Como en Portugal uns vão bem e outros mal



O meu perfil
teño conta en gmail.com
 Portos de recalada recomendada
 FOTOBLOGOTECA
 CATEGORÍAS
 ARQUIVO
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS

As leis e o Galego
Hai xa tempo que dicía que a importancia de que haxa unhas leis que apoien o galego é unha axuda pero non unha solución ao conflito lingüístico. De feito cada vez que unha persoa falaba chea de fartura arredor da lexitimidade do galego en base a unhas leis españolas eu sempre puña cara de sorpresa. As leis mudan e a lingua é nosa. O galego vale para todos os feitos sociais porque é a lingua de cultura e comunicación de muitos galegos e de Galiza en xeral desde mil anos atrás. O español é unha lingua nobre como outra calisquer que goza dun estatos de superioridade económica es social na nosa terra e que temos que empregar para o noso beneficio pero nunca asumir como propia. Con pouco que nos poñamos teremos unha lingua propia e dúas linguas de difusión internacional a tiro de pedra que xunto coa aprendizaxe de inglés nos farán un pobo políglota con muitas máis posibilidades que por exemplo os orgullosos monolingües madrileños. Nós non somos o centro do mundo pero eles tampouco. Se queremos ser alguén neste planeta temos que falar máis lingua que a nosa pero nunca desatendela. Os madrileños do ejque e do ejpaña non se atreven nin a aprender galego ou catalán, canto menos inglés ou alemán... e se aspiran a ser a praia de Europa non me parece a millor postura.

Xa antes tiñamos unhas leis ben xeitosas no papel e inexistentes na realidade. As leis están agora mesmo por ser cambiadas. O vendaval Feijoo trouxo unha batasunización de Galiza. El pensaba que puña o termo en que saían desprestixiados os galegofalantes pero en realidade os que saímos desprestixiados coas súas madrileñas decisións somos todos os galegos. Se non podemos ter paz lingüística e o goberno fai o posible por rachar a convivencia entre as persoas que vivindo nun mesmo espazo físico temos dúas culturas diferentes é posible que cheguemos a un punto sen retorno onde o futuro sexa muito pior do que todos imaxinamos ata a chegada de Feijoo. O home da mangueira de xardín para apagar lumes no medio do monte trae muitos problemas e acaba coa xa mal levada convivencia na nosa terra. Esa mangueira recen estreada bota aceite, lixo, chapapote e polución pola boca mentres o home que viste a Ralph Lauren e pensa en madrileño sorrí para a cámara. O futuro muda, como as leis. Se queremos ter un futuro con opcións para todos os cidadáns de Galiza (non só son cidadáns os madrileños que se mudaron á nosa terra) o primeiro vai ser retirar a este prestigeiro do medio antes de que non poidamos saudar ao veciño porque fala a lingua dos que mandan e perseguen a nosa.
Comentarios (3) - Categoría: Diglosia - Publicado o 29-06-2009 10:47
# Ligazón permanente a este artigo
Moreno Cabrera e os mitos da lingua española


Ollo compañeiras e compañeiros, son 40 minutos pero non son 40 minutos perdidos.

Recomendádisimo!
Comentarios (1) - Categoría: fotoblog - Publicado o 23-06-2009 02:02
# Ligazón permanente a este artigo
Guerra á carta en Irán, con guión estándar

Propoño un exercicio de buscar as diferenzas entre dous feitos que relato a seguir:

Un grupo de persoas realiza barricadas con pneumáticos e protesta polas rúas dunha cidade. Berran as súas protestas e entorpecen a regularidade do tránsito da xente que tenta seguir a súa rutineira vida. A policía actúa de maneira violenta para tentar disolver os grupos cargando con porras, disparando con balas de goma e mesmo gases lacrimóxenos. O Metal en Vigo.

Un grupo de persoas realiza barricadas con pneumáticos e protesta polas rúas dunha cidade. Berran as súas protestas e entorpecen a regularidade do tránsito da xente que tenta seguir a súa rutineira vida. A policía actúa de maneira violenta para tentar disolver os grupos cargando con porras, disparando con balas de goma e mesmo gases lacrimóxenos. Protestas despois das eleccións de Irán.

O primeiro feito ten repercusións na prensa local e cabreos de baixa intensidade entre os condutores da cidade que non poden aturar o caos xa endémico acrescentado con paróns do tránsito non previstos. Nada se di da violencia que exerce o estado.

O segundo feito ocupa portadas en prensa escrita de todo o mundo. Os telexornais na TV e os noticiarios na radio abren con este tema e adícanlle papel protagonista nos feitos do día. É presentado como un acto de afouteza da populación civil contra un rexime inxusto que tenta enganar ao pobo. Acábase por dotar de discurso e lexitimidade ás masas protestantes. Dise que o reconto das eleccións é inxusto e o estado é demonizado. Os xornalistas falan desde o lugar para o mundo dicindo que non teñen liberdade para informar, que non teñen imaxes pero que nos fiemos das súas palabras: hai unha revolta en marcha. O máis que consiguen filmar é un par de coletores ardendo e xente que camiña en manifestacións.

Obsérvese como o corpus que se dota a unhas situacións parecidas é ben diferente. Ninguén en München vai mirar as manifestacións do Metal en Vigo mentres que poucos en Vigo quedarán sen mirar as imaxes de Irán. Parece que foi dios ;) que a semana pasada fixeron 10 anos dos sucesos da praza de Tian'anmen. E a min recordame máis á manipulación ucraína da revolución laranxa ou mesmo á tan frecuente liberación de países americanos como aquela que acabou con Allende no Palacio de la Moneda aquel triste 11 de setembro. Visto, ollado e mirado que non había armas de destrución masiva no Iraque vestimos a guerra anunciada anos atrás con Irán de pucheirazo electoral, nun país de cultura musulmá e con aspiracións de ter armas de destrución masiva. O malo desta peli é mui malo. A ver que pasa. Admítense apostas, seguro que gañan os bos ;)
Comentarios (3) - Categoría: Sen novidade no frente - Publicado o 15-06-2009 04:52
# Ligazón permanente a este artigo
As posicións do sono
posturas para durmir
Ultimamente miro muito todo o que fago, mesmo as posturas que poño para durmir e mira ti que me chegou esta información tirada da BBC e recompilada para o noso idioma no blogue de não compreendo as mulheres. É un estudo en que se analiza as personalidades dos estudados en función das posturas adoptadas para durmir. Desta maneira:

posición fetal - persoas duras por fóra aínda que sensíbeis por dentro. Poden ser tímidas cando son presentados a alguén pero pronto gañan confianza. Esta é a posición máis común, adoptada por 41% das persoas que participaron na pesquisa. As mulleres tenden máis a adoptar esta posición do que os homes.

tronco - persoas de fácil relacionamento, sociábeis e gostan de facer parte dun equipo, alén de confiar en estraños. No entanto, poden tamén ser inxenuos.

insatisfeito - persoas abertas pero que poden ser desconfiadas e cínicas. Son lentas para tomar decisións aínda así cando o fan non mudan facilmente de opinión.

soldado - persoas xeralmente caladas e reservadas que detestan a confusión.

caída libre - persoas ousadas, pero que poden ser nerviosas e susceptíbeis, alén de non gostaren de críticas ou de situacións extremas.

estrela de mar - persoas amistosas e sempre dispostas a ouvir os outros ou ofrecer axuda. Por norma xeral non queren ser o centro de atención.

Interesante, eu creo que durmo ao estilo insatisfeito ;)
Comentarios (2) - Categoría: fotoblog - Publicado o 12-06-2009 11:47
# Ligazón permanente a este artigo
As cartas de amor
Xa o dicía Pessoa por medio do seu heterónimo Álvaro de Campos...



as cartas de amor são ridículas:

todas as cartas de amor são
ridículas.
não seriam cartas de amor se não fossem
ridículas.

também escrevi em meu tempo cartas de amor,
como as outras,
ridículas.

as cartas de amor, se há amor,
têm de ser
ridículas.

mas, afinal,
só as criaturas que nunca escreveram
cartas de amor
é que são
ridículas.

quem me dera no tempo em que escrevia
sem dar por isso
cartas de amor
ridículas.

a verdade é que hoje
as minhas memórias
dessas cartas de amor
é que são
ridículas.

(todas as palavras esdrúxulas,
como os sentimentos esdrúxulos,
são naturalmente
ridículas).
Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 01-06-2009 12:11
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal