo actúa de xeito insolente cos acredores, pero o seu fillo trunfa co peor dos argumentos, e é por iso que o
pai decide ofrecer un banquete ao seu fillo por salvarlle o pescozo. Con todo, en
unha discusión acerca do que se ha de facer no banquete, o fillo pega ao seu pai que se pon a gritar, pero Fidípides convence ao pai de que és lícito que un
fillo péguelle ao seu proxenitor, grazas ao argumento inxusto. O pai contrariado
cos ensinos do filósofo prende lume ao caviladeiro con Sócrates e os seus
discípulos dentro.

Carla González




-Que poderías dicir acerca da actitude relixiosa de Sócrates e Estrepsíades? Cres que o auténtico Sócrates recoñeceríase con esas crenzas? En que consiste a parábase dunha comedia e por que nela o coro entoa unha oración aos deuses: “ A Zeus, que reina nas alturas…”?
Sócrates era sofista, o seu principio filosófico básico descansaba na defensa e na existencia de valores universais. A Sócrates o que lle interesaba era fundamentalmente a formación de ben, cos que a súa actividade filosófica quedaría reducida á dun moralista práctico: o interese polas cuestións lóxicas ou metafísicas sería algo completamente alleo a Sócrates. Pouco riguroso considerabase no relato que fai Aristófanes de Sócrates na comedia “as nubes”, onde aparece como un sofista burlón e que non merece maior consolidación.
Estrepsíades era o heroe da comedia e o portavoz do rumor popular. Era o pai de Fidípides que quería acabar coas débedas que o seu fillo lle ocasionara cos cabalos. El foi á escola de Sócrates onde lle dixeron que Zeus non existía e que as nubes eran unhas deusas moi importantes.
Sócrates na súa vida real era un filósofo grego. Non tiña os mesmos pensamentos que na obra das Nubes xa que se trataba dunha persoa que se centraba na sociedade, abandonando o predominio do interese polo estudo da natureza. Probablemente Sócrates estudara os sistemas de Empédocles.
A parábase é o momento na obra no que todos os actores saen o escenario e se quedan soamente os membros do coro para dirixirse directamente ao público. Os membros do coro abandonan parcialmente o seu papel dramático para falar co público sobre un tema completamente irrelevante ao tema da obra.

José Enrique Henríquez Reynoso


Cando Estrepsíades consiegue que o seu fillo entre no Pensadeiro, prodúcese unha loita entre o discurso decente e o indecente. Cal é o obxectivo da pelexa?
Que aprenda ambos discursos ou alomenios o indecente.
Cales son os principios básicos educativos que defende cada un dos discursos?
O discurso decente defende os principios antigos:obedecer, ir a clase,etc
O discurso indecente defende os principios modernos:levarse polos demais non ir a clase,etc...

Cales serían as consecuencias nun mundo rexido polo discurso indecente?
Sería boa durante un escaso tempo pero terminaría en Caos

Fran Argibay Juncal.


Sobre a intervención de Aristófanes no Banquete de Platón:
Banquete de Platón

O cuarto en expor a súa tese sobre o amor é Aristófanes, é apropiado prevalecer que produce unha fantástica pretensión antropolóxica. Establéceo mediante un mito, a idea do amor entre dous contrarios, onde di que esta unión de corpos opostos é inferior á unión de corpos semellantes, é dicir, muller con muller e home con home. Onde está por encima este último de todos os amores que se poidan establecer, xa que é o máis nobre. Como dixen anteriormente é interesante resaltar a utilización de mitos nesta época. Onde sitúa nun mesmo nivel o amor dunha persoa afecta á súa mesmo sexo e doutra contraria ao seu sexo, o cal, desde a perspectiva de progreso moral é un descoido. e tamén resalta que para alcanzar ao amor verdadeiro hai que obrar a favor dos deuses o cal lévanos a unha escenario, para a miña reflexión plenamente arcaico, co fin de localizar o amor verdadeiro.Podemos resumir o amor nos seguintes trazos:
*É eterno; nin nace, nin morre; non aumenta nin diminúe.
* O amor é universal, e todo esta relacionado con el.
* Omnipresente, tanto no terreal como no divino.
* A beleza é unha esencia por si mesma (non hai amor belo e amor feo)

Alba Moreira






Categoría: 4º A 07/08 - Publicado o 14-04-2008 23:14
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
© by Abertal