VERBA VOLANT



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

AS MULLERES DE ENEAS

1-Como desaparece Creúsa, filla de Príamo o rei de Troia e primeira muller de Eneas?
Desaparece por voluntade divina durante a fuga de Troia.Dise que Creúsa foi raptada por Afrodita.Cando Eneas volve a Troia a buscala aparécelle unha sombra da súa esposa que lle predice que vai ir a Italia e o seu matrimonio con Lavinia.
2-Como se namorou Afrodita de Anquises?
Cando este coidaba do seu rabaño,no monte Ida,Afrodita tivo un desexo e seduciuno.
Acercouse presentándose como a filla do Rei de Frixia,Otreo,a quen Hermes raptara e transportara aos prados do Ida. Máis adiante esta reveloulle quen era,e díxolle que lle proporcionaría un fillo,Eneas,mais non debía dicir a ninguén que era fillo dunha deusa. Algúns falan de Lirno,un 2º fillo que tiveron Afrodita e Anquises.
3- Dido, a raíña de Cartago, un amor frustrado:
Cando Eneas chega a Cartago,Dido enamórase e Eneas a corresponde,e cando este parte a buscar unha nova patria,Dido organiza unha pira para quemar todos os recordos de Eneas e finalmente se suicuida
4-Como expresa Dido o seu amor por Eneas?
Suicidándose ao queimarse na pira que erguera.(A continuación un resumo da desgraciada historia deste amor).

UN AMOR FRUSTRADO POLO DESTINO
Venus queixábase ante Xúpiter das desventuras do seu fillo humano; as súas queixas tiveron éxito, pois o rei dos deuses enviou a Dido o seu mensaxeiro Mercurio para que lle acollera como hóspede ilustre e non como inimigo.Tras esa promesa,Venus aparecéuselle e lle fixo entrar na cidade xunto cos seus compañeiros baixo unha espesa néboa que lles ocultaba.
Dido estaba entón inaugurando un templo dedicado á deusa Xuno; ao ver os seus compañeiros (Eneas estaba aínda baixo a néboa), preguntoulles por Eneas, rapidamente disipáronse as nubes e presentouse. Dido invitoulles ao seu palacio, non sen que antes Acates, fiel compañeiro, fose a buscar ao fillo de Eneas, Ascanio, á praia a que foran arroxados polas ondas. A deusa Venus puxo en marcha outro plan para que Eneas puidese chegar a Italia e simultaneamente descansar durante un tempo: Ordenou ao seu fillo Cupido, deus do amor, que lanzase as súas frechas do amor sobre Dido; de esta maneira, quedaría prendada por Eneas e el, sen embargo, non sentiría moito no seu corazón o día da partida.Durante a cea o corazón de Dido se ía inflamando cada vez máis do amor polo heroe troiano.
Á mañá seguinte, Dido dedicouse a pasear polas murallas da cidade;seu corazón non puido descansar ata que lle contou a súa irmá Anna os seus sentimentos; esta animouna a facer caso do seu corazón. No ceo,as deusas seguiron conspirando para que Cartago e Troia non se separasen, con propósitos distintos, Xuno que o matrimonio chegara a bo termo,Venus que seu fillo descansara e así puidera fundar a cidade á que estaba destinado. Deciden a súa voda nunha cova, ás agachadas de todos, no curso dunha cacería.
Cando a cacería estaba case rematada, Xuno desatou unha gran treboada e cubriu cunha nube aos amantes; estes a súa vez decidiron refuxiarse nunha cova. Dido quería saber dos sufrimentos de Troia e dos seus habitantes;as respostas de Eneas lle facían namorarse cada vez máis. A pesar do temor a que o amado puidera partir, Dido entregouse a Eneas.
Ao seu regreso á cidade, todo os habitantes estaban ao tanto do sucedido;a alegría na cidade era grande, incluso á raíña se lle escapou que celebrara a voda con Eneas. Mais a felicidade non durou moito para os amantes.
A nova non tardou en chegar ás rexións veciñas. Iarbos,antigo pretendente de Dido e sempre desprezado por ela, presentou as súas queixas a Xúpiter, de quen era descendente. A súa vez Venus recordoulle que o destino de Eneas sempre fora fundar unha novaTroia en Italia. Estes dous feitos fixeron que de novo enviase a Mercurio á Terra; mais nesta ocasión as ordes irían dirixidas a Eneas: “Esquece a Dido e sae cos teus compañeiros e fillo a Italia”. Esta misiva entristeceuno, mais o sentido do deber, así como as palabras dos seus compañeiros, convencérono.
Repararon as naves, pintaron os cascos e aprovisionáronas de víveres. Estes traballos non pasaron desapercibidos a Dido, quen lle reprochou: “Qué será de min? Vou quedar nesta terra soa e desamparada?”. Eneas intentou convencela de que non a deixaba por falta de amor, senón que o facía porque os deuses así o querían, mais todo foi en vano. Incluso lle ameaza có suicidio nunha fogueira xunto ao palacio real. O piadoso Eneas ordena, por incitación de Mercurio, que os seus compañeiros armen as naves e se afasten das costas de Cartago. Así o fan ao amencer. Dido observa a partida dende as murallas da cidade con inmensa dor.
A historia deste amor acaba co suicidio da raíña. Ante a ausencia de Eneas, preparou unha gran pira con grosos madeiros e colocouse encima dela. De nada serviron as súplicas da súa irmá e dos cidadáns.Tomou unha tea, queimouna e suicidouse.Toda a cidade chorou, os sacerdotes ofreceron os seus sacrificios pola súa alma, mentres, ao lonxe Eneas, entristecido, dende a nave contemplaba o lume físico que a facía desaparecer.
Non foi a última vez que Eneas viu a Dido. Na súa baixada ao Inferno recoñeceuna entre as almas que por alí vagaban. De novo lle explicou as razóns polas que a abandonou, mais ela nin o mirou nin lle falou, tal era a xenreira cara esa persoa á que tanto amara.


PAZOS GÓMEZ,Alberto
para saber algo máis
Categoría: 4º B 07/08 - Publicado o 03-03-2008 18:58
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
© by Abertal