Vasoiras de xibarda


Cartafol literario de experiencias, teimas e inquedanzas
"...E ás doce da noite voan dacabalo de vasoiras de xibarda..."
Contos do Valadouro. XP,IF,ML.
O meu perfil
bercedasorixes@gmail.com
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

MAIS O TÍTULO NON APARECE NO TEXTO
Onte rematei a lectura de Arrancad las semillas, fusilad a los niños, unha novela do xaponés Kenzaburo Oé, traducida ao castelán por Miguel Wandenbergh.
Quen non desexe lecturas traumáticas, duras, inquietantes ou con risco de afectar á sensibilidade que todos levamos no noso ser (uns máis ca outros), non debe acceder ao exotismo que pode supór a novela dun autor tan afastados de nós; no xeográfico e no cultural.
Arrancad las semillas, fusilad a los niños é unha novela inzada de episodios violentos, sexo grotesco, e un nada esperanzador remate, cuxas pistas -coido- debemos atopar no título.
A tradución denota que o xeito de narrar dos autores xaponeses (ou polo menos o de Oé) é ben diferente do dos escritores en linguas latinas. Encontramos nesta novela unha caste de redacción que pode resultarnos pesada ou mesmo monótona, mais non quere dicir isto que estamos a falar dunha má novela, senón que estamos moi distantes de Oriente, se cadra tamén no literario. E cómpre sinalar que o señor Oé –a quen concederon o Nobel en 1994- contaba só vinte e tres anos cando escribiu o texto que nos ocupa.
Recomendábel con precaución.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 12-01-2015 20:53
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal