Vasoiras de xibarda


Cartafol de inquedanzas, experiencias e teimas literarias
"...E ás doce da noite voan dacabalo de vasoiras de xibarda..."
O meu perfil
bercedasorixes@gmail.com
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

UN PRANTO QUE BAGOA DIGNIDADE E NON RESIGNACIÓN
O bibliófilo achará, senón un tesouro, si un exemplar de interese na terceira edición de Pranto Matricial, aquel poemario que Valentín Paz-Andrade escribiu en memoria de Castelao catro anos despois do pasamento do rianxeiro, a quen o poeta designa “vivo mastro en loita núa”.
E por que a terceira edición? O motivo ben merece unha explicación delongada. Xa o subtítulo nos apercibe da caste extraordinaria desta alfaia de Edicións do Castro que vén de cumprir corenta anos: “Edición pentalíngüe no 25 cabodano de Castelao”.
En abrindo o libro veremos que foi prologado por Rafael Dieste; a continuación do poemario orixinal, atoparemos unha versión en portugués do brasileiro Guillerme de Almeida, outra en éuscaro a cargo de Gabriel Aresti (o autor de Nire aitaren etxea, composición que lin con degoxo nun libro de texto do Bacharelato), unha versión en lingua catalá do poeta Francesc Vallverdú, e pechando o volume apareceranos a versión en castelán, cuxa autora foi a escritora arxentina María de Villarino.
Con ilustracións interiores de Maside e Arturo Souto e capa deseñada por Xosé Díaz, coido que estamos a falar dunha obriña que catro decenios despois da súa publicación merece lugar de honra nas bibliotecas de galeguistas, saudosos, coleccionistas e bibliófilos en xeral.
Quen me dera contar, ademais, con aquela primeira edición bonaerense publicada por Edicións Galicia (o selo do Centro Galego) en 1955, ou con aqueloutra edición viguesa –a segunda- de 1968, tamén de Edicións do Castro; mais pentalingüe só é a de 1975, publicada en Sada.
Hai algo máis que poesía neste libro que xa forma parte da historia da Literatura Galega.

“O de morrer alá teu sino era.
Alá, sen escoitar as elexías
do violino dos cegos,
e a zanfona de pedra dos Profetas,
que tan soilo por ti soar pudera.”
Do poema Teu destiño
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 15-04-2015 10:38
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal