Vasoiras de xibarda


Cartafol de inquedanzas, experiencias e teimas literarias
"...E ás doce da noite voan dacabalo de vasoiras de xibarda..."
O meu perfil
bercedasorixes@gmail.com
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

TOLSTÓI POR PRESCRICIÓN FACULTADA
Foi amentado na Ponte Literaria de 2016 e tamén na de 2017. Lev Tolstói manifestábase como unha sombra a enviar mensaxes, case sempre por boca de Isaac Ferreira.
E foi este sabio amigo quen me recomendou un título concreto, O prisioneiro do Cáucaso. Teño os autores rusos por creadores complexos, mais tal apreciación é tan xenérica como básica; ben o sei.
O volume que adquirín para degustar o recomendado texto foi Relatos de Yásnaia Poliana [Cuentos para niños y El prisionero del Cáucaso], unha tradución ao castelán de Sara Gutiérrez publicada por Rey Lear na súa colección de “Breviarios”.
Comecei o libro polo conto suxerido e aínda gostando del, debo dicir que non me entusiasmou como agardaba, nomeadamente despois do encomio do que fun testemuña nas amentadas mesas literarias.
En cambio, gocei moito dun relato que pola súa temática mantén certo parentesco co texto aconsellado, trátase de Dios ve la verdad, pero tarda en decirla.
Na actualidade, poucos dos contos asinados por Tolstói nesta obra chegarían a engrosar un volume destinado á infancia; pois violencia, crueza e crueldade poboan boa parte dos textos que don Lev redactou pensando no alumnado da escola de Yásnaia Poliana.
A caza como actividade cotiá e factor de aprendizaxe supón un elemento transversal na colectánea, e hoxe isto, quizais, non atravesase certos filtros.
Somos culturas urbanas ou desruralizadas á forza, mesmo ese exiguo segmento de poboación que continúa a habitar unha parroquia, e fariásenos peado explicar que as suculentas talladas da pota, antes foron tenros animaliños.
Xa que logo, actualmente a literatura de Tolstói sería vetada na educación primaria, por moito que o ruso teimou en educar os seus coetáneos cativos a través das letras. Falo en tempo condicional porque dubido que os plans de estudo do século XXI contemplen a Lev Tolstói.
Con todo, achei varios relatos que farían as delicias de calquera neno de hoxe, pois tamén deixou lugar o autor á dozura e a unha ansia de xustiza moi pedagóxica.
Despois de todo, algún dos títulos posúe un ar de fábula ou de apólogo que pode evocar, non só os fabulistas por antonomasia, senón a todos aqueles autores que legaron obras encadrábeis na literatura infantoxuvenil.
Tamén para os adultos pode supor unha boa maneira de se achegar a Tolstói este libriño, pois non todo lector –mesmo entre os letraferidos- está disposto a apeitar con A guerra e a Paz ou Anna Karenina; materias pendentes de moitos bibliómanos. Recoñézoo.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 08-03-2018 18:22
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal