Como en Portugal uns vão bem e outros mal



O meu perfil
teño conta en gmail.com
 Portos de recalada recomendada
 FOTOBLOGOTECA
 CATEGORÍAS
 ARQUIVO
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS

A Xanela
Xa está no ar o Videazo de Daria :)

"A Xanela" (2010) from daria on Vimeo.



Mil Grazas, Daria, por facerme sorrir e sentirme xenial despois de mirar este traballazo!
Comentarios (0) - Categoría: fotoblog - Publicado o 07-02-2010 16:03
# Ligazón permanente a este artigo
Como observadores dun tempo que pasa alleo a eles
Volvo ao blogue porque hoxe fun facer unhas xestións de cara ao meu inmediato futuro no estranxeiro e observei unha imaxe con ollos de quen escribe, ou escribía, estas liñas.

Hoxe visitei por vez primeira as instalacións da seguridade social na Rúa Galeras. Alí onde había un hospital e agora van facer un edificio de vivendas (iso pode resumir a economía do noso país nunha única imaxe). A verdade é que todo estaba limpo, moderno, amplo, luminoso... Debe ser un pracer ir alá a pedir os papeis do paro... O conto é que estaba agardando pola miña quenda e tiña diante un espazo aberto con 8 mesas para atender á xente. As que tiñan o funcionario no posto atendían con bastante rapidez, que me sorprendeu. A miña espera foi apenas de 5 ou 10 minutos. A verdade é que está ben organizado.

Ese tempo non foi suficiente para poñerme en observación pasiva. Tiña xusto diante de min dúas persoas que destacaban sobre o conxunto. O resto dos atendidos polos funcionarios estaban sentados mentres que estes permanecían en pé. As súas caras reflectían con sinceridade o paso do tempo. Unhas fermosísimas pupílas azuis no fondo duns ollos cansados e como de vaca. Un pai e un fillo. Entendo que de orixe rural e vida agraria. Desta xente que debe saír pouco da casa. Mentres eu vou e volvo en avión a diferentes partes de Europa eles tiñan aspecto de traballar duramente na casa todos os días, todas as horas.

O rapaz debía ter a miña idade, achegámonos perigosamente aos trinta, pero o seu aspecto era dun home vello. O seu peiteado ao natural e graxento permitía saberlle un futuro escaso ao pelo, que xa era asexado por dúas rias paralelas. Un home vello doutra época, que non quere sentar diante do funcionario e que de cando en vez mira cos seus cansados ollos azuis o resto da sala. Rezuman dignidade eses ollos cansados. As mans demostran muita batalla vivida e a absoluta submisión ao funcionario confirma a humilde orixe galega dos nosos compañeiros. Están aí. aí quedarán para sempre no meu maxín. Mesmo me deu impresión que miraban con curiosidade o ordenador.

Xente nobre e traballadora que non se asoma ao noso modo de vida. Quedan poucos, valen muito!
Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 05-02-2010 13:54
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal