Vasoiras de xibarda


Cartafol literario de experiencias, teimas e inquedanzas
"...E ás doce da noite voan dacabalo de vasoiras de xibarda..."
Contos do Valadouro. XP,IF,ML.
O meu perfil
bercedasorixes@gmail.com
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

LITERATURA XUVENIL: É PRECISA?… SE NON CHA ADMINISTRAN MEDRAS ENCREQUENADO?
Nunca tiven moi clara a necesidade de existencia diso que se vén chamando literatura xuvenil (agora adoita empregarse o acrónimo LIX, facendo referencia global ás temáticas infantís e xuvenís), mais chegou un momento en que eu mesmo me decidín a escribir un texto pensado para a xente adolescente, ou que andase nos arredores. A miña incursión no devandito eido materializouse nun relato curto titulado Trangallada e publicado no número 32 (setembro 2010-agosto 2011) da revista alfocesa O Xornalouro.
Digo isto porque eu, na miña adolescencia non manexei moitos libros elaborados ex professo para púberes lectores, bardante os vinculados á banda deseñada.
Na miña memoria destacan dous títulos: Fugitivos en la selva e El castillo de Noé; se cadra foron os únicos libros LIX que lin na adolescencia, pois que prefería as lecturas adultas, e aínda hoxe continúo mantendo dúbidas acerca da conveniencia desta caste de literatura… Cando lin Anagnórise xa non era adolescente e gocei da lectura, se cadra máis que se fose un imberbe lector.
Fugitivos en la selva é un volume cun fermoso feitío, de vivo colorido nunhas capas de cartoné duro e con ilustracións interiores. Trátase dunha obra da misteriosa escritora Laura García Corella -alguén sabe algo dela?-, editada en 1980 polo selo bilbaíno Editorial Vasco Americana, o cal presumo desaparecido.
Grazas a Fugitivos en la selva vivín unhas trepidantes aventuras en África e máis descubrín os baobabs… Estas cousas son moi útiles para xogar ao Trivial e actividades desa caste. O título está integrado nunha serie denominada “Jovencita”, polo que o intúo destinado a un público feminino mais eu non notei ren nin experimentei efectos secundarios.
Lembro tamén ter feito un traballo sobre este libro para o profesor don Luis Cañizal de la Fuente, escritor que impartía Lingua e Literatura no Instituto San Isidro de Madrid mostrando unha extraordinaria erudición, e persoa que influíu nunha medida nada desdeñábel no meu gusto polas letras e nomeadamente na miña fixación coa ortodoxia ortográfica (escribir sen faltas vaia!) á hora de empuñar a pluma ou o teclado.
O outro título é El Castillo de Noé, unha obra de John R. Townsend, vertida ao castelán por Pedro B. Gómez e editada por Ediciones SM en 1980 na colección Gran Angular. Foi un agasallo polo meu décimoquinto aniversario e gardo o recordo difuso de que supuxo o primeiro “libro grande e sen debuxos” ao que me enfrontei (202 páxinas).
Daquela, non foron moitos títulos para rapaces os que eu consumín… E malia a todo, a miña relación coa literatura non é distante… Polo que inquiro: É precisa a literatura xuvenil ou podemos administarlles O porco de pé sen anestesia?
Comeza a súa quenda de opinión.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 28-01-2015 11:26
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal