VaKaSToLaS http://www.blogoteca.com/vakastolas/ 687474703A2F2F7777772E6573746164697374696361736772617469732E636F6D2F65737461646973746963617320677261746973 Estadisticas Gratis Todos temos soños, eu sempre quixen ser dunha aldea onde un pequeno grupo de irreductibles resistisen a unha ameaza externa e ter unha poción máxica que me fixera invulnerable e dicir "están tolos esos romanos"(claro que tería que cambiar o de romanos pero a frase é tan perfecta así que me da pena mudala). Iso pareciame o cumio do heroísmo! Cumprirei algún día o meu soño infantil? ELEMENTAL ga vakastolas@hotmail.com soporte@blogoteca.com http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss Dos soños
Non me vou deixar caer

Non me van a empurrar

Cravarei os meus soños na terra

- que as nubes están moi lonxe-

E xa me tirarei cando eu queira



]]> http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=79942 Importacións http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=79942#commentarios http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=79942 Wed, 17 Feb 2010 17:58:00 +0100 Últimos tempos (volver)
VOLVER

espida


espiada


baixada


parada


decretada





Penso descargarme todo INTERNET

Penso descargar as palabras acumuladas

Penso descargarme (eu)

Penso volver…
]]> http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=79430 Última hora http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=79430#commentarios http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=79430 Mon, 08 Feb 2010 18:28:00 +0100 Diario dunha nena de auga (XIV) Antía ergueuse cedo. Antón durmía. A cama estaba seca, sen vida. Apenas lembraba pequenas ondas sobre o seu corpo e un charco espeso que non lle pertencía. Moita sal, pouca auga, eran un mar morto.

Ela era un pozo sen fondo, incapaz de devolverse unha imaxe de si mesma. Saíu á rúa. Non había ninguén. No escaparate dunha tenda de televisores viu a a nova: varios satélites detectaran unha pequena fonte brotando no medio do deserto que empezaba a producir os primeiros sinais de vida na Terra seca. Paseou no silencio durante un bo anaco de tempo.

Cando a multitude se botou as rúas a celebrar a esperanza puido ver a Antón entre a marea, buscándoa. Agardou que pasase a onda agochada nun portal. Non se volveron a ver. ]]> http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=72518 Diarios http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=72518#commentarios http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=72518 Fri, 06 Nov 2009 23:57:00 +0100 Diario dunha nena de auga (XIII)
- Podes parar, por favor?

- Pasa algo?

- Por favor, só quero escoitar.


Antón fíxolle caso e parou. No silencio asomou o berro liberador do pracer e o murmurio da auga rompeu a aridez da terra. A nena – muller derramárase. As bágoas asomáronse ao rostro de Antía. A Antón tamén lle entraron gañas de chorar.

- Antía, eu quixen amarte como ti me amabas a min pero...

- Eu aínda te amo.
]]> http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=67029 Diarios http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=67029#commentarios http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=67029 Wed, 22 Jul 2009 21:57:00 +0100 Diario dunha nena de auga (XII) Antía deixou alí á nena e volveu ao coche.

- Imos.
- Estás segura?
- E ti?
- Non, eu non estou seguro.
- Ti nunca estás seguro.
- Non convirtas isto en algo persoal entre nós. Estamos falando da nena.
- Non é unha nena. Ten dezasete anos.

Antón calou e prendeu o automóbil.
]]> http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=66520 Diarios http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=66520#commentarios http://www.blogoteca.com/vakastolas/index.php?cod=66520 Sun, 12 Jul 2009 18:44:00 +0100